3966 resultaten.
Tafereel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
313 boven in de beuk
de gepluimoorde ransuilen
in de schemering verlaten zij
met geluidloze vleugelslag
na elkaar het nest
de oude treurbeuk telt
elke nacht de uilen
bij terugkomst na de jacht
de winteriris wacht
op een warme dag…
wachten
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
4.109 en verwarmde onze
lichamen;
toen kregen we elkaar
weer terug;
we waren niet langer één
maar weer twee;
we moesten de tuin
weer verlaten
en misschien droom
je van ons samenzijn
wellicht slaap je gewoon
en ben je alles
voorlopig vergeten;
ik sta bij de ingang van de tuin
maar kan er niet in
en zal moeten wachten…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
De Lommelaer - tanka
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
241 Hemel en aarde
vervloeien in flauwblauwgrijs
in de Lommelaer.
Slechts het rag van het takwerk
geeft 'rustigende vastheid'.…
Ik liep
gedicht
2.4 met 19 stemmen
5.448 Zo ging ik door de schemer
met naam en naamwoord noemend
en sprak tenslotte
om onbetwister te bestaan en voort te leven
mijn eigen naam tientallen malen voor mij uit.
----------------------------------------
uit: 'oogopslag en eindseconde', 1957.…
Avondpracht
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
439 Avondzon verlicht
de toppen van boom en struik
als wind takken zwaait.…
Zomerschemering
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
580 Hemel bevangt mij
haar mooi neemt mijn adem in
mindful momentje.
Hoe ik geheel en waanzinnig in vervoering raak
door de veranderende kleuren en het geleidelijk donkerder
worden van de lucht waar intense patronen en vormen van licht branden
op mijn netvlies op hetzelfde moment laat verstrooiing diepe sporen na in het hart.
Flora vouwt ieder…
blues
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Mijn vulpen schrijft de blues
Over het beeld in de schemering
Diepe donkere ogen vertel mij niet dat
Het nooit heeft bestaan
Dat ademloze tederheid
Slechts een illusie is
Vertel mij niet
Dat ik moet ontwaken uit de illusie van mijn gedachten
verder dan dromen kom ik niet
Zeg me niets onbevlogen
Over het beeld in de schemering
Duistere…
Zonnebloemen...
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
3.991 Het lijkt net of je nog even naar mij lacht…
Zonnebloemen pluk ik uit de tuin
en neem ze mee naar je graf.
De zon schijnt de laatste stralen,
ik schik de bloemen in je karaf……
De kleur van overal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
512 hand gegeven
in jouw wilde tuin ben jij de
mooiste bloeier op ons land gebleven…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Ik schilder paarse bomen in mijn tuin,
waaruit de eerste bladeren naar beneden
vallen. Bij een zuchtje avondwind zal mij
dit het beste bevallen.
Ik laat de landerigheid in mij nu maar
verdwijnen, als het regenwater de tuin-
tegels spoelt; en een zomergevoel in
mij langzaam laat wegkwijnen.…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Dezelfde bloemen bloeien in de tuin.
Hetzelfde uitzicht over het meer.
Het huis straalt weer in de zon.
We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je bent nu eenmaal
op goed geluk hierheen
gewaaid, een vreemde
waar ik toevallig woon…
Geen enkele dag hoeft mokkend te zijn.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Geduld is als een bloem die niet
in ieders tuin spontaan groeit,
vier en gedenk gerust die tuinmannen
die dat wel in hun tuin hebben uitgezaaid
om het dagelijks als bloembed te koesteren.
Het wellicht zien als een goede papaver
wellicht een prachtig gedresseerd paard
wiens manen je niet eens hoeft te kammen.…
Am Abend da es kühle war. - J.S. Bach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 ’s Avonds als het koel is
stroomt het hart leeg
in de donkere tuin
beklemd door vrees.
Het lichaam met koud zweet
overgeleverd aan het oordeel
dat wacht in de door de nacht
verhulde stad.
Ontheemd en vreemd
voor het eerst wetend
dit is zonder wederkeer.
De tuin bergt de bomen
zwaar als een gesloten droom.…
VROEGE AVOND
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
495 (tanka)
De stad in schemer
is vol vage gestalten,
haast onherkenbaar.
