1980 resultaten.
Gisteren
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.453 Gisteren zweeft in flarden
rond mijn hoofd, gedachten
dalen als druppels neer in
de beker van mijn zijn en
diep in mij vormt zich een
meer van welhaast vergeten
verlangen naar dat, wat ooit
was en schier ongemerkt
tussen mijn vingers gleed.…
Diep geworteld
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
480 Vandaag is zuiderwind ontwaakt
zijn lange lokken doorwaait,
Golven tussen berg en dal.
We weten dat noorderwind
weer op zal staan,
Magistaal hard als staal.…
Niet makkelijk
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.187 Het lag op mijn lippen
om te zeggen
Het spijt me
voor die tijd
Dat ik door medicijngebruik
verblind was
Vol met vuur
en vol met strijd
Het lag op mijn tong
je te vertellen
Dat ik niet wist
wat ik toen deed
Mijn leven voelde
als een achtbaan
Waarin ik roekeloos
rondreed
Een achtbaan vol
met scherpe bochten,
diepe dalen,
in sneltreinvaart…
Zoetste vrucht
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
681 sirenen, gezang zonder
woorden, stapte ze uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de Alpentoppen
gloeien tegen het decor van
het naderend ochtendlicht,
ranke dalen…
Haar hoge C
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.160 Haar hoge C
verweeft orkest
en viool
golft mee op de wind
over bergen,
door de dalen,
streelt ze kussend
het ruisende lover
in de wolken
onder de zon
stralend zuiver,
geeft ze de lucht
een hemels gehoor,
zo harmonieus
het is alsof
ze betovert.
Haar hoge C
streelt zacht
het diepst van de ziel
van oor tot oor.…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
Had mijn bodem lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ik aardde diep
in vele generaties
had mijn bodem lief
het weidse land
onder de hoge lucht
stond altijd borg voor rust
nu scheurt de grond
trillen lagen in verzet
fundamenten zijn onthecht
mijn wortels
zijn gespleten
de toekomst is vergeten
het was geen menselijk falen
dat de grond zou dalen
maar een bewust genomen gok
als zij…
Mijmeren.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
589 Als de avondzon weer
gaat dalen de dag wordt
ingehaald door de nacht
die dan snel zal komen
leg ik me neer en slaap
met mijn mooiste dromen.…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 Ik had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het…
nachtstand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 wanneer blad het oude uur filtert
dalen gedachten langzaam af
in droomgangen waar tijd
niet bestaat
en elk perspectief golft
op de zachte thermiek
van wisselende symbolen
de zon mediteert
op verdwijning en de stad
luistert naar echo's
van afkalvende dag
en het oog vindt sluimerend
het zenit
op een windstille plaats
losjes neemt…
Ik wil zijn..
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
656 te banen
door de ondoordringbare aarde
als de merel, de klanken,
de reikwijdte van haar toverfluit
verstaanbaar, vol van waarde
de sierlijke schelp
een symbool van vertrouwen
voor wie haar treft
als de rietkragen
wuivend in vrijheid
verbonden met de wal
de weerklank
over de indrukwekkende bergen
voortgaan als de rust in het dal…
STERKEND LICHT
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
577 De milde nacht geurt
het verlaten veld toont
zijn korte ontluiking
gewekte teunisbloemen
gaan langzaam open
verlangen naar al wat
door het duister waart
naderbij zweeft en verdwijnt
in hun wijde kelken
dalen sterrenstralen neer
als zachte degenstoten
treffen diep _ bezingen
het gewone gebeuren
zich toe te vertrouwen
aan welbekend…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
de zee die wilde lichter zijn
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
740 Niet aards duivels diepe dalen,
maar haar toppen en misschien,
de grenzen weg te halen.…
BEWEGEN MAAKT GEZOND!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
976 Als je tijd voelt verstrijken
en je wordt niet meer rijker
maar armer en armer
last van je darmen
je voelt je steeds meer bang
met een afnemende stoelgang
Ga dan, ga dan, blijf, bewegen
laat je figuurlijk rondzweven
over de paden, breed en smal
over de heuvels visa versa dal
Ga met jezelf dealen, handelen
ga samen of alleen wandelen…
Wereld vol muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
806 de avond
na een warme zomerdag
klinkt ergens een saxofoon
en ontlokt een blijde lach
luisterend naar de klanken
hoor ik woorden en geniet
een gedicht vanbinnen
de schoonheid van een lied
als spreken in gedichten
over liefde en poëzie
een briesje in de natuur
die verre zachte melodie
terwijl stralen van de zon
achter de horizon dalen…
bevrijding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Vanuit deze kamer
zie ik op de dalen neer, stijg met de vogels
naar haar gedachten. Ik probeer dit huis
te ontvluchten, het lukt niet meer.
