987 resultaten.
Zeven sprongen in de zee
gedicht
1.0 met 1 stemmen
4.201 Zijn afdruk bij de hare, finaal
De luchtspiegeling: een strandhuisje
Met een dak oranje zonnevuur
De houtgeur van de zomerstede
Stoffig licht kierend op haar figuur
Zuchtende planken, mousserend vocht
Een fles crémant van lippen zondig
Zeven sprongen in de zee, omlokt
Door schuimvlokken haar gezicht, vredig
Schreeuwen de meeuwen…
Weerribben
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
491 Luide stemmen van de meeuwen,
wat stilte uit de lome tonen wekt,
de siddering van hun kelen en alle
cimbalen van de dagen worden opgerekt.
Dag en nacht hebben zichzelf overwonnen en
alles op een naderende onweer is ingesteld in
de staag veranderde weerribben van vergankelijkheid,
die zich in de sculpturen van de ziel weerspiegelen.…
De vlindertuin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
721 Ik luister naar het uitwuiven
van de meeuwen boven het Zwin.…
Ik wil dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik wil dromen
los zijn van
gaan en komen
zonder aardse
beperkingen en
bewegen zoals in
de schepping de
mens is gegeven
ik dook in
de blik van
een meeuw
vloog met hem
mee langs de
kust in een
vlucht vol
weidse rust
we zagen ieder
op eigen manier
vissen dartelen
en spelen in de
zee met het
krullend wit schuim
van golven tegen…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Ze heeft het overwogen in mijn
gedachten te verblijven, niet
gezwicht of heb ik mij dat slechts
verbeeld en mijzelf voorgelogen,
de leugen is al verdwaald in het
rode morgenlicht, in haar bestaan
als meeuw dwaal ik mee ver over zee,…
de goede wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 niets weg te geven, al wat
mij bezit zijn slechts koude
harteloze dingen, mocht mijn
eind aan de orde zijn
leg mijn lichaam in de stand
van lui en ongehoorzaamheid
en wanneer mijn laatste zucht
het kwelderwater drinkt waar nog
vele van mijn jeugdige stappen
zich hebben gekluisterd aan
het te vroeg volwassen leven
dan krijsen de meeuwen…
Huismus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 ik ben nog niet af, fluister je
ze pakt haar penseel weer vast
onzeker over gevederde contouren
een beetje strijklicht op jouw vogelkop
stoer en eenvoudig kijk je op
van de vertrouwde dingen
in dagelijkse sleur van het leven
het geeft je nieuwe hoop en strijdlust
om helemaal jezelf en huismus te zijn
tussen lawaaiige spreeuwen en meeuwen…
ZILTE KRIBBE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
821 Mijn wiegje was een kinderbed met spijlen
Ik was een huilbaby, een zwarte meeuw
In de familiemui; een niet te peilen
Vreemd donker kind uit een voorbije eeuw
Met roze nageltjes en zwarte ogen
Wit lakentje, borduursel en satijn
Geboortetranen die er niet om logen
En rondjes kinderwagen op het plein
Veel later mocht ik lopen over tonnen…
avonden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.412 op avonden als deze
krijg ik hoofdpijn van de stilte,
van het stemloze schreeuwen
en het blindelings zien
hoe stom het ook weze
ik zweet in de kilte,
ik zwem als de meeuwen
word ik gek misschien?…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 Het was nog vroeg nog volop licht
aan het strand speelde de wind met het zeegezicht
dat als een diamant fel schitterde hier
waar meeuwen vlogen over de eenzame pier
die standvastig uitkeek over de rimpeling
van het water, kleine golfjes ving
op dit mooie uur, het gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide…
Alledaagse dingen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.616 Het krijsen van de meeuwen,
het knarsen van het grind,
het rollen van de branding,
het lachen van een kind.
De warmte van de najaarszon,
de geur van thijm en mint,
de smaak van zuiver water,
de vreugde van een kind.
