952 resultaten.
Christus in ’t hofke
poëzie
3.9 met 15 stemmen
6.252 Heeft u Gods toorn een pijl in ’t ingewand gezonden,
Die uw beangst gemoed zo vinnig praamt en dwingt,
Dat zijne wonde, o mij! bloedt uit ontelbre wonden,
Dat uit elk zweetgat, ach! een purperen ader springt?…
En dit wilde ik u zeggen...
poëzie
3.0 met 20 stemmen
4.226 En 'k voel en voel dat eeuwig stormend bloed,
in brede stroom door 't trillend lijf gedreven,
d' onsmachtbre drang van 't immervol gemoed.
Mij lokt, met vreugde en smarte, 't ganse leven:
ik ben geen dromer; 'k tracht naar daad en strijd
en heel mijn wezen haakt naar werklijkheid.
--------------------------------
uit: Verzen (1918)…
Zomer 2006
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
621 Deze waarheid lacht om erkenning
omdat de waarheid weet
dat wijsheid zelden het gemoed bereikt.
Alles wat gevoeld is, wordt vroeg of laat
tot waarheid verheven, ook al verzet ons verstand,
ons intellect, ons inzicht, zich hevig.
De waarheid doet een nieuwe waarheid ontstaan.
De waarheid taant.…
Muziek en poëzie
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.028 Laat de rijke klanken stromen
als een vloed in de avondpracht,
waar de zwanen drijvend dromen
in hun kuise vederdracht,
Want dan vult een stroom van weelde
tot de boorde 't ruim gemoed;
lokkend glijden de oude beelden
door de purpren avondgloed.
Laat ze los, de volle akkoorden!
't Hart slaat mede in elke klop.…
donderavond
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
2.611 de hemel loenst naar mij
in het grauwe groen van
midden juli half de avond
bedrukt ze mijn gemoed
met een amalgaam aan beloften
zwoele nachten, frisse regens
donderende onweders of
de valsheid van de vlucht
naar nog een dagje later
in mijn houten stoel zit een man
hij rookt en kijkt om zich heen
of er wat te zien zou zijn
terwijl binnen…
leven, geen dood........
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.153 morgen
ik voelde meer steen met gelijk geduld
alles stond stil, de geronnen minuten stroomden niet meer
in de kamer is buiten mij geen mens
geen spiegel zelfs aanwezig
er is een smaak van herfst in de bomen
er hangt een kleur van honger boven de huizen
een warm en onverwacht verdriet
eerbied voor de gewoonste dingen, onstond
in mijn verwend gemoed…
De jachthoorn
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.954 Welle eens, in volle vrede,
en trille in 't snarenrijk gemoed,
als zangerige avondbede
dat eindloos goed en zoet getoet.…
Vonkende God, of geest van Godes naaste neven
poëzie
3.4 met 9 stemmen
5.685 voedster van mijn leven,
Die met een zoete wind mijn teedre zinnen drijft,
Zo lang tot op mijn hart haar ooge stilstaan blijft,
Aanschouwen, wat daarin is van uw hand geschreven:
Daar zal ze lezen mijn eeuwige slavernij
En d' eindeloze macht van d' opperheerschappij,
Die haar verheven deugd heeft op mijn ziel bevochten,
Waarvoor haar mijn gemoed…
spons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Stilaan ben ik aan het verzuipen
In de vergetelheid zou ik willen kruipen
Maar ik hou alles stevig vast
Het is een zwaar pak last
Ik zink steeds dieper in mijn nat gemoed
Tot ik volledig onder zal gaan
Het water staat me aan de lippen
Help mij, het is gelijk wat je doet
Help want mijn lichaam zal vergaan
Ik heb hulp nodig van een hand…
Maffe kopeend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Rijdend op het fietspad,
jawel zoals het hoort,
passeer ik twee kopeenden,
gemoedelijk pikkend in 't gras.
Wanneer ik bijna op hun hoogte ben
besluit er eentje van de twee,
te vliegen en te snateren,
kabaal en ik gil mee!…
Hartje zonder zorg.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
783 Enkel, wie, met rein gemoed
En met kinderlijk vertrouwen,
Wèl op Hoger zorg blijft bouwen,
Maar toch Zelf zijn best hier doet,
Mag (bleef wat onafgedaan)
't Morgen rustig tegengaan.
Niet te weinig, niet te veel;
Niet te tòbben, maar te zorgen;
Wat ge héden moogt, niet mòrgen...…
Café herinneringen in coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Maar allen hebben één ding gemeen,
het is de gemoedelijkheid die ‘t hem doet.
Maar de deur van je stamcafé is gesloten,
door de kille ramen zie je je lege kruk,
in tranen zie je ook de andere bargenoten,
zonder je vertrouwde café zit je helemaal stuk.…
Vrijezel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 Een loner, jong- en vrijgezel
die droomt van vrij en vrijen en wel snel
staat met een boner dag en nacht te gluren
want pal naast hem bij de buren
woont en wacht een gezelin die zijn gemoed
en elk zijn vezel gloeiend groeien doet.…
ode aan de Top 40
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 de top 40, lijst van de hits
spiegel van wat leeft en wij zien
elke week een nieuwe rij platen
een podium voor stijgers en dalers
van pop tot rock, van dance tot rap
jij vangt het leven in een web van tonen
een lied van liefde, een beat vol kracht
je weerspiegelt ons gemoed in de tijd
van golden earring tot davina michelle
van vroeger…
waarneming
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
156 bij het ontwikkelen van haar verschijning
in mijn verduisterde kamer
schrok ik, het raakte mijn gemoed
zij voldeed in de groeiende afbeelding
geheel niet aan het gevoel dat ikzelf had gevoed…
SNACHTS RUSTEN MEEST DE DIEREN
poëzie
4.2 met 26 stemmen
7.061 Adieu Prinsesje jeugelijk
Mijn Vrou van mijn gemoed:
Adieu en droom geneugelijk
En slaap gerust en zoet:
Ach 't is mij zo onmeugelijk
Te rusten als gij doet.…
Bezwering
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.643 Toch wordt het een gemoedelijk verblijf
onder de nok, boven de wijnkelder
tussen wanden die nagloeien van ons rumoer,
de feestlust van de jonge jaren
het beest dat me wakker kust.
