24248 resultaten.
Besluit
gedicht
2.7 met 81 stemmen
25.251 Toen sprak hij met een dode stem,
(de blaren ritselden achter hem):
Ik kom u zeggen dat ik ga -
Nooit keer ik weer waar ik nu sta -
Hij zweeg; achter zijn duistere wil
viel de wind in de blaren stil.
--------------------------------
uit: Gedichten 1911 - 1976…
Rijpt van geel naar rood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 ik heb de takken
niet gebroken of bladeren
afgerukt en meegevoerd
naar plaatsen waar
zij luwte zoekend
kleur verliezen en versterven
het is de wind die
vlagend aandacht vraagt
voor de wisseling van seizoen
het zomers groen dat
rijpt van geel naar rood mist
zon en licht gaat langzaam dood
kaal steken stam en
takken af tegen…
de dood is het geboren worden kwijt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
834 gegeven
verliest de eeuwigheid haar tijd
de dood is het geboren worden kwijt…
fladderen vlinders nog een laatste dans
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
972 in de zoele wind
van zomers laatste kans
rijpen de vruchten
fladderen vlinders
nog een laatste dans
groen reikt langzaamaan
naar geel, de bellefleuren
kleuren naar oranje-rood
deze herfst kent geen dood
zij is een verder gaan
in het cyclische bestaan
dat de rust van winter eist
de dagen korten en de ochtend
grijst in lange spinnendraden…
Torenkraaien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
554 Onderlangs een rijformatie
Van ruizende populieren
Zwinden zachtjes de wateren
En als dollemannen tierelieren
Uitwaaierend over de vegetatie
Sabelzwarte luchtacrobaten
Er met vedergeboren vleugels
In een jakkerend stuntgewiel bovenuit
Onbeteugelde aubades serenadend
Op het salsabil van de wind
Waarvan wij abstruus
De afglans…
[ Hoog in de bergen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
351 Hoog in de bergen
is er heel de hemel om --
gelukkig te zijn.…
Maagdelijk wit
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.022 Hoor bellen rinkelen
zilver twinkelen
valt de sneeuw
in een donkere nacht
bekleedt de zwarte aarde
als een deken zo zacht
Snijden ijsbloemen
hun weg door het raam
bij het ontwaken
zucht de adem kilte
hoor het ruizen van wind
tegen de doodse stilte
Kijk naar buiten
zie het maagdelijk festijn
fantasieën spelen
tussen witte vlokken…
stilte
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
946 toch ook niet
wie stopt
mijn ademzucht
nutteloos zuurstof
in dode longen
ik ben
tot stof vergaan…
heldenlied
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.525 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind
en de merel ten top
het veld…
Ik sterf niet meer
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.071 Naakt in mijn lichaam
zet ik het raam open,
de wind roept me vreemd,
het laatste licht wil mij doden.
Ik leef niet meer
in de schaduw van mijn zelfkant,
vermorzeld vertraag ik,
‘k heb mezelf niet meer in de hand.…
ruimte om te gaan
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
25 en begin te glimlachen
nog steeds is er ruimte,
ruimte om te gaan:
in de zon,
in de wind,
in de regen…
Om ons heen
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
1.131 woorden vluchten
verdwijnen
een kus in de wind
zo ook mijn dag
jou
voor het laatst bemind
ik wil spreken
over liefde
maar
nee, denk ik
ik zwijg
leugens willen niets
achtergebleven
kijkt
de nacht naar buiten
doorzichtig
net aan de rand
van de dood
vertwijfeld zwaai ik
naar je lippen
woorden vallen
niet meer
rood
je schaamt…
het werd stil
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.492 Dit jaar geen zomer
het jaar zonder licht
slechts koude stilte in een vergezicht
Herinneringen uit neigingen van gedachte
kleurloze stormen razen over de vlakte
Geen echo om naar te luisteren
doodse stilte
geen wind die kan fluisteren
Afgesneden door liefde
uitgerukte tongen
gesloten oren
ogen die kijken in een waas
Ziend een fatamorgana…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 - naar ik hoop -
zijn met blindheid,
doofheid geslagen
houden zich plots dood.…
Najaars geluk
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.207 De wind
speelt met
de druppels
die over de
tafel rollen tot
zij vallen op
een blad
dat gekleurd
wacht
op een
zachte dood.
Binnen
wordt stil
bemind
voor de
open haard.
Men kan
het geluk
niet op
daarom
blijft er
zoveel
geluk
ongebruikt..
Geluk van
een vakantie
vriendschap
in een ver
zonnig oord.…
Vluchtig als een droom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 ik heb de prullen geraapt
van verdwaalde woorden
een kleine schets gemaakt
vervlogen ideeën
een bewogen lach in een
nacht die geen einde had
wat snuisterijen
en bling bling om
alles even op te pimpen
de diepgang van een kind
in een volwassen wereld
met oppervlakkige dingen
het vlaagje wind dat
de dode vogel beweegt
alsof hij nog…
Het vlammend rood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 als brekende wind
verbleekte takken in het
vergeten vlammend rood…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 en als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
KWATRIJNEN
poëzie
3.6 met 8 stemmen
3.020 Niets bleef dan regen, dorre bladen, dode stenen,
de wind rukt aan de bladen en de bomen…
Kilte en mist, ons eigen eenzaam wenen.…
de val van eenzaamheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
620 in bladeren verzonken
maar ook in beweging
zonder tijd
zachtmoedig
aan de dood ontkomen
aan de verbinding
met mij…
In mijn hart gegrift
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
621 Wat zich op een boomblad nerft
zoals ik op je lichaam schrijf
voorbij de zachte maneschijn
diep in een mooie droom
Wat ik hoog aan gevels hang
als vlag, banier of wimpellint
wapp’rend in de ruige wind
spieg’lend in een waterstroom
Staat ergens in mijn hart gegrift
Verdiept zich in mijn nietig zijn
Begraaft zich met de doden
Wat ik met…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 op mijn rug
wind waait nu herfst
op een drogend paneel
ik ben het spoor bijster
zelfs in wit ben ik te veel…
Gebonden
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.061 Maar gij geeft traag getob en kleinen strijd
En waait er over met een wind van eeuwigheid.…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 De dood is een omhelzing
van de wind, ook voor een
pad op zijn tocht,waarvan
de vleugels zijn vergaan
tot plant, geëtst in steen,
een zwart altaar waarvan
in ‘natura‘ niets in
onbruik is geraakt.…
standbeeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Het heeft eeuwigheidswaarde maar
kan het leven niet aanraken, ziet alles aan zich
voorbijtrekken en kijkt misschien wel uit naar
de dood, die alles oplost, ook dit niet zijn-…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 De wind blaast nu ook pijnlijk schriel
en ‘k weet me ongeborgen.…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 het leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als…
ZWERVEN BIJ HERFSTWEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 Doods...
Plots klinkt luid kraaiengekrijs
als 't warme lied van leven.
Van de wandeltocht
ben ik moe, wil omkeren
of even zitten.
Maar wind door kale peppels
geeft me drang verder te gaan.
Gele herfstbomen
worden ijler en dunner.
Dan verlang ik
naar druppels witte wijn,
die zacht op mijn tong vallen.…