10665 resultaten.
Kreutzfeldt-Jacob
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
1.391 Hoewel grote gevaren ons bedreigen
Lust menigeen zijn stukje koe nog graag
En zo gaat dan de gekte door de maag:
Wiens vlees men eet diens ziekte zal men krijgen.
Dus waren wij nog altijd kannibalen
Dan kenden wij natuurlijk nog meer kwalen.…
Lichaamsbeeld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 nog is niets
volmaakt
zelfs de schepping
is heel menselijk
en puur aards
in kleine
oneffenheden
legt de maat
haar treden
naar schoonheid
jouw handen
kunnen helen met
warmte en kracht
zodat unieke pracht
zich weer kan delen
geen ongewenste
buitenbeentjes meer
die hun leven
verklarend slijten omdat
anderen steeds kijken…
inspiratie uit eenvoud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
938 en oudere vrouw
neemt haar oude moeder
een stukje mee uit wandelen
ze staan even uit te blazen
onder aan de spoordijk
en kijken de trein na...
zo'n eenvoudig plaatje
waarvan ik helaas
geen foto bezit
kan mij als dichter
zeer ontroeren
maar vraag niet waarom…
Gedachtes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
954 Soms denk ik
Wat als
Ik dat
anders had gedaan
Dan zou ik
hier niet
stil bij hoeven
staan
Wat als
ik
naar je
luisterde
dan had ik geweten
waarover men
fluisterde…
Alzheimer
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
744 Verten lachen toekomst dichterbij
en tijden verdwijnen in luchtledig
verleden door gaten zo zwart
als nacht zonder kennis of weten.
Rumoer verstomt tot weeïg zwijgen
lachen stort zijn tranen uit en spreken
vraagt om stille aandacht luisteren
onwezenlijkheid in klanken.
Waar mensen waren die verzorgen
zijn nu wezens angstaanjagend vreemd…
Mij een mysterie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Vertel mij eens woordkunstjesmakers waarom
zou het gedicht niet mooi meer mogen zijn
de buiging en sneden niet vloeiend en fijn
maar explosief gevaarlijk dodelijk als een bom
niet meer in gelid van rijm en schone klanken
ja psychotisch opgediend als voer voor psychiater
klinkend als luid gebral of luider eendengesnater
ik steek mijn mening…
ongehoorzaam lichaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
569 bij het ouder worden
heb ik 't sterke vermoeden
dat mijn lichaam langzaamaan
wat ongehoorzaam is geworden
zo sta ik vaak voor hindernissen
bewegen sporten minder eten
want voor je 't weet ben je versleten
daar stond ik vroeger nooit bij stil
omdat m'n soepele lijf destijds
gehoorzaam was aan de bevelen
kom daar vandaag nog maar eens…
Uit de bocht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
701 In het jaar 2006 zette ik de eerste schreden,
ongeoefend en aarzelend langs smalle paden;
mijn eerste gedicht op deze site, het laat zich raden
kwam niet in de buurt van hoe anderen ’t deden.
In mij school geen dichter, maar zestien lentes jong
creëerde ik verzen tijdens mijn ontluikende liefde
voor mijn eerste meisje. Een stel vlinders doorkliefde…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Men ziet bij u, hoe ver men trekk',
Geen weelde spotten met gebrek.
En weduwen en wezen
Wel treuren, maar niet vrezen.
Als kindren van een groot gezin,
Bindt u de band der broedermin:
Laat scheuren dam en dijken,
Die band zal niet bezwijken!…
Uit de dossierkast van Peter R. de V.
