Alle inzendingen over discriminatie hoop

7854 resultaten.

Sorteren op:

Intensiteit

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 285
Sommige mensen voelen licht, alsof hun hart een raam is dat rustig openstaat. Ik voel altijd te intens, alsof elke aanraking van jou al een afscheid voorspelt. Jij noemt het nabijheid, ik hoor alleen het kraken van een brug die ooit zal breken. Hechting vraagt een tol die ik al duizend keer betaalde: nachtrust, waardigheid, delen van…
Nathan24 november 2025Lees meer >

Advent

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 391
Advent: de hoop bewaren, zacht en teder leven voor wat zwak is - Gods komst verbeiden, ook in gemis en dapper wachten in de nacht.…
Adeleyd29 november 2025Lees meer >

Peperkoek

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 358
Bijtend in een stuk peperkoek alsof het iets kan redden, alsof suiker en kruid het verleden kunnen herschrijven. Het plakt aan mijn vingers zoals dingen blijven hangen die allang voorbij zouden moeten zijn. Ik zie mezelf zitten, figurant in een ochtend die nergens heen gaat— met brood dat te zoet is voor mijn leeftijd en te droog voor…
Nathan15 december 2025Lees meer >

Kerstdiner

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 374
De tafel staat te vol voor wat er niet gezegd wordt. Bestek tikt nerveus tegen porselein, alsof het ook weg wil. Er is kalkoen die niemand snijdt, aardappelen die afkoelen terwijl herinneringen warm en gevaarlijk worden. Iemand lacht te luid, iemand zwijgt te lang. Wijn vult glazen en leegtes tegelijk. We proosten op gezondheid met…
Nathan25 december 2025Lees meer >

Mijn kus

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 334
Mijn kus, een zachte verzegeling van adem, een trilling die het zwijgen breekt, een vlam die, heel even, het donker verdringt. Geen woord kan zo waar zijn, geen gebed zo tastbaar, als de warmte die ik achterlaat, op de rand van jouw bestaan. Ik proef het voorbijgaan, het zout van tranen, het zoet van gemis, mijn lippen lezen, wat mijn…
Nathan26 december 2025Lees meer >

Psychose

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
De kamer blijft dezelfde, maar hij staat net een graad verkeerd. Stoelen luisteren, de klok kijkt me aan. Woorden vallen uit elkaar nog voor ze mijn mond bereiken. Zinnen worden signalen, signalen worden bevelen. De wereld wordt te dichtbij. Gezichten lekken betekenis, elk gebaar is een aanwijzing, elk zwijgen een complot dat speciaal…
Nathan1 januari 2026Lees meer >

Knikken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
We noemden hoop wat eigenlijk angst was, en toekomst uitstel bleek. We knikten bij elke belofte alsof instemming hetzelfde is als waarheid. Ze zei niet: blijf, ze zei ook niet: ga. Wij vulden de stilte in met alles wat we misten. Liefde wees, wij grepen. Liefde ademde, wij hielden haar vast tot ze pijn deed.…
Nathan3 januari 2026Lees meer >

Liever dan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Jij zegt dat ik beter bij je pas omdat ik zacht ben, omdat ik luister, omdat ik blijf waar anderen verhuizen. Toch ben ik niet lief. Ik ben alleen gebleven toen het makkelijker was om weg te gaan. Ik geef geen rozen, ik geef tijd. Ik geef stilte waar woorden niets meer doen. Ik geef ruimte en noem het zorg. Jij noemt me veilig.…
Nathan4 januari 2026Lees meer >

Trouw

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
Uiteindelijk breekt alles, je hart, je wil, je hoop— en niemand zal het zien of horen, want trouw kan ook moord betekenen.…
Nathan8 januari 2026Lees meer >

