1348 resultaten.
vallen en opstaan
hartenkreet
4.7 met 13 stemmen
972 voelen met haar tranen
Waarbij de geurende wind
Bladeren laat vallen
Waarin het een teken
Van moed en passie geeft
Waarbij de natuur krachtig
Laat voelen wat vallen en opstaan is
Die eikels uit bomen gooit
En bladeren weer omhoog spuwt
Voor een lichte straal
Van een warm stralend zonnetje
Want de zucht waarin het leeft
Zal ooit de vruchten…
Jouw wintergevoel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 zoals Vivaldi in tonen van muziek
door het koude jaargetijde de zon kan laten schijnen
en dat je weer mag zien, dat de kale beuk
nog steeds de kleine vogeltjes op haar takken draagt
elk bevroren twijgje hunkerend in een vergezicht
zich buigt naar helend licht, ook lente vraagt
zie mij die de bloesems naar je adem schrijft
tot een vrucht…
rode kersen
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
781 jij wees
naar de hoge kerselaar
vannacht nog
toen hij zijn wilde vruchten
vallen liet
glimlachte je
‘kom je terug morgen’
en zie nu hoe, naakt in het gras,
de dag fladdert in kringetjes
rond roze en wit
‘ja’, roep ik
‘ja’
ik hoef niet verder te gaan
dan de verwondering die jij me geeft
de zomer in
het is als licht, pas…
Zintuigen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
952 Duinen van melk en honing
het fluwelen strand van je buik
dijken van dijen
de zilte vrucht.
Ik proef de zee van tranen
ze spreken van de liefde die ik vond
aan de kust van jouw mond
woordeloos aan je lippen hangen
tot je zwijgt
in een schreeuw van verlangen.…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 Als een rivier keer ik terug
In een toevloed van zachtzinnigheid
komen oude sentimenten boven
Als de ontroering mij overmant
en het leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid
laat ik je onbezonnen
in het nieuwe herleven
tonen de vruchten…
En de boer bleef ploegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
558 De boer, zo dicht bij moeder aarde,
is het die altijd de innerlijke rust bewaarde
en onbewust zo veel meer wetend
verder zwoegend doorploegde grond bezaaide
om dan te oogsten met liefde en zorg bemeste vruchten
omdat hij moeder aarde paaide.
En de boer zal blijven ploegen
en bezaaide grond voor onkruid hoeden.…
De ochtendzon
poëzie
4.0 met 10 stemmen
4.887 Wijdbeens gaand, balanceren negerinnen
De vruchten op haar hoofd en van haar schoot.
In het goedkoop hotel van Boabdil
Blijven de blinden dicht, de gangen stil;
Alleen een boy gluurt door de gescheurde deuren,
Maar ziet - het is te vroeg - nog niets gebeuren.…
de vlam der liefde
gedicht
2.2 met 67 stemmen
18.662 mijn hart
terwijl mijn stille geest
klapwiekt over de oceanen
zonder te botsen
tegen de deur
tegen het raam
het plafond van mijn woede
zonder voorstelling van de dood
zonder na te denken
over de verslaving van de luxe
te geven,
altijd te geven
daar dacht ik aan
zoals ik dacht aan vrij leven
geven als de fruitbomen
die vruchten…
Voor ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
16 centrum uitsteekt in zee
Voor ons vandaag geen kerkhof, alleen de gedachte
aan wie we begraven hebben en aan de onbekenden
in het wereldomvattende graf van de zee
Voor ons is de bakker vroeg opgestaan, de thee geplukt
en het huis gebouwd, waar wij een week te gast zijn
onder de wolken, kinderen van de zee
Voor ons is het leven met zijn vruchten…
Kringloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
730 Beeldenstorm en kaalslag laten geen spoor van loof en look
vruchten passeren het darmkanaal, worden tot een amorfe brei
in een bodem van afbraak broeit gebladerte als warme rook
een schijnzalig schimmel bedekt de ruïne van aardse barbarij
er borrelt een gistend mengsel in de onderbuik van bedorven jaren
doch in de vochtige kelder blijft de glinstering…
Een boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 Met liefde kerfde jij je naam
in de bast van een jonge boom
bleef daar toen een tijdje staan
vertraagde tijd als in een droom
Vaak kwam jij daarna nog spelen
speels lachend in het vrije veld
en wat alleen de jeugd kan velen
de dagen werden niet geteld
Nu, staat de boom op eigen erf
volgroeid en rijk aan vruchten
geeft schaduw aan mensen…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 jouw storm
niet uit de weg gegaan
heb de buien laten komen
in een paarse hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste vruchten…
De heilige uit zijn nis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 wildernis van het Wad leek vanmorgen
even op een getemd beest ,
de stilte was breekbaar op het moment
dat de heilige zijn woord verbrak en sprak
met de schittering in zijn ogen
zijn borstelige wenkbrauwen scheidde het brakke
water met de waarheid in zijn ziel, in zijn kielzog
liep de koestering naar hoop dat het leven
voor het gerecht nog vrucht…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden gekluisterd"
"maar ik zal de deur niet sluiten
noch de houten luiken
dat beloof ik je, mijn waarde
immers je blik is verre van dood"
"ik zie je wel meer staren
maar dat weerhoudt je niet
rijpe vruchten…
Getekende handen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
588 Vingers aan Zijn handen
schrijven in het zand
van verlaten stranden
en drijvend land
Schrijvende Hand
tekent op de wand
't rijk geschonden
en te licht bevonden
Tekende Hand
schiep ons leven
heeft dier en plant
vormgegeven
Begerige handen
bleven branden
vrucht genomen
dood gekomen
Handen doorboord
aan 't kruis geslagen
gegeseld…
Een spinnenweb vol parels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn zo vaak gewond.…
Schelpen van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 Oorlog aan de andere kant van de wereld
die zijn dode vruchten op onze stranden aanspoelt.
