Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Oude Meester ~ Voor Burry~

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
een oude meester doopt zijn penseel in het kleurrijke palet, waar hij verdieping mee aanbrengt op het vers gespannen doek even later is er 'n verdronken landschap geboren waar wolken traag overheen kruipen, de rivier buiten haar oevers treedt weten bomen zich staande te houden in het wassende water de gelijkenis sprekend, zo zacht…
LadyLove12 januari 2012Lees meer >

Met venijnige vlagen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
de duinen zijn geschoond vruchtbare aarde vervangen door zand van het strand de wind heeft vrij spel met venijnige vlagen stuift alles dwars door de straten het helmgras krijgt geen greep op de voet van de heuvels het is traag in de strijd om bestaan wat vroeger in eeuwen gevormd is moet nu in één generatie gaan de mens is geen…

Laura

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 948
Zij doet haar dansschoentjes aan gaat op haar sterke handen staan de kuiten hangen als haar jurk ontspannen traag naar beneden. Haar onderbroek moet in de was straks samen het bad in gaan het warme water stroomt luid- ruchtig uit de chromen kraan.…

reizen (2)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
het trage tikken van de klok benadrukt statig de gestolde stilte op zondagmiddag is mijn venster op de wereld de doodse eindeloze straat waarin zelfs de hond zwijgt en slaapt het hart kan de oppervlakte niet bereiken om op de tong te liggen in deze onbeweeglijke uren glijden mijn ogen voorbij de horizon naar de eindeloze sterrenregen…

avondklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
ik zag vliegjes dansen, in hun rei daar -boven aarde, en de ontij van haar uitgebluste dag de zon brak traag door ‘n stilgevallen rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos haar glimlach in het water later, toen de wereld sliep staken alle wolken weer de draak met maanlicht en de sterrenvloed van lichtende gedachtes, vaak verweven met…
switi lobi25 september 2014Lees meer >

Lichtval

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
traag schrijden luwte en schemer betreden zienderogen vroeger dan laat dieper dan donker een verte verdwijnt de avond ontvouwt vormt nachtwolken op gedempte toon in het laatste schijnsel gloeit een bergtop na het glas leeggedronken dagelijks brood gegeten een omsingelde maaltijd borden onder de kraan geheimen en beloften betranen…

Rondom Loevestein

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
het is nog vroeg in Munnikenland als de nacht eindigt en een zwarte stern ginds aan de oever landt ik schuifel naar een plek, nog droog, en gelegen nabij de waterkant en neem plaats in het gras ik zie de dag traag dagen; het licht kan en wil geen schaduw meer verdragen op deze woordeloze plek schept het gloren haar…

tijd

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
jaren van speurend staren er was alleen de tijd die leek bevroren, of gewoon stil te staan door het opgroeien in moeilijke jaren leerde ik te aanvaarden dat de klok van het leven vele dingen zal bepalen zelfs oud worden is een waarheid, een voldongen feit waarbij ik hoopte dat die tijd voor één keer afremt of toch traag…
jonhy donovan9 september 2016Lees meer >

Eer de tuin 't vertrouwen vindt

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.221
En zij gaan met schuwe voeten, Als door zwaar gewaad gedrukt, Traag, bevreesd en toch verrukt, Houdingen zoekend die zij moeten Vinden om hun droom te ontmoeten. (Rilke)…

wat er gebeurde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
het licht en de dag gleden traag in een zee zonder haast toen kwam de duisternis met een zwarte voile dekte ze de wereld toe in deze nacht verhief iemand zich boven schuim en as zweefde onzichtbaar tussen aarde en hemel vannacht kwam iemand met aarde water en slijk aan land telde met honderd vingers…
J.Bakx28 maart 2018Lees meer >

Opgelucht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Oude bomen verbergen hun stille geheimen tussen de wortels zolang hun takken nieuw leven brengen Langzaam loop ik langs waterrijk landschap waar traag de zon de horizon verwarmt tot de beklemming langzaam weer loslaat ogen gewend raken aan het heldere licht ik voel een zucht slaak een kreet er is weer leven…

