1175 resultaten.
WOORDJES LEREN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.183 Hij knikte energiek
zodat er as viel op zijn vest,
maar dat was toch al vies.
Wij lachten half vertederd,
half meewarig, want tragiek
daar wist je alles van en hij,
heel oud, haast vijftig, niets.…
Weerzien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Ik pelde de jaren één voor één uit hun schil
draaide elke maand om hun as
Terwijl de tijd rozen baarde
vroeg ik me af waar jij was
Intussen hebben wij Abraham gezien
En sjouwen moeizaam ons verleden
argeloos tussen twee popsongs door
het zonnige terras van Badlust op
Tussen bier en wijn keken blauwe ogen
ogenblikkelijk verstilde de tijd…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 ja, ik zie u wel denken
in welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het…
Vroeg of laat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 Niet elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
om dan misschien dan weer te vegen
in de verwaaide as van vergetelheid
verteerd in tomeloze bergen liefde
waarmee de wereld ook is geïnfecteerd
word je niet vatbaar voor mijn ziekte
toch zet ik de besmetting in als wapen
in…
Transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
657 gekortwiekte struisvogel
Stak je jouw gevoelens in het zand
Want je mocht niet egoïstisch zijn
Niet jaloers of gemeen zijn
Niet zijn
Zoals zij
Dus hinkte je op één been
Een veel te zware hinkepoot
Van oneindig braaf zijn
Een vernietigende molensteen
Aan je been
Gelukkig kwam de vuurvogel
Die na een pijnlijk proces
Uit haar eigen as…
De woede over een verloren geldstuk
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.289 heen
soms laat ze een hand toe
soms beantwoordt ze een vraag
maar ze let goed op:
niet te veel handen, niet te veel woorden
daar gaat de kring kapot van
Als haar vader haar nadert
om haar een beetje te plagen
laat ze hem maar begaan
tot hij op de rand staat
van haar kring, ze blaast
hij wankelt op z'n kleine benen
draait om zijn smalle as…
Zo klein. Zo kosmisch groot.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Moeder aarde draait om haar as.
De maan draait om onze aarde.
in een onmeetbaar groot heelal.
Mensen draaien dol.
Onze klok draait onbekommerd door.
Totdat een zelfgemaakt projectiel,
ter grootte van een virus,
in onze zelfgegraven vijver viel.
Ons aller leven werd tijdloos stilgezet,
voor een paar weken maar.…
ik geloof nog in jou
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
568 hoe meer mensen sterven
in deze dagen van isolement
des te meer we gedachten erven
van een duivelse dreigement
fiere bomen vallen aldoor om
kwetsbare blaren waaien weg
vooral oud maar ook nog zo jong
ze verworden tot as of zo men verkiest
laten we ze achter bij
de twee engelen met heg
ik voel zelf ook een vrees van binnen
wat is zekerheid…
Engel in de morgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.033 neemt zij mij bij de hand
trekt mij uit bed, mamma mag blijven slapen
Straks als ons hoofd helder gewandeld is
gaan we haar met een ontbijt verrassen
Engel in die oggend
Soggens klop sy aan my kop
vra of ek tuis is en nog steeds van haar hou
Op my ja-knik neem sy my aan die hand
trek my uit die bed, mamma mag bly slaap
Binnekort as…
Atlas torst de hele wereld.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Terwijl de aarde dagelijks
draait om zijn as. Draait Atlas haar naar
het licht. Daar waar het eerder nog nachtelijk
donker was.…
hervonden waarheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
484 hoe de wereld is geschminkt tot een clownerie
in voorbeschouwing vertoont dit spektakel
het einde van het geloof in een afloop zonder pret, gebeden
worden onthuld met bommen en zwaarden
wie de waarheid vindt in toedracht van religie gebasseerd
op narcistische waarden onttroont dit sektarische beginsel
met bijl en as, het vuur smeedt het ijzer…
Tegen welke prijs?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
408 zoekt het in het kleine,
verdiep je in de echtheid
van de mensen, richt je op
hun herontdekte schreden, in
onbestaande mogelijkheden,
misschien onechte treden
beschildert ze met je eigen kleur
van aardse waarheden, waaraan
niet aan te ontkomen valt, het
markeert de meridianen van het
hart naar de ziel, as van het tijdswiel…
Het licht schijnt in de duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 meisjes
van het noorden
terwijl zij hier het werk doen
in de delta, waar ze zich thuis voelen
in de verhalen
van de oude god die de wereld schiep
met gedachten uit zijn hart, levende
woorden uit zijn mond, de Pottenbakker
die de mens boetseerde
verhalen
die hun ziel kneden, nog wat licht geven
wanneer het donker is in hun hart
vol oude as…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
WIT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 het zal me wit
voor de ogen worden
stilletjes worden
we toegedekt
zorgen pas voor morgen
voor de kou ons toegezegd
herinneringen breken open
ik zie me sneeuwballen gooien
met een sleetje lopen
pa op het pad
de as rondstrooien
want het was glad
het weer vullen van
de kit met kolen
een dikke sjaal
handschoenen verbonden
door een…
Spelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 anders te doen
