Alle inzendingen over dalen

1980 resultaten.

Sorteren op:

Gisteren

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.453
Gisteren zweeft in flarden rond mijn hoofd, gedachten dalen als druppels neer in de beker van mijn zijn en diep in mij vormt zich een meer van welhaast vergeten verlangen naar dat, wat ooit was en schier ongemerkt tussen mijn vingers gleed.…

Diep geworteld

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
Vandaag is zuiderwind ontwaakt zijn lange lokken doorwaait, Golven tussen berg en dal. We weten dat noorderwind weer op zal staan, Magistaal hard als staal.…

Niet makkelijk

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Het lag op mijn lippen om te zeggen Het spijt me voor die tijd Dat ik door medicijngebruik verblind was Vol met vuur en vol met strijd Het lag op mijn tong je te vertellen Dat ik niet wist wat ik toen deed Mijn leven voelde als een achtbaan Waarin ik roekeloos rondreed Een achtbaan vol met scherpe bochten, diepe dalen, in sneltreinvaart…
Hookie31 maart 2010Lees meer >

Zoetste vrucht

netgedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 681
sirenen, gezang zonder woorden, stapte ze uit haar lichaam, gebaarde met de ogen en haar lippen, vast besloten, alsof ze mij haar zegen gaf,- wacht met wegen niet te lang -, er ligt een een zoete vrucht te rijpen met onontdekte pit, die zal botten, als de Alpentoppen gloeien tegen het decor van het naderend ochtendlicht, ranke dalen…
pama10 mei 2010Lees meer >

Haar hoge C

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Haar hoge C verweeft orkest en viool golft mee op de wind over bergen, door de dalen, streelt ze kussend het ruisende lover in de wolken onder de zon stralend zuiver, geeft ze de lucht een hemels gehoor, zo harmonieus het is alsof ze betovert. Haar hoge C streelt zacht het diepst van de ziel van oor tot oor.…

het vergaan van schepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
Praat me niet van het vergaan van schepen Praat me niet van zandbank,rif of klip Menig schepeling kent wel een dip het roer gaat om De zeilen bollen de verte lonkt en dat klinkt stom: Een schipper zal met de zee niet dwepen Elke golf z'n eigen hoogte daarna z'n eigen dal Er is een kerkhof in de diepste diepte want…

Had mijn bodem lief

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
ik aardde diep in vele generaties had mijn bodem lief het weidse land onder de hoge lucht stond altijd borg voor rust nu scheurt de grond trillen lagen in verzet fundamenten zijn onthecht mijn wortels zijn gespleten de toekomst is vergeten het was geen menselijk falen dat de grond zou dalen maar een bewust genomen gok als zij…
wil melker17 december 2013Lees meer >

Mijmeren.

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Als de avondzon weer gaat dalen de dag wordt ingehaald door de nacht die dan snel zal komen leg ik me neer en slaap met mijn mooiste dromen.…

Gemiste kans

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 846
Ik had moeten weggaan, zei ze Toen het nog kon Maar er was altijd wel iets: Te laat, te vroeg, te koud, te donker Ik had moeten weggaan toen de dooi intrad en het smeltwater in beken stroomde naar het dal Waarna de katjes van de hazelaar Kwistig met hun stuifmeel strooiden Ik had moeten weggaan nog vóór de zwaluwen weerkeerden uit het…

nachtstand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
wanneer blad het oude uur filtert dalen gedachten langzaam af in droomgangen waar tijd niet bestaat en elk perspectief golft op de zachte thermiek van wisselende symbolen de zon mediteert op verdwijning en de stad luistert naar echo's van afkalvende dag en het oog vindt sluimerend het zenit op een windstille plaats losjes neemt…
Kees Visser22 augustus 2011Lees meer >

Ik wil zijn..

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
te banen door de ondoordringbare aarde als de merel, de klanken, de reikwijdte van haar toverfluit verstaanbaar, vol van waarde de sierlijke schelp een symbool van vertrouwen voor wie haar treft als de rietkragen wuivend in vrijheid verbonden met de wal de weerklank over de indrukwekkende bergen voortgaan als de rust in het dal…

STERKEND LICHT

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 577
De milde nacht geurt het verlaten veld toont zijn korte ontluiking gewekte teunisbloemen gaan langzaam open verlangen naar al wat door het duister waart naderbij zweeft en verdwijnt in hun wijde kelken dalen sterrenstralen neer als zachte degenstoten treffen diep _ bezingen het gewone gebeuren zich toe te vertrouwen aan welbekend…

Het magnifieke vergezicht

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
ik wist het vlakke land zee en openheid polders en het eindeloze strand ontdekte heuvels en rustieke dalen op mijn levensloop in jaren botste tegen rotsen bergen die met scherpe kammen wolken snijden aan de horizon zag ravijnen die het kleine van de mens vergrootten door de angst van het begraven zijn ken het magnifieke vergezicht…

de zee die wilde lichter zijn

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 740
Niet aards duivels diepe dalen, maar haar toppen en misschien, de grenzen weg te halen.…

BEWEGEN MAAKT GEZOND!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 976
Als je tijd voelt verstrijken en je wordt niet meer rijker maar armer en armer last van je darmen je voelt je steeds meer bang met een afnemende stoelgang Ga dan, ga dan, blijf, bewegen laat je figuurlijk rondzweven over de paden, breed en smal over de heuvels visa versa dal Ga met jezelf dealen, handelen ga samen of alleen wandelen…
Jean Fermate12 augustus 2012Lees meer >