Tussen verlangen en oordeel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 351
Vallend, altijd maar vallend, in een put van vooroordelen. Jagend, altijd najagend, geluk dat waard lijkt om te stelen. Hopend, altijd maar hopend, op een vorm van barmhartigheid die niet vraagt om bewijs. Verlangend, altijd maar verlangend, naar een geest die mild blijft zonder zichzelf te verliezen. Verdurend, altijd maar verdurend…

“Krinklend water, stille Margot”

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 382
O krinklende winklende waterding, met t zwarte kabotseken aan, wat zien ik geren uw kopke flink in t woud waar licht zich vouwt. Ooit leefde hier een voorhoofdhagedis, een mammoet en reuzeleguaan, planeet A was een godgeschenk, welaan, brengt sapiens hel en verdoemenis? In kamers van bomen, zwart in de witheid, blijft…

Verzonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 351
De gedichten zijn weg. Niet verdwenen — maar verplaatst. Van jouw adem naar andermans ogen. Wat ze doen, doen ze zonder jou. Wat jij kon doen, heb je gedaan. Dit is het stille punt waar schrijven ophoudt en vertrouwen begint. Niet omdat het goed moet zijn, maar omdat het waar was. En dat blijft. Ook als niemand het benoemt.…
Nathan26 januari 2026Lees meer >

Is Er Nog Iemand…?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 273
Is er nog iemand die mij kan aanschouwen en zicht heeft op een hart in vol ornaat? Is er nog iemand die ik kan vertrouwen en erkent dat dit hart bestaat? Is er nog iemand die mij echt kan zien en een manier weet om mij te helpen? Is er nog iemand die wellicht nadien het bloeden van dit hart kan stelpen? Is er nog iemand die mijn…

Wat ik niet zeg

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 352
Ik weet dat dat niet zal gebeuren en toch… toch is er die stille hoop, zorgvuldig verborgen, voor de wereld, voor anderen zelfs voor jou.…
10198529 januari 2026Lees meer >

Lenteweertje

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 320
16 januari 2026 Kempen: een lenteweertje. In de lichtbewolkte lucht het luie geronk van een zomers traag vliegtuigje. Bij de buren van op de grond het aarzelende gekraai van een jonge haan. Milde geluiden verbinden hoopgevend hemel en aarde.…

Ineens wat vreugde

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 228
Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid tezamen met de blauwe luchten; ineens het laten gaan van al te zeer om eigen zorg en moeite moeten zuchten; Ineens de glimlach zien van 't kind dat speelt en lacht en zonder vragen de dagen plukt zoals ze komen en niet te zwaar aan eigen last wil dragen. Ineens weer weten dat het leven mooi is al blijven…
Adeleyd17 februari 2026Lees meer >

BREIN EN SENTIMENTEN

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 326
Een feilloos parcours zou me banaal ook ééntonig ogen Verse confrontatie, frissere kijk; de blik verruimt en verlegt horizonten, brengt me aan 't dromen Passies ontvlamden in alle heftigheid om dan smeulend pijnlijk verwerkt te worden, labeur Brein en sentimenten in perfecte harmonie, utopie Gevoelsmens of beter vuurvrouwe hanteren, vraagt denkwerk…

Achter de horizon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 279
Achter de horizon eindigt niet de aarde achter de horizon eindigt niet het licht daar ligt de belofte die God bewaarde een nieuw paradijs, een vergezicht. Daar stromen niet meer de tranen daar heerst geen angst, daar lijdt niemand pijn daar mag ieder zich koning wanen en niemand zal daar nog de mindere zijn. Een glazen zee zal daar de gouden…

Zijdelings

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 256
Stralende ogen zijn weggelopen Hebben zich verschanst Zijn ondergedoken Tot de zon hen wakker kust Het schralende schreeuwt Als prikkeldraad dat je shirt laat rafelen Als een onzichtbaar pad dat zijdelings naast je loopt Totdat schim weer schaduw wordt…
Claire11 april 2026Lees meer >

