Alle inzendingen over verte

2104 resultaten.

Sorteren op:

Voor de opperzangmeester

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Wie kent het grote reislied dat niet Als de ijdele hymnes van de malaroneslikkers Onledig de wankele verte bezingt maar het zelf Dat altijd doorwandeld, omlopen, betreden Moet worden om - toch vaak vermeden weer vast te stellen wat er zelf aan is Het zelf is eindelozer dan de sterrenwinden Het vat zich samen op het puntje van de tong…

tussenstand

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 550
uitgestippeld met tijdelijk geluid loopt iemand langs zijn evenbeeld door voorlopige straten beschreven van plaatselijke aard het regent lengte en breedte zonder de blik omhoog te werpen beweging ligt niet vast zelfs de verte is onaanvaardbaar althans, als absoluut begrip -deze toestand is overkomelijk mits er ruimte is tussen…
Iniduo10 februari 2025Lees meer >

Vertrouwd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 152
Zij was mij glad vergeten, Ik haar trouwens ook, Leken wel twee vreemden, Die elkaar vertelden Over reizen naar vreemde verten, En ook om de hoek, Het was verrassend en vertrouwd, Morgen zien we weer.…

Reis naar binnen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Ik blaas mezelf dit gedicht in de wereld uit, zeepbellend in een spectrum buiten grenzen reikend naar verten die alleen in gedachten bestaan. Daar weet ik mijn vrijheid geborgen, in de kelk van dit leven wil ik opgenomen dromen: als een druppel in mijn eigen oceaan zwevend in het licht kom ik altijd ergens aan.…

De zee kust mijn voeten

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.448
Ik loop voetstappen in het natte zand de ruisende zee raakt mijn oren, ziende blind wolken mijn gedachten de lucht in grillige grijze vormen zwerven naar de verte flarden mijmeringen maken van de kim ’n gerafeld koord, ik voel de wind mijn spinsels verjagen ik kijk omlaag en zie de zee mijn voeten kussen…

Nachtspoor

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Nu spoor ik tussen grind en grond waar weg de nacht inboort en luister langs het talud de glooiing van de einderstond, zo verkennen we het verstomde leven als een lange reis richting horizon verdwijn in het gras, klaprozen verstilde klokjes in de verte en soms een veertje eenzaam dwalend langs het silhouet van de statige wachters.…

nooit blauwer

netgedicht
3.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 724
gemis, breed uit ogen, glijdt traag rond de rand van de dag ik dwaal in het voetspoor van de dampende morgen, het bruidskleed in najaarsblauw de vogels in mijn hoofd dalen week en schuw en de lucht kent niet eens het huiswaarts keren de wind voelt het huilen niet of de verte in jouw hand wanneer ik nergens adem en ongeschonden…

Dagdroom

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
terwijl ik in de verte staar naar niemandsland sluip jij nogmaals mijn dromen binnen ik kan je beeltenis niet raken er blijft teveel verborgen omdat de zon zich achter slierten nevelen verschuilt wel hoor ik in zachte bries de klankkleur van je stem met het bekende geruststellende effect waarop mijn gevoel zich met een zucht vertaald…
Nadine16 februari 2006Lees meer >

stil om jou

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.159
kan schoonheid ooit mooier zijn dan toen die dag was in alles ingehouden adem benemend om te zien, stil verlangend ja herinnering tastbaar als huid teder stilte strelend voel ik haar warmte onderstroom van levend besef, ik: uitverkoren was ik, ja verte, zacht zeurende pijn om wij; kan ooit de diepte vervagen?…

heimwee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
tot einder een trage zilveren stroom langs verdronken bomen op hun gerimpeld spiegelbeeld langs rijke ijsselhoeven en werkloze graanmolens onder een gesmoorde zon in witte flarden op grijs gakkende ganzenformaties luidruchtig op reis gaand ***** de ooievaar is terug in dit drasse land dat zo eindeloos is met dorpjes in verten…

loomheid laat de klokken slaan

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 537
vliegen spelen ongestoord landen en bewegen warmte is ongehoord geel vraagt snel om regen het rechtgekante polderland de zomer trillend in de verte loomheid laat de klokken slaan het zware werken is gedaan ik koester zachte schemer als stilte in mijn hand een vogel kaatst een zonnestraal terwijl het donker langzaam valt…

Besta ik

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.048
in de verte lijkt het op een vlucht kan ik er komen de ruimte schijnt er onlosmakelijk verbonden met waarnaar ik op zoek ben het is er licht en onverwacht is het bereik een leegte, door mij opgevuld nu hoort het zo te zijn, wezenloos staar ik in het rond tuimel en verlicht iets welt in mij op en tilt mij over dat éne moment heen…
Anne3 september 2006Lees meer >

Verloren in mijn hart

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.759
In de verte hoor ik je weer lachen, Droom ik van een dag dat ik je weer eens zie, Want ik heb mijn liefde gevonden. Want ik heb je gevonden in mijn hart. Ik voel jouw liefde om me heen. En dat blijft voor altijd en eeuwig.…

het oog van de storm

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
loodzwaar de stilte rondom ergens zweeft de weergalm van een dichtgeslagen deur de storm lijkt voorbij maar dreigend de lucht in haar roerloosheid gevangen in het vacuüm van verwachting gerommel in de verte als snelle stappen op de trap nadert de ontknoping in natuurgeweld met bonkend hart gewapend voor de confrontatie wars…
rietvr21 juni 2009Lees meer >

