11282 resultaten.
Maskers van confetti
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
593 Uit, " Wind vol confetti"
Pama…
Boekt historie als woestijn
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
659 wind speelt met geluiden
zucht en fluistert giert en brult
vervaagt en wakkert aan
zijn stem verschilt
in streekgebondenheid
tornado mistral of orkaan
hij legt verhalen neer
in zand en wegloopduinen
boekt historie als woestijn
wij lezen in de sedimenten
wat hij ons heeft gebracht
koelt ook mij als bries vannacht…
Molen te Sellingen
gedicht
2.5 met 15 stemmen
5.610 de standaardmolen in Sellingen
daar staat hij
al jaren te
wachten op
wind
tussen de boeren
hun huizen en koeien
in de wei
staat hij recht
zijn wieken stijf
en zwart
als hijzelf
de molen
wachtend op wind
op een heuveltje
(wij noemen hem standaardmolen
op zijn driepoot heel alleen
wachtend op wind)
-----------…
Knetter
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
800 Knetter de knetter
zit ik in de achtertuin
lekker in de wind…
De Zeiler
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
850 De denker bezeilt de witte koppen,
is door de hevige wind niet te stoppen.
Waar de grijzige hemel zich verbreidt,
versterkt zich het harteleed.
Voor hen die zeilen en verdrinken,
zal de eeuwige levensbron weerklinken.…
Hinken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
771 Kind op één been
met wind verdwenen.
Violen die maat aan geven,
voor communistische ideeën
nog voor het breken van de zomer ter dood gebracht.
Het kind
als oude man
tranen vol weemoedig verlangen;
de foto’s van zijn hinken in zijn hand.
De wind in wuivende pluimen gras verscholen.
Hij lacht.…
Thalamus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
545 Meegevoerd
door de wind
die zich
laag en traag
beweegt
langs muren
deuren
ramen
en via bewegende gordijnen
tot stilstand komt
bij de rand
van ons bed.
Daar liggen wij.
Samen.
In verdwijnend licht.…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Langs wolkenzomen en hemelse gewelven
flaneren mensen vermomd in sluiers
als decorstukken
onverwacht de ontmoeting
met vleugelslagen van vurige tijden
Geen vangnet of blinde strik
geen kleefdraden van kale woorden
slechts een subtiel dwaalspoor door
het geheugen van de nevels
Wat doet de wind
als hij niet waait?…
Winter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 De winter is koud, nat en guur
Warm is het bij het knappend vuur
De wind giert om het huis
Het is knus in huis bij de buis.
Straks wordt het weer voorjaar
Daar is het verlangen naar
De natuur gaat dan ontwaken
De eendjes gaan weer kwaken.…
de smaak van aarde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 als de stilte van de wind
je heeft gegrepen
een ongekende vogel
uit het beeld verdwijnt
als je oren je ogen niet meer volgen
wat verborgen zit
haar rijkdom openspreidt
keer je dan je laarzen
draai je dan je rug
maak je van je stappen
een opgeblazen brug
of laat je je verdrinken
in de diepte van de lucht
in de vluchtigheid van…
[ Een zachte adem ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Een zachte adem
waait in de schoot van mijn huis --
een warme streling.…
Het fenomeen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
539 verschraalt al het leven
tot elementair
hoost de zee
en golft tsunami’s
smelt het ijs
van duizenden jaren
spiegelt hoog tegen de dijk
jij houdt ons
in beweging met
steunen en kreunen
orkaant met het oog
gericht op de mens
zelfs in de stilte
die komt voor de storm
ben jij gespannen
zonder op het land
een blad te beroeren
jij bent de wind…
Maart
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.703 Nu gaat de felle koude
Al meer en meer voorbij
En komen wij al zachtjes
In ander jaargetij.
De zwarte spreeuwen komen
Terug naar 't oude nest,
En wandlen op de daken
En pruttlen al haar best.
Ook vangt weer 't moedig haantje
Met zijn schel kraaien aan,
Terwijl de lieve hennen
Druk aan het leggen gaan.
En legde er een haar eitje,…
De woorden waaien met de wind
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
575 De woorden waaien met de wind
tot ik misschien een antwoord vind;
de vragen drijven dromend voort.
Er is het pasgeboren kind,
de moeder die het aan zich bindt
en alles wat weer herbegint,
maar nergens klinkt het slotakkoord
tenzij voor wie aandachtig hoort
de woorden waaiend in de wind.…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
In losgeslagenheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
518 buig en veer weer terug
strek nooit je rug
in tegenwind
laat hem
langs je glijden
in zijn volle vlucht
wat stram pareert
trotseert immense krachten
in losgeslagenheid
speel het spel
zonder neerbuigendheid
souplesse wint altijd…
Waar de wind liggen gaat
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
729 In de tuin ligt een zachte roep
van een vogel. Kom hier en zing met mij.
