Alle inzendingen over schouder

1857 resultaten.

Sorteren op:

Wanen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 572
In de dierentuin sta ik uren voor het mensapen-verblijf en bestudeer de grote apen; ik leef me in hun wereld in die wenkt en ik zie wie ik ben zou m’n beschaving afzakken Iemand tikt op m’n schouder ik ontbloot met ‘n apengrijns m’n tanden en bijt in 'n hand Volgens mijn vrouw ben ik te gek om los te lopen en niet toerekeningsvatbaar…

ceremonie

netgedicht
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 687
weggeworpen stof alles houdt zich stil in dit hartbrekend ogenblik wanneer ik mijn naaktheid in jouw zwarte handen afleg als een kleed van verlangen om een rivier te worden naar die oneindigheid waar vlinders de waarheid aan geliefden hangen leugens slechts een poëtische haarwrong zijn, afgesneden van de avondwind op frêle schouders…

Waarom verbergen

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.331
hij verbijt emoties als het kan maar op een schouder schuilen is dat verkeerd dan? waarom een kruis blijven dragen? geen smart te delen tot het einde van zijn dagen zullen nooit wonden helen is hij te beklagen oprechte tranen bevrijden diep geworteld verdriet verzachten emotioneel lijden echte mannen huilen niet? jawel hoor meiden!…
Hieronymus29 oktober 2009Lees meer >

Een vlo

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Oy wat zijn die mensen groot en vreselijk sterk maar toch bijt en kriebel ik hen het is mijn werk spring van hun schouder op de nek en weer terug vervolgens speel ik glijbaan over de gehele rug ik ben maar klein maar toch heel erg snel willen ze mij slaan dan grijp ik hen in hun vel en slaan ze me dood, dat lijkt mij wel heel stug dan krijg…

Een triomf

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
in het duister van een stille doorwaakte nacht verloor de straffe winter zijn laatste beetje kracht een mens vocht in een aardse zucht triomfeert weer, bloost leven in de morgenlucht een sterke schouder draagt wiekjes fijn besnaard naar een kersenroze bloesemrijke boomgaard het licht tekent zijn glans over het schaduwblad de…

Pokkenprik

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 701
Zelfs de oude zaagmachine hapert bij de rauwe aanblik van jouw bleek gespleten handen liggend in de doodscabine met schouders zonder pokkenprik tonen nagels rauwe randen ik voel ineens hoe prikkeldraad onze vlieger uit de lucht sneed toen we onze klos verloren je haalt me binnen en geeft raad bij alles wat ons samen speet; door jouw…

Schaduw van de schemer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Noem het maar de schaduw van de schemer, die valt over de schouder, of het licht van de zon dat in mildheid smoort. Het is zinloos het laatste licht te vangen. Het wachten op de dageraad is al begonnen. Ofschoon de avond valt voordat de dag zich heeft bezonnen.…
Iniduo14 april 2012Lees meer >

De hoogste diepte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
wie wil niet in zo iets verblijven ook al ben ik mens genoeg om je schouder te raken ogen kruisen kan volstaan om juist het echte te bewaken…

het gemarteld vlees

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
ontloken is mijn ziel gebroken is mijn hart het beest getemd tot aan de schouders, door god verketterd en gestenigd door de in dit leven bezochte graven – er is niet meer dan de lengte van mijn adem, het geruis kermt en kronkelt door het rot van herfst bruinrood is de stilte terwijl de laatste schemer krast aan het licht wie draagt die verzwaart…
elze4 oktober 2013Lees meer >

En zie dat het goed is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 482
moet, ben vergeten Wat ik ook al weer moest doen - Plannen die regelmatig In duigen uit elkaar vallen, Ben bij het bedenken van De ene taak de andere al Weer vergeten - En opeens is daar Het totaalbeeld, onze Tuin gevuld met fietsen Van vrienden en vriendinnen Van hen die we onze Kinderen mogen noemen Ik kijk over mijn Schouder…

