Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

Hoogtij

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.011
Haar sifon zoekt de horizon waar zijn vloed ontbranden moet. Tot zijn hoogte trachtend, zich vergewissend van zijn kracht, haar geulen klaar voor dieper water toont ze hem haar strand dat wacht. Een nonnengift, roze gekapt ligt teer neer in 't zand. Onder de branding brekende kruikjes wenden zeeziek de steven.…
Elias27 januari 2003Lees meer >

Zelfbevrediging

netgedicht
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.369
Ik span een spier van vlijt en schil mijn huid in vellen, golven van eb en vloed. Stulpend breken mijn vingers brutaal de wereld in en wijs ik lust en zin de weg van sterk verlangen. Het verborgene leeft op en ademt aarde uit in lucht. Knisperknoppen botten roodjeukend broedsel dat bloedblaren baart.…

kust

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.448
nooit vergeet ik meer die avond vier voeten in het zand we telden duizend sterren billen op een krant het strand dat was nog vochtig van het spel van eb en vloed ons gesprek verliep wat “bochtig” ik wist nog niet zo goed hoe mij te gedragen ervaring was nog nul ik durfde niets te wagen voelde me een sul en jij leek zoveel ouder terwijl…

Een droom; de eerste klok

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 908
De eerste klok geurde naar de zilte zee en toonde mij het strand bij eb; ik hoorde het water naderen, de vloed kwam opzetten. Op het natte zand lagen verspreid de vruchten; sterren,krabben en schelpdieren voor het oprapen. Deze getijdenklok, wat wilde het mij zeggen? Schatten zijn er te rapen, nu,....... straks is te laat?…
la farfalla14 december 2003Lees meer >

Modderregen

netgedicht
3.9 met 104 stemmen aantal keer bekeken 37.724
Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

Gestriemd

hartenkreet
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.936
Haar roomblanke, gave vel bevalt me Het dons op de bovenlip vertedert Alhoewel ik al te jongensachtig Weiger te verweken Ze veegt een ontsnapte traan van mijn mondhoek Als een klopgeest jaagt ze door het bloed In schijngestalten opgesplitst Haar tomeloze vloed verandert Tekent nieuwe lijnen En haar gelaat glundert weer De hand vat moed…
Wim Veen4 november 2004Lees meer >

Behouden vaart

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.672
Vraag me niets als je me naar de nacht ziet staren mijn armen om mezelf geslagen wiegend in een zee van pijn wiens golven niet te breken zijn maar telkens nieuwe vloed aandragen Vraag me niets als ik worstel met woeste baren stuurloos zoek naar kalme stromen blind navigerend op het vertrouwen dat ik de haven zal aanschouwen wanneer de zon…
sacrajewa8 oktober 2004Lees meer >

Het Groninger Hogeland

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.496
Maar wie hun hart wint, ziet wat zij nooit noemen, De gouden vloed van liefdes honing aan.…

Hoeveel is niet meer te keren

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 700
zoveel onheil hangt er in de lucht en hoeveel is niet meer te keren dat is waarom meeuwen cirkelen rond en rond vergeefs op zoek naar veilige landingsplaats maar het komt van overal zand aan het strand werpt barricades op en dan de raven... al die raven een wig is snel geslagen open handen kunnen vloed niet tegenhouden die verzwelgt wat…

In Gedachten.

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 891
Vraag me niets, Als je me naar de nacht ziet staren Mijn armen om mezelf geslagen Wiegend in een zee van pijn Wiens golven niet te breken zijn Maar telkens nieuwe vloed aandragen.…
Vogh5 februari 2006Lees meer >

In wit protesteren

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
we spraken golven over weer en wind murmelden zee koesterden oude botten in geschreeuw van de meeuw zon lichtte op in wit protesteren van opkomende vloed water versmolt met nevel in de ondergaande gloed wij kenden het eind door het ronden van de pier proefden zilte in de eeuwigheid van tijd en oneindige ruimte hier terug naar de…
wil melker27 september 2017Lees meer >

Haarlem VI

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.147
Gij lacht naar mij, zo triest en stil, Een goudenregen in April, Een vloed van vlam in koude dagen. Ik strek mijn armen naar u uit, Ellendig, want ik kan ’t geluid Van uw droef snikken niet verdragen.…

onderstroom

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
ooit overspoelden golven mij namen me mee, nu leef ik op de bodem van de zee wring zuurstof uit het water licht uit duisternis soms voel ik een trilling boven mij druppels keren terug naar huis volmaakte cirkels trekkend lossen ze op en worden één dan ga ik naar boven schep zilver van het water plak het op mijn huid met vloed spoel…
Tsila13 augustus 2006Lees meer >

Bitterkoekjes

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.698
Bitterkoekjes zijn niet bitter zoetstof is niet eerlijk zoet beroemdheid is slechts glans en glitter eb verandert vaak in vloed. Onweer is een Duits Gewitter soleil een Franse gouden gloed zwerfvuil wordt tot Engels litter Vaya con Dios; een Spaanse groet.…

hemelse liefde

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.929
het midden van jouw lust tongde ik onder het beddek tot zacht de morgen lichtte stil als het rijzen van de maan als ’t wassen van de vloed besloop ik jouw ja en ‘k hief met elke ademtocht jouw nachthemd - ‘t tere blauwe een stukje verder op het midden van jouw lust voor ogen trok ‘k elke kleding weg en schouwde ’t warme roze paradijs…

