2035 resultaten.
Mol
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.943 Je ligt gelaten.
Slap in mijn hand je dood.
Ik sta en kijk. Slechts de verklaring
is ontgaan.
Ik huiver als ik denk: zelfs met de onderkruiper
heb ik medelijden.…
TV-ACTIE
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
2.225 drie omroepkwajongens
in de sneeuw op het scherm
beginnen heel enthousiast
te rollen van minuscuul naar
groter en groter en groter
112 miljoen over de breedte
vrucht van veler inspanning
met glimmend gelaat kijkt
bekend/onbekend Nederland
naar het geweldige resultaat
ieder gluurt nog eens goed
naar de immense sneeuwbal
die abrupt door…
Beschadigde bloedbanen.
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.726 Stil en gelaten
geef ik mij gewonnen
deze tweestrijd
oneerlijk begonnen.…
Allerzielen
poëzie
4.0 met 22 stemmen
6.538 Wellicht komt er een lief gelaat
In hun gedachten rijzen.
En rits'lend reuz'len
Over de weg
Verdroogde blaren;...
Daar komt iets van hun dood gezeg
Over mijn jeugd gevaren...…
Je hoorde lief te hebben
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
996 woorden wachten
in een doolhof van
donker zinkende
gerechtigheid
het roesten
van je gelaat
tekent het zwerven
langs smalle kieren
en verbannen hoeken
je aders
beitelen al zo lang
de stilte in de morgen
en in je zwart-witte ogen
sterft de dichter
een verborgen dood
nu je leven
later wordt en
je alle woorden vergeet
stroomt…
reisgenoot
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.015 heel even
zou ik jou willen zijn
bewegen in de weinige woorden
om tijd te voelen, namen die je geeft
aan het gelaat
van gebarsten kamers, de koude
op een stille dijk of bij het begraven
van je linkervleugel
zwart en kleinbehuisd
een paar ogenblikken maar
nog voor ik inslaap
wil ik, gevallen
alle stenen betasten en weten…
Verlaten
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
3.695 De tijd van woorden en antwoorden heeft hem alleen gelaten
in het koude moment
waarin
hij ons heeft verlaten.
Maar hij blijft dichtbij en in elke warme herinnering
hoor ik weer zijn stem,
zie ik de nieuwsgierige blik
en kan ik weer vragen
wat hij me wil vertellen
met zijn woorden.…
Weg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.355 Alles achter gelaten, jij nam de benen.
Laf, dat vind ik er van.
Ons leven overhoop, zeker voor je kroost.
Maar we zijn er niet aan onderdoor gegaan,
We zijn er weer boven op, vergeven je besluit.
Terug naar je vaderland, je wou weer naar huis.…
Berusting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
844 En vanuit het gevoelloos zijn
treedt een rust naar voren
die de verlatenheid
van het landschap
zijn gelatenheid geeft.
Het is een vredig wachten
zonder de zekerheid
over de vanzelfsprekendheid
van de seizoenen.
Het hart is leeg
en berust.…
voor jou
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.392 slechts eenmaal is wat nu bestaat
elk ding in zijn vorm besloten
en gekust en ingesloten
leven wij binnen ons gelaat
en niemand die iets meer verstaat
dan wat de vogel heeft gefloten
of wat aan dromen schijnt ontsproten
en mijn hart weet dan geen raad
en als gods' adem ons verlaat
worden de vaten leeggegoten
en zullen zuilen stoten…
Loslaten
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.976 Ze vroeg me haar te helpen
smekend keek ze mij aan
haar wanhopige blik kon ik niet verdragen
en ik heb haar laten gaan
Ze is ziek, zo ziek
en moe van al dat vechten
ze heeft zo moeten knokken
loslaten is een van haar rechten
Zij keek me aan met grote ogen
Ogen vol verdriet
Ik heb haar wel los gelaten
maar mij loslaten kan zij niet…
Op het slappe koord
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
608 nog geen pas
ik wilde wel vooruit
had moeite met
het evenwicht
mijn blik hield ik
in voorwaarts gaan
op jou gericht
heb duizend
angsten uitgestaan
de safetygordel
in de haast
niet aangedaan toen
ben ik voor jou gevallen
jij reikte
mij de hand
bij het halen
van de andere kant
je ogen in verbazen heb
ik nooit meer los gelaten…
vork
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.015 Fiere man
Die zijn dromen
Heeft gelaten
En nu avonden
Met schmink gezicht
Naar de gracht kijkt
Die naast zijn huis ligt.
