745 resultaten.
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
436 Ik wandel door heuvels van zonlicht en schaduw
een schoonheid te vinden in bomen en stenen
die samen verrijzen tot een machtig kasteel -
dat daarboven stil zweeft in het luchtlandschap
Als ik ademloos staar tillen handenvol wind
mij op uit de laagte en geruisloos glijdend
op vederlicht vleugels van goudstralen draden
komen torens steeds…
Traandamp
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
851 De sloper met een kwaad geduld
verandert de burcht in een heuvel van gruis.
Onze eerste ontmoeting leek op een afscheid
en toch sloop de tederheid in onze taal
en vorder ik, ondanks de sterrenlast,
stof dat zich door mijn sappen mengt.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
665 In de verte lagen wazig Albanese heuvels,
oostwaarts, aan het Griekse, droog gebergte
en op een rots troonde een kerkje.
Wij haalden water bij een bron,
begeleid door een orkest van krekels.…
Camoës’ thuiskomst
poëzie
3.9 met 9 stemmen
4.275 Toen wij ’t eerst landmerk: Cintra’s heuvels zagen,
Werd Heitor ook naar ’t achterdek gedragen
En gleed in zee van onder ’t rood-groen kleed.
Toen kwam, dwars door de kim, de blauwe Taag en
De bruine heuvlen weken, hemelsbreed:
Of ’t vaderland zijn armen opendeed,
Ons weergekeerden aan zijn hart wou dragen.…
interpretatie van het uitzicht
gedicht
3.3 met 30 stemmen
8.609 O keer, keer
welluidende wind, verliefde regen weer tot aan mijn
haveloze heuvelen.
---------------------------------
uit: 'Geachte muizenpoot', 1965.…
Macedonië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
868 In de verte lagen wazig Albanese heuvels,
oostwaarts, aan het Griekse, droog gebergte
en op een rots troonde een kerkje.
Wij haalden water bij een bron,
begeleid door een orkest van krekels.…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 Meedogenloze drift jaagt hem
de heuvel af, de vlakte in.
De angst verkilt het land:
de dood rijdt op zijn rug.
Paniek verdwaast een hertekoe
die opschrikt uit haar ligstee.
Het hupse silhouet geëtst
tegen de vale maan.
Een trage fractie slechts van tijd
spelt onherroepelijk haar lot.
Scherp bijten tanden door haar huiverende nekvel.…
Diepe verachting...
poëzie
4.1 met 14 stemmen
4.863 Afkeer van onze ogen bloedbelopen,
Van onze lijven in soldatenpak,
Van onze knieën, die langs heuvels kropen,
Van onze vuisten waar het mes uitstak.
Van ons verstand afkeer, waarmee wij wisten
Te maken het verdragende kanon,
De handgranaten en de duizend listen
Waarmee de haat op nieuwe moorden zon.…
vierdaagse
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 zij zengend
daar waait briest of stormt een wind
giet het met bakken uit de hemel
als niet miezerend druppelt de regen
waar de benen kort of lang hen brengen
zijn de paden droog, stoffig of hard
treffen zij van struikelbeton tot asfalt
mits het geen modder- of waterpoelen zijn
de koers en looplijn zinderend heet
drempels nemend en heuvels…
Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 To-To bleef doorgaan, hem maakte niks
de tocht onmogelijk, geen plas of heuvel,
geen euvel dat hij niet te boven kwam.
Hij had alles nog op een rijtje, hij wist
het hele verhaal nog na te vertellen, én
de kleinste details sloeg hij nooit over.…
Het dorpje.
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.295 Hoe vreedzaam ligt dat dorpje
Daar aan de voet des heuvels,
Met al zijn boerderijen,
Zijn kleine lage hutten.
En bruine rieten daken,
Met groen bemoste vakken,
Zijn peer- en appelboomgaards,
Zijn brede lindenbomen,
Die wandelpad en hutten
Omschaduwen en koelen!…
kleine vlinder
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.419 neem me mee naar intens verlangen
naar een warme kus op mijn wang
laat me genieten van de vrijheid
van stilte en sirene rust,
laat me ontdooien onder de sterren
die stralen aan de zwoele nacht
Kleine vlinder van eeuwige schoonheid
van liefde en van zaligheid
neem me mee naar verre heuvels
waar de zon de aarde raakt
geef mijn geest weer volop…
Ik weet niet waar ik sterven zal
poëzie
4.2 met 28 stemmen
9.009 Als ik sterf te Badoer, en men begraaft mij buiten de desa,
oostwaarts tegen de heuvel, waar 't gras hoog is...
