798 resultaten.
Een kier in de nacht.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 om zelfstandig de juiste zin te vinden
die alles vastlegt in een keer, die de
angst verkommerd wanneer de mist
knarst in de keel van de dageraad.
Ik weet niet wat groter is, het verlangen
of het stille vergeten die vooruitsnelden
aan een gedroomde kus maar doofde
zonder het zelf te hebben geweten.…
de gedachte
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.138 Geen dageraad zal blijde uw blinde ruit berijzen;
geen zonne die, van vrede-wijdende' avond-gloed,
de moede wingerd om uw drempel blij door-bloedt;
en zelfs geen vriend staakt aan uw open deur zijn reize...
- De hele dag is rein waar gíj zijn wentlen doopt.…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is een schrander dier
dat het bloed besluipt,
hét is de kus van een
vruchtbaar lichaam wat
willig openslaat, hét kruipt
door hét oog van tederheid ,
hét stuit me op de vlucht,
hét noemt mijn naam in een
adem met de dageraad,
getooid in een zonnenaam,
laat het syndroom van hét,
transparant en tijdloos zijn.…
Hemelbed
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
572 Zo wachtte ik met allen
op 't krieken van de dageraad
de eerste sparteling van vissen in de vijver
als blinde is de rust aan mij voorbij gegaan.
Nacht, als ik straks te rusten ga, kom dan
als oude vriend die ik vertrouwde
vertrouwen hebben in jou nacht
het is gelijk een loflied voor de dag
ik kan niet zonder beiden.…
hartslag van leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 van dageraad naar zonsondergang
reizend door het leven van alle dag
met aan jouw zijde de echte liefde
snelt het geluk jou motorsnel mee
door jouw dromen waar te maken
voorbij de spanning van de twijfel
vind jij steeds weer een betere ik
mooier dan wie jij ons toch al bent
de willekeur van meningen voorbij
kies jij voor het maken van keuzes…
Flierefluiter
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 van heumens oord
Radboud heerst in de oepanisjaden
waar in 't gelid der boswachtersbrigade
het leger willems orde hand
zal haven
erasmus tuurt hoog boven
alles uit
Dorian de westerflierefluiter
zoekt ruiterwaarts de stal in 't jonkerbos
arnoldus rufus laat zijn merrie
vrij
dan breekt achter het ijzeren gordijn
langzaam de dageraad…
404 Hart Niet Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
479 De stad ontvouwt zich bij dageraad—
een bon die kronkelt uit de tanden van een taxi,
jouw stem een inbeltoon in mijn keel—
elke ster een wachtwoord dat we vergaten te wijzigen.
We verzamelen excuses als browsertabs,
laten ze gloeien tot het scherm zwart wordt.
De maan sleept haar cursor door de baai—
klikkende golven.…
De echo van een regenboog
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
435 Ik draag de herinnering
aan dat milde licht als een delicate mantel tegen de felle dageraad.
In de stilte van dat kleurrijke
moment vond mijn gevoelige, ontvankelijke
ziel een taal zonder woorden, een brug tussen het hoge
en het gewone, geschreven in water en zon op een fluwelen hemel.…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 O Venus, eenzaam in glorie,
maar elke keer weer warm en nabij, je broze
huid schittert als een zachte, gouden dageraad. Je bent mijn
muze, mijn levendige inspiratie; de vloeiende poëzie die eeuwig in mij blijft.…
De oudste taal ter wereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
562 Tot op bepaalde hoogte dan
Bevredigend coëxisterend
Land bevrucht uit rots en zand
Vereend van zin cohabiterend
En naar elks tevredenheid
Samenleeft in één verband...
...door Bactrië trekt Eos voort
Alsmede door het barre land
Van Perzen en van Meden
De loverarme hoogten en het
Goudrijk land der Lydiërs
Totdat de gulden dageraad…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 De tarwebloem is nooit verliefd
op ’t onweer of de dageraad;
zij kent alleen het leven sec
en denkt er nauwelijks over na.
Kan iemand zo gelukkig zijn?
Ben je gelukkig, tarwebloem?
Je huilt niet, maar ik vraag me af
waar je het lachen hebt verleerd.…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 Klein en kordaat,
groot in het geven van liefde
Stond zij daar aan mijn dageraad
Mijn eerste echte geliefde
Kijk je wel uit jongen,
is nog mijn dagelijkse boodschap
Teder bedoeld en ongedwongen
ben jij mijn wakend gezelschap
Het leven gaat met vallen en opstaan
Bepaald door de beslissingen die wij maken
Jij bent altijd met mijn lot begaan…
GEZICHTEN MIJNER DOOD
poëzie
2.6 met 5 stemmen
2.218 Gezichten mijner dood, ik draag in mij
De klare blikken van uw teedre heerschappij,
En ’t warme strelen van uw glijdende gewaden…
Ik ken u niet, maar ben in u verblijd,
Want gij blijft jeugdig door de tijden, en de tijd
Breidt om uw haren heen de zachste dageraden.
