1130 resultaten.
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 rijden zij nog elke nacht
hun gruwelritten naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van hen wiens leven werd gebroken
De deken…
Maandag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
774 pijlen schieten je droom aan stukken
als flarden werkelijkheid zich opdringen
nooit meer wil je wakker worden
nooit meer wil je opstaan
voor altijd blijven liggen
hier waar het warm is en veilig
eeuwig door blijven dromen
in een roes van onbezorgheid
je probeert de droom nog beet te pakken
als een deken over je heen te trekken
maar het is…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Ik dek de tafel, hier de wijn. Denk niet
dat ik vergat hoe 't hoorde: melancholie
kom naast me zitten, praat, laat je verstaan.
Hoe opgetogen steek ik nu de kaarsen aan.
-----------------------------------------
uit: 'Omtrent het getij', 1985.…
Verstrengeling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
907 nacht
De sterren in hun ogen
Die aanraking zo zacht
Zo zweefden zij door niemandsland
Geest met elkaar verbonden
Maakten ruimte in hun hart
Zijn engel was gevonden
Staand blijvend door hun liefde
Door duister en door licht gewaad
Versmolten zij hun zielen
Tederheid tot dageraad
De toekomst een waar paradijs
Vlijt neer als warme deken…
Tot 's nachts
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
854 een halve zon dichtbij
en een nieuwe dageraad
stel ik me voor
hoe je je ogen opent
glimlachend met dekens speelt
in de waas van afgelopen nacht
's middags
bij dit weer, ontbreken
grauw
wens ik dat je veilig bent
ongeschonden
behouden hebt doorgebracht
's avonds laat
zie ook jij
dat beeld
dit moment
volkomen
van een vuurrode deken…
Ontloken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
513 sinds vlinders hun entree maakten
is haar gezichtsveld verbreed
alsof er 'n deken afgetrokken is
waardoor immense schoonheid
zichtbaarder lijkt
dan voorheen
heeft de herfst haar masker afgelegd
hoe volhardend zij ook vasthield
aan een symfonie van kleuren
ontdeed zij zich gestaag
waardoor vele wiegjes
tevoorschijn
kwamen
dansen wolken…
samen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
671 Maar laat me liever leven -
laat mij smelten als een deken van sneeuw
over de warmte van je buik.
Zoeter dan honing zul je smaken,
wanneer ik je zachtjes open
met mijn lippen.
Wees gerust: we zijn
verstrengelde lianen, stemmige snaren
voor een duet van tranen in de wind.…
Woordgeboorte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 Van onder het dichte wolkendek
dat laaghangend tegelijk een deken is
waaronder de tijd kruipt als een slak
die glimmende sporen achter zich laat glijden
perst zich een woord met moeite naar buiten
waar het gewikt wordt en eindeloos gewogen
uiteindelijk te licht bevonden
om zin te geven aan een volzin
waarop het zinloos sterft als onzin
Kom…
beroerd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
724 deken over je benen?
kom dan gaan we
een kop koffie halen
[ ik wil thee en nee!
ik wil gewoon naar huis,
hoor je me?
hoort hij mij?
haal me hier uit! ]
samen gingen ze
richting het café
op de hoek…
Mist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
578 De dieren zweven op het witte deken
alsof ze zitten in een nachtelijke trein
waarvan alleen de ramen zichtbaar zijn
op ‘t moment dat die het duister breken.
De adempluimen van ‘t grazend vee
versmelten dampend met de mist
zodra de koppen neergaan naar ‘t gras.…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
hun kwetsbaarheid, ik omgord het
zwaard van woorden als laatste
middel, waarmee ik het vege lijf
wil redden, in eigen…
Kwatrijn (-)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
637 Wijsgeren gehuld in een wijsgierige deken
daaronder hun immanent en transcedent ,
ik heb mij daarop stuk verkeken ,
wel de grenzen van mijn ziel verkent.
In de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien ,
niet de ons aangemeten tijd.…
Wat mist kan positief zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Vanmorgen reed ik op de fiets
En je raadt het al ik zag bijna niets
Er hing een mistige deken om mij heen
De wereld was zo klein, ik leek wel helemaal alleen
Op zich is dat niet zo erg
Ik zie er toch niet tegenop tegen die berg
Tijdens de druk op mijn pedalen
Verschijnen de meest hartverwarmende verhalen
Het is het geestesoog
Dat…
oktober
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
655 nóg zindert zomer
door mijn lijf
wat niet de herfst
verhindert
zich al te laten horen
met sporen van
verkleuring
met gras vertrapt door
zomergasten
met pas ontdekte paden
een paddenstoel geeft
smoel aan zachte
plekjes in het bos
waar mos wacht op de
warme deken van
gevallen blad
opdat we zullen weten
dat oktober
transformeert en…
Veroordeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
801 Ik dek mijn kwetsbaarheid af met een zwart laken
Als een matador dans ik met mijn opponent
maar ik steek 'em niet
Eens zouden we weleens vrienden kunnen zijn…
ZOEKEND IN DE STILTE
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.028 Waar bomen ‘t maanlicht dekken
en hun lover zachtjes laten ruisen
Zijn ‘t mijn ogen, die daar lekken
ik voel mij hier niet meer thuis en
Ik zoek wereldse stilte, al zo lang
gelijk gene zijde aan de overkant
De stilte van het verheven gezang
‘t vredige van Gods hemelse land
Ik zoek het land waarin het vuur
met de oceanen vriendschap sluit…
Fabels?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 Wijsgeren gehuld in een wijsgierige deken
daaronder hun amulet, blijven transcedent ,
ik heb mij daarop stuk verkeken,
wel alle grenzen van mijn ziel verkent.
