Alle inzendingen over duin

957 resultaten.

Sorteren op:

Behouden

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
verjaart jouw naam als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik dat de kou slechts winters baart, maar nu verlang ik naar de schelpen die de zee doen ademen en zomers waar het licht haar achterkant laat zien zal ik dan de zon ontmoeten, witter dan goud, roder dan de dag waarop de lente stierf dan klimmen duinen…

en zo wil ik zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
Ik wil de voeten in het zand steken  het warme zoute water van de zee in golven over me heen laten spoelen fietsen wil ik door de duinen met de neus in de wind  of in een bootje dobberen  en dan dronken zijn van Liefde en alles vergeten behalve nu.…

in kalligrafie

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 936
en als de nacht sluit onafwendbaar ramen overbodig maakt waarop ik duinen had getekend een wonderlijke mooie dag in blauw en bruin telkens een weinig later en zacht opgewreven om jouw droom waar te maken slaap je dan in mij of schrijf je met een meeuwenveer dat het duister een wereld nalaat, verder dan tekens van leven, verborgen…

Tentoongesteld: gigantische graseter

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
Zijn slurf in het gras gedrukt, tot velden duinen werden. Zijn poten in de diepe klei gedrukt. Zijn tanden aan het werk gezet, bij het bergen van een stalen huis dat ondanks storm en ijzige koude toch behouden bleef. De vaart ging uit zijn gang. Zo toont ons de geschiedenis.…

Strandfoto's, Schiermonnikoog, 1976

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Vanaf de duinen zag ik tegen terugwijkende verten in het wit van de branding jouw vertrouwde gestalte staan en ik bevroor de tijd in celluloid met een knipoog van mijn polaroid. Nu waart de nagedachtenis rond om oude foto's, lege spiegels, gevangen in bundels oud, gebroken licht.…

neem me mee

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 781
stuurt me naar de werkelijkheid iedere werkelijkheid stuurt me naar een droom” neem me mee de klok luidt nog meer dag ik blijf achter, luister naar de herinnering van mijn naaktheid waar echte vogels de nacht wegvlogen, onbevreesd om uren uit nieuw geluid te winnen ik verwacht de zee, wil de doofheid uit mezelf wegduwen naar de duinen…

Ik mis mezelf

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Ik mis mezelf, de rust de ruimte en zilte dromen, in glooiende duinen, oude bossen en prachtige bomen. Ver non sem`per vi`ret niet steeds is de lente groen, langzaam werd gisteren vandaag.…
Regenboog7 augustus 2011Lees meer >

PEINZEND PAPIER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Langs kale nevelakkers strompelt een oude man gebogen maar opgewekt naar de duinen vol lentegeur de grijsaard wil de frisse wind vergezellen tot vrije golven en einder blijft echter zitten op een blij glanzende helling jonge sterke bloei nog half in tere sluimer vraagt hier lang te toeven hij ziet een nietig plekje dat heel de wereld…

Niets dan lieve woorden (II)

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.016
Je hebt het over rozen, maneschijn, de duinen, Chanel, het drinken van wijn en dat er eeuwige liefde bestaat. Vind het amusant: jouw verliefde brein dat de fantasie de vrije loop laat, zegt dat onze band nooit verloren gaat en je zo graag "intiem" met mij wilt zijn.…

Rijwielplezier

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
(Versvorm: Sonnet Synoniem) Hoe fijn is het te gaan door duin en bos Gezeten op je stoere stalen ros Al trappend tot je aankomt bij de zee Wie doet je wat op de velocipee. Het geurt in de natuur naar den en spar En jij voelt je Wout Wagtmans op die kar Of anders wel een beetje Pietje Pelle Al rij je ook een Fongers, geen Gazelle.…

Over-vloed

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
De zee bedekte zowat het hele strand lopen kon alleen op de mulle rand langs het duin, de paal van de golfbreker zichtbaar nog, welig het sop als een dikke laag room, ruim, klodders en flodders die vlogen als vlinders.…

De geliefden

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 598
Jij bent de zee, sprak zij nee, zei hij, ik ben het zoete water dat de aarde bevrucht de druivenranken doet groeien zowel rozen als gardenia's doet bloeien de mensen de drank geeft om te leven nee, zei ze weer, jij bent de zee jij golft, spoelt aan trekt je terug alsof het een spel is kijk maar, duinen verwachten je ieder moment zoals…

Verband

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 616
Waartoe is het al eens gebruikt een poging tot reanimatie of liefdeszucht, u weet wat ik bedoel een vissersvrouw, nog wachtend bij de duinen. Het kan ook van een werker zijn geweest dat lichte zuur, te laat gewassen een baby op een ochtenduur, die huilt om moedersmelk en ook, verschoning.…

Moed

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.827
O, laat mij gaan, waar gindse duinen rusten, waar koele westenwind nauw ademhaalt en matte herfstzon zilvertintig straalt en vrede murmelt aan de kalme kusten! Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste, zich aan de wind, die van uw kruinen daalt, en vallend lover lispelt en herhaalt, dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.…

Stille prioriteiten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Vanaf het duin genietend van glinstering over de rustige deining van de zee wachtend, ja waarop, misschien herinnering aan vervlogen tijden en hun wel en wee dromerig starend naar overgang tussen lucht en water waar mysteries zo talloos zijn voorbij een horizon verder dan vogelvlucht door avondrood in dalende zonneschijn wakend dromen…