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.123 Er is nooit een Cold-case-team op de zaak gezet
wegens gebrek aan aanknopingspunten
men had slechts wat uitspraken van
de een of andere herder of profeet
Maar u heeft nooit een alibi om te zwijgen
als u iets weet!…
kerkbezoek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Is God ook dood
gestorven wegens gebrek aan belangstelling
of is het geen religie
maar relatie die opnieuw
geboren moet worden!…
Onvoorwaardelijke liefde
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
581 Doe ik dit
Doe jij dat
Ga ik hierheen
Ga jij daarheen
Maar wij met zijn twee
Doen zoveel mogelijk met elkaar mee
Samen delen wij veel wensen
Hebben ook dezelfde kennissen
En dan heb je jou mening
Ik wilde niet dat jij meeging
Woorden met gebrek aan goed
Ja het is zeker dat dit ons niet goed doet
Ik kijk naar jou
Jij kijkt naar mij…
Altijd alleen, maar niet eenzaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 Aan woorden heb ik geen gebrek.
Jan-Anne van Lunteren…
‘villa’ (2)
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 ’t opgetrommelde beertje
(uit energetische analen)
maait de scherpe kantjes
ervan af
en ‘t zuigt ’t gras diep in
de zak
met geperverteerde vracht
ook is ’t vijgenblad te nat
om verdraaid in de wind
aangetrokken te worden
al herhalen de naalden
hun roterende ballade
met contrapunctie en appels
met noten collationerend
diep…
VAN DIEUWERTJES VRIJER
poëzie
3.7 met 18 stemmen
13.838 Want (zie) hij heeft maar één gebrek
Aan al z’n lijf en leden;
Wat meer is, ’t is een hoddebek,
Een lompe loer, een grote gek,
Van boven tot beneden.
Maar Dieuwer die is wijs en vroed,
Niet vleselijk of beestig,
Zij lieft z’n vlees niet of z’n bloed,
Maar z’is genegen tot z’n goed,
Bemint ze ’m dan niet geestig?…
Wij denken, herdenken en denken nog
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
660 gaat
hoe...is belangrijker en waar
pik hem op die gouden draad
en leer omgaan met elkaar
ook ik deed vaak alsof m'n neus bloed
en vond dat helemaal niet verkeerd
verschuilde me...dat voelde goed
maar had in wezen niets geleerd
vaarwel verleden...nooit keer je weer
die kans is nu verkeken
ga nieuwe tijden tegemoet
en onderken al je gebreken…
Pinokkia
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
735 Jokken is mijn dwang en bij gebreke van
de pisang lieg ik nu mezelf maar voor.
Mijn uitschuifneus wordt dan nog altijd lang
maar zelfbedrog, daar pas ik voortaan voor.
Ik wil me graag weer tot iets vrolijks snijden
maar guts en beitel werden wapens in mijn hand.
Mijn gereedschap valt niet te benijden;
zelfverminking is de trant.…
Ik wil je even aanraken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
656 zacht en menselijk
en heel vrouwelijk, daardoor dit moment zo gelukkig makend
wat ze direct deelde met hem, haar man, haar mantel van liefde
ze sprak tot haar man: "Ik wil je even aanraken"
dat raakte me het diepst, het meest, pure eigenheid
en dacht 'in voorspoed en tegenspoed', wat tegenspoed
ook zijn ouderdomsverschijnselen en gebreken…
Nieuwjaarswens
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
707 Voor al die mensen
Voor wie 2024 geen fijn jaar was
Deze nieuwjaarswens
Dat in 2025 je pijn verdwijnt
Dat je van ziekte genezen mag
Dat je van gebreken helen mag
Dat je troost vinden mag
Dat je verdriet en je gemis landen mag
Dat alle verlies
Omgezet worden mag
In nieuwe wonderen van het leven
Voor iedereen die dit leest en…
Van het leven verloren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
966 Van het leven
Verloren heb ik
Van kleins af aan
In een welhaast
Onzichtbaar klein hoekje
Gestaan, voor mijn
Leven gestreden met
Meer dan dat leven
Van mij vragen kon
En mezelf driedubbel
Een slag in de
Rondte gewerkt
Met maar één doel
Om de mens met wie
Ik werkte vóór alles
Als mens het beste
Te wensen - 't was
Duidelijk…
vingeroefening
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 (tegen wil en dank)
soms stokt de poëzie
dan voelt het leeg van binnen
niets kan ik dan beginnen
hoe ik ook hoor of zie...
