825 resultaten.
- Schemering sterft weifelend -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
858 scheidt de nacht de sterren van jou,
als verstrooiing van het zonlicht, dauw
de zon, die recht onder de horizon verdwijnt
vanzelfsprekend de vanzelfsprekendheid
en in mijn hoofd, als duizend lichtpuntjes
verdeeld.. het zonlicht gereflecteerd
verkruld en lang overleden
druisen 1000 ongestelde vragen
dag vraagt vannacht terug
wat blijkbaar…
Ik ben mij en mij ben ik!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
627 ‘s Morgens bij het ontwaken van de dag
zie ik schittering van de dauw op het gras,
maar ook de hartenpijn van een bloem
die niet meer bloeien mag.
Haar tijd is voorbij, gelukkig het mijne niet.
Er zijn kleine dingen waarvan ik geniet.
Een vogel die voorbij vliegt
Is een aangenaam gevoel van mijn geluk.
Had ik daaraan ooit gedacht?…
De pracht van een roos
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
424 Een jeugdige roos
bloost in vroege ochtendzon
liefde ontvlamt weer
Wanneer een nieuwe morgen ontwaakt
besproei ik jou met mijn dauw jouw frêle blaadjes opdat
ze weer zullen kleuren in kracht en pracht op hetzelfde moment laat ik
tranen van geluk en voorspoed vloeien over hen heen en ruim hun afgelopen donkerte op.…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 Voor dag en dauw kwamen ze
twee stoere mannen
de laatste hand
aan rekstokken leggend
vlakbij een rietkraag
aan de waterkant
Tropische hitte
doorgonsde de dag
maar wie ook passeerde
ieder negeerde
de stokken, geen keurde
ze waardig een blik
In de zonnegloed, 's avonds
werd het domein verkend
en betreden en elke
rekstok huidstrelend…
Rivier onder de appelboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 Dingen van de dag verdwenen traag,
geur van hooi vulde de lucht, zo vaag,
speelgoed lag in het gras, nat van dauw,
kinderen lachten in bad, ver en nauw.
Toen hoorde ik ganzenvleugels slaan,
hoog in de hemel, een leeg en stil waan,
iemand kwam naast mij zitten, jij was het,
dichtbij, zeldzaam zacht voor onze leeftijd, net.…
Morgen
gedicht
3.9 met 27 stemmen
14.007 Elke zon stijgt vroeger, lichter
Boven glans van dauwen wazen;
Iedere avond haalt ons dichter
In zijn sterrenvol verbazen,
Lichten achter lichten lichter.
Teerder voelt ons hart zijn vader
Neigen naar zijn innger missen;
Zachter trekt zijn liefde ons nader
Aan zijn harts geheimenissen -
Lief, het hart van welk een vader!…
De Lijster
poëzie
4.6 met 9 stemmen
3.003 Hij had het klooster
vroeg verlaten: op de paden
Lag de dauw: de hyacinten
Hingen blauwgetrost te bung'len
in de scheem'ring tussen 't hakhout,
Leeuw'rikken, die luchte-krekels,
tjirpten hel in hoge hemel:
Web van klank in web van stralen.
Neuriënd liep hij: gonsde een kever
Langs zijn voorhoofd?…
Vitamientje chemicalie
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.031 het hek naar zijn huisje
was in de kleur van de haag
diep en donker heldergroen
het werd een mooie dag vandaag
de zon parelde nog laag in stand
er wachtte hem een blauwe lucht
een spinnerag met laatste druppel dauw
hing windstil, er was geen zucht
terzijde van het stenen pad
dat als een loper naar zijn huisje leidde
groeide onbespoten…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 lippengemurmel,
't Lichaam naar 't kittlen der smart slingert, en buigt, en verwringt:
Zinken in koesterende armen, bij 't plukken der maagdlijke rozen;
Ploegen de lieflijke beemd, d'akker, aan Cypris gewijd:
Vellen de drillende thyrs in de bloeiende hof van Cupido:
Drinken het vuur met het oog, boezem, en lendenen, in:
Zweten een vruchtbare dauw…
Ontwaak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.489 Wen blozend van leven de rozenknop zwelt,
Een aâm van wonne waait door 't veld,
Ontwaken in 't nestje de vogelen klein,
En drinken de dauw van hun vleugelijn:
En gij slaapt!…
Dialogue mystique
poëzie
3.3 met 3 stemmen
962 de dauw
Der nacht dampt uit uw donkre kleren.
