Alle inzendingen over wind

11282 resultaten.

Sorteren op:

Maskers van confetti

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 593
Uit, " Wind vol confetti" Pama…
pama26 februari 2012Lees meer >

Boekt historie als woestijn

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
wind speelt met geluiden zucht en fluistert giert en brult vervaagt en wakkert aan zijn stem verschilt in streekgebondenheid tornado mistral of orkaan hij legt verhalen neer in zand en wegloopduinen boekt historie als woestijn wij lezen in de sedimenten wat hij ons heeft gebracht koelt ook mij als bries vannacht…

Molen te Sellingen

gedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.610
de standaardmolen in Sellingen daar staat hij al jaren te wachten op wind tussen de boeren hun huizen en koeien in de wei staat hij recht zijn wieken stijf en zwart als hijzelf de molen wachtend op wind op een heuveltje (wij noemen hem standaardmolen op zijn driepoot heel alleen wachtend op wind) -----------…

De Zeiler

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 850
De denker bezeilt de witte koppen, is door de hevige wind niet te stoppen. Waar de grijzige hemel zich verbreidt, versterkt zich het harteleed. Voor hen die zeilen en verdrinken, zal de eeuwige levensbron weerklinken.…

Hinken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Kind op één been met wind verdwenen. Violen die maat aan geven, voor communistische ideeën nog voor het breken van de zomer ter dood gebracht. Het kind als oude man tranen vol weemoedig verlangen; de foto’s van zijn hinken in zijn hand. De wind in wuivende pluimen gras verscholen. Hij lacht.…

Thalamus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Meegevoerd door de wind die zich laag en traag beweegt langs muren deuren ramen en via bewegende gordijnen tot stilstand komt bij de rand van ons bed. Daar liggen wij. Samen. In verdwijnend licht.…

Straffeloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 552
Langs wolkenzomen en hemelse gewelven flaneren mensen vermomd in sluiers als decorstukken onverwacht de ontmoeting met vleugelslagen van vurige tijden Geen vangnet of blinde strik geen kleefdraden van kale woorden slechts een subtiel dwaalspoor door het geheugen van de nevels Wat doet de wind als hij niet waait?…

Winter

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 567
De winter is koud, nat en guur Warm is het bij het knappend vuur De wind giert om het huis Het is knus in huis bij de buis. Straks wordt het weer voorjaar Daar is het verlangen naar De natuur gaat dan ontwaken De eendjes gaan weer kwaken.…

de smaak van aarde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
als de stilte van de wind je heeft gegrepen een ongekende vogel uit het beeld verdwijnt als je oren je ogen niet meer volgen wat verborgen zit haar rijkdom openspreidt keer je dan je laarzen draai je dan je rug maak je van je stappen een opgeblazen brug of laat je je verdrinken in de diepte van de lucht in de vluchtigheid van…
sydhart30 januari 2013Lees meer >

[ Een zachte adem ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Een zachte adem waait in de schoot van mijn huis -- een warme streling.…
Zywa5 september 2024Lees meer >

Het fenomeen

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
verschraalt al het leven tot elementair hoost de zee en golft tsunami’s smelt het ijs van duizenden jaren spiegelt hoog tegen de dijk jij houdt ons in beweging met steunen en kreunen orkaant met het oog gericht op de mens zelfs in de stilte die komt voor de storm ben jij gespannen zonder op het land een blad te beroeren jij bent de wind…
wil melker13 augustus 2011Lees meer >

Maart

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.703
Nu gaat de felle koude Al meer en meer voorbij En komen wij al zachtjes In ander jaargetij. De zwarte spreeuwen komen Terug naar 't oude nest, En wandlen op de daken En pruttlen al haar best. Ook vangt weer 't moedig haantje Met zijn schel kraaien aan, Terwijl de lieve hennen Druk aan het leggen gaan. En legde er een haar eitje,…

De woorden waaien met de wind

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
De woorden waaien met de wind tot ik misschien een antwoord vind; de vragen drijven dromend voort. Er is het pasgeboren kind, de moeder die het aan zich bindt en alles wat weer herbegint, maar nergens klinkt het slotakkoord tenzij voor wie aandachtig hoort de woorden waaiend in de wind.…
Adeleyd21 april 2013Lees meer >

Dreigende wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
heb de wind niet gevraagd golven zo hoog op te stuwen dat de zee tot de duinen staat een front van dreigende wolken in buienlijn langs te sturen dat zich met onweer ontlaadt vroeg zomerse dwarrels vol stuifmeel en licht geuren van bloemen zon op mijn gezicht dansende vlagen van warmte en lucht trillende einders met vogels loom…

