7678 resultaten.
eight days a week
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
612 hoe dikwijls was ik niet verdwaald in het leven
begaf ik mij bekaf op onbegaanbare wegen
en ontmoette er hindernissen op mijn pad
klauterend over dwarsbalken van weerstand
en springend voorbij greppels van wanhoop moest ik
wel toezien hoe de dood mij quasie onverschillig
doch nauwgezet als een schaduw bleef volgen
vooralsnog met de hakken…
Verloren stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.643 Onze nietsontziende moordenaarshand
treft uiteindelijk ook het eigen lijf,
berooft ons van ons gezonde verstand,
dwingt een verdwaald schaap terug in de rij,
dood en verderf zaaiend als tijdverdrijf;
de schaamte en stilte allang voorbij.…
gaat in drieslag af
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
777 zomaar een straat
jong spul aan
moeders hand
ze gaan en monden
staan niet stil
in samen vergelijken
terwijl ze weten
dat anderen achter
donkere ramen kijken
opgeschoten jeugd
waar een verdwaalde
vader honkbalt met
zijn zoon onder het
kritisch oog van
vrienden en hij bedient
ze met twee deuken in
een auto zonder kreuken
gaat…
Hoe deed ik dat toen?
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.709 Klinken kinderversjes
liggen overal spuugdoekjes
een verdwaalde speen
een zuigfles,
staat een ledikantje in
mijn hobbykamer die ik
dus niet gebruiken kan
wordt de kleine afgeleverd
met de woorden,
‘ik geloof dat ie gepoept heeft mam’
wat ook klopt.
’t Kind is moe en verdwijnt naar bed,
de hond van slag voelt zich
miskend, komt aandacht…
Ons paradijs
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
563 Wij zelf zijn daar gebleven
Hem uit ons paradijs verdreven
Verdwaalde God,vermist,verloren.
Niemand wil nog van Hem horen.
Ontgoocheld door de mensen
die Hem de kruisdood wensen.
Toch niet kapot te krijgen.
De welbespraakte dood moet zwijgen
God en mens die samen leven
dat heeft Pasen ons gegeven.
Ze raken elkaar wel eens kwijt.…
Ik droomde dat het anders was #4
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 Ik droomde dat het anders was
Vrij van geest de dagen lengde
De uithoeken des levens verkende
In rust volledig van de angsten genas
Explosies van verblindend licht
Zwepen sloegen in mijn gezicht
Implosies van vergaan vertouwen
Die muren tussen lichaam en ziel bouwden
Flarden mist mijn stad omsloten
Schaduwen verdwaalden in het duister…
Hal
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
611 wijsheid gevangen inkt in
gebroken plastic omhulsel zwaartekracht
test op een vensterbank lichtblauw
in het raam klimt Venus richting
de bovenste sponning wat figureert
als een lijst vierkant schilderij
vol melancholiek radio bebop muziek
het anp nieuws van zes uur
zo vlak voor een gesprek ergens
langs een snelweg vol van geest
verdwaald…
Zuster
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
674 schoot geworpen
uw stem verbonden met kloosterstilte
duwde mij in richtingen
welke buiten mij stonden
ik verzoop
in vrouwen die wuifden
als maagden in volle maannachten
ik blies de kaarsen uit
en nam hen tot mij als witte kruiken
daar ik achter hun ogen enkel u zocht
ik verbleef als toerist zonder visum illegaal
in uw land verdwaald…
Mijn vader, mijn moeder, mijn gezin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Hoe was ik
Ooit geworden
Die mens die
Ik nu ben,
Zo vaak al
Verdwaald in het
Labyrint van mijn jeugd
Pleeghuis uit, pleeghuis
In van hen die
Over mij wilden voogden,
Kind zonder ijkpunt,
Kind zonder anker -
Toch heb ik mijn
Eigen koers gevolgd,
En iedere keer de
Uitgang gevonden
Die onvindbaar leek -
Het toneel werd…
Onbevlekt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
531 zeilscheepjes van hout
ik mis zijn houterige beweging
en ik mis ook de gezelligheid
van hoe hij ruziede met mijn moeder