Tezamen met de pluizen en de gele troubadourtjes.
Deze eenvoud is volmaakt.
ik wil verwisselen van gedaante.
De liefde verzinnen, de liefste.
Een merel herhaalt zijn lied.
Een vlinder drinkt dauw uit het rozenblad.
Het zijn oude vrienden.
Het zijn schaduwloze metaforen…
Niemandsland wordt iemands land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 De vrijheid van de wind,
die waait waarheen hij wil.
Ongetemde krachten
op weg naar het land van beloften.
Onzichtbaar gedragen
door Gods Geest.
Met haar zweeft ze voort.
Alles met elkaar verwevend
opdat er in alles leven is.
Niemandsland wordt
iemands land!
Geboortegrond,
stad van leven.…
Onwezenlijk
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
625 Hoe onwezenlijk:
door de bomen giert de wind
maar zie de Sint niet.…
De bolle winden blazen blauwe kuilen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.408 De bolle winden blazen blauwe kuilen
In 't asgrauw fulp der zware wolkenlagen.
Een brede bundel zilverlicht komt vagen
De rug van 't grijze paard, dat sleept de zuilen
Van 't woud, gevelde stammen, op een wagen,
Door 't blanke heizand. Matte zon bleef schuilen.…
zieletanka
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 een boom van een vent
wandelt weg met zijn ziel
onder de arm
de wind achterhaalt hem
en de ziel gaat zingen…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Waar het land uit zee ontsproot,
waar men niet de ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger…
Onverwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
772 Ik zie en hoor hem niet, de wind, hij fluistert, niet hard genoeg voor mij.
Ongehoord hard kwam de klap aan, de realiteit werd verdrongen.
Gisteren was jij er nog, zal ik nu geen vreugde meer kennen.…
Nog nat van tranen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 hij schiep
een handvol wolken
in de lucht
gevat door wind
ontplooiden zij in wit
onderkanten zwart gevlakt
met schaduwen
nog nat van tranen
raakten zij het droge land
ik ben geen regenmaker
zei de zon maar warm slechts
lucht tot aan het koud plafond…
Het adagio laat trillen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 wie kent
de dirigent
van het windconcert
dat lentes tonen
preludeert in
pril ontluikend groen
het adagio laat
trillen aan de horizon
van zomers warme dag
finaleert in oogst
van geurig donkerrode
klanken in volle herfstlach
pas als de laatste toon
bevroren is klaart vorst
de twinkelende sterren
zien we hemel
in de ogen van…
Icarus
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.222 Samen kijken we naar de lucht, de zee, de vogels
golven beuken op ons in
voeten worden nat
de wind blaast jouw sjaaltje op
Het zand zo heet onder ons
de zetel uitgeplooid
de parasol open gevouwen boven jouw hoofd
Ogen vallen dicht
armen voelen licht
benen gevlekt
voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal
De goden zijn met ons vandaag…
Drentse Zomer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 platgeslagen
het voorhoofd vochtig
strak trappend om
ergens te komen
waar zomerzon
de huid niet meer prikt
Halt houden we even
vol aandacht voor de
wuivende wilgenroosjes
die hun roze tinten tonen
Je staat stil tussen
de zachte stengels
ze strelen je vochtige gezicht
In je ogen blauw
gevuld met hemel
lees ik verwondering
Alleen de wind…
Een vleugje wind verwaaide
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
519 je stond wat achteraf
te spelen met je handen
een vleugje wind
verwaaide in je haar
je ogen lachten
ondeugende gedachten
ik wachtte terwijl ik
naar je vingers keek
ze openden wat dromen
sloten stukjes tijd
zag herinneringen komen
die jij nu liever mijdt
ik vang je blik
mijn handen op je huid
we openen een wereld die
anderen voor…
Vrede
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 urenlang staan
in de schurende wind
en weten
dat sommige woorden
lekker allitereren
ja, dat vaak zelfs
de ergste vergissing
gewoonweg
weer wordt vergeten
als je dan vliegt
en vervolgens
toch valt
kun je er
vrede mee hebben…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 Je aarzelt nog of de liefde
die mijn hart teistert
natuurlijk is
zoals eb en vloed tegen oeverkasseien
en of de echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in…