Dan zal Adinda daar voorbijgaan, en de rand van haar sarong
zal zachtkens voortschuiven langs het gras...
Ik zal het horen.
oktober 1859…
Als de rups een vlinder wordt...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.609 Als je beneden aan een heuvel staat dan kun je alleen maar omhoog.
Het leven verloopt niet altijd zoals we willen, maar alles heeft een reden.
Vaak hebben we relaties die mislukken, zodat we van onze fouten kunnen leren.
Je moet die fouten dan wel herkennen, zodat je ze niet nóg eens maakt.…
Het nieuwe continent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 netwerkstructuur
De meren zijn uitermate troebel
maar toch leek er leven in te bestaan
we dachten dat we kwallen zagen
doch het bleek om plastic zakken te gaan
een geur van weekmakers, bijtende zuren
oplosmiddel en kwikdampazijn
het water blijkt net als de rest van het eiland
giftig en uiterst brandbaar te zijn
Er is ook een grot, pal onder de heuvel…
Emelie is 50
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.699 Altijd even verdwaald in het landschap, sowieso
landschap in de mist, landschap in de storm
landschap van heuvels, landschap aan zee
landschap vol modder, landschap in de zon
landschap van plezier en landschap van melancholie
In de Ardennen en in Friesland
in Limburg en in de Achterhoek
In Gelderland en Zeeland
op Schiermonnikoog en…
Zonderlinge dorpelingen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 halve uitzicht
de ganselijke dag van acht uur af
de bronzen slagen tot de middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen sliepen
De laatste klanken waren weggestorven
rond het middernachtelijke uur
hoorde je de verre hese roep
de muizenjacht der nachtuil was begonnen
Geen sterveling op pad hooguit een stroper
in weidengreppels struikgewas en heuvels…
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
401 geschonken
de zang van vogels die verstomde
“ik”
sprak de geportretteerde zachtjes
“vraag mij soms af
door welke ogen ik de realiteit bezie”
zijn vertroebelde spiegel negerend
beweerde de vijver droogjes dat
“de mens het altijd anders bedoelt
en alles verandert waar je bij staat
maar ik voel het aan mijn water
hoe laat het boven op de heuvel…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 Nu zinken de stralen
Waar heuvels dalen
Door wierden gestoofd.
De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In ’t vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.
De koele Najaden
Verleren het baden,
En schuilen in ’t hout:
En ’t groeien der plassen
Maakt vuile moerassen
Van weiden en woud.…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 Nu zinken de stralen,
Waar heuvels en dalen
Door wierden gestoofd.
De snelheid der stromen
Begint te verlomen,
In 't vallen gestuit
Door schuivende korsten,
Die de oevers doen dorsten
Met telgjens en kruid.…
als de vampier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 ook al zie je klein in alles groot
ook al leef je maar ben je eigenlijk dood
gelul over die heuvel jou zo bekend
is daarachter toch niemand die je beter kent
je vrienden staan weer in de rij
maar ze kwamen in een taxi
en reden met sneltreinvaart de muze voorbij
herrie om je heen alleen maar herrie
want zonder muziek in de straten
is de passie…
Kabouters in Brabant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Vroeger leefde er kabouters
in ’t mooie Brabants land,
in heuvels resideerde ze
in bos, op hei en zand.
Het waren wezens van de nacht;
je zag ze zelden, schuw,
ze meden de mens meestal, want
te groot, te lomp, te ruw.…
Xochipilli
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
520 onderging zag je plots
het gezicht van sneeuwwitje bovendrijven
twee van die bleke appelwangetjes
turend naar de Grote Beer
en het poepertje was dan net
het blaasgat van een tuimelaar
Hector lanceerde een rochel langs de mast
De nicotine-bruine klodder smakte op het water
en liet zich absorberen door een schuimkop
In de huisjes op de heuvels…
Tour de France 2015 totaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
951 12-Lannemezan - Plateau de Beille
Dit is een rit van klimmen en van dalen
Plateau de Beille staat bekend als beest
Door knecht en kopman openlijk gevreesd
Het ‘AFZIEN’ wordt gespeld in kapitalen
Pedalendans in hagel en in regen
De beste stijger is de top ontstegen
13-Muret - Rodez
De helse Pyreneeën zijn passé
Aimabel zijn de heuvels…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 De heuvels werden donker, maar een dracht
Van geel en purper om de westerkim;
Een nimfje gaat langs 't lage hout en slim
Glinstren daar sateroogen, een geschuif
Door dorre bladen, en zijn steile kuif
Zie 'k voor de lucht gaan; dan klinkt stil gekeuvel
En dan genietend lachen om den heuvel.…