Alle inzendingen over bevroren

968 resultaten.

Sorteren op:

D' ochtend-dans

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 638
In bedeesde verbijstering proef ik de zilte dauw op mijn lippen, die als kristallijne, bevroren korrels smelten in d' ochtend-dans van de herfst. Verlammende zachte warmte laat mij verdrinken in gewichtloosheid, wanneer berijmde vingertoppen sluipend op mijn huid reiken en mijn stem doen breken.…
katty10 december 2014Lees meer >

Illusie (2)

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 639
Hoe kan afscheid zeer doen Als iemand nooit bestaan heeft De warmte die je voelde Slechts je eigen verlangen Bevroren in de kou Van de zwarte nacht Hoe kan er verdriet zijn Om iets dat nooit geweest is Slechts dromen die echt leken Net zo snel verdwenen Bij het ontwaken Uit de zwarte nacht Waarom treuren Om een fata morgana…

Anneke

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Je zal gemerkt hebben dat ik toen even bevroor, een moment die onze verbintenis niet zal raken: het is niet dat ik mij niet aan jou wil overgeven, maar in mijn hoofd zijn beelden overgebleven en die raak ik niet zo gauw ooit weer kwijt.…

Pakijs

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 583
Ooit ademde pakijs dik bevroren... Maar bij Newfoundland braken de flanken. De kou gaf het op. Hij smolt open: en smoorde voorgoed zijn mooie kristallen. Als poolwater keek hij om zich heen: gletsjer na gletsjer legt het loodje! Ineens begon hij hevig te zweten: kan de mensheid dit nog 'framen'?…
K.Bladzij10 december 2024Lees meer >

Stille vlucht

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 458
Witte strepen trekken door het blauw, bevroren damp in ijle ochtendstralen. De zon laat felle kou naar binnen dwalen, in sluiers van een ijskoud ochtendtrouw. De hoge rust wordt nergens echt verstoord, geen kerosinegeur, geen zware motoren. De drukte gaat in stilte weer verloren, waar men geen enkel ronkend teken hoort.…
Johny Donovan27 december 2025Lees meer >

Ochtendplas

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.032
antwoord is kort, ochtendplas zegt een bureaucratische stem met moeite kwam ik aan met een pot, welke ik vond nog leeg voor de hond, van de hond voor wat zij vergaart alsof een potje zijn eigenaar spaart ik zoek de rechtmatigheid breng dit zeer toegewijd knik normaal en denk hoe raar, pas bij het gloren half 3 a.m koel en bevroren…
Silann Nara18 februari 2026Lees meer >

je lichaam aan mijn handen

netgedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.285
je woorden schrijven mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel me meer woorden en je witte regels letters uit je spiegelbeeld kom en volg me leer het leven schrijven nu en op de lijn niet ertussen dat benauwt, de kou heeft ons te lang bevroren…
wil melker4 november 2002Lees meer >

Mist ze mij?

netgedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.092
De gure grijze decemberwind doet mij dieper in mijn jas verschuilen Waterkoude regen vult ras de kuilen Maar killer ben ik onbemind Haar warme liefde is bevroren Toch vraag ik me vaak af, mist ze mij zoals ik haar, als ik met een vreemde vrij nu ik haar niet meer kan bekoren Mist ze niet die kleine dingen Hoe wij passioneel dansend lachten…
Paul Tesser10 december 2002Lees meer >

gespleten stad

gedicht
3.8 met 96 stemmen aantal keer bekeken 14.611
je denkt aan krijtstreep met een aktetas aan paraplu en 't elegant flaneren van bonte dames naast correcte heren bevroren glimlach boven grijze jas je denkt aan sportschool en het klatergoud aan tatoeages, bier en zonnebanken die passen bij de goddeloze klanken van dialect dat primitief wordt uitgekauwd onzichtbaar blijft de oude muur in…

Verder zonder jou

hartenkreet
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.629
De wind waait door m'n haren ik proef het zand in m'n mond en ik kijk naar de woeste golven ik sta te rillen van de kou m'n handen zijn zo onderhand bevroren maar het kan me allemaal niks schelen de golven moeten nog hoger de wind nog harder en de kou nog killer de enige die me nog wat kan schelen ben jij dat ben jij degene die er niet…
Kim12 oktober 2002Lees meer >