Daarboven blinkt verblindend
zonlicht, tot dalen bereid.…
Geheim
hartenkreet
4.5 met 24 stemmen
1.819 Groot klein geheim
eng erotisch kwelling pijn
streling van zacht zijden handen
belanden in donker schemer
ochtendlicht
draaglast en kracht
-delicaat balans-
ontlaadt in daglicht als
dans van veder.…
Snuffie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
944 Alsof de dood niet zwaar valt
bouwt ze haar leger tegen de schemer,
daalt gehoorzaam door de pijn.
En zij ging rusten
in mijn handen, wachtend op de uitslag
van de witte naalden -
Maar god wat nietig, geen geronk meer
in het mechaniek, geen draadloze
met moeder.…
En weer ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
512 En weer ontwaken
in het morgenlicht
dat gul gestrooid werd
over daken,
en weer de nieuwe dag begroeten
die als een vage schemer
nog zoveel verborgen houdt;
maar dankbaar om het onvermoede
en nooit herhaalde uur
dat nu begint
en tot in eeeuwigheid zal duren.…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 24 stemmen
1.569 Bij het schemer van de dingen
de aanblik veranderd
nog maar licht beschenen
door de kracht van het begin.
keek ik uit naar deze morgen
met zijn nieuwe dingen..
De lucht klaart opbarend blauw
onvervuld licht van verlangen
heilzaam ademend
een nieuw begin.…
Hemels dauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
437 als de schemer invalt
is er geen ontkomen aan
hoe hard je ook rent
word je met huid en haar opgeslokt
geel ochtendlicht kust
's morgens jouw ogen wakker
hemels dauw likt je schoon
voor een nieuwe speelse dag…
Als het licht dooft
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
709 De avond was nog niet compleet
daar duister draalde bij het roze omzoomde
doodskleed van de dag
ik zag een zwaluw scherend afscheid nemen
en de maancontouren als ivoren schemer
plooien in het meer
daar bij de oever lag ik kalm
te wachten tot het donker daalde…
Een zijn brood, de ander z’n ..…
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
658 Getjilp terug, verdekt
in kantelen van struiken,
burcht van heggenmussen,
intussen het rood gespeld
als licht signaal op borst
en graf van menig roodborst,
het brood niet uit de hand
wil eten, verdwijnt het in
de schemer van de dood
en uit het zicht.…
groen ademhalen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
604 ze gaan reeds
groen ademhalen
terwijl de winter doorgaat
hen met kristallen
te behangen
als een spoor van licht
zonder vlammen
die spinragt
in schemerende nachten
om dromen te verhelderen
waar lente
met helle kleuren
de natuur verwarmen…
Het meisje en de draak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
584 Draken ,
in de schemering
ging ik temmen .
Handvol
tamme kastanjes
bracht ik voor je .
Onbekende scheppen
met de leegte van de nachten
beladen,
in jouw haven liet ik zinken.
Roze orchidee
met mijn handen
maakte ik
weer levend.…
Half duister
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 in de greep van de schemer
vertaal jij de beelden beduidend
anders dan ooit tevoren
angstvallig hou je vast
aan al datgene dat je lief is
om de schijn te vermijden
is niets wat het lijkt
duizend vlinders in de lucht
brandt de zon van binnenuit…
schedellicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 hier hoog
mijn ogen zien
achter de bolling
begint de lucht te trillen
schemer verliest
horizon beweegt
ik wil hoger
zien
maagdelijk licht
begroet mij
die eerste straal
mysterieus
ontploft in mijn schedel
daar schijn ik…
WOUDLUST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
393 Onder de bomen
bedekt verzonken schemer
een slingerend pad.
Bij zijn laatste bocht
noodt wijd licht tot snel voortgaan,
dan vragend stilstaan.…
Leven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 De zon
zorgt voor licht
in mijn leven
Net als de sterren
Al schijnen ze maar even
Ik word zwijgzaam
Voel me eenzaam
Lijk me over te geven
Aan de schemering
Zomaar, uit het niets
Ik adem uit en in
En voel een intens verdriet
Omdat al zoveel verloren ging…
vandaag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.839 In de tuin van mijn herinnering,
Pluk ik de bloemen van ons verleden,
En langzaam wakker wordend,
Zie ik door de troebele zee van tranen
mijn lege handen....…