1227 resultaten.
de leegte van een herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 zo nu en dan is er even die
glans van een vervaagde
herinnering, het venster
ruw van oudheid met wat
glas waar het licht van schuwt
mijn zomer is de grijns van
de verniste wolken voorbij en
duidt mijn bestaan op de aflossing
van karma, niets tegenstrijdigs
verhaalt het verleden in het lijden
van telkens het ontwijken ervan
nochtans laaf…
BEDEELD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Hij geeft te verstaan:
"Jouw handen, door God gezegend, mogen
krachtig reinigend door dit gebouw gaan,
de glans van kunde en vernuft verhogen."…
Ridder
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.349 1 Het kind is wijs.
2 Het kind weet weinig maar wel zeker.
3 De mantels glanzen dof,
4 van ouderdom en betekenis,
5 een purperen glans over het zwart.
6 Dan was jij de vijand.
7 Dan vochten we tot de avond.
8 Het kind brandt zich
9 aan de schoonheid van het speelgoed.
10 Het mompelt.…
Geen afscheid waardig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
668 De glans op haar
gezicht herinnert me aan druppels dauw in
het eerste ochtendgloren
het zou me zoveel meer bekoren
als de sfeer niet zo geladen was
de stilte drukt mijn borstkas naar binnen
mijn moeder zwijgt, in meer dan honderd talen
mijn adem hapert even in het halen
doodse stilte, ijzige kilte
geen sorry, geen fijn dat je er…
Herfst
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.032 En in de lucht des vochten uchtends hangen
De laatste dunne blaad'ren van het jaar,
Als in het zwarte takkennet gevangen,
Met fijne glans van kleuren naast elkaar.
Zo louterde de pracht zich van de lange
En luide lichttijd en de brede schaar
Van groengedoste bomen, tot die bange
En tere lichtkleur van het late jaar.…
Uiteenlopende waarden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
748 Goud of zilver brons, 'k heb mij nimmer hierop toegelegd
daarvoor ben ik een te grote dromer
gun een sporter graag de gouden glans en roem,
heb ook vrede als Mercurius handel laat gedijen of
Fortuna elders wonderen doet.…
Golven voor de toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Als golven die op kiezelstenen stranden
als jagend tijdverschijnsel in de stormen
zal mijn gedachte strijden tegen banden
die leven klemmen tussen oude vormen
zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht,
maar wel in glans door oude zon beschenen,
dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht,
het helder schijnsel zal zijn krachten lenen
dan…
ik ben de desolaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
730 ik regeer weer over rotsen
bergen zijn teloor gegaan
dalen vol ontgoochelden
idealen van hun glans ontdaan
bloemen bloeien minder kleur
ze knakken voor het sterven
lucht verliest zijn geur
zaden zullen nooit meer lente erven
blauw klaart zomers helderheid
het zinderen is afgevlakt
kaalheid legt de schimmen bloot die
troosteloosheid…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Deze dagen geven geen omhelzing van een zomerwind
al is er veel dat mijn leven kleur en glans kan geven.
Op vleugels van verbeeltenis van een onbevangen kind
heb ik in mijn gedachten veel aan jou daar geschreven.…
z.o.z.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
611 meteorologisch, astronomisch
Zowat de derde dinsdag van september
Zie zomer's zotheid, droog zijn eik en linde
De zonderlinge wijsgeleerde Zeno
Zocht nooit de zon in schemeravonduur
Hij mengde zevenkruid met zengend vuur
Door vruchtbaar zaad gewerden hem zes zonen
Zoet hoeft geen krans, want goed is zoete wijn
Kurkdroog als ommezijde glans…
Wat echt telt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
480 Heel helder wordt wat telt: de liefde zonder woorden,
het ongevraagd vergeven waar de ander gaat
voorbij de grens van wat de minne vroeger kleurde
en wat haar luister was en glans in lentetijd.
Het is weer herfst, maar nooit voorgoed voor wie eens kende
wat hem of haar tot schreiens toe ooit heeft verblijd.…
Aan de oever der rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 het uiterlijk van de dichter werd zacht wanneer
het de gevoelens weerspiegelde waarvan het
hart sprak verlicht door een glans van liefde
goedheid en waarachtige toewijding
des te sterker voelde de kunstenaar
in het bewogen hart de angel van de
duivelse kwaadaardigheid steken, hier
en daar en overal waar de echo’s
van het kwaad weerkaatst…
Waar ziel aan ziel zich in het huwelijk bindt
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 Zij duldt van tijd geen dwang, zelfs als zijn zeis
De jeugd en glans rooft van haar lippenrood:
Tijd deert geen liefde op zijn korte reis
En heeft geen vat op haar tot aan de dood.