in de zandloper verloopt het zand in de
richting van de hand hem plaatst,
we kunnen hem blijven draaien,
niet de ons aangemeten tijd.…
Broeiend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 De dag rust onder een deken van zinderende warmte.
Vaag klinkt het geluid van opgewonden kinderstemmen,
spelend met het leven kent de oorsprong geen gezicht.
Het broeit,
elke keer..
In de dicht getrokken hemel schiet de spanning heen en weer.…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Morgen die de kim doet blozen
En straalt over ruime veld
Weer verlangen doet naar geurige rozen
Dauwdruppels aan de takken telt
Verlicht het land bestrooid met parelen
Over een deken van diep smaragd
Nadat aan de hemel sterren fonkelen
Als diamanten in duistere nacht.…
3 november
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Ik keer mij om,
dek de tafel
zoals altijd.
Zoals altijd,
ook op 3 november.…
winterslaap
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
525 verdwaal in geschiedenis
vergeet een deken van tijd
soms slaan de uren over
is het vandaag al gisteren
eerder dan het geheugen
zich herinneren kan
marginaal, wederkerig
met terugwerkende kracht
het is nog geen ochtend
sla de nacht om je heen
koester de nerven in elke
minuut van het hele uur
blijf nog even liggen voordat
je voor…
Ochtenddank der natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 Rijzend schoon van ochtendzon aan verre kim
waar boven water een deken vormt van nevel
boven wuivend riet wilgenkruinen als een schim
in lichte bries fluisteren een zacht geprevel.…
Vrijmarkt
gedicht
3.5 met 2 stemmen
9.725 Hij heeft een deken op de stoep gelegd,
daarop zijn waardeloze waar,
die concurreren moet met teddyberen,
encyclopedieën, oude kleren
en meisjes met melodica's. Verleden
maakt plaats voor guldens en cd's.
Zijn erfgoed valt uiteen, verspreidt
zich over alle werelddelen.…
herfstig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 de daken dekken
de zwoelte af
ik tracht nog
die gedachte te vangen
het voorbije seizoen was ook laf
ijsblokken versteenden in
doodlopende straten
"die Welt ist etwas vergangen"
ik ben achtergelaten
in de koele kelder,
een klein venster
toonde eerst wat mist
later, veel later
werd het trager helder
de lust verdween
in de geijkte…
Familiebed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Kom in de Kroon, doe
je schoenen en sokken uit
samen op het familiebed
een warme deken voor elkaar
.....Kom erbij, hier ben je vrij!…
Aliqua.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Naar gewoonte,
met alle hens aan dek
tot aan de juiste stek,
om met dra fatsoen
’n kakkakske te doen.
Naar gewoonte,
opgekuist staat net,
't milieu weer gered.
Bobby, de fiere triomfant,
ik, poepzakje in de hand…
Landweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 Dan, een zuchtje herfstwind neemt het mee,
dwarrelt, draait en keert en vleit zich neer
op het tapijt dat vergane zomer toe zal dekken.…
Kinderen zonder ontbijt naar school?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
658 Er is geen kind in dit land dat gebrek hoeft te lijden
Bruin brood met pindakaas is voor iedereen te betalen
en een warme deken kun je bij de kringloop halen
Hou op met vitten, wijzen, klagen
Schiet in gang zonder vragen
Druk die peuk uit, laat je drank staan, koop geen troep
Stop met blowen, maak je huis schoon, schuur de stoep
Kom op tijd uit…
onwezenlijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 het
is het gevoel dat je draagt - soms
behaagt het en dan op eens is er die
treurende deernis die alle pijn
van de wereld ondermijnt
ja, het gemis is zoals de waarheid
van de bijbel die non-christelijk
in een onverteerbare taal is
geschreven - zo ook hij
mijn vriend, zijn geschrift
was al reeds bezegeld
doch, wanneer liefde
als een deken…
HOOP
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Omzwachteld door duisternis, een zwart deken.
Verdriet laat zich niet faken.
Het contrast kan niet groter zijn.
Verlies, verdeeldheid, eenzaamheid, het voelt niet fijn.
Op zoek naar een beetje geluk.
Kijk diep in jezelf... Dat gevoel krijgt niemand stuk.
In ieder van ons stroomt positieve energie.…