In losgeslagenheid

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
buig en veer weer terug strek nooit je rug in tegenwind laat hem langs je glijden in zijn volle vlucht wat stram pareert trotseert immense krachten in losgeslagenheid speel het spel zonder neerbuigendheid souplesse wint altijd…

Waar de wind liggen gaat

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 729
In de tuin ligt een zachte roep van een vogel. Kom hier en zing met mij. Tezamen met de pluizen en de gele troubadourtjes. Deze eenvoud is volmaakt. ik wil verwisselen van gedaante. De liefde verzinnen, de liefste. Een merel herhaalt zijn lied. Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad. Het zijn oude vrienden. Het zijn schaduwloze metaforen…

Niemandsland wordt iemands land

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
De vrijheid van de wind, die waait waarheen hij wil. Ongetemde krachten op weg naar het land van beloften. Onzichtbaar gedragen door Gods Geest. Met haar zweeft ze voort. Alles met elkaar verwevend opdat er in alles leven is. Niemandsland wordt iemands land! Geboortegrond, stad van leven.…

De bolle winden blazen blauwe kuilen

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.408
De bolle winden blazen blauwe kuilen In 't asgrauw fulp der zware wolkenlagen. Een brede bundel zilverlicht komt vagen De rug van 't grijze paard, dat sleept de zuilen Van 't woud, gevelde stammen, op een wagen, Door 't blanke heizand. Matte zon bleef schuilen.…

zieletanka

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
een boom van een vent wandelt weg met zijn ziel onder de arm de wind achterhaalt hem en de ziel gaat zingen…
Abel Staring29 november 2013Lees meer >

Waar het land het water raakt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Waar het land uit zee ontsproot, waar men niet de ogen stoot maar tot verzien wordt genood; waar de wind nog vrijuit waait, wasgoed aan de lijnen zwaait, zonlicht blauwe broeken aait; waar men ruimtelijk geniet, 't platste platteland beziet, 't allerhollandste gebied; waar nog menig monument als historisch element spreekt van vroeger…

Onverwacht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 772
Ik zie en hoor hem niet, de wind, hij fluistert, niet hard genoeg voor mij. Ongehoord hard kwam de klap aan, de realiteit werd verdrongen. Gisteren was jij er nog, zal ik nu geen vreugde meer kennen.…
Arie Majoor6 februari 2014Lees meer >

Nog nat van tranen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 520
hij schiep een handvol wolken in de lucht gevat door wind ontplooiden zij in wit onderkanten zwart gevlakt met schaduwen nog nat van tranen raakten zij het droge land ik ben geen regenmaker zei de zon maar warm slechts lucht tot aan het koud plafond…

Het adagio laat trillen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
wie kent de dirigent van het windconcert dat lentes tonen preludeert in pril ontluikend groen het adagio laat trillen aan de horizon van zomers warme dag finaleert in oogst van geurig donkerrode klanken in volle herfstlach pas als de laatste toon bevroren is klaart vorst de twinkelende sterren zien we hemel in de ogen van…

Icarus

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.222
Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels golven beuken op ons in voeten worden nat de wind blaast jouw sjaaltje op Het zand zo heet onder ons de zetel uitgeplooid de parasol open gevouwen boven jouw hoofd Ogen vallen dicht armen voelen licht benen gevlekt voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal De goden zijn met ons vandaag…

Drentse Zomer

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
platgeslagen het voorhoofd vochtig strak trappend om ergens te komen waar zomerzon de huid niet meer prikt Halt houden we even vol aandacht voor de wuivende wilgenroosjes die hun roze tinten tonen Je staat stil tussen de zachte stengels ze strelen je vochtige gezicht In je ogen blauw gevuld met hemel lees ik verwondering Alleen de wind…

Een vleugje wind verwaaide

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 519
je stond wat achteraf te spelen met je handen een vleugje wind verwaaide in je haar je ogen lachten ondeugende gedachten ik wachtte terwijl ik naar je vingers keek ze openden wat dromen sloten stukjes tijd zag herinneringen komen die jij nu liever mijdt ik vang je blik mijn handen op je huid we openen een wereld die anderen voor…
wil melker21 augustus 2009Lees meer >

Vrede

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
urenlang staan in de schurende wind en weten dat sommige woorden lekker allitereren ja, dat vaak zelfs de ergste vergissing gewoonweg weer wordt vergeten als je dan vliegt en vervolgens toch valt kun je er vrede mee hebben…

Natuurlijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.532
Je aarzelt nog of de liefde die mijn hart teistert natuurlijk is zoals eb en vloed tegen oeverkasseien en of de echo van mijn woordgeluid ook stilte kan verdragen maar in het ruisen van de wind hoor je mijn adem in het verlangen en twijfel je niet langer over de schaduwkant van dromen die het leven overleven daar leg je jouw hart in…
mobar9 april 2015Lees meer >