Ik wacht nog op de toverschicht
die me raakt in de navel.
Ah Toeval die de valse kaarten schudt
mijn kansen verkut.
Er gaan geruchten.…
beken!
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.085 zingen tranen aan de binnenkant
zijn zij gewoon geen steeds verdriet
of weifelend rijp uit (z)onweerswolken
op bergen en dalen van je gemoed?
zijn't waterdruppels zonder richting
stroompjes van een andere lichting,
die vloeien aan een laag debiet?…
Vrij…
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
6 De dag duurt te lang om op te geven
tijd gaat te snel om stil te staan
op kussens netjes, twee aan twee
sliep ze gemoedelijk met hem mee
tot bij de afslag van de rotonde
waar zij haar eigen weg weer vond.…
Zeewaarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De mens is van nature goed
Het leven is als eb en vloed
Strijd heeft niet altijd te maken met bloed
Mijn grootste vijand is mijn gemoed
Het wijze geweten
Door omstandigheden aangevreten
Als een golf op de klip gesmeten
Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten
Lange tijd in dienst van een ander
Hoe ouder des te meer ik verander
Stommiteiten…
De reis van eeuwig zijn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.135 vreemd hoe beiden het toeval deelden
zonder woorden
gelijktijdig de plaats ontmoetten
alsof ze voelden
hoe de doodstrijd langzaam binnensloop
het lichaam zich klaarmaakte
voor de reis van eeuwig zijn
er kroop angst in hun gemoed
nu ze de verduistering zagen
(dit was anders dan de andere dagen)
en wolken die het zonlicht verstopten
voorspelden…
Hoort gij het heldere fluiten der vinken?
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.585 gadekens winken
hun zacht en zoet;
’t jonge gebroedje begint, om te paren,
’t liefdeverklaren,
want minnegloed
glimt in hun gemoed.…
Lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
880 De wens geeft geboorte aan de gedachte
Kransslagader voor het bloed dat jij laat stromen,
In het zachte weefsel van mijn gemoed
Kans lag nader dat wat moest komen,
Wat we zonder bewustzijn zochten
Onvermijdbaar door ons te ontginnen,
Nooit beginnen mocht
Na worstelen, klungelen
Ons gewroet
Stampend, pompend, elke slag
Slaan we samen het…
Relativeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
638 vroeger bestaan:
Crescendo carrière,
Sessie van hypnotisch geldelijk genot,
‘T leek niet voorbij te gaan
Zonder blikken of blozen,
Rationeel verkozen,
Boven elk signaal op rood
Als verpakking voor dwangmatige neurosen
Slagregen in elke vezel slaat de maat
Signalen zetten aan
Neer
Nog nederiger
Tot ‘n warm degenereren
Van een hard gemoed…
"LICHTJES BRANDEN VOOR DE DODEN"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
787 Als we lichtjes branden voor de doden
licht veel 'licht' op, in ons gemoed
in onze hoofden, harten en zielen
wie goed doet, die goed ontmoet
alleen en ook 'één' met z'n allen
in het donker, maar ook in 't licht
beseft ons, ook wij zijn aller zielen
en aan doden ben je iets verplicht
soms wat langer, soms wat korter
stil te staan, bij…
GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Gij zijt me als 't zonnetje in de mei,
Zo lieflijk, rein en goed:
Dat brengt gebloemte in bos en wei,
Gij vreugde in mijn gemoed;
Hoe licht en zonnig iedre dag,
Wanneer mijn oog u ziet,
Mijn engel met uw zoete lach,
Mijn leven en mijn lied!…
Vrijheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.655 Een lokaas, dat het zwak gemoed verleidt,
Een woestaardskreet, die angst en wee verspreidt,
Een schaterlach van listige sirenen,
Een zwijmeldrank tot doven of verstenen.
O vrijheid, manna, - dat ons laaft en voedt,
Wat klinkt gij schoon, wat is uw voorsmaak zoet!…
Meierijstad
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
643 een plek vol van nijverheid
blijven zij ergens eigenzinnige buren
tussen de beschermde natuur
van heiden, velden en bossen
heeft men de Koev'ringse molensteen
als symbool van eenheid gemeen
op vele markten en pleinen
blijft het gelijk als vanouds
met Bourgondische kenmerken zogezegd
daar is nog voor de gewone mens
de zo eigen gemoedelijkheid…
Bevrijdingslied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 onbestendigheid
dat als een donkere schaduw in haar borst haar griefde
o afgesneden lijn kom te voorschijn met beleid
Mens van gerechtigheid met Waarheid omhult
ook al verheft de vijand zich steeds weer, ze komen
tevoorschijn met kralen gevlochten uit liefde en geduld
Het liefdevuur diep in de ziel overwint de eenzaamheid
van 't triest gemoed…
Licht zij uw geest.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.190 Daad worde uw woord, uw woord zij zacht en goed
en uiting van een mannelijk gemoed,
dat blaakt voor d' evenmens als 't hart der vrouwen
van liefde voor een kind; dan wint ge kracht,
dan wordt door u des levens roep betracht.
Daad worde uw woord, dan moogt gij tempels bouwen.…