Alle inzendingen over gemoedelijk

952 resultaten.

Sorteren op:

Christus in ’t hofke

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.252
Heeft u Gods toorn een pijl in ’t ingewand gezonden, Die uw beangst gemoed zo vinnig praamt en dwingt, Dat zijne wonde, o mij! bloedt uit ontelbre wonden, Dat uit elk zweetgat, ach! een purperen ader springt?…

En dit wilde ik u zeggen...

poëzie
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.226
En 'k voel en voel dat eeuwig stormend bloed, in brede stroom door 't trillend lijf gedreven, d' onsmachtbre drang van 't immervol gemoed. Mij lokt, met vreugde en smarte, 't ganse leven: ik ben geen dromer; 'k tracht naar daad en strijd en heel mijn wezen haakt naar werklijkheid. -------------------------------- uit: Verzen (1918)…

Zomer 2006

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
Deze waarheid lacht om erkenning omdat de waarheid weet dat wijsheid zelden het gemoed bereikt. Alles wat gevoeld is, wordt vroeg of laat tot waarheid verheven, ook al verzet ons verstand, ons intellect, ons inzicht, zich hevig. De waarheid doet een nieuwe waarheid ontstaan. De waarheid taant.…

Muziek en poëzie

poëzie
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.028
Laat de rijke klanken stromen als een vloed in de avondpracht, waar de zwanen drijvend dromen in hun kuise vederdracht, Want dan vult een stroom van weelde tot de boorde 't ruim gemoed; lokkend glijden de oude beelden door de purpren avondgloed. Laat ze los, de volle akkoorden! 't Hart slaat mede in elke klop.…

donderavond

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.611
de hemel loenst naar mij in het grauwe groen van midden juli half de avond bedrukt ze mijn gemoed met een amalgaam aan beloften zwoele nachten, frisse regens donderende onweders of de valsheid van de vlucht naar nog een dagje later in mijn houten stoel zit een man hij rookt en kijkt om zich heen of er wat te zien zou zijn terwijl binnen…

leven, geen dood........

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.153
morgen ik voelde meer steen met gelijk geduld alles stond stil, de geronnen minuten stroomden niet meer in de kamer is buiten mij geen mens geen spiegel zelfs aanwezig er is een smaak van herfst in de bomen er hangt een kleur van honger boven de huizen een warm en onverwacht verdriet eerbied voor de gewoonste dingen, onstond in mijn verwend gemoed…
jon-jon18 november 2009Lees meer >

De jachthoorn

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Welle eens, in volle vrede, en trille in 't snarenrijk gemoed, als zangerige avondbede dat eindloos goed en zoet getoet.…

Vonkende God, of geest van Godes naaste neven

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.685
voedster van mijn leven, Die met een zoete wind mijn teedre zinnen drijft, Zo lang tot op mijn hart haar ooge stilstaan blijft, Aanschouwen, wat daarin is van uw hand geschreven: Daar zal ze lezen mijn eeuwige slavernij En d' eindeloze macht van d' opperheerschappij, Die haar verheven deugd heeft op mijn ziel bevochten, Waarvoor haar mijn gemoed…
P.C. Hooft1 augustus 2023Lees meer >

spons

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 554
Stilaan ben ik aan het verzuipen In de vergetelheid zou ik willen kruipen Maar ik hou alles stevig vast Het is een zwaar pak last Ik zink steeds dieper in mijn nat gemoed Tot ik volledig onder zal gaan Het water staat me aan de lippen Help mij, het is gelijk wat je doet Help want mijn lichaam zal vergaan Ik heb hulp nodig van een hand…

Maffe kopeend

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Rijdend op het fietspad, jawel zoals het hoort, passeer ik twee kopeenden, gemoedelijk pikkend in 't gras. Wanneer ik bijna op hun hoogte ben besluit er eentje van de twee, te vliegen en te snateren, kabaal en ik gil mee!…

Hartje zonder zorg.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 783
Enkel, wie, met rein gemoed En met kinderlijk vertrouwen, Wèl op Hoger zorg blijft bouwen, Maar toch Zelf zijn best hier doet, Mag (bleef wat onafgedaan) 't Morgen rustig tegengaan. Niet te weinig, niet te veel; Niet te tòbben, maar te zorgen; Wat ge héden moogt, niet mòrgen...…
J.P. Heije20 november 2017Lees meer >

Café herinneringen in coronatijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Maar allen hebben één ding gemeen, het is de gemoedelijkheid die ‘t hem doet. Maar de deur van je stamcafé is gesloten, door de kille ramen zie je je lege kruk, in tranen zie je ook de andere bargenoten, zonder je vertrouwde café zit je helemaal stuk.…

Vrijezel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Een loner, jong- en vrijgezel die droomt van vrij en vrijen en wel snel staat met een boner dag en nacht te gluren want pal naast hem bij de buren woont en wacht een gezelin die zijn gemoed en elk zijn vezel gloeiend groeien doet.…
Guus Maris11 september 2022Lees meer >

ode aan de Top 40

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 526
de top 40, lijst van de hits spiegel van wat leeft en wij zien elke week een nieuwe rij platen een podium voor stijgers en dalers van pop tot rock, van dance tot rap jij vangt het leven in een web van tonen een lied van liefde, een beat vol kracht je weerspiegelt ons gemoed in de tijd van golden earring tot davina michelle van vroeger…

waarneming

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 156
bij het ontwikkelen van haar verschijning in mijn verduisterde kamer schrok ik, het raakte mijn gemoed zij voldeed in de groeiende afbeelding geheel niet aan het gevoel dat ikzelf had gevoed…

SNACHTS RUSTEN MEEST DE DIEREN

poëzie
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 7.061
Adieu Prinsesje jeugelijk Mijn Vrou van mijn gemoed: Adieu en droom geneugelijk En slaap gerust en zoet: Ach 't is mij zo onmeugelijk Te rusten als gij doet.…

Bezwering

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.643
Toch wordt het een gemoedelijk verblijf onder de nok, boven de wijnkelder tussen wanden die nagloeien van ons rumoer, de feestlust van de jonge jaren het beest dat me wakker kust. Ik wacht nog op de toverschicht die me raakt in de navel. Ah Toeval die de valse kaarten schudt mijn kansen verkut. Er gaan geruchten.…
Wimper3 april 2003Lees meer >

beken!

