909 resultaten.
NOORD-AFRIKA 'S OUDE TROTS
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
591 heersten die wilde vorsten
over de Barbarijse bergen
tussen milde zee en harde woestijn
hun zware manen bolden luchtig
dankzij frisse hooglandwind
Atlasvelden bloeiden geurig
onder de edele rovers
met glanzende bruingele huiden
als zuivere dikke honing
door helle zon beschenen
bezonnen vergezelden ze
de krijgszuchtige Moorse geest
gaven…
Jouw ogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
658 Jouw ogen
waren vergezichten
op een leven samen
ergens, in een nog uit te vinden land
en als ze lachten
schreven ze puntgedichten
over hoe wonderlijk
die gedeelde toekomst
er uit zag
soms werden het regenbogen
die al mijn woorden vatten
in wel 1000 pixels kleur
ze vulden de buiken van holle klinkers
gaven de leestekens een paarse tint…
Achter de Waalkade
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
566 Lieve God,
ik vroeg U daar,
aan de Waalkade, te Nijmegen,
om deze gave.
Ik wist niet hoe, of wat en waarover,
slechts één wens: leer mij te schrijven
alles vast op te tekenen.
Ik leerde alle mysteriën
ik leerde alle ogen
ik leed onder zoveel liefde...
de weg werd smal, smaller
bijna vroegtijdig eindig!…
Parijse daken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
9.244 Ik dacht
aan de zon op je schouders, nu, gave huid.
goud, en je haar, ongekamd nog, welke
kleur in dit licht - ik keek op. De lucht
was van lood boven de daken, golfde
grijs de kamer in en vrat broodmand
confitures boter benen je stem en je handen.
Weer niet gelukt. Ik sloot de deuren.…
Een schrijver
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
613 Een schrijver is iemand die zich goed met woorden kan verwoorden
Een schrijver brengt zijn fantasie, zijn ideeën of zijn gevoel met woorden tot leven
Het is een gave die sommige van ons hebben gekregen
Mensen schrijven boeken met allemaal verhalen
En als de boeken goed zijn zullen ze er films mee maken
Alle films worden uiteindelijk ook geschreven…
Toverdrankje voor Adriaan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.357 wind
Waar zich onze Adriaan de Tovenaar bevindt
Ras gingen de heksen hem een toverdrankje brouwen
Staken met veel vlijt de handen uit de heksenmouwen
In een pot speciaal gemaakt van goud en edelsteen
Kookten zij een drankje als was nooit gemaakt voorheen
Licht en liefde gingen er met grote scheppen in
Lucht met vuur en geestkracht gaven…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Ze gaven mij het onbekende mee,
waar ik zolang naar gezocht had.
Nu vond ik het in de gezichten zo bleek.
Het schilderij zag ik constant voor mij.
Het had geen einde of begin.
Het was daar speciaal voor iedereen te verwelkomen,
dat had ik nooit kunnen dromen.
Een schilderij die mij zo inpalmde als deze.…
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 moeders
gaven ons het leven te vieren
terwijl zij ons houvast bieden
als zijn zij een schaduwrijke boom
die ons altijd schutting geeft
moeders
zijn de rotsen in onze branding
die ons steun en toeverlaat geven
als de aarde met water en voedsel
voeden en laven zij ons koesterend
moeders
zijn als dichtbegroeide heuvels
waarin wij een schuilplaats…
Getuig het, 's Gravenhage!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
850 Daar bracht Oranje 't offer,
En toe bleef kist noch koffer
Van heel de burgerij;
Ook gaven zelfs de schaam'len
Die nauw hun nooddruft zaam'len....
