968 resultaten.
D' ochtend-dans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 In bedeesde verbijstering
proef ik de zilte dauw
op mijn lippen,
die als kristallijne,
bevroren korrels smelten
in d' ochtend-dans van de herfst.
Verlammende zachte warmte
laat mij verdrinken
in gewichtloosheid,
wanneer berijmde vingertoppen
sluipend op mijn huid reiken
en mijn stem doen breken.…
Illusie (2)
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
639 Hoe kan afscheid zeer doen
Als iemand nooit bestaan heeft
De warmte die je voelde
Slechts je eigen verlangen
Bevroren in de kou
Van de zwarte nacht
Hoe kan er verdriet zijn
Om iets dat nooit geweest is
Slechts dromen die echt leken
Net zo snel verdwenen
Bij het ontwaken
Uit de zwarte nacht
Waarom treuren
Om een fata morgana…
Anneke
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
494 Je zal gemerkt hebben dat ik toen even bevroor,
een moment die onze verbintenis niet zal raken:
het is niet dat ik mij niet aan jou wil overgeven,
maar in mijn hoofd zijn beelden overgebleven
en die raak ik niet zo gauw ooit weer kwijt.…
Pakijs
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
583 Ooit ademde pakijs dik bevroren...
Maar bij Newfoundland braken de flanken.
De kou gaf het op. Hij smolt open:
en smoorde voorgoed zijn mooie kristallen.
Als poolwater keek hij om zich heen:
gletsjer na gletsjer legt het loodje!
Ineens begon hij hevig te zweten:
kan de mensheid dit nog 'framen'?…
Stille vlucht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
458 Witte strepen trekken door het blauw,
bevroren damp in ijle ochtendstralen.
De zon laat felle kou naar binnen dwalen,
in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw.
De hoge rust wordt nergens echt verstoord,
geen kerosinegeur, geen zware motoren.
De drukte gaat in stilte weer verloren,
waar men geen enkel ronkend teken hoort.…
Ochtendplas
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.032 antwoord is kort,
ochtendplas zegt
een bureaucratische
stem
met moeite kwam ik aan
met een pot, welke ik vond
nog leeg
voor de hond, van de hond
voor wat zij vergaart
alsof een potje zijn
eigenaar spaart
ik zoek de rechtmatigheid
breng dit zeer toegewijd
knik normaal
en denk hoe raar,
pas bij het gloren
half 3 a.m koel en
bevroren…
je lichaam aan mijn handen
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.285 je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt, de kou
heeft ons te lang bevroren…
Mist ze mij?
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.092 De gure grijze decemberwind
doet mij dieper in mijn jas verschuilen
Waterkoude regen vult ras de kuilen
Maar killer ben ik onbemind
Haar warme liefde is bevroren
Toch vraag ik me vaak af, mist ze mij
zoals ik haar, als ik met een vreemde vrij
nu ik haar niet meer kan bekoren
Mist ze niet die kleine dingen
Hoe wij passioneel dansend lachten…
gespleten stad
gedicht
3.8 met 96 stemmen
14.611 je denkt aan krijtstreep met een aktetas
aan paraplu en 't elegant flaneren
van bonte dames naast correcte heren
bevroren glimlach boven grijze jas
je denkt aan sportschool en het klatergoud
aan tatoeages, bier en zonnebanken
die passen bij de goddeloze klanken
van dialect dat primitief wordt uitgekauwd
onzichtbaar blijft de oude muur in…
Verder zonder jou
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.629 De wind waait door m'n haren
ik proef het zand in m'n mond
en ik kijk naar de woeste golven
ik sta te rillen van de kou
m'n handen zijn zo onderhand bevroren
maar het kan me allemaal niks schelen
de golven moeten nog hoger
de wind nog harder
en de kou nog killer
de enige die me nog wat kan schelen
ben jij
dat ben jij
degene die er niet…
Warme ijsbloemen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.321 In het venster teken ik jouw gezicht
en mijn warme adem smelt de lijnen
in de ijsbloemen van de laatste dagen
die bevroren nog trager verglijden
stil en afwezig probeer ik een hartje
te ademen in de richting van de zon
die haar warmte afstraalt op mijn
gedachten, ik lach even richting jij
en een klein wolkje neemt mij heel
zachtjes mee…
Winterster
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
805 weilanden schuurt
en egels verkleumd naar hun legers stuurt,
knettert stil mijn hartvuur voor jou
onverstoord vervolg ik mijn mars,
hoewel de vorst mijn adem snijdt
en de vallende nacht mijn zicht misleidt,
gegidst door jouw onfeilbaar kompas
sinds ik je geest en ziel heb verkend
liep ik nooit ofte nimmer verloren
en raakte mijn alhidade bevroren…
KÖLNISCH WASSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 Een boek; een bijl voor de bevroren zee
Die ik tijdens mijn leven in mij droeg
Een oceaan die zoveel aandacht vroeg
Enkel Milena leefde werkelijk mee
Mijn 4711 zou overlijden
In Ravensbrück; ze had iets aan een nier
Ik was allang gestorven, zocht vertier
In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde
Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…
schaduw in de mist
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Soms is alles zo vaag
Zo ver weg
Probeer het te pakken, doch
geen gevoel,onbereikbaar
Mijn ogen zijn nat
Mijn huid is kil
De mond wijd open
Klaar voor een schreeuw
Geen geluid, ’t is stil
Geen wind, geen vogels, niets
Ik staar om me heen
Overal leegte
Als een grijs gordijn
die me mijn zicht ontneemt
Probeer te bewegen, doch
ben bevroren…
Geen encore
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.134 Bevroren noten
Gespeeld door de verkrampte ledematen
Van een goedkope pianist
Leggen de laatste hand
Aan een stervende climax
Waar jouw partij werd uitgesneden
En ik mijzelf de hoofdrol toemeet
Waarna het langzaam en te laat
Binnenstromende blauw
Het cliché met stomheid bevestigt.