zonder zelf vaak veel te zeggen
zij had altijd het hoogste woord
nu is de kalmte van de nacht
als een versteende zee
in mijn emotionele woordenboek
ik zou wel willen dat ik een vader had gehad
maar ik ben uit een verdwaalde…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Ze heeft het overwogen in mijn
gedachten te verblijven, niet
gezwicht of heb ik mij dat slechts
verbeeld en mijzelf voorgelogen,
de leugen is al verdwaald in het
rode morgenlicht, in haar bestaan
als meeuw dwaal ik mee ver over zee,…
Onzichtbare vriendinnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde
onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad
liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje
alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden
touwtje springend door het leven
we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen
zongen samen een vreugdevol liedje
een…
Bekende tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 nog hoor ik
klokken luiden
terwijl hun gebeier
steeds vrijer wordt
tot ook stilte eindelijk
de klanken smoort
er is geen stop
maar harmonie
verliest verbondenheid
in de melodie die
als los zand zijn
decibellen ziet stranden
alleen de wind
vangt wat vlagen
herinnering die
in verdwaalde
cohesie nog naar
bekende tonen klinkt…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 Rook en pluim
gebroken wit
waterschuim
gevallen grijs
Uit de voeten
in de benen
haastige stappen
kromme tenen
Blije mensen
vrije dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte…
Verdwaalde genegenheid verheven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 Onze erotiek
Echt verheven tot kunst
Onze laatste kus
Onze laatste adem
Onze laatste keer
Echte liefde in
Een mum
Van tijd tot iets dat daarop
Lijkt verworden
Echte liefde werd verdwaalde
Genegenheid
Die ondanks onze
Enorm zware strijd
Nooit plek heeft kunnen
Krijgen in jouw
Onze tijd
Genegenheid
Die dankzij onze
Enorme zware strijd
Nooit plek heeft…
ONBEGRIP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
975 de strepen uit de rode pen
alarmkreten die gedoemd zijn
te verdwijnen in het land van On
boze blikken raken verdwaald
verklikkers zijn hot complicaties
verschijnen in het land van On
krachtdadige slagen in de lucht
beïnvloeden de positieve gedachten
die kwijnen in het land van On
planken voor hoofden pasklaar
gemaakt maten gestandaardiseerd…
de glazen stolp
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
835 ik lig zo in het verse groene gras
droom in de lucht mijn verlangen
als of jij er nog zo even was
en wij in stilte de vreugde bezingen
in prille tintelende gezangen
een zwaluw scheert mijn panorama voorbij
snel schrijvend in de bezwangerde lucht
rijt mijn verdwaalde visioenen genadeloos open
de hemel zet mij op de vlakke aarde terug
hoe…
Verwondering
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.733 hocus-pocus
van liefde bezwering
in grote ogen van een kleine wereld
verwondering en ik ben er weer
zonder antwoorden op alle vragen
zorgeloos verdwaald, het kind.…
Gek
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
4.313 Ik pluk de vlinders uit de lucht
Ga zwemmen in de oceaan
Het stille aapje op mijn rug
Speelt het mannetje van de maan
Ik blaas de zorgen uit je hoofd
Ik vang een engel als ze valt
Ik geloof dat ik je wel geloof
In je ogen hopeloos verdwaald
Als jij met mij gek wil zijn
Samen knettergek wil zijn
Dan samen echt te gek te zijn
Gewoon jij…
Woestijn in de polder
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
816 Met mijn schoen door zand en stenen
Waait het stof hoog op
Daalt een eindje verder
En strijkt neer op een verdwaald blikje
Ik hoor de doeken klapperen
Als grote witte spoken
Sommige mensen zijn al op
Alsof de camping gaat ontwaken
Ik zie een karavaan van mensen
