6267 resultaten.
Het regent!
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
458 Mensen lopen
gebukt,
als ware het
onder
een zwaar juk,
mensen kijken
naar de grond,
alsof er
geldbedragen liggen,
mensen lopen
gehaast,
alsof de trein van
kwart voor drie
moet worden gehaald,
mensen lopen met
een gezicht
van ouwe lappen,
alsof ze de globe
op hun nek hebben
hangen,
mensen zijn
onvriendelijk,…
Raak me als een vlinder aan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
663 Dus raak me zachtjes aan,
raak me aan alsof ik hier niet was,
alsof de schaduw van je vingers
me zou verjagen.
Alsof je me in een droom zag
die je je probeert te herinneren.
Als je je ogen opendoet
ben ik er niet,
maar je zult niets vergeten.
Door mijn woorden heen zie je me.
Voor jou om van te houden
zal ik er altijd zijn.…
Als een jas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
617 Ons weerzien, alsof de normaalste zaak
van de wereld,
het innig zijn,
alsof altijd zo geweest
het afscheid, alsof altijd zo geweest dat
we gewoon los,
los van elkaar ons leven leven
als zo'n klikknoop van je jas,
dicht lekker warm
en open, luchtig, frisse wind
erdoor,
vaak is er nog een rits,
maar die klik is het dekkende,
finishing…
Stickertje 101
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 Een West-Vlaamse gaai
uit Oostende
Bijziende met twee
linkerhände
Dacht ik dicht er niet één
Maar wel honderd-en-één
Uit hetzelfde hout:
Niets dan ellende...…
11=12
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
771 voelen
alsof
als tijd verstilt
en jij en ik
vervreemd
in elkaars ogen
zien
alsof
het onmogelijke
echt bestaat
beslaat
onze blik
zoemen de
rozen
rode
in ons hoofd
alsof
tijd
tussen ons
niet was
en wij alleen
maar zijn
omdat
ik denk
dat ik
bij jou ben
en jij
bij mij
als wij
eigenlijk
als vreemden
bij elkaar zijn…
Verbroken
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
927 Je koffiekop bleef liggen,
Roerloos op het parket,
Alsof het nooit,
Met brute kracht,
Van de tafel werd gestoten.
Alsof je nooit,
Boos opstond,
En ik niet huilde,
Toen de deur werd gesloten.…
Niet te verwoorden
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.623 Mijn leven is veranderd
ineens een andere draai
het komt écht door jou
dat ik naar liefde zwaai
Een prachtige rode draad
van liefde zo heerlijk zoet
wandelt nu door mijn leven
het voelt puur en erg goed
De wolken kleuren helder
de lucht klaart hemelsblauw
het is niet te verwoorden
hoe zielsveel ik van je hou…
losse steken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
113 met losse steken rijgt zij
het gemis van alle dagen met draad
en dunne naalden aan elkaar
witte steken van boven
naar beneden door
het smartelijke zwart
een tijdelijke plek voor
het onthechten dat de
afhechting niet verstaat
de tijd rijgt de verliezen vast
de losse steken houden
haar amper bij elkaar…
mijn appel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.140 Alles wordt overschaduwd door schemerig zwart
De zon komt niet meer door mijn luchtbel heen
De liefde is als een vrucht
Zacht en rood is het gevoel
Totdat de rijping begint
Verstrikt in een web van draden
Herken ik mezelf niet meer
Veranderd door warmte en genegenheid en pijn
Onherkenbaar voor mezelf geworden
Waarom kan ik niet met jou
Zoals…
weemoedsvogel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
607 ik beweeg mij nog
in de ampele uren
van dit oude jaar
raak het nieuwe aan
schrik van de draad
waar nog een spanning
wijst op verlichting
die wij zo nodig hebben
liefde en omarming
woorden die bemoedigen
mensen in hun doen
en laten bestaan zoals
zij zijn, ik kus de lucht
het voelt al frisgroen
staar stuntelig naar jou…
Ik glimlach
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
651 een spin is druk in de weer
is niet gehaast
ze spint een draad aan leibomen in de herfstige lucht
bepareld met dauw
ik glimlach van het venster af
om wat ze doet met kracht
en houd me stil achter het vensterglas
bij wat ze doet in stilte van bezit
waarop dauwdruppels haar spinrag troon omringen
wit op wit…
lachen naar de maan
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.003 zoals zij garen spint uit ochtendgloren
en weer kan lachen naar de maan
verbindt zij draden uit haar midden
naar alle dingen die bestaan
wordt zij opnieuw geboren
zij reikhalst gretig naar de zon
en hijst zich uit haar dal omhoog
uit nevel van voorbije tijd
schildert zij een regenboog
van eeuwigheid tot waar 't begon…
Een handvol pluis
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
589 liefdevol
verzamel ik de pluizen
die in jouw zinnen huizen
spin ze warm
op het wiel
uit rafels tot een draad
de kleuren
lijken bij elkaar geraapt
maar spreken toch dezelfde taal
in het weven
kunnen de patronen
eindelijk vertellen van het leven
dat zich in een handvol pluis
tussen jouw woordenschat
in kwetsbaarheid verborgen had…
ik vlieg weer
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
693 stil
wereld
verkleind
ik hoor de zon niet meer