Texel

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
Denkend aan Texel zie ik de vuurtoren weer met zijn felle lichtstraal wel duizend keer in de heldere maneschijn met ontelbaar veel sterren en reuze veel gein zonder de rust te versperren al zittend in de duinen met overscherende meeuwen de zon die ons doet bruinen maar ook laat geeuwen komen we langzaam tot rust op het Noord-Hollandse…

Lenteprikkels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet loflied over zonnestralen te bazuinen over vlakke land en vanaf blanke duinen reeds des morgens door vogelkoren in gezet liederen beschreven in poëtische woorden zoals het in het brein des dichters leeft hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…

Madame Cliché (II)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
Haar romantiek werd doorgeprikt: het regent en hagelt in de duinen. Wat reageren mijn fans toch warm! Aan hun zal het nimmer nooit liggen dat mijn regels niet genoeg knallen. Poëtica is waanzinnig kieskeurig. Tja, bij kiespijn heb je geen trek in mijn gekonfijte toverballen. Allá, ik keuvel wel verder in Parijs.…
K.Bladzij27 november 2018Lees meer >

Covid 19

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
prevelende lippen, och hoe gênant Eenzaam in 't heengaan geslagen Door de Covid negentien plagen De dode ogen 't grijze haar, onze dierbare kwetsbare Holland in quarantaine met ontelbare vragen Ik kijk naar de zon, en boven de afgrond de ijl Blauwe lucht met de hoop en de bloeiende tuinen De kracht van de golven en de Hollandse duinen…

Lenteprikkels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Voorjaar drijft mij tot het schrijven ener sonnet loflied over zonnestralen te bazuinen over vlakke land en vanaf blanke duinen reeds des morgens door vogelkoren in gezet liederen beschreven in poëtische woorden zoals het in het brein des dichters leeft hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden…

Schuilhut van de tempelzee

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Kom laten we van liefde genieten in de schuilhut van de tempelzee waar kabouters het gereedschap dragen de duinen gevoelig voor zoveel zand ver weg van alle vaccinaties enge ziekten en menselijk leed om ons te louteren in naaktheid wulps en welig als de liefde dat wilt we hebben er niet voor gekozen ons als wollige schapen te gedragen…
Alex Huppelrat23 september 2021Lees meer >

woelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
water, wier en algen spoelen diep de duinen in. het is goed om na het vrijen d’ ogen toe te doen: “bedek de lijven met het wolkenstof en zwijg. droefenis komt later, hou de leegte nu maar vast”.…
Dirk Vekemans1 september 2023Lees meer >

Proberen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 338
dagdroomde op een bank in het park bij de zee vanochtend verzon je er een donkere nacht achter het sombere silhouet van een dode boom je schreef gedichten over oorlogen en armoede en ik slechts gekleed in dunne onderbroek dronk uit de macht van mijn gewoonte een glas koude melk bij een boterkoek op een terras met uitzicht over de duinen…
mobar2 oktober 2025Lees meer >

Machteloosheid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 209
Maar water drijft niet af Naar de duinen. Ouders, en generaties daarvoor. als eb en vloed die niemand ooit besloot. Ze zeggen niets meer, maar bewegen alles. Het zand onder ons is gemaakt van wat ooit wat was Herinneringen toen het strand nog onschuldig was. Zand wat transformeert in glas.…
Werner16 april 2026Lees meer >

pluisje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
in de wind dwarrelde een pluisje zo licht dat het door géén opgemerkt werd maar hij met het scherpe oog der hoeder van elk detail waaide eventjes met het pluisje mee hij gaf het alle ruimte buiten de duinen waar het verzwijgen hoogtij viert echter waande het pluisje zich een edel dier tot hier en niet verder zei de meest wijze van de…
R.E.N.S.10 oktober 2026Lees meer >

weer thuis

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 736
wegblokkades voorbij op kijkduin naar strand wind wild kolkende golven geulen wallen kreken van alles vloeide en schoof in wording een bord verbood een man die niet hoorde zei granaten als je niet verzuipt ontplof je opvissen kun je vergeten in stukken gereten dat stelde me gerust de mensen verwarmd in hun huizen ik huiverend hoog op duin…

Waterwildernis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
Het Spaanse riet met hoge pluimen staat roerloos langs de waterkant en aan de monding blinkt het ruime: een zee die op de duinen strandt.…

Mijn vlakke land

hartenkreet
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 991
Vlakke land met je vergezichten, met je grijze wolken partijen, met je duinen, dorpen en steden, zo leef je in mijn hart en ziel. Met weidevelden als gedichten, waar je zo poetisch kan vrijen. Met je toekomst en je verleden, oude steegjes waar ik voor viel.…

voel koele kleur van groene schaduw

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
ik ging weer even terug waar korte beentjes eindeloze wegen liepen in een zomershete zon de weg naar zee was recht nog krom omzoomd met kilometers vergezichten dat wat wij wisten lonkte aan de horizon duinen en het golvend koele water waar je eindelijk in zwom weer ruik ik dennengeur voel koele kleur van groene schaduw langs…

Piggelmee...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.445
Ik was verknocht als kind aan het boekje Piggelmee Je kreeg het op " Van-Nelle" punten En ging over "Het Visje In De Zee" Langs het strand en langs de duinen Liep het ventje Piggelmee Om het visje weer te roepen Het visje, visje in de zee Klossend op zijn kleine klompjes Door zijn vrouw weer weggejaagd Moest het ventje méér steeds…