dan wapperend in de zon
te genieten, terwijl ik
inmiddels voor me zie
hoe het allemaal verder gaat
Mijn verliefdheid en het kind
dat mijn been omarmt
datzelfde kind naast me
met haar eigen kind
op de arm, onze voeten
in de branding, één liefde
ademend, drie vrouwen
met wilde haren
net als op de berg
waar ik de as…
Bijna zeven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
521 Je bent zo mooi
je moeder zegt zeg niet
je bent van mij
je bent van mij
van de vlinders vogels bloemen
van de bomen bos en blauw
Je bent de as de mooiste zon de zin
ik hou van jou
ik hou van jou
je bent zo mooi de wolkeloze sterrennacht
de wereld draait je lacht je dacht om mij en hebt gelijk
De wereld draait om jou door jou voor jou…
Stokdoof?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 op het snelwegsonnet van Jan de Woordenaar, zijn bolide slingerend langs smalle lindelanen en vervaarlijk
diepe ravijnen -
een duet tussen een wegpiraat en zijn Oostindisch dove passagiers
______________________________
Ik ga tekeer met dijenkletsplezier
Een dove kwartel springt op
als plevier
En zelfs een feniks rijst plots uit z'n as…
later
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
599 spartelt deze aarde
om haar trage as, inhalig
doch ook verschrompeld
inhaleert ze de lucht
die dik en stroperig
haar luchtwegen sluit
de mensch, van oorsprong
zeer egoïstisch doch een terdege
narcistische leer heeft
dit primaat geëvolueerd
tot wat het nu is
machtig lustig inhalig
onbetrouwbaar, tuig
dat onbetuigd zich laat
gelden…
De hospikken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Dreunend slaan de granaten in bij As Siddiqine.
Kort daarop braakt de radio
de panische stem van de luit:
"Stuur de hospikken, verdomme, de hospikken!"
De hospikken rukken uit.
De hospikken zijn terug,
ze zitten met gebogen rug,
ze zijn bleek, kijken elkaar niet aan.
Het is doodstil, ze zeggen niets.
Wat zouden ze ook moeten zeggen?…
Streven of sterven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
451 dichter-schrijver
die vaak werd gelezen
doch in 't hiernamaals
nimmer werd geprezen
voor wat bij leven
voer werd voor de mezen
doordat geen mens meer las
doodop van 't racen
beeldbellend in het tijdperk
van ontlezen
maar al met al toch niet
echt hoeft te vrezen
als hij of zij door genen
en door dezen
wordt herontdekt, uit as…
Vlucht van licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
231 lees jij ook de vliegers en de strepen,
de gebreken van flats en oude huizen,
of kronkel jij door as langs de buizen,
wat ik vroeg heb, heb je vast begrepen.
ze ademt amper de lievelingsstek
waar het draad zich wikkelt rondom een schaar,
de grond zich voedt met sporen, versleten waar,
en ochtendlicht weer dwaalt naar onze plek.…
Migration blues
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
832 Zo, eerst maar eens de mantel
uit gaan vegen
bedrijven langs de gyrototemwacht
met liefde, want mijn nieuwe kunstplaknagels
zijn splitternackt en lederhosenzacht
Ik klap met dit geheim niet uit de school
ik zuig stof op de amsterdamse zuid-as
de mannen zien mij daar als hun idool
maar 'k laat niks merken, want dat geeft geen pas
ook…
Peuk
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
344 De as valt zonder drama,
grijs bewijs
dat alles wat brandt
uiteindelijk lichter wordt
door te verdwijnen.
Als de peuk wordt uitgeduwd
blijft er niets over
dat me tegenspreekt—
alleen de geur
van iets dat er was
en nooit bleef.…
De dichter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
124 Het masker sluit nauw om het holle gelaat,
terwijl hij de as van zijn dromen verlaat.
Geen troost in de morgen, geen helende hand,
slechts letters van ijswind een stervend land.…
Tranen van het oude dier
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
119 Nu rest slechts de as van een gestolen illusie.
Nabij de bezielde tranen van het oude dier.…
Tied van Leve
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
117 die afstand drieft al dunne ferre,
’t slape is dieper as ooit,
sezoene nervet miene vel,
jonkhede verdwijnt,
miene toekumste dooit.
haore wange
verraodt verte,
die oewe spieghele
miene hert;
die grens wort
al dunne verleght,
sterve groeit hard.
.…
Het hoogelaand
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.780 Het is de lucht achter Oethoezen
Het is t torentje van Spiek
Het is de weg van Lains noar Klooster
En deur Westpolder langs de diek
Het binnen de meulens en de moaren
Het binnen de kerken en de börgen
Het is t laand woar ik as kind
Nog niks begreep van pien of zörgen
Dat is mien laand, mien Hoogelaand
Het is de lucht achter Oethoezen…
Het land lacht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
771 It lân laket
Lamkes en geitsjes binne oars as eamelders,
se dûnsje it libben op it lân.
Se tinke net, se binne programearre
om te bûteljen, by de sleatskanten
del te gean, grinzen te ferkennen.…
Een aorig misverstand.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.378 Nog éns maor is ze kwaod gewest,
moar dat was ook veur 't allerlest;
Went net precies as d'eerste keer
Nam ie zien kruus en droeg het weer.
Siends wier zij beter alle daogen.
Hie had geen kruuske meer te draogen!…