Alle inzendingen over koel

1341 resultaten.

Sorteren op:

tijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.124
is een wervelend kleurenspel van regenbogen bundels zonnestralen doorbrekend in een koel en donker dennenbos omgeven door gouden zonlicht paarsviolette heuvels geheven door mistige velden vogels in formatie als miniaturen tegen het blauw boven een stille diepte wegwijzers naar de kosmos naar onze oorsprong sterrennevels lichtjaren…

De geur van hel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 499
ik speelde met schaduw om de zon te ontlopen het rechtstreeks contact was mij voor even verboden zag licht in vele stralen traag neerdalen in het schimmig koel bos ik zocht het donkere op verbaasd over de vele verschillen in flora en fauna waande ik mij al gauw in een totaal andere wereld waar duister zonlicht als standaard verving…

Basisgod

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Dat is de magische formule: Geboorte geven- Onderhouden- Doel een blauwdruk die voor ieder schepsel geldt Wie haar gebruikt ontsnapt aan de pendule van dit of dat, zijn denkmagneet blijft koel, hem wordt geen hooiberg op de mouw gespeld…

romig ijs

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.007
koude gedachten aan romig ijs koelen mijn hoofd iedere stap onder bloedhete zon groeiend verlangen een visioen drie gifgroene bollen romige pistache krakend vers hoorntje druppels smeltend ijs hangen afwachtend wanneer komt die bevrijdende lik de tong?…

Het vileine geel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
in jouw bloedrood zullen hanen kraaien het vileine geel waarmee je stilte schijnt is voor even verleden tijd ik voelde je krachten zag hoe licht verschoof van geel naar rood zich spreidde en jou oplichtte in duister blauw jij kon niet meer de spiegel zijn van het nachtelijk vergeten waarop jij eonen lang in koele rust hebt neergekeken…
wil melker28 september 2015Lees meer >

Twijfel niet

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 821
toen twijfel opdook zijnde een gevoel dat schipperde gelijk een boot op zee die zwiept en zwalpt met hoge golven mee met diepe kolken neer en zonder doel weerklonk een stille stem die klaar en koel beduidde : twijfel is een keuze. Nee hij heeft de macht niet over wel en wee van mensen .…

Overgang

netgedicht
3.7 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.037
kracht, wat in zichzelf verging in alles tot het volle leven gericht, zonder smet, in ieders zicht, een vlam maakt ontschaduwt licht, vannacht is een vogel opgestaan, ik wist dat het zo zou gaan, ik wist niet dat daarna een muziek ontstond, geblazen op zilveren fluiten in het bos, belicht in volle maan, een lichte tred van reeën op het koele…
pama23 november 2008Lees meer >

Nat uur

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
De frisheid in je longen is van damp, is van dauw Morgen door merel bezongen Wij samen alleen tegen kou Een uur overdag, een avonduur, een uur nat, een uur droog maakt je vrij, opent wegen Geen grens, deur of muur De akker glanst in gloed van avondrood en zomerzwoel Schemer door reebok begroet We weten: straks is het koel De lucht…

Zinvol?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
bleek maanlicht schijnt op blanke duinen dunne strepen wit schuim sieren woelige golven de zee deint onvermoeibaar dat grote grijze wezen lijkt uit zichzelf steeds opnieuw geboren ik sta daar met koele voeten als iel en breekbaar wezen maar te staren naar dat grijs dat eindeloos lijkt te reiken naar het zwarte van de nacht vol onbereikbare…
Nadine27 oktober 2009Lees meer >

Adembenemend

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 674
lied van de nachtegaal” tussen eb en vloed verloor hij zijn hart de eb van zijn hoofd de vloed van zijn lendenen beschrijf haar jubelt de wind saffierblauw haar ogen stamelt hij als een dwaas scharlaken rood haar lippen als albast haar huid haren zo zwart dat met het licht van de zon er een blauw overspoelt zijn knieën als was koele…

Bekentenissen ?

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 608
In de voorbijgaande hitte van het bos, spreken vlinders de taal van een verstillend stemgegons, waar de wandelaar zich in waagt, met als levensproviand in de ransel het zingen van een kind, geborgd in de plantaardige traagheid van het koele mos waar hij de weg in vindt van nieuw ontdekte geuren , borgt de kleuren van de hoop, bereidt…
pama18 augustus 2010Lees meer >

NÉÈRE

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.982
De koele morgenwind brengt het gebloemte aan ’t trillen. Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen, Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed, Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…

Ik hoorde klanken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 748
zoals het koele water wiegt langs het riet op een warme zonnige dag woorden waarin het gevoel het diepste, kostbaarste van de mens lag verscholen rondom statige gewelven bleef het gesproken verlangen in een echo voor even hangen treffend als de adem een streling langs stoelen met zintuigen te voelen een kunstige omarming door…
Hilly Nicolay17 augustus 2012Lees meer >

ZOEKTOCHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Kan de weg niet vinden in deze steenhoop van de stad Kille druppels, koele monden kussen trachten steun te geven Ik wil de weg die ik ooit vond maar die weg lijkt afgedreven Harteloze winden, kille stenen geen die door dit somber gaat Ik moet door, volg mijn benen geen die ooit die weg verraadt Koude nachten, alleen duister zelfs de…

Mei

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.452
Reeds mag het warm en broeiend zijn, het lam Is onbeschut op 't groene land gelegen In koele nachten nog. De kersenstam Is met de teed're bloesem volgeregen, Die als een kostbaar uitgestrooide zegen Mèt lam en madelief de leiding nam: Tezamen zullen zij het weiland vegen, De bloem, de bloesem en het witte lam!…

