1883 resultaten.
Dode vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 Lange tijd hield jij een spiegel
voor mijn ratio, die zich beperkte
tot mijn binnenste, ik fleurde op
verwijderde mezelf uit jouw boek
mijn verleden, en jouw bladzijde
totdat de leesvijver bevroren was
en nu je dood bent
werpt een schaduw zich
over de alfabetische rivier
die meandert
over alle bladzijden
van het onzichtbare levensboek…
De Reis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 De planeten, de rivieren intrigeren mij diep.
Dromend met idealen door het donker heen.
Bestemming onbekend, gevoel is het kompas.
Een reis zonder begin, een eindpunt evenmin.
Dolend door het leven...
een reis van binnenin.…
Wezenlijk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
455 in mijn fantasie
reis ik waar ik wil
opnieuw geniet ik van
alle oorden waar is was
en nog komen zal
het licht verschilt, klimaat verschilt
de dorpen, steden
rivieren, zeegezichten
overal ontmoetingen
met mensen zoals jij en ik
zij willen, wat wij willen
een lief, een huis
werk om van te leven
in hun ogen zie ik
wat ons wezenlijk…
Krakend geweten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 Apen hebben geen benul,
Zoeken er al jaren naar,
Te vergeefs,
Maar bij mij kraakt
Het geweten onder het
Gewicht van dit
Pijnlijke grensland,
De onzichtbare rivier
Die onder mijn leven stroomt,
En af en toe zachtjes begint te kraken
Onder het gewicht van goed en kwaad,
Alleen maar om aan te geven dat het
Er om gaat hoe je in…
zij
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
797 zij
die ik niet ben
kijkt me aan
ze kust me niet
noch de kinderen in mijn open buik
en hoe meer ik verander, mijn gebeden
in de rivier verdrink, eerdere gedachten aan
ontwortelde bomen bind
de schemer vasthoud alsof ik daardoor de terugkeer
kan vermijden
ze is slechts een getij
aangespoeld door de zon
ik kijk haar aan
het meisje…
Graandromen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Jij was niet in mijn landschap
toen ik aarzelde en zon scheen
je kwam ook niet bij rivieren
toen twijfel toenam
liep ik over de brug
overdonderd door werkelijkheid
uit jouw droom, klom ik
alles nam toe in intensiteit
jouw schaduw zag ik wolken tellen
er viel stilte over landerijen
ik ademde, jij was in ademnood
in mijn droom die uit…
Liefdeswater.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.102 ze voelde zich met hem soms
als een snel stromende rivier
eigenlijk nog meer als
een kolkende stroom
van liefdeswater welke
bruisend en golvend de
denkbeeldige oevers overstromende
in heftige ongecontroleerde golven
alvorens samen te versmelten
tot een bruisende klaterende watermassa
die gedurende een zekere tijd
haar leven…
Schuilplek
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
471 Er ontwaakt een droomwereld in mijn werkelijkheid
alsof ik weer dat stoute jongetje ben geworden
in een boom geklommen om de horizon te zien
van verre landen, adembenemende vrouwen
die de vuile was schoon weken in de rivier
stevige billen vilein naar achteren gestoken
en ik roep vanuit mijn hoge schuilplek
om vrijheid en het recht om weer…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 School en thuis, alles
aan deze kant van de rivier
besproken met vriendinnen
op de andere oever
alleen maar schapen
geen vergezicht
op blinkende daken
een lieve oude fee
die de was doet
of een jongen
die een duik neemt
niets bijzonders, maar
toch kriebels van binnen
die me pootje doen baden
even drijven door golven
opwinding…
Polder & Dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 Wij zijn
polders en dijken
...........rijk
Wij nemen
hals-over-kop de wijk
als water opdringt
tot over dijken
het sjouwen van zand
in zakken zonder zin of nut
Wij zitten
plotseling in de put
met onze voeten in 't water
Dit is de kater
in De Lage Landen
aan rivier en zee
'Luctor et emergo'.…
Levenswandel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Balanserend over smalle pad van het leven
Zoekend naar vaste grond en steun
Gaan we voetstap dagelijks verder
Langs rivieren, rotsen of ravijn
Bij voor of tegenspoed
Zo nu en dan dwalend, dan zeker wetend
Waarnemend de bermen van het pad
Struikelend of mijden de kuilen
Volgend de richting naar één doel
Naar het eind, de horizon.…
aan het water
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 vandaag stroomt het water van niets naar niets
het slaapt in de schoot van zwaartekracht
er flitst een zilverwinde als een hinde in het struikgewas
'het komt door de zon', fluistert het water zijdezacht
ik wist dat de rivier praten kon, een koe in het gras
een vogel in de lucht en hier een dikke vlieg
het water herhaalt zijn loop vanuit…
Het stille dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 hier kwaakt het , als de mensen
zwijgen, hier is men zoek,
hier heersen de libel de reiger en de snoek,
de wereld is hier een wonder,
de zon verliefd zich, verleidt het licht
in de rivier, en gaat weer onder....…
De oever
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
642 mijn lasten zal ik afleggen
aan de andere kant van de rivier,
weg van de stad zal ik kijken,
mijn blik gericht op de bomen,
bomen met kruinen die van winters weten
Geef deze pelgrim een beker wijn
en streel hem minzaam door zijn dunne haren,
luister welwillend naar zijn bede
op deze oever wil hij sterven deze nacht.…
Een brug vol zekerheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Nu ben je water, druppel in een rivier
geen moment rust je gaat blind door.