Uit plicht werd poëzij!…
Het kind met een kroon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.046 uitgegaan
gloort hoog boven de stal
het glanst in onze ogen
en straalt uit ons hart
nu wij verlangend hopen
dat het Kind wordt gebracht
ook de nacht toont zijn licht
en was nooit zo helder en schoon
met sterren en engelenscharen
voor het Kind met een kroon
Zijn koninkrijk dat liefde heet
in alles geven en vergeven
heeft Zijn hoogste gaven…
klapt vuur uit stoere hoeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
827 ik reed weer
met mijn opa mee
de ket klapt vuur
uit stoere hoeven
we gingen in herinnering
soms wekenlang naar zee
vanuit Heiloo in
eerste spurt nog
even langs Kapél
Maria was hun heilige
bedevaarten gaven aflaat
en verlossing uit de hel
draafden zacht
langs Egmond-Binnen
uit het klooster hoorden
we het zingen en terwijl…
Vleugelslagen van je ziel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 met 't licht op ons gezicht
omhoog geheven wachten wij de dagen af
met de taak op aar'd aan eenieder van ons gegeven
met liefde omringd opdat eenieder zingt; en
zoveel andere mooie dingen
ieder met zijn eigen gave
als je maar bij jezelf blijft; trouw aan je identiteit
je persoonlijkheid
bent wie je bent
waak erover in deze verwarrende…
opende heel schuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
742 kom bij
me zitten
zei je
onverwacht
je blik
was open
en je ogen
zacht
verliefd
sloeg ik
een arm
om je heen
en kuste je
je lippen
namen mij
apart en
gaven zo
de smaak
van liefde
terug
je lichaam
raakte mij
verwachtingsvol
jouw handen
woelden door
mijn haar
sprak lieve
woordjes
bij je oor
als een…
Liefde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.131 Je lippen
namen mij
apart en
gaven zo
de smaak
van liefde
terug.
Je lichaam
raakte mij
verwachtingsvol.
Jouw handen
woelden door
mijn haar.
Mijn lieve
woordjes
bij je oor,
als een intiem
gebaar.
Ik streelde je,
heel teder
en gevoelig.
Wellustig
zocht je
naar houvast.
Je opende
heel schuchter.…
leef passie - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 opgewekt
dit verjaardagslied toezingt
laat de muzikanten komen
schenk hen glazen gele wijn
zet alle deuren royaal open
vier dartel deze vrolijke dag
geen lijstjes die jou vertellen
wat-ik-moet-doen-vandaag
jouw jaardag is ons een feest
dat ons voluit genieten laat
van wie jij bent en zijn mag
uniek en kleurrijk als mens
met vele gaven…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 Eens was ik een rechte zandweg
tussen bloeiende weiden
waar vogelzang en -strijd
moed en bescherming gaven
voor het verzorgen van nesten
boerenwagens hobbelden
over mijn ruggen en kuilen
koeien en varkens
kietelden me dikwijls
met hun trappende hoeven
wanneer de haastige tocht klonk
tussen stal en open leven
over heel mijn huid
werd…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Het is een gave en een
gewicht tegelijk, de schoonheid van
nabijheid, de last van te veel voelen. In elk detail gloeit
een verborgen waarheid, alsof het leven me voortdurend zachtjes aanraakt.
Maar in dit diepe weten
schuilt er ook rust: de zekerheid dat
verbondenheid de kern vormt.…
Een dag latere liefde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 ’s Middags het veld in
en sprakeloos beseffen
dat de hemel nog binnen
je handbereik is
alsof je die gave vergeten was,
zo is de latere liefde
Met de ander de straat
opgaan in de avond,
en voelen hoe de koelte
over je heen buitelt als
uitbundig kind.
Wist je dat nog?…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ook nu nog, maar wie klaagde of morde,
niet ik, die't lijden alles gaf,
want onder 't werk, zie ik hem worden
de slanke gave herdersstaf.…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 de zee kende het geheim
en vertelde het aan de golven
de golven rolden het
naar het strand
het strand bewaarde het
onder het zand
toen kwam de wind
het zand waaide hoog op
de wind pakte het geheim
en bracht het naar de zon
de zon koesterde het geheim
deelde het met de maan
de maan fluisterde het
aan de sterren
de sterren gaven het…
De schoot van het najaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
20 Ik lag in de berm, koel en leeg,
zijn adem als een sluier over mijn mond,
de bladeren dekten ons toe
met somber goud en vallend geel—
wij gaven de voedster ons lijf ten buit.