Vanavond
Geen encore.…
in een luchtgeschilderd paradijs
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
5.890 door het grijs van lood
brandschildert zon
de kleuren in het marmer
de vloer is wit dooraderd
gepolijst met vele handen
uit een lang verleden tijd
zuilen dragen in etages
stukjes hemel naar de toren
in een luchtgeschilderd paradijs
heiligen staan nu vooraan
hebben voor de Heer geleden
prevelen bevroren zijn gebeden
hun litanieën…
Kristallen tranen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.204 buigen voor de last
die amper op de frêle schouders past
en haar doet knielen op de drempel
Zij heft zijn beelt’nis naar de goden
bidt om hun koestering voor de ziel
van haar geliefde die plots ontviel
en zich schaarde onder vele doden
Zij heeft geen afscheid kunnen nemen
zijn droef vaarwel niet mogen horen
haar hart kilt zich tot ijs bevroren…
Winternachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
821 Kufr in ons land is
Een vrijheid die ik koester
Tentakels in de wereld
Grijpen om zich heen
Na de fatwa
Over Rushdie uitgesproken
Vraagt menigeen zich af:
'Zijn harten bevroren
Of hard als steen?…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
803 je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren…
de rechte lijn verdroom ik
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
640 je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren…
winterjas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.156 vader ging uit zonder jas
ik riep nog na hoe koud het was
maar hij ging weg in korte mouwen
in zijn mooiste hemd, de marineblauwe
en de wind woei en de vliet bevroor
eerder dan het jaar daarvoor
de hoest kwam en liet hem niet alleen
hing droog en koortsig om hem heen
hing aan de balken van ons huis
om zijn nek als een lodenkruis
en de…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik huil
mijn neus bevroren…
Ex libris,
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
730 Op de eerste stap in een ander jaar,
nu moederziel alleen, zonder haar,
rijplicht omvat de keel van mij en
het bevroren land, het is niet zo
dat de steel van de blanke lelie is
gebroken, vertrokken alle keren
op een houten slee, die plaats
biedt voor twee, ik dien dat te
accepteren, voor al die anderen
die het tegendeel beweren,ik
beween…
Kraakhelder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 zucht
Die zij slaken
Spreekt verlangen
Naar behaaglijk
Ooit, ja en later
Zij wetten de schaats
Een blij verheugen
Op wolkig dampende adem
Rode neuzen en oren
Blozend warme wangen
Met volle teugen
Genieten van vergezichten
Balsem voor ziel en gemoed
Doch 't snijden en boren
Van de vriezende kou
Doet lijf, leden en vooral
Mijn bevroren…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 En langs ‘t bevroren water ,
staan hazelaars stil, verlaten,
hun broze takken fijn beijzeld,
door witte rijp gegijzeld.
Alleen in ’t water is nog hier en daar,
een wak, het water helder, klaar,
waarin de grijze wolkenluchten,
weerspiegeld worden in hun vluchten.
In deze stilte denk ik, hoe bijzonder,
is dit grootse stille wonder.…
IJspaleis
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
737 de warmte heb ik ijzig afgezworen
mijn hart is van het hardste noordpoolijs
er is geen plaats voor ‘redelijkerwijs’
de geest is al decennia bevroren
geen opstand zal mijn schrikbewind verstoren
met hand en tand, bereid tot elke prijs
verdedig ik mijn arctisch paradijs
een dik pak sneeuw zal elke noodkreet smoren
ik ben uit een wolvin…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt de kou
heeft ons te lang bevroren…
Vervloekte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
604 De zwarte heksen dansten van uitzinnige vreugde
rond zijn prijsgegeven body, demonische krijsstemmen
weergalmden door de zwaar verduisterde nacht en de
intiemste delen bevroren, ook die van de opperheks.…
Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Vanaf de duinen zag ik
tegen terugwijkende verten
in het wit van de branding
jouw vertrouwde gestalte staan
en ik bevroor de tijd in celluloid
met een knipoog van mijn polaroid.
Nu waart de nagedachtenis rond
om oude foto's, lege spiegels,
gevangen in bundels oud, gebroken licht.…
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 stijve
kleren voorzichtig over
straat, het hoofd in livrei
verbonden, stram als een
lakei, onder witte mutsen
door de sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen
vervallen muren, strijdt de dag
in de hengsels van de tijd,
gefixeerd in bevroren…