825 resultaten.
De Krekel
poëzie
4.0 met 5 stemmen
6.005 Voor schatten is uw heil
Niet veil,
Door woorden niet te melden;
o Krekel, die, op d'eikenbast,
U met een luttel dauws vergast,
En huppelt door de velden!
Waar gij, op akkers, graan
Ziet staan,
In voren, zaadjes schieten;
Voor u is 't, dat het koren wast;
En wat de boer in schuren tast,
Gij moogt het al genieten.…
Hoe 'k altijd maar dichter word
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
563 ze komt toch terug komt ze terug
Jaja jazeker ze vroeg zelfs of we haar
Muze, noem ze zo maar
straks in het open veld komen opzoeken
Ondertussen lig ik al klaar
met niets dan natuur om me heen
niets dan natuur dus alleen
ze moeten
er toch bijna zijn
Maar ook morgen komen ze niet
zeker in de liefde
mag dit moeten
niet
Brr wat kan dauw…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Getij van Westerstorm en stille wolkendagen,
Van zondoorvloeide nevel, mistvergulde dauw, -
Alleen de blijdschap van een god kan lachend dragen
De zijden weelde van uw weemoeds kleurge rouw.…
Iris
poëzie
3.9 met 13 stemmen
7.225 Ik ben geboren uit zonne-gloren
En een zucht van de ziedende zee,
Die omhoog is gestegen, op wieken van regen,
Gezwollen van wanhoop en wee;
Mijn gewaad is doorweven met parels, die beven
Als dauw aan de roos, die ontlook
Wen de dag-bruid zich baadt, en voor 't schuchter gelaat
Een waaier van vlammen ontplook.…
Meer dan een dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Is het leven meer dan een dag
Met zonnestralen in het oosten
Loodsen van de dagenraad
Met een purperen sluier
Kruier van een nieuwe hemel
Als de deken
Waarin we worden gewikkeld
Zodra het gordijn open gaat
Is het leven meer dan een dag
Met de ochtend aan de horizon
Gezonden in een nieuwe luier
Gewassen door de dauw
Koud bij de eerste…
Soms ga je veel te ver
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.022 vandaan,
tracht jij zelfs nòg meer uit mij te halen
Doch op zekere dag raakt mijn accu leeg
je begrijpt, helpen kan ik dat helaas niet
Dan reageer ik als een klomp zachte deeg
dus zoals een slechts half gebakken friet
Desalniettemin houd ik toch veel van jou
ook al zit ik zo nu en dan in je slipje klem
’s Morgens wek ik jou voor dag en dauw…
Kennis-dorst.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
985 In 't bloembed stoeiend, gaârt ze,
Of ontblaârt ze,
Of vertreedt ze naar haar keur;
Door een zee van purper wadend,
En zich badend
In een dauw van ambergeur.
Moe gedarteld zijgt ze neder,
Rijst ze weder,
Overziet ze heel haar schat;
Maar wat pijnt haar, krult de tipjes
Van haar lipjes,
Plooit haar voorhoofd straks zo glad?…
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 En als de herfst de bladeren kleurt,
de spinrag 's ochtends met dauw bedekt is,
de uitgereden mest over het land geurt,
de kerktoren verstopt is in flarden van mist,
de wind de wolken jaagt naar ginds in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Dromenschepen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 voeten in de levensoceaan
een ode aan godvergeten goden
en op de longen van de wind
perkament getekend in de as
van vliegend vuur, schimmen
die geblinddoekt elkaar omarmen
de aarde kiert door de magma
van haar vruchtbaarheid
brengt spijzen op de plank
en ook van niet ontdekte plagen
oude magiërs tekenen de toekomst
in druppels dauw…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Natuur spreekt in beelden, vult de ziel zoals het zachte zingen
van een vogel die zich spiegelt in dauw. Elke echo is een herinnering aan de rust die ik zoek.
In de reflectie van het meer herken ik
mezelf niet meer, mijn innerlijke chaos is zacht veranderd
in rust.…
Anker
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.133 Als de zon dan toch moet zinken
Slinger dan het anker, de weerhaken van jouw hart
Naar mijn vel en vezels
Vlucht in een grijze sluimer
Want moe van de veldslag
In een woestijn van dag en dauw
Of gauw nog wat blazen op de loftrompet
Alles gaat goed!…
Zonnige septembermorgen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
5.403 kristal
hoe onbeschrijflijk mild en edel
verzilvert gij het smal ravijn
der huizen en de ranke schreden
der meisjes langs de waterval
en langs de gracht en op de bruggen
die teer gebogen ruggen
welven over het fulpen waterdal;
de kinderen vangen met hun handen
de zachte speren; en hun mond
vangt het geluk met open tanden
van dauw…
Aarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Los zand voldoet slechts
wanneer de zon van boven voedt,
de dauw het zichtbare aait en stralend licht voor een glinstering zorgt.
Schemer vervaagt de spiegeling,
onder de oppervlakte ontstaat beweging
woekerend door de tweede laag grond
verliezen de breder wordende wortels hun souplesse.…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 aarde
wachtend op een duwtje naar ‘t zenit
als het kussen van duisternis weer opgeklopt wordt
De zon draait zich uit haar vergeetput op haar zij en
werpt haar fotonen in lange linten rond de wereld
trekt ze weer binnen en rolt de aarde voor haar gelaat
pronkerig met buit haar gezicht met gouden platen beslagen
zwaar beladen schudt ze de dauw…
de jetlag puber
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 eindeloos lijkt het gevecht
pubers bed en slapengaan
doorgaand tot het late uur
brengt de vakantie hen rust
als in de nacht horizontaal
genieten zij volop de dagen
die school ze vaak verstoort
als verkeren zij in een jetlag
roept dan dag en dauw hen
rond zevenen vroeg op bed
met een vriend(in) of game
staan zij chaos stommelend
als de…
De stiltecoupé
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
612 De geur van natte aarde
en ijle dauw kleeft nog aan mijn huid, en onder mijn stappen hoor ik het land
zacht zijn naam fluisteren: een reis zonder bestemming, maar vol van aankomen in het licht.…
Omgekeerd Morgenrood
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
270 In de laatste greep van nacht, nog koud als marmer op mijn huid,
voel ik hoe dauw mijn vingers kleeft, plakkerig en kil als tranen die niet vallen.