Zacht branden

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.326
- En het diepst bezit de tweelingster, haar ogen, weergevonden in de golven en het nachtstruweel der haren, stromende ontbonden op deze schouder en haar prille keel.…

Nog minder

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Vanmorgen zei je: dat kan niemand je meer afnemen ik liep langs het strand de wind woei het niet weg de golven spoelden het niet mee het zand bedolf het niet de meeuwen konden het niet overstemmen integendeel alles leek het te willen aanzwellen zodat ik bleef, bleef zwelgen in de herinnering van mijn hoofd op je schouder, hoe dat leek…
Ralameimaar13 januari 2016Lees meer >

Uitzwaaien

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Daar gaat ze dan een rode sporttas aan haar schouder terwijl haar rechterhand een kleine koffer trekt ze kijkt niet op of om loopt vastberaden recht vooruit met voor een lady eigenlijk net iets te grote passen nog geen volwassenheid bereikt wenst ze haar eigen weg te lopen advies is niet aan haar besteed zij claimt de wijsheid van haar…

Open mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
Ons dorp is te klein Ik heb alleen oma om naar toe te gaan en mee te praten Ik masseer haar schouders en zij strijkt haar vingers door mijn haar, ik krom mijn rug voor meer, dieper Ik span mijn lichaam tot haar hand mij openbreekt als vrouw, wie breekt mij open tot vrouw?…
Zywa14 september 2020Lees meer >

LAIS CCVII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
Het legt haar schouders bloot, haar zucht is zijn festijn, het likt en drinkt haar lijf als wijn. ’t Moment kan dan tot niets in haar vergaan: zij worden naakte eenheid zonder pijn, gespannen snaar, ping, en het lied vangt aan.…

Weggevlogen

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 704
Jij mijn licht steeds in het donker, ik mis je en jouw troostende schouder. Waarom vliegen vlinders eigenlijk weg?, ik heb het nooit begrepen. Heb voor mijn verloren vlinder een roos neergelegd, want je kunt het maar nooit zeker weten.…

Oude wijsheid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 117
Het is voorbij, vreemde belangen herschikken het dagelijkse leven en ruimen oude wijsheid op De kinderen passen zich aan Ze steken geen vinger uit naar het stof en de lekkages Ze halen hun schouders op over de zoute zeewind en zien de beestjes niet Ze verbazen zich wanneer de deur openstaat en de gangpaden vol vertrapte papieren…
Zywa17 juni 2026Lees meer >

Zo graag wil ik....

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.417
Zo graag wil ik je warmte geven, een schouder rust, wat vrolijkheid, maar 't blijft nog duister in je leven en dit misschien een hele tijd... En dit verlamt me in mijn pogen om naast je in die kou te staan - geen lichtend spoor meer in je ogen, en alle vriendschap lijkt vergaan.…

Engel

hartenkreet
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.397
In de duisternis heb je mij gevonden en je zachte hand op mijn schouder gelegd. Een engel heeft mijn gezicht gestreeld en mij haar tedere glimlach geschonken. 'k Volg je zonder aarzelen. Spreid je vleugels en bedek mijn pijn. Leid me nu nog maar eventjes verder, morgen begint een nieuw refrein.…

Bedankt

hartenkreet
4.3 met 37 stemmen aantal keer bekeken 13.264
Bedankt voor jouw arm steeds om mijn schouder Bedankt voor jouw woorden ze gaven mij kracht. Jij gaf me vertrouwen jij leerde me vechten Door jou kreeg mijn leven weer zin. Bedankt voor al jouw wijze lessen Bedankt jij bent een echte hartsvriendin.…
Nelco25 juni 2003Lees meer >

de man in de spiegel

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.515
De gladde wangen zijn verdwenen De lippen ooit vol, warm en vrouwelijk gestift Zijn nu met mannelijke trekken begift Gezichtsbeharing is verschenen Wenkbrauwen vol, de kaaklijn strak Waar borsten fier naar voren staken Is nu nauwelijks iets meer om aan te raken De rechte schouders , volmaakt in dit pak Een droom is vervuld Bewondering is…
Trix4 september 2003Lees meer >