maan huilt
wind opgesloten
verder bouwen kan ik
maar niet statisch
luisteren
leegte verteld
hoger ijler
draad gerekt
tot hij knapt
met open hart
ogende oren
vlieg ik omlaag
laat as de as
verstrooid…
Synchroon gehoorzamen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
524 er zit geen rek meer
in de touwen
van het poppenspel
wij worden
kort gehouden
door het houten kruis
ons bewegen
wordt gestuurd
door de waan van alle dag
de grote speler
trekt de draden aan tot
niemand meer iets eigens mag
voorkom gedonder in de hel
in het synchroon gehoorzamen
verdien je echt de hemel wel…
Processierupsen.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
850 Maar helaas; deze zichzelf uitgenodigde gasten
zullen ons tot de draad toe
verslinden.…
huid en haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 in een lange teug grijpt de adem
bij de keel, het slikken van honger
lijkt tot gewoonte te strekken en
zelfs het avondlicht schuift bij
de gedachte aan nacht en zoet
als wederkeren tot zij aan zij
geef vingertoppen nog een kans
in zachte streling gedompeld
schuimt met stille golven langs
draden onder stroom het tij…
Heiligenschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
614 een nog onontwaakte libel
roerloos aan een tak
ragfijne vleugels
weerspiegelen de zon
tussen zilveren draden;
rust - naarstige arbeid
na een lange nacht
zelfs de kleinste trilling
ademt schoonheid
van zo dichtbij
en zo onverwacht...…
Tinus
gedicht
3.3 met 62 stemmen
16.524 Hou ik mijn hoofd tegen jouw warme vel,
zodat je als een drilboor spinnen gaat,
dan denk ik: o wat ben je toch een tinus.
Dat prettige gevoel verandert snel
als jij je poten om mijn nek heen slaat
tot een omhelzing van vijf nietmachines.
----------------------------------------------
uit: '1000 sonnetten 1966-1996', 1997.…
?!:
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
540 Niets te doen dan een spatie
De katten spinnen het web
van nog onontgonnen gebieden
ze denken meer dan ik weten kan
laten niets onopgemerkt vliegen.
Niets te vragen dan een antwoord.…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 Hij heeft oneindig liefgehad om al
die kleine dingen en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij…
Witheet
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
696 meer bestaat
wie weet hoe het verder gaat
Een aangetast hersenschors
zit er soms een draadje los
De psyche controlerend beheersend
woede onderdrukkend wederkerend
Achterwaarts gaand door de hitte
vecht mijn hart uit met het vurig witte
IJzer gehelmd en gemaskerd
geheimen geprikkeld afgerasterd
Uitend schrijvend met geslepen zwaard
spinnen…
Voor jou: de herfst
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.279 Paddenstoelen steken statig
hun gekleurde kopjes op
spinnen vangen waterdruppels
weven paarlen van een drop.
regen kneedt zijn stiltepaden
tot een glanzend blubberpad
glibberglijdend naar de heide
maakt de dauw dit nevelnat.…
Lofzang op de lange adem van morele waarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 zich voorbij brood en spelen bezinnen
die van waarden het morele garen spinnen?
Is jouw talige rede een litanie voor het oor
de stekels van de oorlog een doorn in het oog?
hebben dode strijders woonplaats noch boog
wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog?…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het zwoegen van de slak
in het krijsen van de meeuw
in het spinnen van de poes
in de kruin van kromme bomen
in zwermen spreeuw
in scholen vis wier bewegen haar geschrift in zee en hemel is.…
Duurzaam zonder kosten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 wij dachten
garen te spinnen
van de warme wol
in genoegzaamheid
konden niet
steeds opnieuw
beginnen dat vuur
vlamde niet meer
met alle hulp
en verzorging door
coaches schuifelden
oudjes de deuren langs
die wonderwel
een cirkel vormden
waar zij elkaar niet
meer konden groeten
dat was hen ontgaan
maar in hun kort
bestaan zat al…
Dichtdrang
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 Lezers zullen je lovend bedanken,
want verzinnen valt niet mee:
de regels spinnen...
hoe ze moeten swingen!…
Wonderlijk
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
5.260 De tijd staat even stil
het is alsof jij weet
wat ik eigenlijk van jou wil
maar jij deed
alsof het jou niet interesseerde
gewoonweg niet raakte
en ik, ik ben de geblesseerde
die er weer eens niets van maakte.…
zij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
737 om niets
blijft
mijn hand
passen
in die van jou
past
je mond
als je
mijn hals
kust
alsof
om niets
blijft
totdat
de waarheid
koud
in mijn ogen
kijkt
om niets
alsof
we zijn gevallen
zonder doel…
Ieder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Iedere dag leef ik,
alsof het mijn laatste dag
op aarde zal zijn
en geef ik
alles
wat verdrijft de pijn.
En alsof
Al
van mij afhangt:
het voortbestaan van de aarde,
de mensen
de grootste angst van ieder is teloorgang.…