Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Rebel tegen de natuur

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 820
Zoals ‘t leven, gevoed door zonlicht zich eonen geleden uit natte lauwe aarde wrikte zo ontworstelt de mens zich - aan de natuur en leidt zijn eigen evolutie; de nieuwe mens repareert genen, die de bron zijn van erfelijke ziektes.…
Custor15 augustus 2009Lees meer >

De heide

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 928
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd15 augustus 2009Lees meer >

Ook op deze dag

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 572
worden kinderen vermoord omdat de heersers bang zijn voor de kleinen, omdat ze niet verdragen kunnen dat er licht zal vallen op hun daden, niet zo fraai dus zullen ze verschijnen, die daden, maar doordrenkt van bloed de witte doeken die de kinderen gaan dragen; ze zullen roepen zonder woorden, zonder klank, maar doordringend als het zonlicht…
Adeleyd28 december 2009Lees meer >

Ik ben altijd daar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.868
Ik zit met m'n dochtertje te bellen heerlijk dat ik haar stemmetje zo herken het is alleen voor haar niet voor te stellen waarom ik nu niet bij haar ben Liefje, kijk 's om je heen ik ben het zonlicht in je gezicht je bent nooit alleen doe je oogjes maar 's dicht Ik ben jouw maanlicht bij nacht ik ben de droom die jij beleeft…

op ooghoogte

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 672
op de dijk ligt een perspectief dat enkele dagen later zou gestraald hebben in het zonlicht met precisie omkadert hij de lijnen die hem voor zijn gegaan en wendt zich dan af van wat meer en meer op een droom begint te lijken regen vult de diepte reist langs een bedrieglijke branding langs het vluchtpunt dat op de horizon ligt als een…

Licht en schaduw

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
als verwachting bij daglicht sterft kent ademen nog steeds de plaats waar een bloeiende bloem zonlicht verwerft door bladeren te spreiden, zich openstellend als van zelve, keert zij naar het licht zoals mijn liefde zich naar herkenning dicht mijn vriend de schaduw dekt soms onbewust doch met hemelse genade voor even…

De heide

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 591
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd23 augustus 2012Lees meer >

Een vergeelde foto

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Over je vergeelde zwart-wit foto glijdt nu het zonlicht de kamer binnen…

Alziend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
Harde winterdagen hebben het zonlicht omgebracht het oog reikt niet ver het zicht is lang geleden met de zwaluwen vertrokken ergens waaien als duistere banieren ruwe manen in de poolwind vlokkerig buitelt de nacht over de vlakte alles valt stil in onontgonnen werelden dan raken de muren behaard traag bewegen ze zonder te scheuren naar de…

Opnieuw de heide

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
De heide blakert onder 't zonlicht en kleurt de horizon met paars dat als een ruwgewolde deken een vreugde is voor wie in kou en zuchten ademhaalt. Ze bloeit en schittert en lokt bijen ver van hier om 't zoet van honing te vergaren nog eer de winter komt en alles weer in stilte toedekt, grijs en grauw.…
Adeleyd22 augustus 2014Lees meer >

(kanker 14)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
het brood ligt braak, de boter is niet waar het wezen moet; het naakte mes glijdt weg, langs handenvol verwerking tussen duim en wijsvinger blijft zacht wat vettige beroering achter doorzichtig, gelijk mijn wazige gedachten schuift het mee als ik mijn vingers wrijf de positieve flow die alles lichter maakt verschijnt als zonlicht op de…
switi lobi23 augustus 2015Lees meer >

venster op de wereld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
onder de kastanjeboom temidden van dezelfde grijze flats zingt een man met gebroken stem traag als kruiend ijs liederen over het verlangen om er niet te zijn te verdwijnen in de zwarte golven van de nachtelijke zee uren onder die kastanjeboom niemand staat stil bij dit venster op de wereld gesloten gordijnen sluiten zonlicht en…
J.Bakx16 september 2015Lees meer >

De hemel is van klei

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
O jij voortvluchtige mens mijn noorderlicht is je beschermer synthese van zovele gezichten tot het blad zich keert, maakt het je slachtoffer en betaalt werd met vernietiging terug tot voor wat je schatplichtig was het was die tijd die vrede wilde maar niet kreeg, het huis de luiken sloot, het zonlicht zweeg, je dacht het aardse licht…
Pama18 december 2015Lees meer >

Hou van mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
schrijf haar jouw allermooiste verzen met goud zonlicht oh zo puur dwalend door onontgonnen wouden samen opgaan in moeder natuur laat verbanden nimmer smoren opdat jullie schakel haar immer zal bekoren voedt haar met licht beschilderde in muziek gedoopte novellen blijf haar ieder jaargetij vertellen middels wolken, regen, een…
LadyLove10 april 2016Lees meer >

windvanger

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 396
het zonlicht tegemoet met grote stappen achterlaten wat niet te snappen en te behappen is als de storm gaat liggen heb jij nog steeds mijn hand vast staan we samen nog rechtop en zien we de eerste knop van nieuw blad en leven…

Het mooist pigment

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
weer prismaat zonlicht al mijn woorden kleurt chromatisch iedere zin en ik ik schilder ga daar altijd dwarser tegen in wil op doek jouw warmte in penselenstreken schaduw ik je zwakke kant maar het verkeerde licht trekt alles uit verband zet nachts de daglamp aan werk met het mooist pigment het ochtendlicht maakt alles grijs…