Wachtend in de rij
Storm in hun hoofd
En het zand in hun ogen
De groene…
Dwalingen
netgedicht
3.9 met 36 stemmen
1.537 Verdwaald in donkere spelonken
Van herinneringen en emoties
In oeverloos verdriet verzonken
Zoekend naar gelukgaranties
Waar gevoelens ooit verdronken
Veel leed om te verwerken
Pijnen bijna niet te verdragen
Verschuil het onder grafzerken
Wil voor alle komende dagen
Mijn welzijn versterken
Gevoelens naar boven halen
Die pijnlijk en beschadigd…
Krachtenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.100 krachten botsen als een grillig lot
brengen mensen samen en uiteen
schuilen diep en vluchten ver
zoeken naar de levensbron
jalousie en ijver maken tongen los
het oog ziet slechts een deel
kent niet de ruime blik van verre horizonnen
maar slechts een blinde vlek die groter wordt
verdwaalde scherpe zinnen
snijden door de eeuwen heen
niet…
Zintuigen (2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.907 de stilte zoekt fluisterend
een uitweg de luide kermis
van het dagelijkse bestaan
ontvlucht in oren verdwaald
de veelkleurigheid verschiet
naar zwart-wit het bont geheel
wordt genegeerd door rancune
en onwetend gevit vierendeelt
de huiswijn van de kerk proeft
naar oma’s soep met ballen
de boon uit de koek trakteert
de tong op hoog zoengehalte…
Opsporingsbericht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.277 doorligwonden en een verbeten grimas
Op de zeis wacht
Betrouwbare bronnen zwijgen
Er is geen speurneus die dat kan bewijzen
Maar dan staat ze daar terug
Glunderend
In een jurk met een geborduurd motief
Ontsnapt uit een kraamkliniek
Door haar zoete spinsels opgejut
Bazuint ze rond
Hoe ze in kamer 12
In de linkervleugel
Haar verdwaalde…
landloperij doet me heel wat
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.679 van onder in
uit je verrafeld pak
gingen ze even rusten
om meteen te worden aangehouden
door burgers te braaf in boeken
die zwervers lopen te zoeken
voor landloperij dronkenschap
ik moest er al vroeg
zo vreselijk om huilen
nu weet ik wel beter
het wordt pas echt erg
zonder benen in een karretje
je staat al aan de kant
ergens verdwaald…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Toen ik de verbeelding voorbij was
trof je mij zonder luister bezield
verdwaald in ongericht gedraal.
Ik bloed nu mijn aderen rood
de hitte gloeit van al het zweet
vergoten om jouw man te zijn.…
Heelal en woestijnen
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.177 de liefde gaf
was genoeg
om ons elkaars heelal
te laten doorkruisen
Bij elke zoen
elke blik in elkaars ogen
werden woestijnen groen
won het hart
aan gezichtsvermogen
Maar de brandstof,
die de liefde gaf
bleek na jaren
door een stilletjes
ontstaan zwart gat
naar buiten te sijpelen
verdween in ons heelal
waarin wij zelf
verdwaald…
Kleine wereld
gedicht
3.1 met 39 stemmen
25.717 De wereld volgt de wandelaar en rust
als hij verdwaald raakt in de witte nacht
en in de stilte niet meer weet welk land
hem nu omgeeft en welke vreemde kust
daar kraakt. Maar achter zwervend schijnsel wacht
de poort van het Chinese restaurant.
------------------------------------
uit: 'Viewmaster', 1998.…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een voile, schuchtere emigranten, vertrokken
voordat antwoorden de deur daverend dicht trokken
misschien reis jij ze binnenkort wel achterna
een vergeten briefje verdwaald…
Olympische bedenking
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
901 op het pad van verlichting
komen nachten vaak met raad
als de twijfel haar nagels slaat
in het hart verbeten voorwaarts
om recht van onrecht te scheiden
tussen kaf volkoren te vinden
onder het zingen van luide hymnen
tegen de achtergrond van Olympia
waar verdwaalde schapen schuld bekennen
blatend dat zij zichzelf zullen vergeven
voor…