Winterwende

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Naalden prikken aan, trage uitlopers dekken toe, beslaan pad en land. Water in vaste vorm verloor het verzet, kristalliserend kruipt winter langzaam dichter. De zon verliest terrein, maakt plaats in het seizoenaal spel, waar dagen niet langer lengen maar korten, gelijk mijn adem gestokt in wolkjes langend naar lichter.…
Marije Geerts21 december 2019Lees meer >

mooi vooral

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
toen hij de blinden wilde sluiten zag hij drie kraaien in het gras iemand bracht een onheilstijding de trage tijd strekte zich verder en verder uit iemand werd een ongeluksbode die een mantra in Largo sprak dat in tijden van leed verzacht de lijkschouwer veegde zijn voeten hij wist wat te doen de dood blijft onder elke andere…
J.Bakx30 september 2020Lees meer >

Geen filters

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
-die breken deze avond stuk - en ook wel trage meisjes die behagen, het monster aan de horizon is nauwelijks te bejagen. Ik ben een woudloper, Ik tel mijn sparren in jouw diepe bos maar lunchen doe ik op een tra daarna laat ik mijn dieren los, gisteren nog was ik een eekhoorn, vandaag ben ik jouw wulpse vos.…

Slaperdijk

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 462
Slaperdijk, schapendijk aan het wad, er gebeurt niet veel Grijs op grijs de trage adem van dag en nacht, flarden hartslagloos geruis en golven krijsende meeuwen, zilver- schittering over de zee het slijmspoor van een slak Nergens bloed, alleen wat veren schelpen van vroeger leven en stille zuchten uit het heelal Zonder dijk zou…
Zywa30 november 2021Lees meer >

wat weten zij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 668
wat weten zij die aan de kade staan zij zien ons hand in hand traag en wankel naar het schip toe gaan weten zij wat wij voelen als wij elkaar omarmen als wij hartstochtelijk zo lijkt het toch elkaar zoenen voor de laatste keer wat weten zij over ons nu wij blijkbaar scheiden moeten ik van jou mijn nooit gekende moeder jij…

Bewaar dit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 326
Een hand volgt traag een lijn. Een adem zucht en daalt. De blik wordt zwaar van voelen. De avond houdt van stil. Geen stem. Alleen dat kijken. Geen vraag. Alleen die adem. Bewaar wat hier gebeurt, en laat de nacht het stil bedekken.…

Geduldig zijn, verlangzamen

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 129
Wat zou ik graag geduldig zijn, de tijd beleven zoals die is en komt, niet haastig zijn, maar dulden dat de uren soms traag voorbij gaan, trager dan ik wil. Vanwaar dat ongeduld, het nog niet rijp zijn voor de stilte, de onmacht? Al zoveel jaren mocht ik leven maar dit blijft nog een groot verlangen.…
Adeleyd21 augustus 2026Lees meer >

De strijd

gedicht
3.5 met 107 stemmen aantal keer bekeken 22.971
Onder d'uitgeholde oever van een trage moddersloot, zat een waterrat te kluiven aan een stukje tarwebrood. Maar daarboven, in de weelde van een groene netelvracht, lag een oude, bonte kater op zijn eerste ochtendwacht. D'een nog onbewust van d'ander knabbelde aan zijn stukje brood.…

Traagheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 518
(over de zonde van acedia) Traag sluipt zij binnen, op kousen van niets, fluistert: “Morgen, misschien, of nooit.” Ze weeft haar deken van uitstel en vrede over wat roept, maar geen antwoord ooit.…

De ochtendtrein

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 689
Rails glanzen vochtig, draden hangen traag— station ademt de stilte van een ontwaken. Trein schuift het perron uit, een ademtocht die de ijle lucht doorsnijdt. Achter glas ontvouwt de dag zich, een trage golf van licht. Mist rolt op uit de velden, en de dauw fonkelt, een geheime boodschap. Binnen heerst een gewogen rust.…
CB28 augustus 2025Lees meer >