Ik min u.…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 liggend op zijn bladerbed
het smeulend vuur van berkenbast aanblazend
door het rookgat
de witblauwe poolster bespieden
in heldere blijdschap de hemelse spijker
en stralende navel van zijn heelal gadeslaan
als viervoeter zijn tent verlaten
om de verre suizing van een vleugelslag
oog en oog staan met de witte wolven
van een korte dageraad…
lofdicht
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.167 fraaie blote sporttuniek
Je borsten hijgen als opgejaagde reeën
Terwijl je navel gezicht bekoort
Wellicht door evolutie is je snor wat afgegleden
Hij heeft je vagina welhaast doorboord
Terug naar je wangen die ongenood
De blosjes vrijelijk laten komen
Als ranke bloem in avondrood
Mij is dit alles niet ontnomen
Ik geniet ervan bij dageraad…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 het zaad van boon en amelkoren
En onder het ijs beweegt een stroom, nauwelijks te horen
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
Maar plots weerklinkt een stem in de vouwen van de wind
Met het eenvoudig verhaal van een gezegend kind
En over de heuvels wasemt het noorderlicht
Met een boodschap van groot gewicht
De nakende dageraad…
SLAAP
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
704 langzaam wegstroomt op de nacht
En verwachtingsvol op de fijnste dromen wacht
De nacht is gekomen, kom o visioen der ouden
De droom die speels je geest gevangen neemt
Het onderbewuste die de moeilijke dag ontvouwt
Vele puzzelstukjes waar de ziel in de nacht opleunt
De vleugels van Morpheus die ieder zo vertrouwd
De nacht is vervlogen, de dageraad…
Haar naam ging hier voorbij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.003 voorbij het ochtendwezen
zo het beest nog uit te leven
dat ik huilend naar haar naam zocht
evenals die ene hond
Maar toch- ik heb haar naam geprezen
en haar daarmee weer bewezen
dat ik enkel door mijn bede
ook mijn medestanders vond
die hier met mij de nacht verkeerden
om haar naam zo vaak te eren
dat ze doofde pas nadat
hier weer de dageraad…
Gewillige mutilatie van een tijdelijk dakloos brein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
588 Dageraad.
Deze keer hoorde ik de regen Strauss' 'Also sprach Zarathustra' fluiten.…
Coronavirus / Covid-19
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Bij dageraad ontwaakt het bestuur
& beantwoordt schroomvallig de vragen:
voorbereid? We steunen de helden, thuis,
een beertje voor het raam – lekker bezig!
Probleempje? Op ruime afstand, was je handen goed,
met (gehamsterde) onschuldzeep. Bevend.…
Haar hoofd woog aan mijn borst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
1.488 toen zonk dit beeld; de dageraad was véér,
Die 'k had nabij gedroomd sliep vèr van mij gescheiden.
't Hart zei: ‘verbórgen brood geurt zoeter en mondt méér.’
Ik rees van 't slaaploos bed, de liefde zou mij leiden.
En voor haar open raam stond peinzende ik te beiden;
De welke vlam der kaars waakte op de kandeleer.…
Verbeurd van alles
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.373 Er is geen tijd meer, noch verlangen, noch verzoenen;
geen dageraad belooft een daagraad; de seizoenen
zijn blinder dan een god die zwijgt en nimmer bloost;
geen dag die om een dag zijn scheemring laat berooien,
geen vrouw die om bezit zich in de dood zal gooien
en zelfs geen minnaar meer die de eigen wangen koost.…
Zone
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.922 In water rolt de dageraad tevoor-
schijn.
----------------------
uit: 'Zone', 2005.…
Héél worden vandaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 De dageraad is dag geworden.
De dichter houdt het voor gezien.
Onze zon stijgt boven de horizon.
Vandaag.…
- Beelden veelbetekenend -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Beelden veelbetekenend
dageraad zonder achtergrond
trekken adembenemend
voorbij aan onze blinde ogen
buiten valt het daglicht
als rolgordijn half naar beneden
lifts oefenen pirouettes
herinneringen wissen beelden
en machtig als een spiraal
vertellen de ogen hun verhaal,
storen tranen de verbeelding
immers, morgen gaan de chronisch…
Een hemels festijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
671 Vlambloemen vuren in de nanacht
in het helder licht van een zomermaan
morgen wordt een hittegolf van kracht
ramen en deuren moeten vroeg openstaan
God kijkt glimlachend achter 't hemelblauw
Hij wil dat wij van de dageraad genieten
de verse bloemen plukken in de dauw
en de uitgedroogde plantjes vlug begieten
de courgettes en pompoenen zijn…
kleur van dagen - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 heel nabij alles en iedereen
die jou liefheeft en jij liefhebt
is er weer een jaar verstreken
en ligt er een nieuw in het schap
door steeds weer dat te vervullen
dat zelfs in de stoutste dromen
voor jou onmogelijk leek weggelegd
viert zo het leven jou het beste
door met jou de deuren te openen
voor vol van vreugde de mensen
die van dageraad…
volle maan in de dagsluiting /hommage aan Alice Nahon
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
817 't Is goed in 't eigen hert te kijken (A.N)
nog even voor het slapen gaan (A.N)
of ik van dageraad tot avond
van avond tot morgen-
Van het ontwaken tot het slapen../
doorheen de nacht.../
geen enkel hert heb zeer gedaan (A.N)
of ik geen ogen heb doen schreien (A.N)
tranen heb opgedroogd (A.N)
geen weemoed…
De oranje blauwe lichtbol
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
357 De oranje blauwe bol aan de hemel,
Zendt stralen van warmte en licht,
Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel,
Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht.…
Waar gaat het over?
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
375 We zetten ze maar op een rij
niet zomaar lukraak at random
naar willekeur onwillekeurig
van alfa tot omega (z)
wat het waarheidsgehalte betreft
van de jonge en oude gedichten
der goegemeente, hier present
in vol ornaat purpergewaad
rozevingerig als de dageraad
narcissus die steeds navelstaart
niet ziet hoe een schone nimf baadt…