Wereld vol muziek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 806
de avond na een warme zomerdag klinkt ergens een saxofoon en ontlokt een blijde lach luisterend naar de klanken hoor ik woorden en geniet een gedicht vanbinnen de schoonheid van een lied als spreken in gedichten over liefde en poëzie een briesje in de natuur die verre zachte melodie terwijl stralen van de zon achter de horizon dalen…

bevrijding

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Vanuit deze kamer zie ik op de dalen neer, stijg met de vogels naar haar gedachten. Ik probeer dit huis te ontvluchten, het lukt niet meer. Daar ligt mijn oorsprong, onder wortels verscholen, in de beek, in het gras ja, ook in het licht dat sprankelt over het water mij in haar schaduw laat dolen.…
bimo23 november 2013Lees meer >

duizend jacobsladders

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
gouden wolken dalen neer… lucht als een gedicht gevoelvol warm verlicht de zon een adempauze lang op mijn gezicht ik glimlach zacht en laat het beeld haar ingewerkte impact doen slechts duizendmaal en één, een zoen een streling onverdeeld langs buik en rug ik wil terug naar dat moment klimmen, op de ladders van een gulden dag ik…

Hun steile eindigheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
zag het landschap in vaste lijnen bergen in hun vaag verschijnen beliep de paden diep in dalen beklom hun steile eindigheid verloor de horizon verdwaalde snel in onherbergzaamheid was mijn oriëntatie kwijt in een wereld die niet aan mijn voeten lag probeerde op mijn schreden terug te keren accepteerde de vertrouwensbreuk…

Een tint geschil

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Ja, ik was bijna weer in het dal dichtbij de groene weiden! Daar liep ik in een luchtaanval tinten grijs niet te vermijden Deze wolken als nooit tevoren vlogen me met hagel om de oren Het werd nog voor er iets zou bloeien een gevecht in plaats van stoeien…

de beeldhouwer

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 625
als woorden op water geef ik van jou van iemand de naam het spreken de verbinding naar heimwee het blad naar golven het hoofd wat scheef in een lichtgebaar van voet naar hals het tillen het dalen de greep van gisteren van vlucht naar aarde de hand in je haren gedachten dicht van ziel naar adem de stilte glijdt langs rustende jaren…

Doorreis

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 450
op voorhand van een nog onbetreden oord voel ik de schemer dalen die alles in koudvuur smoort weldra is het al weer herfst met kleuren die je zo bemint de winter die geen droogte kent, geen genade vindt ik snuif vertrouwde geur nu je hier nog even bent voordat je gaat naar een plek waar niemand je kent voor het onbeschreven…
Iniduo12 augustus 2015Lees meer >

DE WEDSTRIJD.

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Één voorbeeld doet uw trouw ver onder de onze dalen, Haalde Orfeus niet zijn vrouwtje uit de hel; Wat vrouw dorst ooit haar man daar halen?…

Jong was nog de maand van maart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
De eerste vlokjes dalen aarzelend neer, intiem en mollig, een zigzag-zicht. Belofte van meer en meer. De tinten van de narcissen krimpen in door wit. Vogels duiken pijlsnel in de nissen. Het spiraalt overal. Wat komt er nog meer? Even zingt lieflijk een vogel, nog pril als weerlicht. Verzilverde stilte daalt nu verder neer.…

Stapgewijs is wijs

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
behoedzaam glijden we naar mei een koude maand voorbij het diepe dal van een onpeilbaar heelal omgeven door nieuwe kracht voor onze vertwijfeling een lichtstraal van de ochtendzon glijdt verder als maar verder hier en overal 't licht der wereld door 't blauw heelal raakt de boomschors en verlicht…

In rode wijn

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.360
In rode wijn droomt zon haar bergen wolktlucht omhoog langs hellingen om op de top het zicht te tergen van verleidelijk groen naar donker dreigend de witte kam met sneeuw lijkt blijvend een markeringspunt als het zicht ons wordt gegund de zomer zindert in het warme dal van geel en witte huizen de straten zijn er smal in…

Goliaths voet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
witte sneeuw hard glinsterend onder de stekende zon al wat zolang al treurt en kermt knarst onder Goliaths voet in nederlagen in de donkerste dagen een brug over het ravijn de ster het lied van leven een kerstgeschenk aan jou gegeven het paradijs herschiep berg en dal weer juichen liet rondom de zon…

Zee boven de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Er drijft een dunne zee boven de zee, ik zweef overal, oneindig tussen voorouders en ongeborenen De zee kust en speelt trekt me onder water mee in hoge schuimkoppen die uiteenspatten in mijn nieuwe regenboogslierten over de zee, van de zee de barende zee verzwelgende zee verdampende zee die diepten van dalen maakt, scheppende duisternis…
Zywa4 februari 2023Lees meer >

Zo gaat de tijd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 596
met watervallen - naar diepe dalen en naar turbulente meanderende stromingen soms als een rustig en gezapig kabbelende beek ik zit aan de oever ervan libellen proberen me iets te vertellen - ik luister - ze wieken zacht en regelmatig…
BKNWRM11 oktober 2023Lees meer >

ZONDVLOED

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 532
huizen die boven het dal uitkijken lijken ernstiger, alsof ze waarschuwen hoe ze wijs uit hun grote ramen staren dorre bladeren haasten zich de kade af, storten zich ritselend in de stroom onder de brug verzamelen mensen, ook zij kunnen niet meer terug er is enkel de regen; de brug; de mensen; de woorden tussen hen, onuitgesproken…
BKNWRM28 juli 2025Lees meer >