De aarde ademt traag, een zucht die door mijn borstkas glijdt,
en in die stilte proeft de lucht een bitterzoete smaak van mos en oud verdriet.…
Kruisweg
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
762 trance gegleden
geen monnikenkreun of hartsklank, maar
ritmisch gebonk van mijn zware schoenen
laveren tussen lichaam en geest
zoekend naar mijn scherpe kanten
gedachten branden op mijn zolen
een bezeerde pees die schreeuwt om rust
de keuze tussen angst of evolutie lijkt
stap na stap mijn ingewanden te verscheuren
ik dank de Aarde, de dauw…
meisje
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.627 ik trouw op jou gewacht
Traag tikte de wekker de asbak halfvol in
witte mist weerkaatst het vage licht op blanke lakens
en ik denk dat ik een ezel ben
Een uil alleen, de vleugels over de borst gevouwen
wacht blind en huilt, voor het muisje schuilend
dat met de kaas al lang is weggevlucht
Nergens nu nog te bespeuren en gauw
nog voor de dauw…
Oktober
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.380 God zal de dauw van zijn gena doen vloeien,
Dat de eglantier hem met zijn geur verrukt.
Ziel ’t is oktober! haast u dan te bloeien!
Berst uit in bloei, ziel, want God komt en plukt.
--------------------------------------------
uit: Het kostbaar bloed (1918-1921)…
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Zoettie, van het zonlicht leven, meloenen eten en elkaar opvreten
Bij zon en dauw, hete zoen zo waauw, warme minnenspel.
't Zou me wat wezen
Zie ik je ooit weer Mi Amor
Komt beslist oké por favor
..... deze keer bijt ik er je tong echt af ......
Ti amo!…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 Zie ik je staande turen uit de grote raampartij
naar die stammenrij met hun kalende kruinen,
het gefonkel in de heg van weer dat verse dauw
zie ik je sjansen om waar ook schaduwen dansen.
Dit kostelijke plekje is voor kinderen en ons een lust
'n uitzicht dat ons steeds met verse moed wakker kust.…
Ze is mijn roos
netgedicht
2.8 met 29 stemmen
455 Wanneer een nieuwe morgen ontwaakt
besproei ik jou met mijn dauw jouw frêle blaadjes opdat
ze weer zullen kleuren in kracht en pracht op hetzelfde moment laat ik
tranen van geluk en voorspoed vloeien over hen heen en ruim hun afgelopen donkerte op.…
You only live once
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
655 old and wise
I'd like to live in paradise
maar zeg je nogmaals, life ain't fair
I told you once, I told you twice
ik ben helaas geen miljonair
Was ik het wel, zat ik niet hier
maar in Dubai, de Malediven
Curaçao of Zanzibar
Ibiza, eiland van plezier
met al mijn witteboordendieven
uit Abu Dabi en Qatar
lag ik al vroeg, voor dauw…
Vragen aan de Spiegel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
605 Hij drupt als dauw op ’t morgenblad,
geschonken door een hand die ik niet zie.
De tijd bepaalt waar ’t zaadje vallen zal –
ik buig, en voel wat hij mij fluistrend laat.
Wat blijft, als ’t gras mijn voetstap weer vergeet?
Een klank, een traan, een lied in ’t waterklaver.…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 In ’t schemerlicht van dauw-doorweekt gras,
waar spinrag glinstert als zilverdraad gesponnen,
luistert de aarde naar een verre stem,
die fluistert door de blaren: “Kom, sta op en ga.”…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 helder zien te houden
Je herbergt onderwaterwouden
Geeft licht en vonkt als zilverwijn
Je oceaan wordt leeggevist
Ze lozen in je en ze storten
Er zijn en waren vaak tekorten
Als drinken word je straks gemist
Je kunt zo helder zijn, zo blauw
Kunt golven, kabbelen en kolken
En overstromen en uit wolken
Een ramp of vloedgolf brengen, dauw…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 wederhelft
vlak erboven ‘n soortgenoot; de rug licht gewelfd
het zonschaduwspel slokt ze op in `t okergeheel
De vijver ontwaakt uit zijn zwart bevroren dromen
karpers breken riet om `t eerste lauw te zwemmen
waar dotters in hun groei niet meer zijn te remmen
en dobberend, meerkuikentjes dan koet langskomen
De bladgouden morgen dampt de dauw…
Blitse bits
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
741 Ze dorsten al van jaren her, zowaar naar luwe bomen,
geschoond van muis, kopie en dubbelklik in 's hemels dauw
te zweven!
Geniet van 't kleurrijk mozaïek dat elke verbeelding tart.
Zie niet verwaten neer op hen, bevroed hun aller hart.…
Een doodgewone winterdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
658 Wat verder op in 't bos
staan de bomen te rillen van de kou
hun takken zijn zwaar beladen
en hangen naar beneden
kreunend en zuchtend
verlangen ze naar zomerse dauw.
De vijvers zijn helemaal dichtgevrozen.
Een paar moedige schaatsers
bewegen zich op het ijs,
met sierlijke snijdende bewegingen
maken ze ijstekeningen.…