Hij wilde alles
En heeft wat snel
De lucht uit zijn ballon laten lopen
Omdat hij niet opsteeg,
In de stilte van de wind.…
opgaand - duogedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
574 warm de stralen
geel het getreden pad
gedragen door de wind
die de horizon kust
zongebruind op stranden
vlammende ogen vol liefde
siddert het verlangen
exploderende atmosfeer
zichtbaar rood 't gelaat
brengt hongerige lippen dichter
speels opgaand in elkaar
knettert de tijd in vurige kleuren
Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…
Laveren
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
562 Ze zeggen dat het overgaat
de verwarring en de sterren
die zilte maan die zee kust
en golven laat relativeren
voel ik de wind op mijn gelaat
dan zal ik mijn geheugen testen
of ik nog weet van de liefde
en iets om te relativeren
schrijf ik jou niet meer die brief
die ik nooit had moeten schrijven
bewaar ik de zoete onrust
als een dood…
Laatste halte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
580 deze beklemmende stilte duldt geen bries
over dit gelaat van het onaantastbare
het struikgewas als gefronste wenkbrauw
tegen de oplichtende schaduwen
elke stap op dit karpet is een aanranding
van de ijle wintermaagd
ze is op weg naar de hemel
over ons heen glijdt het oordeel
door de wolken schemert de roep
'dit is de laatste halte'…
Stukjes werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 het was geen luchtkasteel
daarvoor waren wij er
met te veel
in samen
stukjes werkelijkheid vervlechten
begrepen wij elkaar
maakten tastbaar
waarom wij anders
vol emoties zouden vechten
het breken hebben wij
gelukkig achter ons gelaten
gezond verstand verlengt de dagen
waarin wij toch
met onze schamele zaken
af en toe de hemel willen…
NASTORMSE BAREN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
627 De zee toont bij vergane wind
nog hoge gelaten golven
met bolle gladde ruggen
vol stille schuimslierten
waarin luchtbellen
steeds verstoppertje spelen
de traag slinkende welvingen
tillen en duwen het schip voort
geven de reizigers
bemoediging en verlichting
het loerende gevaar verdwijnt
voert kwijnend een griezelspel op
grappen zegevieren…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 Waggelend door verlaten straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden terugkeren bij dageraad
en ik dan wakker schrik
met beide handen voor het gelaat…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 Ons oorspronkelijk gelaat blijft ongezien.
Ons wezen onbegrepen.
Wat wij zien zijn maskers.
Wat wij horen zijn opinies of geraas.
Wat we weten dwaas.
Waar oordelen verdampen.
Waar meningen verstommen.
Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het paradijs,
waar mensen verwonderd worden,
en wijs.…
Bekroont je lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
554 ik heb de
lijnen gelezen
in je gezicht
gezien wat
de jaren daar
hebben aangericht
kleine en
grote scenes
vertellen hun verhaal
spreken mij aan
omdat ik de tranen
niet heb kunnen drogen
die er in
onmacht en pijn
teveel gelaten zijn
heb de bekende
woorden gehoord
waardoor het niet spoort
maar daar waar
liefde nog
verzachten…
DE WERELD DRAAIT DOOR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 jij bent weggegaan
hebt me alleen gelaten
het was zo plotseling
niemand zag het aan komen
niemand had het in de gaten
nergens vond je enig gehoor
zo velen weten nu juist wel of niet
hoe het verder moet gaan
allemaal zinloze adviezen
immers pijn valt niet te delen
maar het ergste van
iemand achterlaten of verliezen
is dat de wereld door…
Liefdevol raken
netgedicht
5.0 met 451 stemmen
436 ik zag energieën
vervloeien als
wij stoeiden
niet in de
harde greep die
vaak te pijnlijk bleek
wel in elkaar
liefdevol raken om
zo intimiteit te maken
waar spanningen
ontladen die wij achter
ons hebben gelaten
als hoge bomen
zwiepen zal gevaar
naar angst verschieten
pas als liefde
werkelijkheid droomt
en wij ons verliezen…
ER IS ZOVEEL MEER
netgedicht
4.9 met 72 stemmen
672 onder de loep is het strand een heelal
van spiegeltjes en kralen
is bij het morgenlicht je haar
een kanten spiraal van goud
is bij avond je gelaat verlicht
als de bijbellezer van Rembrandt,
krioelt een druppel van leven
in het koekoeksei van je DNA
en onder het plaveisel: het vermoeden van strand
onder de tijd: het vermoeden van het grote…
Dromerijen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Eén bewegen waardoor spiegels breken
en het gelaat smeekt om te vergeven
door alles met liefde te strelen.
De rust wordt me niet gegund,
koorts en angst bezweten het bed.
Prevelen droge lippen nog een avondgebed?…
Lingo
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 Waar onze taal nog zuiver zingt
en met Herinnering aan Holland
wedijvert, in klaarheid blinkt
Verschijnt een brede lach
op het gelaat van god Apollo
En knikt Pallas met instemming
goedkeurend bij dit motto
Maar nu verstoort multilinguaal
een wirwar onze spraak en schrift
In Babylonisch kakelbont
emoji's en graffititaal
Een…
denken aan toen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 ik heb mijn denken in het huis gelaten
wat ik wil doen is een ontastbaar feit
bij wat ik deed krijg ik amper respijt
hier op het erf voel ik me verlaten
de beiden paden ernaast en de tuin
zijn voor mij in gebreke gebleven
ik wil er naar toe en er weer leven
en brokstukken opduiken uit het puin
of ik daar nog iets terug kan vinden
dat mij…
LAIS CCV
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
632 glibberig met slijm glijdt glanzend het rot
van in lagen gezalfde gelaten.
met schuim op de lippen, tong die taalbot
voos op brak beroert, wil men het haten.
oprispingen, pogingen tot praten,
alom galmt het zingevingsstreven.
inderdaad ligt met gaten omgeven
god's skelet bloot in de glim der kelen.…
Iets vertellen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
452 ik moet je iets vertellen…
géén eendagsvlieg
eerder iets dat blijft hangen
dat klinkt als…
een zoemend liedje
met vonkend ritme
dat golft in azuren zee
zo’n melodietje dat…
je leden bevleugelt
en danst in je lijf
het is als…
de bitterzoete passie van
vermiljoenen rozen
(een doorn hier en daar gelaten)
une…