1421 resultaten.
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten
of heeft alles
de tweede adem in zich
met de pulp meegroeiend
als een spons twijgen
in een nieuw bestaan
ontginnen van wegen
in de oudste oorden
van het geboorteland
als het proppen
van vergane…
Zusters van Liefde
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.006 met het licht dat werd geboren
in betoverende woorden
die geen mens ooit had verstaan
toen hier de dag -zacht als een vondeling
werd neergelegd in gloren
en in armen van de liefde
die haar wiegden van de maan
Het was te vroeg -te vroeg voor woorden
die geen mens hier ooit zou horen
zelfs de haan hoog op de toren
liet het stilletjes vergaan…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen
wij komen als de eerste zonnestraal
de lonten doet ontsteken en
muren rond je navel zijn vergaan…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 er is hier en er is nu
maar ik vraag me af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Gebroken beelden:
vergane eeuwen leven
opnieuw in mijn brein.
Onder gewelven
scheppen muurtekeningen
en schilderijen
het vloeiende samen-zijn
van oude en nieuwe kunst.…
Ode aan een eiland.
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
900 http://www.plompetoren.nl/index.php
"Westenschouwen, 't zal u rouwen
dat ge heeft geroofd mijn vrouwe,
Westenschouwen zal vergaan
alleen de toren zal blijven staan"…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 De ganse stad zwicht in mijn vuist
en om de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.620 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…
Het laatste gesprek
gedicht
2.6 met 14 stemmen
11.996 Oog en oor vergaan.'
'Nadert weer de Dood, o heer?'
'Neen. Hij was er al.'
-------------------------------
uit: 'Dagboek van een dader'.…
Ergo Sum
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Ik somber
Dus ik ben
Al twijfel ik
Ernstig
Aan mijn bestaan
Al zijn al de
Scholen waarheen ik ging
Reeds lang vergaan -
Hier en nu
Mag ik beeldend
En schrijvend verdergaan
-------------------------
Alle schoolgebouwen die ik als leerling bezocht
of waar ik de 32 jaar van mijn docentschap heb vervuld
zijn inmiddels afgebroken…
dus we leven nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 We hadden er op gehoopt
dat de wereld zou vergaan.
Please Wereld! Verga!
We hebben genoeg van je gezien!
Maar nee, hoor niets, kon het hier nog,
was het in Australië inmiddels te laat.
En zo zaten we wat te kletsen in de kroeg
wie weet toch een beetje extra blij.…
NIEUWE ouderen LIEFDE..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
781 schijnen
mis je zelfs de zon niet meer
met ‘n nieuwe liefde aan je zijde
trotseer je zelfs het slechtste weer
Lekker samen lummelen, luieren
lezen, lullen, lallen en de lust
die kan rennen maar ook kuieren
uitnodigend van/tot “kust op kust”
Als de liefde weer gaat schijnen
mis je minder, minder pijn en zeer
van je grootste liefde aan vergane…
In het stilstaande uur ..
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Het zal zachter zijn
nu ik kijk naar mijn dromen
die ik in het stilstaande uur achterlaat
met jou in 't midden van beelden
die vagelijk verdampen
en weerloos in d'eindbestemming vergaan.…
Schaduwtaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
598 de dag erna
is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de de ziel beboet
door de aangereikte kansen
van woorden die nu rusten
in de geest of een enkel hart
van vaak gesloten ogen
de dag erna
roep je in de leegte
van een woestijn
met vergane glorie
terwijl in het bloed
nog wat chocolade…
Herfst wat heb je te koop?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 Van schepen die vergaan omdat niemand wist waar de stoombootbel hing.
Van echtelieden die willen scheiden.
Van gifmengsters in het bos.
En het arme verregende diertje.…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies een kunstenaar
haar inspiratievol het leven in
straalde zij in transparant bestaan
nog heeft zij haar doorzichtigheid
maar glamour en begeestering
zijn als dromen in de tijd vergaan…
Een malle gedachte over sneeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw
het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente
is van gestorven en allang vergeten goden
eens trots en sterk, eens aanbeden door velen
in heksenkringen, in bloedige offerrituelen
om nu in stukjes te verwaaien over steden
en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige
omarming van zoveel dood tegelijkertijd…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 niet meer kan ontwijken
word ik panisch bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door bliksem storm en regen
is hun aanzien deels vergaan…
Hervonden
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
509 Opnieuw op zoek gegaan
naar de bron van eeuwig leven
gevonden deze keer
Vervallen fontein en het water
verontreinigd door landbouwgif
vergane glorie en grandeur
Een beek stroomt
naar een rivier op weg naar zee
zoet water verdwijnt in zout
verdampt en de wind draagt
de wolken mee
tot zoete regen
valt en vindt zijn doel
gefilterd door…
Begraven Voorbije Dingen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
607 Het handendrukken van de
Nabestaanden met die ooit kenbaar heeft bestaan
En straks zal afzakken naar een onkenbaar vergaan.
