1227 resultaten.
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 rond die bomen zong haar huid een wiegenlied
zacht gerimpeld tot een plas, waar spiegels helder leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als…
Sensueel balans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4.806 sluimert om ons heen
onze ogen raken elkaar
wij zijn nu helemaal alleen
de zwoelste spanning is daar
Langzaam kleed ik jou uit
eindeloos zoenen wij door
ik voel de allerzachtste huid
jouw hand kruipt stiekem voor
Een voorspel om nooit te vergeten
geweldige uren in sensueel balans
in extase beginnen wij te zweten
deze nacht slaagt met glans…
Hier groeit de hemel nooit meer samen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
809 Wij werden als wolken uiteengedreven
door donderslagen
die zich ongevleugeld
in het hart hadden genageld
Wij waren passanten
in een wereld die niet beter wist
dan dat jonge vogels
in dromen zouden nestelen
Jouw hand vouwde zich
in loyaliteit om mijn breekbare ziel
tot deze knakte in een orkaan
van het onbereikbare
Slechts de glans…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een oog valt dicht, een laatste glans.
Rolt naar beneden zonder te vallen.
Ik zie de wolken in je ogen.
En hoor je naam als een zachte fluistering.
Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.…
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 oneindig
net als de zee eindeloos, tomeloos
waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aan de buitenkant
Of als een vrouw
Zacht gevormd en zacht van kleur
waar de glans…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 Ergens daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar…
Fleurige parasols
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
739 En wie van
hen de glans van de woestijn doorstaat,
slaat bressen waardoor een brede
toekomst zich stromen laat.
Voor de kinderen uit Faranahé ( Haute Niger )
Ons bezoek in januari 2013…
Eenhoorn
gedicht
4.0 met 6 stemmen
3.938 Here, zonder handen zonder stem
Snij de lichtlans van zijn voorhoofd
En vang hem in uw stalen klem
Voor de wereld hem de glans ontrooft,
Lok hem langs de stapsteen sterven,
Niet als anderen domweg gedoofd
Maar rein, vrij van bederven
Langs de kruisweg waar hij in gelooft.
--------------------------------------
uit: Junkieverdriet…
Fluitles voor de stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
427 Een ijle fluittoon
is de enige muziek
van de zwak gespannen glans
in het na te tellen etmaal,
weer ontstaan
om de opnieuw geschilde maan.
Muziekles voor de stad,
waar het geluid van af is
de stille meegaande melodie
die onbewuste slapers voorzichtig aanpast
aan een nieuwe dag.…
Wat je toekomst brengen zal...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
752 Heel veel wijsheid en verstand
en ook levenslust en zwier,
schoonheid, glans in al haar glorie,
dans van humor en plezier.
Wat je toekomst brengen zal,
kan ik niet voorspellen,
maar dat wat ik voor je wens,
wou ik graag vertellen.…
Heiligen Kerstnacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Als het kerstavond is dan zullen we de kaarsen ontsteken,
gedenken het lichtende teken, de glans van hemelgloed
tot in verre streken
Bethlehem waar Gods Woord heeft geklonken
voor een duistere wereld in
zonde gezonken
de Koning van ‘t heelal geboren in een kribbe in
een schamele stal
de hemel openging
en herders kwamen toegesneld…
teruggaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
709 open
en laat mij in het wit dan binnengaan
ik zal de namen van de zerken stropen
terug de tijd in, laat me in de waan
en ergens dwarrelt nog een kraaienveer
het deert me niet want al mijn doden zingen
en herfstblad valt als bloesem op mij neer
dan huppel ik een oude lente binnen
waar vreugd bestond uit stampen in een plas
en schoonheid, glans…
je zinnen smeulden vuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.725 ik zag je zwaaien
je hoofd omdraaien
voor een laatste groet
tijd vergoedt geen afscheid
lucht ging vonken in
een spel van ademloze woorden
je bracht me bloemen die al
zomerend nog bij de lente hoorden
ze kleurden ogen
met de warmte van je lach
in hun glans zou de uitgestelde
hemel ook op aarde mogen
je hebt het paradijs
maar afgebeld…
Pakistan , en het andere einde van de wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 van ontbering
Een sprankje hoop, de schreeuw
om hulp voor hun nood
dat het verdriet
enigszins kon verzachtten
Terwijl de mensen
aan het andere einde van de wereld
het geweten onderzocht
En de verborgen schuilplaatsen
van hun ziel doorgrondde
de tegenslagen
die ze niet konden verbeteren
Ze hielden teveel van de glans…
Nachtgedachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Mensen zijn zo veel, van goed tot kwaad
in het museum van d' eerste kwarteeuw
levend in denkbeeldige spagaat
vol blauwe dromen in
memoriam
hier zijn echter geen zomervogels meer
De nachthemel glijdt met lichtheid beladen
en werpt een glans na natafelgebeden
op Allerzielen over 't hete