Dan weer ben je die persoon met enkele
gelukkige worpen achtereen die wel sportief
de regen, mist en nevelsluiers tekent.
Leven het geeft speelkwartieren
lunchpauzes en ook die gaan snel om.…
Gelderse Poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Je mag
de natuur in
zonder sleutel
Je mag
er binnen
via dijken
die de rivier
tegen houden
stroom doen wijken
Ik ga
de lapjes natuur
bekijken
vanaf m'n fiets
kijk ik
naar plassen
waar vogels
zwijgend waden
of zingen in 't groen
Dag in, dag uit
zou ik
dit peddelen
in de Ooij overdoen.…
Sneeuwpret, je van het !
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
507 Joepie het gaat
sneeuwen
meters
hoog sneeuwen
lekker naar buiten
met bevroren oren
geen
vogel zien of horen
fluiten
de mooie
bloemen op de ruiten
daar waar
ik woon aan de
rand van het
land
reik ik de sneeuwpop de
hand
die zal smelten
in de opgaande
zon
uitmonden in de
rivier
naar waar het in het…
Mysterieuze Zwaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 zwaan zwaan zo mysterieus
laat je niet verleiden
die onheilspellende
onderaardse rivier af te gaan
waar leidt hij heen
geesten zullen je bestoken
je zult mogelijk
worden gebroken
zwaan lieve zwaan van Tuonela beperk je
enkel tot het zijn van het gezicht
de naam die Jean Sibelius heeft
gegeven aan z’n symfonisch gedicht…
In zonnebloemgeel
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
417 je lach
klaterde in
zonnebloemgeel
de heuvel af
tot groen hem
stopte in het
blauw en kou
van de rivier
die ondermaans
zacht schurend
de lage oevers
ondermijnden
met de zomerse
restanten van wat
ooit een gletsjer
was geweest
het landschap
sprak frans met
de couleur locale
van eigen producten
waarbij het harmonieus
zangerige…
Was jij maar hier
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.105 Als ik mijn ogen sluit
en fluisterend zing lijkt het
alsof mijn woorden wegzweven
De beslagen ruit
waarop ik je naam schrijf
houdt de letters vast, heel even
Het transparante woord vervaagt
als tranen naar benee stromen
Een zacht vloeiende rivier
Zo vaak, zo stil gevraagd
zelfs om het wonder gesméékt
....Was jij maar hier…
De massa
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
979 Ik word opgeslokt
door de massa
Zoals een grasspriet
in een wei
of een druppel
in een rivier
Zelfs je verbergen
even achter een
witte wolk kruipen
zoals de zon
is een hele klus
Maar wat ik wil
is even alleen zijn
Heel even alles
mooi ordenen
Helaas, de massa
achtervolgt me
zoals mijn schaduw
en kleeft aan me
net als de wind
aan…
Op het geraamte van de avond (2)
gedicht
2.3 met 108 stemmen
60.411 even verdop, aan een rivier
misschien, of midden in de bossen
zou het nog wel rustig zijn,
dacht je, en je bent vertrokken.
waarschijnlijk met de eerste
trein die eruitzag als een dier
zonder behoefte aan skelet.…
beter vermijden
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
802 toen ik dacht dat je zei
dat je hier wel blijven kon
zag ik sterren schijnen
een lichtend pad over ons samenzijn
hoorde ik rivieren bruisen
hoe het water zich met volle kracht
schuimend op de rotsen gooit
en wij daarboven onroestbaar
toen ik dacht dat je zei
diende je mij te corrigeren
het nalaten van dat kleine feit
die ochtend in een…
Paradijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.209 een landschap tussen rivieren
bewoond door naamloze dieren
een zichtbaar goede waarheid, naakt
de smalle toegang wordt bewaakt
vredig vrij, gezonde toestand
eeuwig oorsprong uit het hoogland
veel vruchten om van te eten
geen ellende te vergeten
geen bewustzijn van geboden
ook al is een boom verboden
de scheidingskennis, goed en kwaad…
Sax Solo
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.554 Een bruisende rivier stroomt door mijn rug
en ik word meegesleurd;
mijn vage onrust wast
tot ongeremde wanhoopsdaden.
Ik klamp me vast aan mijn saxofoon:
een glanzende brulboei
verscheurt de nacht
met hese kreten.…
Gedroogde bloemen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.267 je handen zijn getekend door de tijd
een wirwar van vormen en lijnen:
rivieren van een eeuw.
Botten en vel zijn bijna een.
De druk van het leven
gestempeld op je lijf.
Maar zoals altijd
blijft het blauw van je ogen
de jongheid van je geest veraden.
Een lang vervlogen tijd huist
in de gedroogde bloemen in je haar.…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
Mijn wereld zonder tranen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.048 wereld wil ik soms voor altijd zijn
Zonder soms een traan over je wang
Zonder vochtige ogen
Van iemand die jou huilen laat
Een onbewoonde wereld
Helemaal voor mezelf
Zonder tranen van mij
Met een mooie rivier…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…