1787 resultaten.
De Grote Oorlog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 ze vluchtten voor gezapigheid
dachten roem en eer te halen
voor volk en vaderland
niets was minder waar
misleid door mooie woorden
wachtte slechts dood en verderf
loopgraven raakten verzadigd van bloed
te jong gilden jongens om moeder
een eeuw na die vreselijke strijd
graaft men rond Ieper nog botten op
klaprozen buigen stil…
de pont
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 ik stond vandaag
op de pont naar Noord
het stormde en
de pont wiebelde
ik keek om me heen
en in de verte
zag ik een ver verleden
al die boten die hier lagen
al die mannen die hier waren
aan het roer en in de masten
uitkijkend over het IJ
dachten ze aan hun moeder
aan hun lief en aan hun dochter
wisten ze al dat ze nooit terug…
Homunculus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 mijn voorspiegel kijkt bedenkelijk
dit zal geen dag worden om lang
de adem te sparen, het lachen is
al lang vergaan nu het lijf zich om
gepijnigde botten wikkelt in een
door blindheid omlijst landschap
mijn ik vraagt aan de spiegel wat
hier de bedoeling van is, of elke
voorzet doel moet treffen, zoals
geestverwarring zonder spraak…
Gestorven zwaartekracht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
480 Er is een horizon
gestorven in mijn droomland
alsof er een boot met een ziel
door de woestijn vaart
en langzaam
raakt de persoonlijke accu leeg
er ligt een grasland
omgeploegd in mijn werkelijkheid
alsof de kust van een ver land
mijn stem zal ontvangen
uit zilte oceaanwind
en spoedig
verwelkomt mijn hart een nieuwe geest
er…
jicht
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
928 och, wat een helse pijn
ik dronk wat glazen rode wijn
wist niet dat dit schade zou verrichten
in mijn botten en gewrichten
mijn knieën en mijn voeten
zijn gezwollen en moeten boeten
want door kristallen groot en klein
gaan gewrichten zwellen, wat een pijn
mijn dikke teen blinkt als een spiegel
hij begroet mij met een giechel,
sprak tot…
Rood zand
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
481 er wordt zand
gestrooid in
ogen die
willen kijken
rood zand
dat het intense
lijden uit de
woestijnen kleurt
waar botten
slechts tijdelijk
de plaats markeren
als dood passeert
het duint
stormachtig in de
wandelgangen van
megatheater natuur
schrikbarend schrijven
statistieken de tijd die
nog door kamelen en
nomaden wordt…
Kikkerprinses
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik zit lekker in de zon
te wachten, begeerlijk
denk ik, hoop ik
voor jou te zijn
Om me heen gaan mensen
zoals altijd hun gang
De zon schuift verder
en de schaduw volgt
Vissen houden zich stil
boten varen voorbij
de geur van houtskool
Leven is eten…
Stil vertrouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.035 temidden eindeloze snaren
het hartverscheurend zingen
jouw strelende vingers
tedere melodieën dat me doet denken
aan de milde wind die waait
boven de blauw zilveren golfjes
van de wonderbaarlijke rivier
het lied van stil vertrouwen
met tegenwind
van een boot op hoge zee in nood
en wilde maat
terwijl de cijfers van…
Erbij horen [1]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ik wil erbij horen
gewoon
met elkaar lachen
en verderpraten
smoezen in de warmte
van elkaars bloed
veilig in de onveiligheid
van het leven
die vrienden treft en wegneemt
uit de rondedans -- tot het laatst
houden we hen vast
hand in hand
Ik sluit me niet op
in garanties en angst
ik bots en buts me buiten
in de storm, samen
met…
in kaart gebracht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
426 in de zee van mogelijkheden
dobbert een verlaten boot
veilige aankomst vervlogen
in oceanen van overvloed
varen cruiseschepen
verveelde dromen na
op het eiland van verlatenen
waait een kille tegenwind dwars
door zielen en dekens heen
in havens van hebzucht
meren superjachten voor
gouden kansen aan
in baaien van bezinning
stromen…
onvoltooid verleden tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
455 we zouden
uit deze nacht springen
alles terugbrengen wat we namen
naast het verdriet wandelen
we zouden
oefenen in hoop
volhardend vol leven zijn
uit de wrakstukken herrijzen
we zouden
naar het licht reiken
een naam geven aan het verdriet
een boot vol liefde zijn
we zouden
een koor van stemmen zijn
leren van onze schimmen
onszelf…
De profeet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
215 Maar niemand luistert
naar een zonderling
Met een vergiet op zijn hoofd
En tanden als botte messen.