Jeugd dreef voorbij zonder lust of doel,
dood stond onwrikbaar tussen de bomen.…
mango
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.197 klamme hitte groeit jouw moeder
onzichtbaar afgebakend door keerkringen
het blad verkleurt
van zalmroze naar glimmend groen
kleine bloemen dragen jouw zoete geur
ik dommel in de schaduw van trossen
een palet van geel en rood en groen
je rijpt aan lange twijgen
de ovalen pit verhult de korrel
die twee lobben draagt
beschut door een gave…
Mijn Oma
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.492 Mijn Oma bezit
de bank alleen,
sinds mijn Opa
er niet meer is
hebben haar woorden
minder weerklank
Opa knikte vaak
had niet zo de
gave van het woord
och Oma had het
immers al verwoord
hij wist al wat
ze zeggen zou
keek naar haar
en legde soms
zijn hand in
een gebaar dat zei
'ik ben zo blij met jou'
nu praat Oma
tegen…
hadden ze dat niet kunnen zeggen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.295 Maar dan ook echt over de bloemetjes en de bijtjes
naar het scheen
Ze vertelden niets over jou en mij
Ookal wist ik niet eens wie je bent
Over hoe je harten breken zal
En dat ik je liever nooit had gekend
Dat ik zo blij zou zijn
Zo dolgelukkig blij
Totdat ik diep in droevenis val
Omdat jij het hebt uitgemaakt met mij
ze gaven…
'k Stond over 't wonder...
poëzie
3.6 met 7 stemmen
1.184 O gave een god uw mondje 't groots vermogen
't Onthullen ál wat wij te raden pogen,
Eer gij 't verleên vergeet voor kinderspel!
En móet gij zwijgen, moogt gij niets verraden
Van 't vorig leven? Boet gij boze daden
In eeuwen-kringloop van geboorte en dood?’
Maar 't kind bleef ernstig mij in de ogen staren.…
Convulsies in rood fluweel
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
740 die yoghurt maakt op jeans en broek en zwarte pantalon
laat mij leven nog heel even ook al braak ik
steen geworden zaad in een hoerige salon
waar de nichten en de neven snijden in mijn rottend leven
dat, ze zeggen, mooi begon
beschuldig niet mijn stuurloos streven
haal de spijkers uit mijn hoofd
trek de klemmen uit mijn lijf
mij was gave…
Kat (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Toch ben ik tevreden
over de ontroering
die even mij doorrilde
bij het plotse zien
van dat gave
-langs één kant-
nog leven uitstralende
kattenlijk.…
Emoties vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dat we elkaar schertsend
aanstootten, elkaar gemoedelijk
een schouderklopje gaven,
elkaar bij het afscheid
hartelijk omhelsden.
Het zou wel voor eventjes zijn, wisten we.
Meer niet,
Heel juist weten we nog altijd niet.
De keuze hebben we nog altijd niet.
Moedig spelen we thuis cafeetje.…
Het roodborstje zingt als een kleine vorst.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Niets kan dit mensvriendelijke vogeltje
verstoren bij de gave van zo'n melodieus
muzikaal juweel, waarmee ze de mensheid
het hele jaar door weet te bekoren.…
fortuin het leven – van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 op het ritme van de tijd
vieren wij vandaag
de jaardag van jouw leven
niet vanzelfsprekend even
maar nadrukkelijk dankbaar
voor de gift en gaven
die jij ons bent en gaf
dagelijks genieten wij
uit onze passie geboren
de vruchten van jouw zijn
die jij op eigen wijze
doorgaf aan het leven
dat zich baren liet
uit de liefde die jij ringde…