Wilt ge den jammer van dit uur vermeêren,
Dat bitter is van wroeging en berouw?
Ik ben om u de woeste weg gegaan,
Door wildernis en doornige valleien.
Ik hoorde u, hopeloos, om deernis schreien ...
Laat ge mij voor gesloten deuren staan?"…
zo zin in zomer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
vroeg in de ochtend al
in het groen zingen vogels
een wandeling lonkt
lopend door de dauw
begint elke morgen weer
de dag als een droom
ik heb zo zin
zin in de zomer
elke dag zonnig
het leven vieren
in een tuin vol bloemen
zacht gekust door de zon
geniet ik het ontbijt…
De appelboom
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.609 Als lakens ligt de dauw op bleek en haag
Versteven naar wat zonneschijn te wachten
En slaat in wolken op en regent traag.
De struiken tinkelen met haarfijn ijzel.
En in de hof, de dragende appelaar
Komt uit de damp reusachtig te verrijzen,
Met ronde konen en veel grijzend haar.…
Morgen breekt aan
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
463 si=YZissbe1dPHpJHE1
__________________________________
MORNING HAS BROKEN
Morgen breekt aan als
de eerste morgen
Van alle vogels
zong merel 't eerst
Zang zij geprezen
lof aan de morgen
Beide gerezen
in 'n nieuwe wereld
In regenstralen
licht uit de Hemel
Als d'eerste dauw vlijt
op 't eerste gras
Lof aan het…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 Het dorre groen wil zich baden
in dauw en druppels, drinken van de wolken.
De duiven schuiven naar de schaduw,
bedelen tam
zwelgen het zwervend voer,
met hoogrode poten in het grind,
een gewelfd pad, waar zijn bestemming begint.
Daklozen, dolers met de blos van wijn
die ze slempen, schuren hun zolen glad.…
Moeder dicht
gedicht
3.6 met 45 stemmen
49.601 'als dauw die druppelt van de trage bomen'
Als jij nog één keer binnen durft te komen,
dan krijg je geen vanille-vla vanavond!
'zo druppelt in dit hart tezeer gehavend'
Je moeder dicht. Ze heeft geen tijd, totaal niet.
Als vader thuiskomt gaat het helemaal niet.
Je moeder zou een Shakespeare kunnen zijn.
Ze is het niet.…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -
op aller grachten zomen
staan bloemekens te dromen,
knikkende, geurende, slapensmoe,
de heldre lentemorgen toe.…
Stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Starende ogen kijken wat wazig naar opspattende dauw vermengd met verloren tranen.…
Moekemee & Hekkeran
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
449 '
Gelijk der woelwater gewoonte was
De twee vertrokken in de herbergnacht
Tezamen als een rolmops opgerold
Doldronken doch reeds vroeg voor dag en dauw
Toog 't tweetal in de trekschuit langs het jaagpad
Desanderendaags in hermandadse kleren
Dra hoorden zij vier parlevinkers spelen
Michiel, piet hein, jan-joris en corneel
Ditmaal wou…
A fortnight
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
649 Voortouw
werd as verbrande kool in 't groene graf
van wildernis in wat ik tegenkwam
In vrijheid heb ik mijn proloog geschreven
maar kijk nog steeds in bodemloze leegte
avonturier in denim jeans op jacht
naar volgevreten wild, meer dan 'n lichaam
doch zonder sporen van een worsteling
tussen wie ik ben en wie ik was
Ik neem voor dag en dauw…
Dageraadsfluister
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
234 Waar de horizon nog slaapt in grijze wolkenmantels dik,
kust de dauw de halmen met een kus zo koel en teer.