Hoe lossen we dit in hemelsnaam op ...
Hoe vernietig je een oorlog ...
Hoe kunnen we ervoor zorgen dat
onze kinderen
weer schelpen kunnen zoeken
op het strand
zonder verdronken kindjes te vinden ...…
Vijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 Weldra verhoogt de vrucht
zijn suikergehalte wanneer
het gedroogd wordt onder
een Anatolische zon. Een
proces dat onveranderd twee
duizend jaar aan ervaring
winnen kon. Gerimpeld en
gekrompen en geoordeeld naar
zijn pit, bepaalt de boer of
er een reden voor export in zit.…
Kerst 2015
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.231 Een kerstboom, die staat er niet
Vandaar dat je er ook geen pakjes onder ziet
Een kerstmaal, dat komt daar niet
Omdat ze de bodem van haar knip al ziet
Een kerstontbijt wat dan bestaat
Uit 2 beschuitjes met pure lucht
Een kopje thee, voorzien van vrucht
Een kopje koffie zonder iets
En verder komt daar helemaal niets
Een kerstboom, nee die staat…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 de hand van het beest in de boom de buit voor
de geest die geneest in de inktzwarte nacht
die de uitgezette lijnen luid loslaat
in de lucht van de kamer van het meisje
dat vlucht door het raam op straat voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken…
Avondbede
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
503 Neem Heer mijn avondbede
als ik alleen dicht bij U wil zijn
behoed mij in de nacht voor vreze
als de dagen soms doen pijn
Neem Heer mijn avondbede
dat ik morgen nieuw ontwaak
mijn ziel door uw gena bewege
en zo mooiere vruchten draagt!…
Doei winter, adieu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 Ik voel langzaam mijn vruchten
zwellen bij zon en zomernachten
tot het vallen van mijn laatste noten in november.…
Doei winter, adieu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Ik voel langzaam mijn vruchten
zwellen bij zon en zomernacht
tot het vallen van mijn laatste noten in november.…
stokkig zijn | van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 waar 60 kruisjes nu
jouw jaren tellen
vieren wij het weten
dat het mooiste
steeds opnieuw begint
bedwelmend als liefde
geuren de bloemen
van jouw bestaan
die als vruchten rijpen
op het ouderend hout
dat vanaf nu de jaren
als de wijn daarvan
smaakvol in balans
zoet en zilt geladen
stokkig mogen zijn
laat als een goede wijn
na…
mag ik de bloem zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.060 ik was een plant
jij bracht me tot bloei
jouw koestering en warmte
gaven groei een nieuwe kans
de aarde was volmaakt
met norm en waarden toegedekt
het water sijpelde maar heeft
de echte wortel nooit gestrekt
we kenden zon
zagen de vruchten van ons leven
een vroege herfst begon omdat
het stukje lente ging ontbreken
ik bloei in jouw…
Op hoop van Beter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Het is beter dat het onzegbare zwijgt
het is beter dat de mens niet alles begrijpt
het is beter dat een vrucht langzaam rijpt
Het is beter dat je rustig blijft
het is beter dat je niet naar een ander wijst
het is beter dat je naar je eigen boezem grijpt
Het is beter dat je voor een ander geen kuil graaft
het is beter als de ander jou geen stuipen…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 ik heb een boompje opgezet
takken zwiepen in mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode…
lente die nog zomert in mijn geest
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.248 angst die altijd in me strijdt
want ik ben bang geweest
als kind omdat ik onweer niet
voorspelbaar vond en altijd schrok
zie nu de buien dreigen en
de wind uithalend hijgen als
hij vlaagt door het stervend blad
kijk naar de lente die
nog zomert in mijn geest, het
soepele van vroeger lijkt geweest
ik weeg de herfst in de volle
vruchten…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Eindelijk thuis
Ioakim
Ioakim
Ioakim
Mijn vlucht blijkt
mijn vrucht
geworden
door jouw komst
en de haver bloeit
langs de wegen…
Eindelijk thuis –
zij, die mijn vrouw is,
leerde mij de haver
kennen…