De jaren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Al kent een jaar ook wind en stormen en zal het zonlicht geen kim beschijnen zal nog geen duister mijn leven vormen geen tegenslag mijn hart doen kwijnen. Al nemen de jaren toe in getal, onafgebroken de vele dagen, onmerkbaar leiden ze tot verval en doen zoveel herinnering vervagen Begrijp mij wat ik met dit vers bedoel.…

Eén moment

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
ik schilder je levend met mijn ogen geniet van het zonlicht op jouw haar zie ik dat kleine meisje stappend met vader door het hoge gras madeliefjes stralen samen rennend langs de vloedlijn, waar luchtkastelen ontwaren in aangelengde zon Mama ging jou al voor zij zal geduldig wachten toch wil ik jou niet kwijt blijf nog een ogenblik…
LadyLove25 februari 2020Lees meer >

Mensdier

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Wat wereld genoemd wordt ligt hier in volstrekte verlatenheid voor mij - Wat carpool heet baadt in het zonlicht van deze nieuwe dag - In het midden prijkt het kruis dat rood is van vergeten vruchtbaarheid, Iets over het midden een hand vol rubbers rijkelijk gevuld met Het witte goud dat makkelijk een nieuwe stam verwekken kan -…

westwaarts

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
de tijd van eeuwen terug verstild in ogen blijven staan zo tussen woeste takken schuilend, al een simpel nest als oorsprong voor wat klein geluk in stukken eierschaal en veren blauw gekleurd gelijk de lucht, een zucht van welbevinden en dan westwaarts keren slechts nog stilstaan bij de hoop op meer dan het verblinden door het zonlicht…

Gelaten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Na dagen door zonlicht beschenen straten in zee van neonlicht gehuld uit etalages schreeuwen reclames en kassa’s worden rinkelend gevuld. Dan loop ik later door duistere wereld als ook het neonlicht is gedoofd, verdoofd, versuft, doelloos dolend door eenzame straat van geluiden beroofd.…

stofjes die in licht verdwalen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 980
ik wil spelen met de dingen om me heen stofjes die in licht verdwalen dansend op de zonnestralen zomaar voor het spel alleen gedachten vangen die in zonlicht hangen een vage schijn die niet anders blijkt te zijn dan een stukje uitgesteld verlangen je mag de warmte van mijn handen voelen als ik je troost omdat tranen van je wangen…
wil melker25 februari 2004Lees meer >

Op de bank 2

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Ze bevalt me op die bank De stof zo blauw haar huid zo blank Het scherm zo tomeloos haar boeiend Ondanks het zonlicht dat er gloeiend Als een voyeur omheen bestaat Voordat het neervalt op de straat De stilte rekt zich zalig uit Tot in een zangerig gefluit Van vogels zwart als hartenbloed Hij wijken moet “Wat is er schat?”…

Wintervirus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Tijd kan versnellen, stilstaan, kruipen Dat merkt zij goed in januari Haar lijf lijkt wel een Kalahari Zweet blijft uit klier en porie druipen Ook haar kon het te pakken krijgen Het zonlicht wordt niet toegelaten De regen teistert tuin en straten Zij ligt te kreunen, kuchen,, hijgen Het nieuwe jaar is slecht begonnen Zo nat en koud…

Erfloze nalatenschap

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
Of iets daar zich verholen houdt zo niet moeten we meer Apollo’s sturen Of met het roodborstje de nacht door zingen Tot ons het zonlicht sust en hel Verzengt wie er nog turen wilde Onwillig zich te bukken voor zijn brood…

Zomerse haiku's

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
Libelle - hoe mooi glanst haar vleugel in het zonlicht. In de lucht hangt een buizerd stil - hij bidt. Jonge bloemen dansen vol verwachting in de zomerwind. Meisjes paraderen ietwat onwennig in hun nieuwe topjes. De zon verwarmt stenen alsof ze opnieuw gebakken moeten worden.…

Ademde schaduw

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 413
in de verte zag ik je al komen op lange benen die altijd dansten in mijn stoutste dromen je liep langs zonnestralen deelde gratis warmte ademde frisse schaduw van de zonlicht contrasten in regenboogkleur de laatste stappen kwamen niet vooruit alsof wij blokkeerden we waren bijna huid op huid en nog verdwaalde verklaarde liefde…

adem van de knopen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 252
Letters vielen als regen, ideeën bloeiden in mijn handen, dagen ontvouwden zich als zonlicht door oude ramen. De vreugde raakte zacht elke stap, en ik liep, ik leefde, ik was thuis…

Een moment van volkmaakte liefde.

hartenkreet
4.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.545
Zonlicht laat mij ontwaken in haar stralen zo mystiek. Op de achtergrond zingen vogels luidkeels hun favoriete muziek. Badend in het zonlicht trekt je mooie lichaam me aan als een magneet. Ik kijk naar de vrouw van mijn dromen, zo perfect, zo compleet. Heel zachtjes beroer ik je ontspannen lichaam, zo zacht als fluweel.…
Frans28 januari 2003Lees meer >

Laat ik nu leggen lichte dingen

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.408
Laat ik nu leggen lichte dingen op haren lijf en gauw verganke- lijke, laat het zijn rozeranken en bloemen andere en trosseringen en wiekevlokken van grote bleke vlinders en blanke dauw geregen aan herfstrag, alles wat van de vege lente nog is, die gauw verstreken; en iets van zonlicht, nu ik het kuis en koel…