Een tuinbroek als uniform.
Zachte voeten die bloot
Over gras heen gaan.…
Gesink kreeg 't Spaans benauwd
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.308 Men sprak krachten aan hoog boven
met ruggen gerecht om niet te zwichten
voor alle gaten die vielen te dichten
tussen diep gapende kloven
Niets staat stil dat is gegeven
Men ziet dat terug in het overleven
De grens wordt logisch nu verlegd
Gesink jong nog ut de Achterhoek
fietste zich al voor eeuwig te boek
over de meet tot op het bot…
Jaap Kraaier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Een beetje net als nu, maar dan wat korter:
de lontjes jaren dertig in Berlijn,
de sfeer kon domweg niet verhitter zijn,
Lass uns dann einfach sagen: ‘angeschmorter’
En daar was Jaap, als in een jongensboek
had hij zijn eigen kanootje gefröbeld:
een bakje, met een bankje slechts bemöbeld,
het sprookje ging erin als jodenkoek
Op één kwam…
Op de tafel stond geschreven
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.630 Met lippenstift had jij geschreven
in paars violet dat jij moest gaan
Onze verhouding hield jou klein
Begon te huilen met mijn armen
op het tafelblad, mijn hoofd erop
Juist op dat moment vroeg ik me af
wat voor hout er was gebruikt
welke boom er was omgezaagd, en
als de boom er niet geweest was
Van diep binnenin begon gelach
botten versplinterend…
oude man
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.831 oude man waar ga je heen
je haren wit en ogen vaal
ver weg je gedachten
je leeft in het verleden
de toekomst is te kort
je huid slechts een omhulsel
broze botten weggeteerd
het trage bonken van je hart
angst klopt door je aderen
hoe lang nog weet jij niet
slechts de wetenschap
het einde is nabij
gevoelens en verlangens
nooit meer want…
Aan het meer
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.743 Er was schemering
en het zachte geluid
van golven, klotsend
tegen wal en boten
Een kampvuur en de herinnering
van toen de wijn al was vergoten
en de wijsheid zijn keerzij toonde
en de liefde mij er beloonde
met een kus
Waarop ik verviel in vreugde
en vragen stelde over
de talen waarin verhalen
zich de ronde deden
Toen ik alleen en…
Ontsponnen web
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
936 ik schrijf niet langer
zoetgevooisde woorden
de botte punten in mijn hoofd
winnen heel langzaam terrein
de komma’s zuchten
slechts van schaamte
in het door verstrooiing
spingeragde brein
waar eens letteren lachten
zelfs om voorrang smeekten
liggen nu cryptische zinnen
de hemel te verzoeken
de aarde te mogen verlaten
zonder leeswaardig…
Os
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
1.129 Zou kunnen denken aan "bot"
of het jaar van de "buffel"
en Olympische spelen
In het merg der dingen
een Chinees met twee
gratis boodschaptasjes
Links de groenten
zo'n elf honderd gram
rechts de tofu
Het gaat om het zoeken
naar evenwicht
de juiste afstand
tot de dingen
vervolgens ervoor gaan staan
bijvoorbeeld een tank
op weg…
Zielsverhuizing
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.075 Het oude jaar
heb ik in doos en kist geborgen
Lakens als sluiers
verhullen 'r voor morgen
Gaandeweg vergeelt tijd
geurt naar oude kranten
Het nieuwe jaar
staat voor m'n deur
Heeft nog geen vouw
geen kreuk, geen geur
geen botte of scherpe kanten
Gaandeweg mag ik 'r onthullen
begint te blozen?…
De kapitein
hartenkreet
2.8 met 27 stemmen
3.337 De kapitein is ingeslapen
Voor zijn laatste reis
De boot die is vertrokken
Naar het Hemels paradijs
De oude uil die is gevlogen
Naar daar boven goed en wijs
Zijn laatste vlucht
Naar het Hemels paradijs
Man, vader, opa, wat was die man toch lief
Grapjes maken en heel eigenwijs
Op zijn manier dat moet je geloven
Naar het Hemels paradijs…
Natare
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
614 Hoe onwaarschijnlijk blijkt de dood
voor diegenen die in een roes van clichés
gezamenlijk een rooskleurige boot
drijvende houden? Men voor al het zwemmen vreest.