zand
een heksensabbat, pracht der volle maan…
Politiek in de sport
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
322 Het spel, dat ooit zo puur was opgekomen,
verliest zijn glans door macht en valse strijd,
waar winst niet meer door eerlijk spel gedijt,
en dromen als witte nevel worden ...weggenomen.…
Sol Iustitiae
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
284 Zon der rechtvaardigheid
Oorsprong des levens
Glans van het eeuwige
Licht in de duisternis
Allerverduldigste
Minnaar van zuiverheid
Waarheid en schoonheid
en eeuwige wijsheid
Minzame hoeder
der broeders van zonden
van stenen des aanstoots
van ledigheids oor kussen
listen des duivels
van onkuise deernen
en vallende vrouwen
Zon…
ondergaande zon
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
630 in deze onwereldse verstilling
had de Jacaranda een transcendente
glans over het weerloze gelegd
het kind dat zonder te weten het geheim
van zachte krachten in zich droeg
op het randje van stilstand
verdwenen de blauw-paarse bloemen
de zon ging onder
in de verte hoorde ik het zoemen
van een vogel des doods
het werd nacht en stil…
Oktober
poëzie
2.7 met 74 stemmen
10.133 Hoe taandet ge al, gij, die aanwezig waart,
Bij wat mij Eén, van ver nog, liet verwerven:
De donkre blik, mij volgend overal,
Maar lichter toch dan 't goud op gouden blaren;
Erinnering aan zachter haren val,
Verdoffend de' inn'ge glans op bruine blaren.…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte land
de glans…
Hij las mijn liederen van smart en rouw
poëzie
3.3 met 15 stemmen
3.094 Neen, uw woord heeft mij getroost,
'Israël, die misdreef, blijft Israël,
Uw lied houdt glans, die geen Leed doven kan.'
En dit herdenkend heeft mijn hart gepoosd
Van zijn staag leed, van zijn wroegend gekwel,
En mijmerend zing ik dit lied ervan.…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 als wolken zich verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt…
Tussen Tigris en Eufraat
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.051 Tussen Tigris en Eufraat
heerst de haat
maar bloeien de rozen niet
vandaag zeker niet
wel is de kleur al rood
verspreid
wel ruikt het rood naar dood
door vuur
en vallen de tranen
op de zwarte aarde
die millenia lang
de mensheid baarde
nu krijsen stemmen fel
het verscheurd gemoed
en de rozen bloeden wel
en kleuren rivieren rood
in de glans…
HOOGSTE LIEFDE
poëzie
2.5 met 235 stemmen
64.185 En zagen vrouwen, wreed of teer,
De dwaze doler menig keer
In wilde aanbidding voor hen knielen;
Schoon Lief, hoe 'k hen heb liefgehad,
Het was úw glans die ik aanbad
In aller schone vrouwen zielen.
--------------------------------------
uit: 'Liefde's dool' (1913)…
Schemerduster
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
2.687 Streellicht vonkelt mondjesmaat
puilt zijn zuchten langs de tocht die
nog zijdelings om ronding schuilt
naadloos neemt het nauwelijks deel
Flinter maanlicht raakt verstrikt
maast zich tussen schaduw door
schoort onthulling rank van waas
likkend glans aan scheuten zinder
Wadend in fluweel vertekend
aan wellend wasem amper damp
sleept de…
Versmelten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.717 Uitdagend kruipt zijn blouse los
-Verraad hult hem in gulden kleden
gebed in`t eeuwig, lengt het heden-
onscherp vaarwel in hallo`s blos
Ze voert hem uit zijn scha corso
-Schuift licht zijn zijde noire aan kant
charmeert hem van zijn apropos-
ten einder wassend bolster spant
Vurig slokt zij dees bleke glans
-neemt over rouge gelijnd email…
De mythe van salsa
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
558 na eindeloos draaien
verraadden je ogen de finale
waarin spanning was opgebouwd
vol liefde kleurend als goud
in volledige overgave
keerde jij naar binnen
ik begeleidde en verdronk
in je ogen toen wij samen gingen
omdat geven en nemen
in balans was gedanst accentueerde
dat schoonheid het applaus gaf de
mythe van salsa nog extra glans…
Kluns
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 Dan maar doen alsof hij verstrooid is
Dat lijkt zo dromerig mooi
Zo vangt hij toch wat glans
Maar binnensmonds vervloekt hij het gen
Had Adam zich maar in het klokhuis verslikt
“Zeg me dat ik een kluns ben”
Hij struikelt nog wat over hoe en waarom
En veegt de hand droog aan zijn broek…
De oase
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
500 zij was in
wankelmoedigheid
tussen vage werelden
geboren met een stukje
scheppingsgeluk in
het diepst van haar hart
de gouden glans
tintelde af en toe
door in het aura
bij haar verschijnen
met vibratie warmte en
onnaspeurbare effecten
pas later bleek
dat haar talenten
oplossingen straalden
voor momenten die
geen perspectief meer…
gedachten zonder uiting
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.455 de glans is vergaan door onzekerheid
geloof je me als ik je zeg dat het me spijt!
de woede van de twijfel maakt je bang
bang dat je het alleen niet kan
ik zeg nu dat ik van je hou!
hoop dezelfde betekenis te ontvangen van jou...…