Plantte bloemen in het zand

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
de zon verbrandde koele regen het licht verschraalde stoffig kleur de wind verstoof langs vele einders de vleugjes van hun vage geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde hun schaduwzijde…

FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.116
Of sliep hij toen ook op het barre zand En in 't nat loof, door koude onaangerand Of vocht, hij, die het alles kon verdragen: De koele hoogt', de felle wanhoops-vlagen Der Onbetembre, haar zo nauw verwant?…
Hein Boeken2 februari 2016Lees meer >

Verder uit de kust

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
ik groef koel zand legde dat op warme eindeloze benen met liefdevolle hand we waren op het strand verbrandden voeten in de gang naar zee zij fluisterde verkoeling golven namen ons snel mee steeds verder uit de kust hitte werd met schuim geblust daar dreef je aan mijn handen in het spaarzame oranje pas toen braken voor mij alle banden…

Humanistische zandtaart

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
volheid wordt gewettigd Ontspoord bedorven bloed dat door bloemen Kruipt tot wanhoop gedreven laat wankelen Allen die met licht leven onderscheiden Krokodillentranen van de dood de geest Van het beest en de in boeien geslagen Dwalende devoten in kooien gekluisterd Het is de dichter die 't geschreven heeft De lamp opsteekt temidden van koele…

Stenen die ik keerde

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
zon verbrandde koele regen licht verschraalde stoffig kleur wind verstoof langs vele einders vleugjes van een vale geur droogte schrompelde de jonge bladeren bracht de plant weer tot woestijn mijn bloemen en hun schoonheid mochten er niet langer zijn wel stenen die ik keerde eindelijk hun schaduwzijde bloot het vage…
wil melker10 oktober 2006Lees meer >

Mechaniek

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.988
Het koele mechaniek heeft niets met ons van doen. De wijzers draaien stijfjes door. Hij komt uit onze hand, maar luistert niet naar onze nood; hij volgt zijn tandenspoor. Waarom gehoorzaamt u dat polsgeval? Waarom zo zweten, janken, al die last? Wanneer er van je neus een traan in drupt verliest het ding meteen de maat.…

IERLANDS STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Glooiende weiden verbergen aan hun voeten kleine ravijnen vol koele loverschaduw en begroeide rotswanden. Op blauwe meren, door zware keien omrand, blinkt de stille ziel van misschien lang vergeten én blijvende verhalen.…

TEGEN BOUWEN

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 90
Naast Breda 's lange statige Burgstdreef vol koele bedaagde eiken liggen wijde velden waarin hoge pluimen en dichte struikenrijen klankrijke poelen omgeven daar zingt gemengd koor van kikkers en watervogels sterke paarden leven samen in hechte broederschap smullen naar hartenlust van taaie plantenwarboel de open wildernis tussen…
Han Messie28 augustus 2026Lees meer >

De wolken spieglen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.494
Achter het windloos vlotte zwerk Vloeit door het hoge koele blauw Geen schijn van zon of maan of ster, Het is geen avond en geen nacht: De wolken spieglen in de zee - Wanneer en waar was ik nog eens Zo hoog en stil met u alleen?…

Zacht zingend op weg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
Noch núnderje ik yn it hûs fan eartiids foar him, dy't yn koele lekkens syn lichem nei my útskoot, it blomket blanke tederens. Ik sjoch mei kleare lust nei it skaad om syn mûle, de mulfinger folget linen dy't by oanreitsjen justjes ferdwine. De fierte gûnzet sêftsjes bijen, dêrnei sakket der in stiltme del. Hy glimket yn syn dream.…
Miranda Mei4 augustus 2015Lees meer >

Cocon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 912
In je cocon als onberoerd van vele vragen slaapdronken wiegend in de armen van de dood nog mooi steeds met je haren zacht om je wasbleke gelaat verglijd je langzaam in zijn koele schoot Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden rust je nu verstild in je gebaren alsof nooit je lichaam me had toebehoord verlaat je me berustend, zonder…

Strijden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 813
In sneeuw lacht koel de trots vlak door mij. Mijn schoenen markeren de macht, om wie stiert later bevriest een tijd, gevierd te weten, indien egaal het ligt onder voeten van krak, rozige toeten even leeft mijn baar. Het enig verweer hoort naar haar door haar verlaten.…
Menno Wester31 december 2002Lees meer >

Strand nu

hartenkreet
1.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.701
van schreeuwende kinderen en zand in je zwembroek vol vadsige buiken en verlepte borsten van geroosterde rimpels en ranzig rood vel en het zout en de zon en het zand: alles brandt sinds gisteren weet ik kan het ook anders de zee geen geselend zoutvat het zand geen gloeiende glasplaat geen verschroeiende vuurbal de zon maar een zalig koel…
Gijs Grob28 januari 2003Lees meer >

oogwit

hartenkreet
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.791
De warme lichamen omarmen elkaar en vermengen zich een beetje met de koele zee. Beide hoofden verzoenen zich, liefdevol en jaloeziewekkend Een diepblauwe hemel geeft een aanwas van spetterend licht. Een levend marmeren beeld ontstaat van een fel tintelend helderwit. Mijn mond valt open en versteent.…

Mijn zoon

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.295
Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel: Ben ik nou wel de vader van die jongen Die studiebol, die falen heeft verdrongen En zonder dralen afgaat op zijn doel De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen Examenfeesten…