Hoe onbegrijpelijk is de nood
om langer te leven en langer te zijn?
Eeuwig leven? Nee, ik wacht al vanaf klein
op de onvermijdelijke dood.…
Tribunaal je kaal
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
939 zag de hand
met palmen wuiven
je gladde glimlach
door woestijnen stuiven
de vuurkracht
is te huur en jij
betaalt met bloed
aan huis en muur
vergoedt hun
simpel rouwen
kinderen en vrouwen
dollars zijn niet duur
maar mannen
erven toch dit land
dat jij met harde hand
onteigend hebt
ik tribunaal je kaal
tot op het bot dan
voel…
Wat zeg je daar?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
704 wie "vieren" geeft mag nu gerust
zijn woede bot gaan vieren;
ik wilde enkel maar met taal
een enkel blad versieren.…
menage à trois
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.889 Vroeger met z’n drieën, iedereen tevreden,
Twee vrouwen, één man
Kon niet goed gaan, dat konden ze weten
Geheim voor het publiek, trokken hun eigen plan
Het bondgenootschap van drie,
wou eigenlijk uiteenvallen
Maar twee dachten van niet,
Wilden de alliantie niet verknallen
Nu moet de man branden voor zijn liefde,
De vrouwen vluchten met boot…
Gespuis
gedicht
3.2 met 20 stemmen
14.125 Ik moet ook leven met Karel die wormen
de kop afbijt en Daan die spinnen minder
dan acht poten gunt en ik geef toe:
ik kluif het laatste stukje kip van bot.
Kan ik nog dieper vallen? Kan er niet
een kikker komen die ik dapper kus?…
later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Tijd trekt
draden door mijn gezicht
De douche spoelt met
het water
mijn dromen door
het afvoerputje
tekenend voor mijn bestaan,
voorbije gedachten
voorbij de dromen
alleen maar de nacht
koude nacht,
steenkoude botten,
water in mijn ogen
glijden over mijn
wangen heen,
later, alsmaar later,
is het al later
of is het al tijd?…
Oester
gedicht
2.7 met 17 stemmen
7.489 Hij laat zich ook niet kennen, viert alleen
zijn wellust bot. Och god, wat is één oester.
Wie koestert er een oester. Hij lust haar rauw,
hij zuigt haar leeg, hij gooit haar weg.
------------------------------------
uit: 'Entre deux mers', 1997.…
Zoetste vrucht
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
681 Uit haar schoot weerklonk
sirenen, gezang zonder
woorden, stapte ze uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de Alpentoppen
gloeien tegen het decor van
het naderend…
Bijna Kerst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
1.595 De kou zit in mijn botten
de kachel staat nu hoog
Het sneeuwen lijkt niet te stoppen
maar is een lust voor het oog
Buiten slentert een man
zijn kraag hoog opgetrokken
Wiebelend door de gladheid
een schim tussen de vlokken
Stralende lampjes langs de ramen
kerstbomen weer in de verkoop
Het jaar loopt bijna ten einde
van lief en leed vol…