Introspectie

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 307
Ik hoor het fluisteren van trage paddenstoelen, hun bleke hoeden dragen de stilte als kroon, onder mijn voeten bewegen wortels, blind en wijs, ze raken elkaar aan in een trage taal zonder woorden.…
CB19 oktober 2025Lees meer >

De weegschaal van Lessius

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 160
‘D’overdaat is een schadelijk ding,’ schreef hij, toen letters nog traag vloeiden, een waarschuwing tegen de gulzige vloed die de stille, klare bronnen blust. Ik ken de wetten van een zuiver lijf. Soberheid is de grond, het trage ademen, de as waarop een broos gezond zijn draait; de maat die rust brengt in de overvolle geest.…

Sindsdien

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 739
is het stof van de dagen sterrenachten verbergen nooit meer glimlachend verdriet hoopvol komt de vreemdeling nader geopende armen schenken verlangen ditmaal fluister jij wel mijn naam brengt stilte in verwarde gedachten wil verborgen hartstocht delen op golven van de wind kom jij dichter traag…
metha31 mei 2005Lees meer >

Verdrongen verdriet

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.901
Zelfs de datum is verdrongen Alsof deze onbepaalde tijd Zich nooit heeft opgedrongen Het stille water rimpelt weer En toont je vroege afscheid En je uitgesloten terugkeer Nu beweegt een andere dag En leidt het een ander leven Jouw ziel in mijn oogopslag De pijn slijt traag en stroef En laat mij weer beleven Wat ik naast jou begroef…

Vliegen als een adelaar

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.242
Met goudkleurige kop en diep zwarte vlerken ben ik het symbool van kracht zonder buigen In 't hoge rotsgebergte ben ik altijd thuis geweest waar het verre uitzicht mijn scherpe oog trotseert Op weidse vleugels van satijn laat ik me drijven doorklief met trage slag wind en hemelrijken Waar het blauw van azuur en ijle wolken zweven…

Vrij

hartenkreet
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.065
Glimlach ik traag En antwoord dan: Ik ben vrij Ik ben de felste ster In de donkere lucht Ik ben de begeerde hoop Waar ieder naar zucht Ik ben de bergpiek Niemand die mij raakt Ik ben de zwartste pijn In heel m’n naakt Ik ben de heldere visie In mijn donker denken Ik ben de zoetste droom In mijn gedenken Ik ben mijn…
cynosure30 januari 2003Lees meer >

Toen ik god was

netgedicht
3.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.561
mijn eerste zinnen schreef ik ooit in spijkerschrift op natte klei die hard werd in het ochtendlicht ik telde bussels graan de schapen en de balen wol de tichels voor de huizen ik schreef toen kerf na kerf de trage dagen van de zon het wassen van het water ik schreef ook avondrood je lieve lusten toe de hitte van mijn oven…
Verdano5 december 2004Lees meer >

De zwijgende slaap

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.324
De eerste beelden keren terug je kledingstukken klimmen omhoog het vroegste licht omgekeerd valt alles om je lijf je broekje, je rokje je T-shirt, je panty’s komen naar je terug als omgedraaid begin maar het is anders aan de overzijde van deze nacht: langzaam, niet traag, rituelen, beweging de melancholie houdt je schouders…
ruud linssen15 december 2004Lees meer >

Waterlelie

netgedicht
3.7 met 69 stemmen aantal keer bekeken 5.963
Zachtjes deinend op het water Ontsluit zij traag haar schoonheid Gelijk met de eerste zonnestralen Haar hele pracht en openheid Bewaart zij voor de dag iets later Dan in al haar kwetsbare schoonheid Laat ze haar hele pracht ontluiken Haar hart vol stuifmeelstampers Voor snoepers die haar ongezien ruiken Gulzig smullend van haar heerlijkheid…
Janna Nendels25 december 2001Lees meer >