De aarde ademt langzaam, geur van vocht en mos verspreidt,
en in die stilte hoor ik ‘t hart van ‘t land dat klopt als ‘t mijne.…
Wanneer gij mij beziet
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.406 De bloemekens zien drinken
de dauw, verfrissend nat;
de beiaard horen klinken,
als ‘t feest is in de stad;
een maagdelijn betrappen
in Eva’s kuis gewaad:
mijn leger binnenstappen,
als ‘t uur der spoken slaat.
Dat al, rechtuit gesproken,
haalt bij de wellust niet,
die gij verwekt, Katoke,
wanneer ge mij beziet!…
LACHEN EN SCHREIEN.
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.447 Schrei daarom niet, want als gij schreit,
Dan zal ik zelf gaan schreien wij1 ik schrijf,
En al die schonen bloemen van mijn zang
Zal 't zijn of er een dauw van tranen drijv'
Om hen, om mij, tot 'k eindlijk lang, heel lang,
Zal moeten wenen en geen trooster blijf,
En niet meer schrijf en enkel lijd.…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Gij, die alom op berg en dalen,
Nu doodlijke eenzaamheid ontmoet,
Verlatene akkers, stille weiden
Met rustig slapend vee, begroet;
Die 't matte loof van bos en velden
Met koele dauw verkwikken ziet,
En door uw glans in ieder dropje,
Een schitrend diamantje biedt.…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 Vogels fluiten
Een dag ontstaat
Een mens stopt met dromen
Een wekker stopt
Tandpasta glorieert
Pindakaas popelt
Jan de Hoop groet
De mok kleurt
Een hond blaft
Een man groet
Als altijd
Mogguh
Een klap valt
Een steen vliegt
Een vrouw kermt
Een gedachte sluit
Een lampje gaat uit
Dag en dauw lacht
Groen is rechtdoor
Snelbinder…
Lachen en Schreien.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.182 Schrei daarom niet, want als gij schreit,
Dan zal ik zelf gaan schreien wijl ik schrijf,
En al die schone bloemen van mijn zang
Zal 't zijn of er een dauw van tranen drijv'
Om hen, om mij, tot 'k eindlijk lang, heel lang,
Zal moeten wenen en geen trooster blijf,
En niet meer schrijf en enkel lijd...…
Meeuwen.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.008 Het effen luchtengrauw
Gaat bloeien in droombloesemwolkjes blank als dauw.
Blanker ligt waterzee in sneeuwen golvenlijnen....
Blanker is witte kust in eindloos parelzacht....
Sneeuwiger lomer slag der sneeuwen meeuwenwieken....
De blanke stilte beidt het droomteer openkrieken
Van hemel in de maanlichtluistre' augustusnacht.…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
233 Toekomst trilt mee
In nevel gesluierd land
Zacht fluisterend
In het verschiet
Voor de vroegste dauw
Opgestaan
In het zicht
Van een gloednieuwe maan
Waar zij ooit begon
In het eerste licht
Van de pasgeboren zon
Toekomst groeit in scheurtjes
Van vandaag
Voedt zich uit de bodemlaag
Ademt onze gedachten
Draagt zij onze krachten
als…
KARREKIET
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
863 Zie, de zon is opgegaan;
't Wolkt en walmt langs 't water henen;
Bloemen lachen, bloemen wenen,
't Kelkje met de dauw belaân.
Gele boterbloemen pronken;
De veergeetmijnietjes lonken,
En de waterroos ging los,
't Riet schudt de gepluimde bos.…
Sulveren lint
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
969 De dauwe kuollet myn fuotten, ynein en neaken
Ik tankje God
Foar de Simmer
Foar de Hjerst
Foar Hjoed, de dei dat ik de kâns krige om dy te treffen
Ik winskje dy it alderbêste!…