Warme ijsbloemen

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.321
In het venster teken ik jouw gezicht en mijn warme adem smelt de lijnen in de ijsbloemen van de laatste dagen die bevroren nog trager verglijden stil en afwezig probeer ik een hartje te ademen in de richting van de zon die haar warmte afstraalt op mijn gedachten, ik lach even richting jij en een klein wolkje neemt mij heel zachtjes mee…
metha22 december 2004Lees meer >

Winterster

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805
weilanden schuurt en egels verkleumd naar hun legers stuurt, knettert stil mijn hartvuur voor jou onverstoord vervolg ik mijn mars, hoewel de vorst mijn adem snijdt en de vallende nacht mijn zicht misleidt, gegidst door jouw onfeilbaar kompas sinds ik je geest en ziel heb verkend liep ik nooit ofte nimmer verloren en raakte mijn alhidade bevroren…
Aramis3 december 2005Lees meer >

KÖLNISCH WASSER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Een boek; een bijl voor de bevroren zee Die ik tijdens mijn leven in mij droeg Een oceaan die zoveel aandacht vroeg Enkel Milena leefde werkelijk mee Mijn 4711 zou overlijden In Ravensbrück; ze had iets aan een nier Ik was allang gestorven, zocht vertier In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…

schaduw in de mist

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Soms is alles zo vaag Zo ver weg Probeer het te pakken, doch geen gevoel,onbereikbaar Mijn ogen zijn nat Mijn huid is kil De mond wijd open Klaar voor een schreeuw Geen geluid, ’t is stil Geen wind, geen vogels, niets Ik staar om me heen Overal leegte Als een grijs gordijn die me mijn zicht ontneemt Probeer te bewegen, doch ben bevroren…
P.M.Matthes31 december 2007Lees meer >

Geen encore

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Bevroren noten Gespeeld door de verkrampte ledematen Van een goedkope pianist Leggen de laatste hand Aan een stervende climax Waar jouw partij werd uitgesneden En ik mijzelf de hoofdrol toemeet Waarna het langzaam en te laat Binnenstromende blauw Het cliché met stomheid bevestigt. Vanavond Geen encore.…

in een luchtgeschilderd paradijs

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.890
door het grijs van lood brandschildert zon de kleuren in het marmer de vloer is wit dooraderd gepolijst met vele handen uit een lang verleden tijd zuilen dragen in etages stukjes hemel naar de toren in een luchtgeschilderd paradijs heiligen staan nu vooraan hebben voor de Heer geleden prevelen bevroren zijn gebeden hun litanieën…
wil melker16 januari 2004Lees meer >

Kristallen tranen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.204
buigen voor de last die amper op de frêle schouders past en haar doet knielen op de drempel Zij heft zijn beelt’nis naar de goden bidt om hun koestering voor de ziel van haar geliefde die plots ontviel en zich schaarde onder vele doden Zij heeft geen afscheid kunnen nemen zijn droef vaarwel niet mogen horen haar hart kilt zich tot ijs bevroren…
Biba28 maart 2004Lees meer >

Winternachten

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 821
Kufr in ons land is Een vrijheid die ik koester Tentakels in de wereld Grijpen om zich heen Na de fatwa Over Rushdie uitgesproken Vraagt menigeen zich af: 'Zijn harten bevroren Of hard als steen?…

letters uit je spiegelbeeld

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 803
je woorden schrijven mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel me meer woorden en je witte regels letters uit je spiegelbeeld kom en volg me leer het leven schrijven nu en op de lijn niet ertussen dat benauwt de kou heeft ons te lang bevroren…
wil melker14 februari 2006Lees meer >

de rechte lijn verdroom ik

netgedicht
5.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 640
je woorden schrijven mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel me meer woorden en je witte regels letters uit je spiegelbeeld kom en volg me leer het leven schrijven nu en op de lijn niet ertussen dat benauwt de kou heeft ons te lang bevroren…

winterjas

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.156
vader ging uit zonder jas ik riep nog na hoe koud het was maar hij ging weg in korte mouwen in zijn mooiste hemd, de marineblauwe en de wind woei en de vliet bevroor eerder dan het jaar daarvoor de hoest kwam en liet hem niet alleen hing droog en koortsig om hem heen hing aan de balken van ons huis om zijn nek als een lodenkruis en de…
erik22 juni 2006Lees meer >