Aan de Hollandse wal

poëzie
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.676
'k Heb dan met mijn stramme voet, Eindlijk uit d’onstuime vloed, Hollands vaste wal betreden!…

herfstelijke Noordzee

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.128
vermoeden van een herfst wanneer de wind verloren waait in wolken papieren vliegers rusten in het zand waar pas nog kindervoeten dansten bonte fladderfiguren in een wind de hemel tegemoet die ‘t wanen liet wat meeuwen in hun vlucht verkondigden het fluiten horen over duinenruggen zeezout inademen en verte zien op schemering wachten en op vloed…
sunset7 september 2007Lees meer >

Stemmig Landschap

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 587
Alsof een vloed het land heeft opgestuwd waar koren en ieder zo vertrouwd gewas, speels wuivend naar wie rust komt halen, genoeglijk op de golven deinen. Ik wil de grond niet waterpas maar wel met hellingen en dalen waarin mijn stemmingen weerschijnen.…

Waterland

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 667
ach en wee, bejaarden over 'de vloed', en de jonge garde die hooghartig doet, alsof ze over het water heerst... Maar, zij die het meemaakten weten beter, niet de mens, maar waterland was hier het eerst... Auteur: Wijnand Keesmaat, Dordrecht…

"Zand erover"

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
ontbreekt geluid hoor ik het muiten van de golven tussen morgenstond en avondval ver voorbij mijn taal die een andere toonsoort fluit onderwerpt zich aan een tijdloos verval lijken woorden anders, in een vals licht bestoven, waarin ik niet wil geloven stuiven mij de oren dicht,graaf een diepe kuil, door het zand en tij bedolven is de ontembare vloed…
pama22 mei 2008Lees meer >

Heimwee naar de dag voordat jij kwam

gedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.623
Ik was Abba al voorbij maar Abba haalde mij in het was een jonge dag de dag voordat jij kwam het was zo'n dag dat iedereen je aankijkt en gestalte neemt en: bewogen de gordijnen in de deur er was geen wind knikkend zakte iets opzij een vloed een flakkering van licht in het licht een zingend kleuren van de kleuren naar zichzelf het was de dag…

Moeder

gedicht
2.7 met 132 stemmen aantal keer bekeken 49.254
Rijzend en dalend op haar vloed, als kleine vogels op haar schoot gezeten, konden wij lange tijd haarzelf vergeten, rustend en rondziend en behoed. Haar stem was donker en wat hees als schoven schelpjes langs elkander, haar hand was warm en stroef als zand.…

Kijk in mijn ogen

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.705
wat gaat er fout als ik in de spiegel kijk, wat is er toch zo mis met mij, waarom gaat mijn schaduw lopen, en steekt die op de fiets me voorbij; schijnt het licht ook op de maan, en weet de zon wel van zijn bestaan, heeft de eb wel iets aan de vloed, en is godverdomme wel echt een vloek; moet ik mij schamen voor mezelf, is het gewoon niet…
Steven20 oktober 2008Lees meer >

Versteende golven

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 569
Wereld van zand en wieren, ontbloot in eb, verpakt in vloed schoot van gewervelde dieren, bron die kroost behoedt,mild ingelegd, gekaakt en machtig gesteven door natuurlijk vuur afwachtend, altijd krachtig z'n stand tot de meanderende maan in elk veranderend uur.…
pama25 oktober 2008Lees meer >

Tezamen

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.428
duw, wat op het pad versperd ligt: duw weg die grote, zware steen strooi rozen - waar de groef mee dicht kom mensen doe de hand omhoog en vang de wolk die in de lucht hangt verdamp de bui dan blijft het droog strooi zaden waar je zon mee vangt kom mensen sla de hand te saam en demp het meer dat in de zee ebt bedwing de vloed…

Zwaai ze uit

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 511
jaagt in vlagen een dorst die door alles heen draagt op jouw adem, die het leven kust stil van binnen het zilte zout maakt geen lawaai waar het leven drijft in een zee van tijdstromen van eb en vloed ik hou me vast langs jouw oever met vaste tred ligt het ietwat ziltig op mijn tong ter ontspanning neem de lucht in me op zweeft het…

en zo wil ik zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
vliegen hoog boven alle dingen die groot van moeten branden zo hoog tot ze klein worden  als zeepbelletjes die ik weg kan blazen ver weg naar verdwijnen en zo wil ik zijn oplossen in zand en in zee tot pure kolkende extase voelbaar en raakbaar mij wentelen en draaien me over geven aan zon en maan en de grillen van eb en van vloed…

Als wortels kromtrekken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
zachte gezichten zonder des maskers treurnis Het is geen heilig moeten om de wilg te verplanten als wortels krom trekken Het is het verwaaien van het zaad tussen onkruid wat nieuwe loten stekt Het is de moed der wanhoop die een Titanenstrijd doet verbleken in het onpeilbaar oog van de inwendige orkaan gemeten sterker dan menselijk vloed…

Valse lente

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Op zondag ja en amen de zonden om haar lijf Het wad ligt nu verlaten De zee is uitgewoed Op het zand liggen vele gaten reeds omspoeld door vloed…

PALMTAKKEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Dankzij ingetogen, verspreide broed, zonder opzien, leeft de werkende Geest: een steeds wellende, zegenrijke vloed.…
Han Messie9 december 2011Lees meer >