soms stokt de poëzie
dan zijn mijn woorden op
niets kan ik nog verzinnen
en er valt niets te winnen...
soms stokt de poëzie
dan raak ik buiten zinnen
en sta ik op mijn kop
mag ik opnieuw beginnen..?…
De groningse stadsduiven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
935 Ze weten wat er in W.O. II aan de hand was
Vandaar zeker het idee: aan het gas
Jeminee; eerst jaren laten verslonzen
En dan dit besluit van die politiekbonzen
Of zijn duiven soms geen levende wezens
Die door God zijn geschapen
Waarom nu willens en wetens
Die beesten dood gaan maken
En dan dat bloemetje van de stadspartij
Ik kan er echt…
Waar ben ik?
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.084 Als er een eind is gekomen
aan al je dromen
dan moet je je ogen openen
en kijken wat de mensen
de wereld aandoen
en dan vraag jij je misschien ook af:
"Waar ben ik (in Godsnaam) dat men dat mag?"…
G Rap
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
814 Als de rap r rapt
dat de trap r trapt
omdat de fiets r fietst
Of als de dicht r dicht
dat de rook r rookt
omdat de waterkook r kookt
Maar ook als de krijg r hijgt
Dat de kijk r kijkt
Naar wat de hijg r krijgt
Vind ik het goed g g rapt
Maar al de denk r denkt
dat het spook r spookt
Is ‘íe r in g t rapt
Omdat alleen de spook…
scheiding
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.323 Zie toch onder ogen
geef op wat niet kan
de droom is vervlogen
wist je al zolang
Toch de herinnering
aan haar lach
parfum, kussen, ogen
die je hartslag
het bloed gaf om te pompen
deed je geloven
er is er maar een
waarin ik kinderen wil
en zolang dat onbereikbaar is
ga ik van bil tot bil!…
rozengeur en maneschijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 `k hoor jouw stem in het zoemen van een bij
een fluistering roze wolken op de wind
waar ik het vlinderlichte zuchten vind
en voel haar adem als een zachte dag in mei
daar valt de nacht als een satijnen laken
en bloeit de liefde als een roos in mij
al wat in mijn vezels leeft ben jij
iets kleins kan een mens gelukkig maken
jouw linkerarm…
zwart wit
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
786 aan jou trekt het donker
het tekent je gezicht
ik wil de nacht verlaten
binnentreden in het licht
wil je optillen van waar je nu zit
de oplossing voor je problemen is wit
echter mijn lief je sluit je hart
denkt het te vinden in het zwart
ik geef je de ruimte, misschien vind je me wel,
je heb teveel interesse in zaken uit de hel…
Vermanning
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
879 Ze zei, dat ondanks alle pret,
beleefd met hem in 't huw'lijksbed
gebrek aan eten haar ontriefde.
Ze kon niet leven van de liefde.
Zo diende zich een wanklank aan.
Het geld was op. Hij had geen baan.
Dit leek het einde van 't geluk:
het huw'lijk kreeg het trefwoord 'stuk'.…
Eudaimonia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
545 '
[Solon:]
"Heerser zijt gij over een machtig rijk
Over de massa's zwaait u de scepter
Maar op uw vraag kan ik pas naar behoren
Een sluitend oordeel als antwoord verwoorden
Als ik weet hoe uw laatste ademtocht is
Wie leed en gebreken en ziekte
Bespaard blijft en schrander is, schoon van gestalte -
Dat is de mens die u zoekt, van schatten…
obligate olievaten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
263 kwijlt, naar den voordichters' vaart,
wellicht kun je om jezelf wat licht te gunnen:
nóg langer naar de wolken kijken; wat gedichten
van anderen lezen, internet staat er vol mee;
in gedachte de zee inlopen en wachten op de hoge
golvende zinnen waarin ook wij (ver)gezichten zien;
niet uitglijden over de gladheid, je snijden aan
je gebrek…