Dan een steen voor wie het zich wil
Herinneren boven op de begraven voorbije
Dingen; in vergulde letters leest men dan
Nog iets bekends, hoe lang het was voordat
Het blijvend werd ontstemd.…
Nekplooi
gedicht
2.5 met 4 stemmen
4.091 Je maakt een kind om te vergaan.
Ik was er zelfs soms liever niet geweest.
Maar dan, wie weet wie later naar
de sterren springt, de redeloze aarde
redt. Wie de nieuwe Breivik baart.
Vingers, zei ik. Vingers graag.
---------------------------------------------
uit: 'De man die ophield te bestaan', 2015.…
Grijze zomeravonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
594 Een mijmerend zuchten van vale gezichten,
uitgeleefd, vergeten en vergaan.
Bedwelmende gedachten, waar ze neerslaan:
jeugdige vrienden betoverd tot dwaallichten.
Een zwakte belet het ontwaken
uit oceanische droom:
wachtende nachten zonder lichtbaken.…
In transparantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 de rode draad
was in het leven van velen
berusting voelde als helen
de mystieke kantjes
werden altijd keurig
gerand door het gebed
van dominees en prelaten
het magische
ontsprong die dans in
obscure achterkamertjes
met fluisterend praten
als het licht flakkerde
wakkerde dat een
heerlijke spanning aan
in transparantie is die vergaan…
Ik vertel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
749 Over ons verdriet
Over de schone dingen
Je zou al glimlachend knikken
En zwijgend genieten
Ik weet dat je ons op de een of andere manier ziet
Ik vertel je, papa
Zodat je bij ons blijft
Over vanalles en nog wat…
En je niet verder van ons wegdrijft
Ik vertel je, papa
Zodat je blijft bestaan
Dat we je niet vergeten
En je zo nooit zal vergaan…
Het eeuwige niets
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
712 Waaruit alles is ontstaan
Verloopt volgens een kringloop
Om mettertijd weer te vergaan
Elke fase in het leven
Begint met een kleine baring
Blijft soms maar voor even
Voorziet het bestaan van een opklaring
Elke fase in het leven
Eindigt met een kleine dood
De pijn blijft soms maar voor even
Die men in laat voelen wat een geluk het bood…
blauwe regen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
580 schilderachtig mooi is nu mijn oude huis
s' avonds in het licht van de maan
en vooral met die blauwe regen zo struis
mag van mij... de gehele wereld vergaan!…
Steeds hoekiger
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 de afstand
maakt ons
steeds hoekiger
in bewegen
een kus of aai
terloops gegeven
in een gedachteloos
lief moment
presenteert
de breekbaarheid
van leven waarin
alleen discipline telt
consequent zijn
als basis om voort te
bestaan laat de kleuren
van liefde al snel vergaan
impulsiviteit die
altijd leidt tot eindeloos
intieme…
Stagiaires
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 De vaardigheid oefenen
om kritisch te zijn
gebaande paden te doorgronden
ze te durven toetsen en
de beste aanpak te kiezen
Ik ken jullie namen nog
Hoe is het jullie vergaan?
Zijn jullie reuzen geworden?
Reuzinnen zonder de ijdelheid
van de mensen, die niet durven
door te bijten als het erop aankomt?…
Vakantieverzen 2023
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Hoe kan de stilte spreken zonder klanken
of die sinds lang al zijn vergaan?
Soms zwijgen we maar beter, doen de deuren
voor even dicht en zien de bomen groeien;
we voelen dat niet enkel de materie ons kan
voeden met het licht, en willen verdergaan.…
Soms weet ik niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Kom je pas kijken
of heb al een leven meegemaakt
dat nooit meer weerkeert en vergaan zal.
Wat is er dan dat echt nog blijft?…