Nacht

netgedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 5.082
De nacht is een broeierige deken over blote schouders lippen verglijden in een lispelend duister Vingertoppenfluisterend wind ik koele doeken om je krommende wervels Ik tel De wind fluit liedjes want vannacht komt ze ook bij jou langs en dan, in een vleug door een kier Achter het, voor boze mannen gesloten, raam zal ze…

Ze is niet bang...

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.647
Ze drijft haar ouders tot wanhoop Ze gaat totaal haar eigen gang Trekt zich niets aan van regels En is voor niets en niemand bang Ze wil de hele wereld kennen Stapt overal stoer op af Lonkt vrolijk naar alle mannen En lacht alleen om straf Ze wil alles diepgaand onderzoeken Ziet echt nergens enig gevaar De ouders halen nog hun schouders…
merle ;-)2 september 2004Lees meer >

Afscheid

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.837
de getergde hand op je doorgezakte schouder warmte voelt kouder dan ijs stromend door aderen leegte doet woorden verstommen tot 't niets sneller dan licht schiet 't door je gedachten wanhoop nabij beukend tegen de ruwe kade gevoelens trekken kolkende massa tegemoet bergen woest verzet over het gans onmogelijke storm je onheilspellend…
Lucky8 april 2007Lees meer >

lichtvlucht

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 706
de spiegel rondom de boom verandert maagden en minnaressen wanneer winter geen woorden meer kent op schouders van de dichter die als teken van rouw de aarde zwart schrijft en aan elke tak, krom gebogen, de dag hangt met droeve doodgezwegen wind vreemd en zwaar van stilte hij kan niet anders en buigt zich over zijn glazen droom…

Gebaar

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 747
In de wereld waarin wij leven met vaak slechts oog voor 't eigen streven Dit moment van herbeleven: Na een tijd van zwijgzaamheid raakt in een gebaar van tederheid jouw hand, zo zacht en stil, plots na al die jaren opnieuw mijn schouder aan.…

Zij branden erfzonden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
engel me maar de hele schare duikt in wit op zwart bewaar me van mijn schouder want ik ben alles zat niets kan me weerhouden om hel vanuit de fout te schouwen naast criminelen moordenaars en dieven zie ik anderen die mensen grieven zij branden erfzonden zijn abel en de kaïn weer in alles wat god heeft gezonden jij hebt…
wil melker15 december 2006Lees meer >

dodenwake

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.435
verrijzen heb ik me neergezet op de rand van je bebloemde zerk de kilte snijdt vooral van binnen terwijl ik lijdzaam wacht op het wonder van de dodennacht en in het spokenuur de witte schimmen de kreten van een late uil een droeve dodendans van verlaten zielen ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden ik schud de huiver van mijn schouders…
rietvr4 november 2007Lees meer >

Oudejaarsavond

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 745
Oudejaarsavond kijk ik even nog over mijn schouder, naar wat er al dan niet vrijwillig achterbleef soms zie ik vanuit de schaduw handen reiken maar laat ze daar bestaan niet wast in kille greep slecht bij de rozen blijf ik staan verwonderd dat ze zelfs vergaan het leven kleuren en als na twaalf plechtige slagen het nieuwe jaar begint…
sacrajewa31 december 2007Lees meer >

Hartstocht

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.498
Dit moment van hartstocht doorklieft mijn hoofd, rilt langs mijn schouders, brult in mijn buik, ontspoort mijn lendenen, hervormt mijn lichaam, laat mijn huid branden, en ik laat je toe... onstuimig en teder, puur en hard, in mijn wereld, de hemel voorbij.…
sjoukje1 februari 2004Lees meer >