Al die alledaagse dingen,
het is ook maar een hint.…
Vrouw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.676 landinwaarts dreigde te springen,
die trachtte mij te verzwelgen met een weids gebaar
ik, die niet goed wist, wie zij was, wat zij deed
niet alleen de zee, ook de winter was nabij
die mij zou dopen in eindeloze herinneringen
beelden en gebabbel van de voorbije zomer
bezwangerd door de strengheid van de eerste sneeuw
boven mij een krijsende, loerende meeuw…
KUSTWACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 Ik ben in vogel grijs en wit,
leeg me in de krachtige krijs van
meeuw en schollevaar.…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 ik wil slapen op rivierbed
en opstaan met de geur van mest
lopen op werkeloze dijk
of wat er nog van rest
ik wil de wind in m’n hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het…
Drieluik
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.124 Met lichte tred
Ik zet
mijn voetstappen
in de tijd
op papier
niet
zittend achter
mijn bureau
maar
in de schommelstoel
denkend
in de nacht
en ik zie het
dag worden
met lichte tred
Straks
Wakker in de nacht
gedachten voor het raam
vier koppen thee
vier sigaretten
één wisky
gekrijs van meeuwen
het is morgen
er beweegt geen…
Hoeveel is niet meer te keren
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
700 zoveel onheil hangt er in de lucht
en hoeveel is niet meer te keren
dat is waarom meeuwen cirkelen rond en rond
vergeefs op zoek naar veilige landingsplaats
maar het komt van overal
zand aan het strand werpt barricades op
en dan de raven... al die raven
een wig is snel geslagen
open handen kunnen vloed niet tegenhouden
die verzwelgt wat…
Lied
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.589 jullie en hef daarbij het glas
ik drink en klink op onze ontmoeting
die vast wel komt als je er in geloofd
tenslotte wachten ze op de andere oever
en dat ze wachten hebben ze allemaal beloofd
wat zal het feest zijn als we elkaar omarmen
ik zal dansen met in mijn haar een gouden lint
tot dan zing ik dit lied over verlangen
de zee, de meeuwen…
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 we spraken golven
over weer en wind
murmelden zee
koesterden oude botten
in geschreeuw van de meeuw
zon lichtte op
in wit protesteren
van opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de…
herfstelijke Noordzee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.128 ik heb de zomer niet gemist
eerder ‘t vermoeden van een herfst
wanneer de wind verloren waait in wolken
papieren vliegers rusten in het zand
waar pas nog kindervoeten dansten
bonte fladderfiguren in een wind
de hemel tegemoet die ‘t wanen liet
wat meeuwen in hun vlucht verkondigden
het fluiten horen over duinenruggen
zeezout inademen…
Torum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
436 het stadje Torum
niet uitgestrekt
lange tijd waren de resten
de grondvesten
bij eb nog te zien
de opslibbing ging door
nu is er geen spoor
ook niet op Google Maps
van Torum te vinden
Emden legde
over het slib
een basaltblokkendam
waardoor de Eems
minder uitwaaierde
meer in haar
stroombedding kwam
die slibplaat de Geise
wind waait, meeuwen…
Omaha Beach, 6 juni
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
847 eens bommen vielen
nog zijn er resten
van de Atlantikwall
de gapende bunkers
van het zware geschut
de witte kruizen
in eindeloze rijen van eer
geven pijnlijk scherp aan
hoeveel er is geleden
Nu spelen kinderen
waar toen granaten vielen
nu wandelen bezoekers
waar toen helden stierven
zelfs geen schreeuw
is meer te horen
alleen een meeuw…
Het wachten moe
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
416 Als - in spot - uit de witte hemel een
meeuw op mijn schouder wil landen
en bezit neemt van mijn wezen - als
rover - die z’n naam nog moet planten
op nog niet ontdekte stranden, dan zal
een verlegen wind mij zeggen ook wanneer
dat niet meer wordt verwacht, om uit
het niets, alles te kunnen halen, en zal
ervaren hoe onbewegelijk stil het wordt…
verbonden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.124 recht vooruit
eerlijkheid duurt `t langst
meeuwen dansen boven `t strand
Wie ben jij dan
dans jij dit leven met angst
daar gaan de sterren alvast
vooruit in dit licht
in oneindigheid
Wie zijn wij dan?…
Winter(3)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 het ruikt hier nog steeds
naar zeewier, zout en zand
ook al zijn er oceanen
aan jaren voorbij gegaan
toch is geen waarheid
hier ooit hetzelfde
vandaag schrijft de hemel
in een nieuwsoortig ijzig licht
waaruit sneeuw in welwillendheid neervalt
vanuit rondbuikige wolken
de meeuwen zweven in grote bewondering
of kijken toe van op de golfbrekers…
Nieuw
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
650 er vloog een meeuw voorbij: hij liet zijn spiegelbeeld
na aan het water, gevallen binnen rimpels die wat kringen draaiden
rond hun kern
stuurloos kolkte nog meandering langs witte plooien tijd
vaag verweven met ooit
ik droeg mijn uren, een ander leven lang
morgenstond en middagtij, tot in langgerekte avonden
klonk er toen een lied
als…
thuishaven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 waar vroege zon de daken kust
vol warmte kleuren leven laat –vergaat
weerom de lust in huis te blijven
buiten lacht
een vergezicht
ik sta op en voel het meer
de ritmes in mijn zucht bepalen
immer schoon verlaat haar dwaallicht
rond de Koepelkerk
de straat
watergeuren beuren goed
er zitten meeuwen overdwars
het Houten Hoofd bespeelt…
Ford Sierra
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.556 piepende remmen
krassende ruitenwissers
gevaar op de weg
grote draaicirkel
deuken in de motorkap
onhandig vervoer
scheve koplampen
een loshangende bumper
lekkende uitlaat
een oude roestbak
mompelend monteur strippend
de trots van mijn pa
verplicht de brug op
onderdelen vervangen
afkeurenswaardig
loodvrije brandstof
zilveren meeuw…
Ze is niet te begrijpen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
515 Meeuwen krijsen in de wolken
Het gouden licht drijft op rimpelige golven
In 't wisselend getij rondom de volken
Schoonheid overwint in de dekking van 't laatste licht
Wervelwind noch hagelstenen doen mij buigen. Ik kom tevoorschijn.
Uit de heldere rivier van mijn onschuld; van aangezicht tot aangezicht.…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 verlangen in mij wakker
het was als een zomers lied
dat over het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote gevlochten manden
werden gevolgd door het losse gejuich
van meeuwen…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Alleen zijn we
alleen
de krijs van een meeuw
en ik.
De avond dekt me toe
de branding spelt haar woorden
zwart op zwart.…