In perspectief

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 812
ruikt dan ben ik dat maar meestendeels niet het is een verblindend beeld dat opduikt in het verschiet al strijken mijn ogen de glans van een traan en voedt mijn glimlach, nu en dan, jouw zieltogend bestaan ik ren soms zomaar weg om het eigen hart te ervaren en vraag mezelf dan af waar voel ik het nu kloppen valt er in de verte…

Een punt er achter

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 957
ik zet een punt zomaar zwart van tint het blijkt meer dan een stip die is minder ruimte gegund doch wordt vaker in de verste verte bemind zo toon ik enkel soberheid met een pen en wordt dit teken vaak als onbeduidend beschouwd maar ook getuigt het van een einde soms onverwacht men had dan liever aan een verwachtingsvolle…

de dag gedoogd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
de dag verglijdt mij niet voelt als een schilderij dat ik niet vatten kan het zoekend licht niet speuren van kille ochtend zonder zon tot koesterende zomeravond geen vroege vogels horen kan 't laat verkeer nog in de verte sensatie van de wind die opsteekt bij het krieken en zich na het schemeren tenslotte neerlegt bij de feiten…
annabel1 februari 2010Lees meer >

Ik waag het weer

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 624
ik zie hoe de winter haar rust als in een prent aan de aarde wil opdragen hoe elk sprankje licht fonkelend uit de verte de mens kan behagen bevroren bladeren ritselen in kwetsbaarheid een verfijnde wijs ijsbloemen tekenen zich als een glasschilderijtje flatteren het stemmige grijs de merel trippelt tal van sporenpootjes op…

Druk gebarend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
als ik in de spiegel kijk dan zie ik jou jij laat mijn ogen stralen luistert naar verhalen die voor mij belangrijk zijn neemt mijn hand die naar de verte wijst de toekomst druk gebarend prijst geeft mijn lach de geur van lente mee kleurt zomerblosjes op mijn huid ja zo zie ik eruit een vrolijk spiegelbeeld waarin jij de hoofdrol…

Van uitstel komt

gedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 12.964
Er schuift een wolk voor de zon en in de verte slaat een klok - ik stel mijn vraag, zoals altijd voor het laatst. --------------------------- uit: 'Wie A zegt', 2003.…

- staal -

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.160
eens zal ik mijn oor te luister leggen op het harde staal me rusten de vogels zullen roepen de takken buigen, wuiven ik luister naar de verte het zingen dichterbij het landschap traag in stilstand zwijgt grijs in matte nevel het zingen zingt van warmte vol van rust en kalmte ik klink mijn angst aan bielzen en hou me verder stil.…

Brug te Arles

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Hortend gaan paard en wagen over de ophaalbrug onder een blauw geverfde hemel Op de oever zingen de wasvrouwen een lied - van zon en geluk van het hart dat bevrijd is van smart Kringen verschijnen in het water en verdwijnen De man op de bok schouwt in de werveldans der kleuren droomloos in de verte als een wijze die de Diepte…

Het hart ( A. )

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
In die verte in de vaart der stromen der tijden bleef ik vechten nooit was nooit altijd één.…
Petra Hermans26 december 2012Lees meer >

Gas

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
De grond onder het Gronings landschap beeft 'Haar verten wijds en stil', zo spreekt de dichter Toch zegt de meter op de schaal van Richter Dat elk gebouw het binnenkort begeeft Dan zit men in het noorden met de brokken Dus hoogste tijd dat Kamp eens flink gaat schokken.…
trawant8 februari 2013Lees meer >

Zorg dragen

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 910
hoe zou je rustig kunnen slapen waar je moet waken over tere kindervoetjes die nog willen dansen tussen dauwglansen in een rougemorgen zonder twist zonder zorgen - niets lijkt hetzelfde toch keert alles terug zoals in vervlogen jaren - er blijft het verte staren de zoektocht in een onrustige nacht waarin je aan het kindje…

Het leven een mysterie.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
In de verte een wit gewaad, blote voeten op het strand. Vertederend en kwetsbaar zoals zij daar staat en kijkt naar de horizon. Haar blik onverdroten gericht op die einder. Haar ogen dwalen af over de woeste golven. Zij raakt gebiologeerd door het water en ziet al het leven daarin... Voor haar misschien een nieuw begin.…
martin valk4 augustus 2013Lees meer >

Zo voor het rapen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
jij had de rust zo voor het rapen maar je sporen in het zand lijnden vaste koers geen twijfel of moment van overweging tekenden hun speelsheid op het strand in het spel van wind en wolken ging je volledig mee toch bleef je tred steeds parallel aan zee de verte focuste in eindeloos herhalen maar op een eiland vertellen einde…
wil melker4 september 2013Lees meer >

We leven nog...

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.058
Problemen zie ik in de verte verdwijnen. Ik hoor het zachte suizen van de wind. Wind, op weg van hier naar nergens. De zon breekt af en toe door. De eerste bladeren vallen. Het gaat zo regenen. Ik ruik de herfst al. De winter komt. Zo ging het en zo gaat het. Zo zal het altijd gaan. We leven nog, en niet zeuren. Leven!…

Hemelruim

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
In de verte gloort de horizon als trillende schuim. Getuigenis van zinkende getijden. Individuen opeengepakt staren naar de verzonken planeet, wachtend op een veilige haven.…
Ton Ruis19 februari 2015Lees meer >

Amsterdam

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 930
een plaatje zoals Jacques Brel het destijds wellicht heeft bedoeld in zijn chanson 'Dans le port d'Amsterdam' (Y a des marins qui chantent) drie matrozen op zoek naar iets dat mogelijk in de verte op geluk lijkt... drie paar ogen immer alert op wat het dagje stappen hen zoal zal brengen…