1118 resultaten.
Het ware Kerstverhaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.600 het was in de tijd van barre winters
dat Jozef de ezel van stal haalde
en zijn geliefde Maria vroeg
de geest te vergeten van wie zij
kuis een kindje droeg
Jozef had het niet begrepen
en dacht aan het zevende gebod
was zij hem ontrouw geweest
geslapen met de pottenbakker
dan had hij een oogje toegeknepen
maar een rendez-vous met een geest…
TREIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Daverend schoot de trein voorbij
uur na uur elke dag alsmaar weer
Die trein, hij stopte nooit voor mij
desondanks hoopte ik ‘t elke keer
Denderend sneed één stuk metaal
als een kogel langs de stille nacht
Met eigen ritme, in zijn eigen taal
sprak hij dat hij mij had verwacht
Woedend hortte ‘t staal langs mij
krijsend nodigde zijn ijzer…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel ik de kilte van het staal…
't Kaf en niet de haver
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Beresterk dier,
Edel en van
Olympische statuur
Staat in je stal
Achter in ons oude
Boerderijtje te
Wachten tot ik
Bij je kom
Om je zoals
Elke dag te
Verzorgen en
Je even dag
Te zeggen -
'k Schrik als
Ik je zie huilen
Dikke tranen druipen
Uit je rechteroog
Ik raak van slag
En haal mijn vader
Erbij die niet
Kan…
Rijwielplezier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
531 (Versvorm: Sonnet Synoniem)
Hoe fijn is het te gaan door duin en bos
Gezeten op je stoere stalen ros
Al trappend tot je aankomt bij de zee
Wie doet je wat op de velocipee.
Het geurt in de natuur naar den en spar
En jij voelt je Wout Wagtmans op die kar
Of anders wel een beetje Pietje Pelle
Al rij je ook een Fongers, geen Gazelle.…
somber
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
494 ogen liggen diep gelegen, kraters
vol met rag, de nacht huisvest enkel
donderslag met af en toe een stem
die schreeuwt naar het volk dat niet meer is
het uur is zwaar bepakt en slentert van tijd
naar adem, beelden uiten zich in stalen
constructies, het is koud in de graden
waarin het bed is neergezet
ergens begint het licht te gniffelen…
Het glas
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
741 Het glas is halfvol
Als het roodborstje zingt
Als de dagpauwoog de tuin bezoekt
Als de bomen fluisteren op het ritme van de wind
Het glas is meer dan leeg
Als de tv aangaat
Als de ene mens de ander een vreemdeling noemt
Een vluchteling
En er is geen plaats meer in de herberg
Het is vol
Ga maar in de stal geboren worden in een kribbe
Je…
vriendschap - 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
760 vriendschap
gelijk kinderen
klautert de horden
vallend en opstaand
roetsjt zij geluk
van samen zijn
vriendschap
grift zich herinnering
van ruiterlijke ridderlijkheid
die zich klonen laat
zoals een paardenbloem
haar nootjes blazen laat
vriendschap
deelt en speelt
gunt elkaar de bal
ravot zich een stalen ros
stift het leven
gelijk…
treinplezier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
678 tergend traag komt hij eraan
de stalen mustang komt tot stilstand
zoekend naar een plaatsje
niet duwend en niet haastig
de wagon voor ons alleen.
moe van al dat werk en feesten
zakken we op de banken neer
warme blikken komen snel,
lieve woordjes voor haar oortjes
het onvermijdelijke kusjesspel.…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 ik heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken
met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes…
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 Zij zegt: er zal nu nooit meer oorlog zijn…
en ik, afzijds van het rumoer en moede:
oorlogen, liefste, zullen blijven woeden
eeuwen nadat van Boston of Berlijn,
van stalen helmen en van hoge hoeden
de laatste resten niet meer vindbaar zijn.
What’s in a name?…
de O-lijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 ze staan allemaal
aan het Tijdenskanaal
kazematten
beton en staal
maakten het helemaal
als O-lijn
verdedigingslinie
radicaal
tegen een Duitse aanval
bruggen over het kanaal
opgeblazen
vanuit de kazematten
schieten maar
over het kanaal
vertraagt in elk geval
de Duitse aanval
er zijn nog tal
van verdedigingslinies
in het binnenland…
Onzekerheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 maakt angstig, men raakt van de wijs
en vraagt vaak ontkenning haar deel
zelfs geweld komt opstandig van stal
door boosheid uit een dieper dal
.
de horizon lijkt steeds verder
gedachten raken in de war,
het spoor bijster,
uitzichtloosheid versmalt zich
en wordt zogezegd star
.…
LOS EN AANEEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 levendige Oceaan
kronkelt een onmetelijke slinger
van gebeden naar God gewend
al deze kleine eilanden
zijn ondanks hun hechte broederscha[p
dikwijls zonder begrip voor elkaar
stoken feestelijke vuren
die oplaaien en weer doven
rook verdwijnt tussen bomenwirwar
maar stijgt naar de Hemel
wordt daar voorgoed bewaard
zowel vloeibaar gepolijst staal…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Het leven
verbergt zich niet meer
achter de schaduw
van de lange bomenrij
midden in het landschap
de oude boerderij
waar wind waait
door de plinten
de geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die…
Terug naar huis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 varen met een aak is zwaar
Deze dame vecht gewelddadig
met opstandig water
ze duwt het gewoon opzij
Zijn bed een kraaiennest
waar hij naar beneden kijkt
zijn schip in volle glorie ziet
Zijn vingers strelen het glas in lood
van het paneel in de kajuit
hij mijmert over 130 vierkante meter zeil
In memmetaal droomt hij
van de stalen…
Op de fiets naar Tolstoi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Op de fiets van hier naar Tolstoi
blijkt alles anders te zijn
Opgetild uit alledaagsheid
uit de raderen van de tijd
De fiets wipt uit de groeven
weg van de wereld die ik ken
Peddelend op het stalen ros
van oorlog naar vrede.