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.085
zingen tranen aan de binnenkant zijn zij gewoon geen steeds verdriet of weifelend rijp uit (z)onweerswolken op bergen en dalen van je gemoed? zijn't waterdruppels zonder richting stroompjes van een andere lichting, die vloeien aan een laag debiet?…
kuirinck24 december 2004Lees meer >

Vrij…

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6
De dag duurt te lang om op te geven tijd gaat te snel om stil te staan op kussens netjes, twee aan twee sliep ze gemoedelijk met hem mee tot bij de afslag van de rotonde waar zij haar eigen weg weer vond.…

Zeewaarts

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 700
De mens is van nature goed Het leven is als eb en vloed Strijd heeft niet altijd te maken met bloed Mijn grootste vijand is mijn gemoed Het wijze geweten Door omstandigheden aangevreten Als een golf op de klip gesmeten Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten Lange tijd in dienst van een ander Hoe ouder des te meer ik verander Stommiteiten…

De reis van eeuwig zijn

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.135
vreemd hoe beiden het toeval deelden zonder woorden gelijktijdig de plaats ontmoetten alsof ze voelden hoe de doodstrijd langzaam binnensloop het lichaam zich klaarmaakte voor de reis van eeuwig zijn er kroop angst in hun gemoed nu ze de verduistering zagen (dit was anders dan de andere dagen) en wolken die het zonlicht verstopten voorspelden…
Merel6 november 2008Lees meer >

Hoort gij het heldere fluiten der vinken?

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.585
gadekens winken hun zacht en zoet; ’t jonge gebroedje begint, om te paren, ’t liefdeverklaren, want minnegloed glimt in hun gemoed.…

Lente

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 880
De wens geeft geboorte aan de gedachte Kransslagader voor het bloed dat jij laat stromen, In het zachte weefsel van mijn gemoed Kans lag nader dat wat moest komen, Wat we zonder bewustzijn zochten Onvermijdbaar door ons te ontginnen, Nooit beginnen mocht Na worstelen, klungelen Ons gewroet Stampend, pompend, elke slag Slaan we samen het…

Relativeren

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
vroeger bestaan: Crescendo carrière, Sessie van hypnotisch geldelijk genot, ‘T leek niet voorbij te gaan Zonder blikken of blozen, Rationeel verkozen, Boven elk signaal op rood Als verpakking voor dwangmatige neurosen Slagregen in elke vezel slaat de maat Signalen zetten aan Neer Nog nederiger Tot ‘n warm degenereren Van een hard gemoed…

"LICHTJES BRANDEN VOOR DE DODEN"

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 787
Als we lichtjes branden voor de doden licht veel 'licht' op, in ons gemoed in onze hoofden, harten en zielen wie goed doet, die goed ontmoet alleen en ook 'één' met z'n allen in het donker, maar ook in 't licht beseft ons, ook wij zijn aller zielen en aan doden ben je iets verplicht soms wat langer, soms wat korter stil te staan, bij…
Jean Fermate13 december 2011Lees meer >

GIJ ZIJT ME ALS 't ZONNETJE

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.219
Gij zijt me als 't zonnetje in de mei, Zo lieflijk, rein en goed: Dat brengt gebloemte in bos en wei, Gij vreugde in mijn gemoed; Hoe licht en zonnig iedre dag, Wanneer mijn oog u ziet, Mijn engel met uw zoete lach, Mijn leven en mijn lied!…

Vrijheid

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.655
Een lokaas, dat het zwak gemoed verleidt, Een woestaardskreet, die angst en wee verspreidt, Een schaterlach van listige sirenen, Een zwijmeldrank tot doven of verstenen. O vrijheid, manna, - dat ons laaft en voedt, Wat klinkt gij schoon, wat is uw voorsmaak zoet!…

Meierijstad

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
een plek vol van nijverheid blijven zij ergens eigenzinnige buren tussen de beschermde natuur van heiden, velden en bossen heeft men de Koev'ringse molensteen als symbool van eenheid gemeen op vele markten en pleinen blijft het gelijk als vanouds met Bourgondische kenmerken zogezegd daar is nog voor de gewone mens de zo eigen gemoedelijkheid…

Bevrijdingslied

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
onbestendigheid dat als een donkere schaduw in haar borst haar griefde o afgesneden lijn kom te voorschijn met beleid Mens van gerechtigheid met Waarheid omhult ook al verheft de vijand zich steeds weer, ze komen tevoorschijn met kralen gevlochten uit liefde en geduld Het liefdevuur diep in de ziel overwint de eenzaamheid van 't triest gemoed…

Licht zij uw geest.

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.190
Daad worde uw woord, uw woord zij zacht en goed en uiting van een mannelijk gemoed, dat blaakt voor d' evenmens als 't hart der vrouwen van liefde voor een kind; dan wint ge kracht, dan wordt door u des levens roep betracht. Daad worde uw woord, dan moogt gij tempels bouwen.…
Emanuel Hiel11 november 2015Lees meer >