Daar ligt mijn oorsprong,
onder wortels verscholen,
in de beek, in het gras
ja, ook in het licht
dat sprankelt over het water
mij in haar schaduw laat dolen.…
duizend jacobsladders
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
497 gouden wolken dalen neer…
lucht als een gedicht
gevoelvol warm verlicht de zon een
adempauze
lang op mijn gezicht
ik glimlach zacht en laat het beeld
haar ingewerkte impact doen
slechts duizendmaal en één, een zoen
een streling onverdeeld
langs buik en rug
ik wil terug naar dat moment
klimmen, op de ladders van een gulden dag
ik…
Hun steile eindigheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 zag het landschap
in vaste lijnen bergen in
hun vaag verschijnen
beliep de paden
diep in dalen beklom
hun steile eindigheid
verloor de horizon
verdwaalde snel
in onherbergzaamheid
was mijn oriëntatie kwijt
in een wereld die
niet aan mijn voeten lag
probeerde op mijn
schreden terug te keren
accepteerde de vertrouwensbreuk…
Een tint geschil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Ja, ik was bijna weer in het dal
dichtbij de groene weiden!
Daar liep ik in een luchtaanval
tinten grijs niet te vermijden
Deze wolken als nooit tevoren
vlogen me met hagel om de oren
Het werd nog voor er iets zou bloeien
een gevecht in plaats van stoeien…
de beeldhouwer
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
625 als woorden op water
geef ik van jou van iemand
de naam het spreken
de verbinding naar heimwee
het blad naar golven
het hoofd wat scheef
in een lichtgebaar
van voet naar hals
het tillen het dalen
de greep van gisteren
van vlucht naar aarde
de hand in je haren
gedachten dicht
van ziel naar adem
de stilte glijdt
langs rustende jaren…
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
DE WEDSTRIJD.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.104 Één voorbeeld doet uw trouw ver onder de onze dalen,
Haalde Orfeus niet zijn vrouwtje uit de hel;
Wat vrouw dorst ooit haar man daar halen?…
Jong was nog de maand van maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 De eerste vlokjes dalen aarzelend neer,
intiem en mollig, een zigzag-zicht.
Belofte van meer en meer.
De tinten van de narcissen
krimpen in door wit.
Vogels duiken pijlsnel in de nissen.
Het spiraalt overal. Wat komt er nog meer?
Even zingt lieflijk een vogel, nog pril als weerlicht.
Verzilverde stilte daalt nu verder neer.…
Stapgewijs is wijs
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 behoedzaam
glijden
we naar mei
een koude
maand
voorbij
het diepe
dal
van een
onpeilbaar
heelal
omgeven
door
nieuwe
kracht
voor onze
vertwijfeling
een
lichtstraal
van de
ochtendzon
glijdt
verder
als
maar
verder
hier
en overal
't licht
der wereld
door
't blauw heelal
raakt de
boomschors
en verlicht…
In rode wijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.360 In rode wijn
droomt zon
haar bergen
wolktlucht omhoog
langs hellingen
om op de top
het zicht te tergen
van verleidelijk groen
naar donker dreigend
de witte kam met
sneeuw lijkt blijvend
een markeringspunt
als het zicht
ons wordt gegund
de zomer zindert
in het warme dal van
geel en witte huizen
de straten zijn er smal
in…
Goliaths voet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 witte sneeuw
hard glinsterend
onder de
stekende zon
al wat zolang al
treurt en kermt knarst
onder Goliaths voet in
nederlagen
in de
donkerste dagen
een brug over het ravijn
de ster het lied van leven
een kerstgeschenk
aan jou gegeven
het paradijs herschiep
berg en dal weer juichen
liet
rondom de zon…
Zee boven de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Er drijft een dunne zee
boven de zee, ik zweef
overal, oneindig
tussen voorouders
en ongeborenen
De zee kust en speelt
trekt me onder water
mee in hoge schuimkoppen
die uiteenspatten in mijn
nieuwe regenboogslierten
over de zee, van de zee
de barende zee
verzwelgende zee
verdampende zee
die diepten van dalen
maakt, scheppende
duisternis…
Zo gaat de tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
596 met
watervallen - naar diepe
dalen en naar turbulente
meanderende stromingen
soms als een rustig en
gezapig kabbelende beek
ik zit aan de oever ervan
libellen proberen me iets te
vertellen - ik luister - ze wieken
zacht en regelmatig…
ZONDVLOED
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 huizen die boven het dal uitkijken
lijken ernstiger, alsof ze
waarschuwen
hoe ze wijs uit hun grote ramen
staren
dorre bladeren haasten zich de kade af,
storten zich ritselend in de stroom
onder de brug verzamelen
mensen,
ook zij kunnen niet meer terug
er is enkel de regen;
de brug; de mensen;
de woorden tussen hen,
onuitgesproken…