Van kindertijd naar de mazurka
met eerste liefde Sonjetska.
Denkend aan Anna K.…
BLIJ BIJ VERNIELING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
358 klakkeloos
almaar springstof en granaten
om eigen betekenis
te bewijzen
wacht onbewogen
op dreiging die gewelddadig
dan wel heimelijk nadert
heeft onuitputtelijk geduld
tot het veelvuldige schieten
heel zijn loop gloeiend heet maakt
is tenslotte opgelucht
als de schuttersbazen vluchten
hemzelf doen ontploffen
stukken ijzer en staal…
17 oktober "Dag van de armoede"
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
862 Her en der
zie je geknoopte uithangende
lakens
symbool vandaag
in de dag van de armoede
Kerstverhalen van een stal
in de nu donkerende dagen
Wereldwijd op vele plaatsen
honger en leed
mensen uitgesloten
Geen dekens die hen verwarmen
ongehoord zijn de armen
Uitgebuit arm-moe
Armoede heeft geen kleur
je weet inmiddels wel
dat…
Boerenlust
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
292 Hun schare kinderen slapen al,
het vee keert terug naar stal.
Het boerenland met rust bedekt,
de lakens weer door lust bevlekt.
Morgen een nieuwe dageraad,
de boer weer opnieuw paraat.…
VRIJ VAN WANKLANK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
320 Voor vrede kiezen doe je met je hart
Een onderhuidse rups wil dan verpoppen
Een veld scheppen om oorlogen te stoppen
Geen vleugels meer van staal met de kleur zwart
Nee, nieuw en rein, van bovenaardse snit
Fel aan je ogen, licht verspreidend, effen
Klaar dus om voorbereidingen te treffen
Voor een verandering waar pais inzit
En vree, want…
Op mijn ziekenhuisbed ben ik gered.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.246 En hoe dieper de nacht wordt op stalen bedden, hoe eenzamer we ons voelen vast aan kabels en nare herinneringen.
Sommige ziekenzusters en ziekenbroeders willen niets met mij doen, en dan hoop ik dat ze mij maar met een naald steken in mijn voeten want pijnlijke aandacht is ook aandacht zo in de verloren nacht op stalen bed.…
LAM GODS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.865 citrusvrucht, op handen is haar baren
oude beloften maken nieuwe wonden
er is geen glas dat tegen de gevaren
beschutting biedt aan hen die bij Hem waren
------------------------------
...sinds 1986 hangt het Lam Gods van de gebroeders
Van Eyck in de Doopkapel van de St.Baafskathedraal
te Gent in een geacclimatiseerde kooi van onbreekbaar
glas en staal…
Vendetta
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.318 Vermaak het volk
Koele sluipers berekenen hun kans
Dan flitst achter de troon de dolk
Hij ontwijkt het staal dat de keel schampt
De verrader steekt fataal in het kruis
Hij stort neer.…
Zomer aan het Winschoterdiep
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.053 In het lange en vooral rechte, kalme kanaal,
rimpelt het water rustig voor de scherpe boeg uit,
soepel snijdt honderd meter zwart/wit geverfd staal
het water in de lengte doormidden, zonder geluid.…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 bestaan
Uitzichtloos mijn deel is
Te moe om door te gaan
Verlangend naar wat stilte
Liggend op mijn bed
Gezicht verstopt in dekens
Mijn masker afgezet
Gehuld in stof en warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal…
toen ik je ogen voelen zag
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
2.412 nieuwsgierig
naar mijn eigen wensen
vond alles heel gewoon
zo doen toch alle mensen
je opende de val die
ik voor je moest bouwen
eerst leuke dingen doen, pas
later ging het me berouwen
toen wist je goed
hoe alles was begonnen
ik was de schuldige, jouw spel
was eerst door mij verzonnen
maar ik was kind
jij bond met angst mijn handen
stal…
Zinderend samenkomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.019 gaan
groen versprongen het juiste tijdstip aan
met verwachtingen, angst, liefde en ik
Piepend komt er beweging in mijn verlangen
struikelen gedachten over wisselend rail
zuchtend kreunend door een bochtig deel
langs zenuwachtig rinkelende overgangen
Tijdenlang doorkruist mijn gevoel oneindigheid
ritmisch vibrerend met de afstand van de stalen…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.263 Houdt even op de droogratelende r,
Dan is 't, of zich de stilte van heel ver
Hier samentrekt en plots'ling vreemd verdicht:
Op 't lege zand voor te gesloten stal,
In 't vierkant tuintje, in 't bongerdje, overal,
Is 't of een vraag en een verwond'ring ligt.…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Wanneer zij op haar voetstuk zich verheft,
kracht, aan zijn spijt ontleend, haar schouders schraagt
en hij - van schuld vervulde dwerg - vergeving vraagt
voor wat zijn hand haar aangedaan heeft treft
hem van haar stalen mond het snijdend spreken.
Hij voelt van zijn geduld de vliezen breken
en steekt zijn mes ver in haar trotse rug.…