Ameland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
vibreert van geur en kleur en ijs met boven zee een blauwe wolkenband daar aan de rand van prachtig Ameland dat eigenwijze duinenparadijs er staat één ster, gekleed in parelgrijs ik tel konijnenkeutels in het zand en leg een doornig takje aan de kant er klinken zachte klanken: kyriëleis bij vlagen is het net alsof ik huil mijn neus bevroren…
Joke Berensen31 december 2008Lees meer >

Ex libris,

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 730
Op de eerste stap in een ander jaar, nu moederziel alleen, zonder haar, rijplicht omvat de keel van mij en het bevroren land, het is niet zo dat de steel van de blanke lelie is gebroken, vertrokken alle keren op een houten slee, die plaats biedt voor twee, ik dien dat te accepteren, voor al die anderen die het tegendeel beweren,ik beween…
pama1 januari 2009Lees meer >

Kraakhelder

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 844
zucht Die zij slaken Spreekt verlangen Naar behaaglijk Ooit, ja en later Zij wetten de schaats Een blij verheugen Op wolkig dampende adem Rode neuzen en oren Blozend warme wangen Met volle teugen Genieten van vergezichten Balsem voor ziel en gemoed Doch 't snijden en boren Van de vriezende kou Doet lijf, leden en vooral Mijn bevroren…

Stil wonder

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
En langs ‘t bevroren water , staan hazelaars stil, verlaten, hun broze takken fijn beijzeld, door witte rijp gegijzeld. Alleen in ’t water is nog hier en daar, een wak, het water helder, klaar, waarin de grijze wolkenluchten, weerspiegeld worden in hun vluchten. In deze stilte denk ik, hoe bijzonder, is dit grootse stille wonder.…
Ans Verzon22 januari 2009Lees meer >

IJspaleis

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 737
de warmte heb ik ijzig afgezworen mijn hart is van het hardste noordpoolijs er is geen plaats voor ‘redelijkerwijs’ de geest is al decennia bevroren geen opstand zal mijn schrikbewind verstoren met hand en tand, bereid tot elke prijs verdedig ik mijn arctisch paradijs een dik pak sneeuw zal elke noodkreet smoren ik ben uit een wolvin…

Wierook als intiem gebaar

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 628
je woorden schrijven mij in vloeiend schrift de schrijfhoek is mijn tegenwicht ik krul je letters en je marslijn rond de rechte lijn verdroom ik vertel me meer woorden en je witte regels letters uit je spiegelbeeld kom en volg me leer het leven schrijven nu en op de lijn niet ertussen dat benauwt de kou heeft ons te lang bevroren…
wil melker14 september 2009Lees meer >

Vervloekte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
De zwarte heksen dansten van uitzinnige vreugde rond zijn prijsgegeven body, demonische krijsstemmen weergalmden door de zwaar verduisterde nacht en de intiemste delen bevroren, ook die van de opperheks.…

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Vanaf de duinen zag ik tegen terugwijkende verten in het wit van de branding jouw vertrouwde gestalte staan en ik bevroor de tijd in celluloid met een knipoog van mijn polaroid. Nu waart de nagedachtenis rond om oude foto's, lege spiegels, gevangen in bundels oud, gebroken licht.…

Natuur is in gebed,

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
stijve kleren voorzichtig over straat, het hoofd in livrei verbonden, stram als een lakei, onder witte mutsen door de sneeuw gehaakt over de tuin en schutting allebei, laten zich verdwijnen over glibberige paden heeft ook zijn stil verlies gekend tussen vervallen muren, strijdt de dag in de hengsels van de tijd, gefixeerd in bevroren…
pama27 december 2010Lees meer >