Ik hoopte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 221
De stad uit, pas op overstekend wild na zonsondergang verboden toegang en we bleven maar praten en praten en ik zag hoe donker het tussen de bomen was een paar passen vlak naast het pad ....maar ik hoopte, hoopte ....dat we moeite zouden doen ....en ik hoopte, hoopte ....dat we eerlijk zouden zijn Op het feest vroeg ik wat jij dacht…
Zywa16 april 2026Lees meer >

Van jou

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 231
Soms zwijg je op de juiste plaats. Geen grote woorden. Want je weet waar het pijn doet zonder dat ik het benoem. Alleen jouw hand die de mijne vindt zonder dat ik huil. Je kijkt en blijft. Dat is genoeg. Ik vraag niet meer dan dit— dat je er bent in het kleine. In hoe je mij aankijkt. In hoe je niet weggaat. Ik leun tegen…
Bex2 mei 2026Lees meer >

Verloren jaren

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 272
niet op Want hoop doet leven En daar blijf ik toch echt naar streven…

In memoriam Lieke Marsman 1990-2026 -Tanka

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 212
'Is het mijn sterfdag?' In leven blijven lukt niet. Liefde is wat telt. Ontmoeting met de duivel? Nee, God treed ik tegemoet.…

Afasie

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 167
De zwarte bladzijde in de lente van mijn leven En in een rollercoaster vol emotie Daar is mij afasie helaas gegeven Maar gelukkig heb ik nog mijn fantasie Soms moet ik lang luisteren of ik van verre het juiste  heb gehoord. Door creativiteit in mijn gedachten is het wachten op dat ene woord.…

Met sierlijke trotse lijnen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 195
met sierlijke trotse lijnen (Het gebedenboek ‘De Katholiek’) met sierlijke, trotse lijnen liet zij haar eerste kind in het gebedenboek verschijnen… een jonge vrouw… een zoon zij schreef: ‘Franciscus Gerardus Caners is in den morgen van den 21 april om 12 uur en 15 minuten gebooren in 1874’… steeds weer een kind dat zij schreef achter…

Een regenboog

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 196
De kleuren van de regenboog, de stilte en het binnenhof, beslotenheid en inkeer. maar ook het gaan en spetteren, het klinken en de lach, de dynamiek van alle woorden in openheid en transparantie... De vrede en de rust die nergens zijn te vinden, maar die we scheppend toch vermoeden in kleur en beeld en woord, in tederheid van mededogen…
Adeleyd20 juni 2026Lees meer >

Altijd

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 713
De aarde is zwaar, de sterren zijn ver, en ik ben wentelensmoede, wilde versintelen als een ster, moet op en onder spoeden. De zwarte, dikke wereld rond laat ik mij onder het gaan steigeren, kantelen op mijn mond, opstaan en slapengaan, opsteigeren, omkantelen op mijn mond, opstaan, slapen gaan. En lang nadat ik dood zal zijn dein ik…
Leo Vroman3 augustus 2026Lees meer >

de dood

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.865
Als het leven Plaats maakt voor de dood Is er dan nog hoop? Geen mens ontkomt eraan Als het leven Plaats maakt voor de dood Is de hoop vervaagd Weggevaagd in de mist…
Donja23 april 2003Lees meer >

CDA

snelsonnet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.027
Verbazingwekkend werkt het muizenbrein: Zo bleken laatst een aantal grijze muizen Bereid te zijn hun hoofdmuis te verguizen Omdat die muis opeens te grijs zou zijn. Nu is een nieuwe hoofdmuis aan de beurt Die uiteraard weer net zo is gekleurd.…

Arendsoog

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
ik ben als een stad die is belegerd die ik alleen heb opgebouwd onder de milde witte zon waar iedereen aanspraak op wil maken hoewel de stad ommuurd tracht men haar te verbrijzelen bekleed met het licht van lucifer de hemel uit wil kleden naar zijn aard een hoopvol oog kijkt naar de kleurenboog stijgt hoog boven…