Zo er bewijs is dat ik dwaal hierin
Dan schreef ik niets, en werd er nooit bemind.…
Kniesoor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 Vervreemd is niet hoe we
onszelf ervaren, althans
niet bewust maar de band
met onszelf raakt vaak
verloren in de jacht naar glans,
rijkdom of glorie, zo lastig
te vinden in de kadans
van de dagelijkse routine,
terwijl succes onderhand
wel het doel van dit leven,
waar iedere dag op de balans
positief moet uitslaan zodat
onze energie godgans…
Heel veel liefde
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
450 ook
van onze liefde
te dromen om er
dan weer op te teren
dat stukje rode draad
zal ons het leven leren
helaas worden onze
handen steeds leger
de tijd is van nature
geen weggever
hebben wij het
toch fout gedaan
hadden wij toch met
eer paar gebedjes
voor plezier moeten gaan
en dan de herinneringen
genoten hebben in de tijd
met glans…
Oktoberfest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
714 Bier vloeit rijk in gouden glans,
ied’reen sjanst op een vrolijke dans.
De glazen klinken, hoog omhoog,
een glimlach breekt als ochtendrood.
Wie samen viert vergeet de tijd,
het feest omarmt zo wijd en breit.
De herfstwind draagt een warme lach,
de dag wordt feest, de nacht wordt zacht.…
De Nederlandse taal.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.466 rijke en stoute taal,
Haar eigen glans ter tinne voerend',
Doet schitt'ren Neêrlands wapenpraal;
Nu zouden we, als een slavenstoet,
Versmadende eigen overvloed,
Ons met geleende lompen tooien?…
De maan verrijst
poëzie
3.3 met 15 stemmen
3.444 Daar is de maan in al haar glans verrezen:
Zo rijst Mathilde voor het dromend oog! -
--------------------------------------------------------
Uit: Verzamelde gedichten…
Waar is de lente
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.221 Dan lijk ik op de lente
en strooi een heldere
glans over de morgen,
ik voel me door
de balsemwind geborgen.
Soms,
heel soms,
verbeeld ik me de zomer,
ik kan de tijd met
mijn lach vertragen
en word als een vlinder
van bloem tot bloem gedragen.
Soms
voel ik me
zo onzinnig klein in iedereen.…
DIE OOGJES
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.974 Ik heb haar nog lang nagekeken
en opeens was ze verdwenen
'k denk nog vaak aan die oogjes
geen glans was erin verschenen.
Dat kind van misschien vijf jaar oud
waarbij pijn in haar oogjes stond
ik zou willen, al was het voor één keer
dat ik dat lieve kind weer vond.…
Ik voel mijn leven...
poëzie
3.2 met 18 stemmen
2.607 -
O droom van hoge schoonheid, die mijn schreden
voorlichtte, - tot uw puurste glans gerezen
vervliet ge allengs...
En 't jammerlijk verleden
jaagt stormend door de diepten van mijn wezen
in zulk een koorts van haat en woede aan 't loeien
als stond heel de aarde in vlammend bloed te gloeien.…
Dorpsdans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
3.346 De vedel zingt, waar roos en wingerd-ranken
Verliefd omhelzen 't huis des akkermans,
En gloeien in de avond-purper-glans, -
En twintig menschen rijzen bij die klanken;
Het avond-maal heeft uit: van dis en banken
Verdween der jonkheid blij geschaarde krans, -
De vlugge voeten reien zich ten dans,
En de arm buigt om de leesten heen, de slanken…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 je weerkaatste
glinsterde en dook
warm op mijn huid
waar kleine stukjes
winterwit er wel
heel snel uit
sprongen in de vol
roodbruine glans
van het zonlicht
voorhanden
zonder mijn vel
ernstig te verbranden
eindeloos goddelijk
was het zonnebad
dit jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte…
Huivering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.129 Je gezicht glimt een blijde glans.
De sluizen van je lippen spuien
het schuim van het brakke zout
waarin mijn angst promt teloorgaat.
In een rivier van dromen
doop ik mijn open ogen.
Mijn hart smelt het ijs
van zwartgevroren bloed.
Over ons huivert een gloed,
wij hebben elkaar gewonnen.…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 alleen maar vluchten
voor het aankomend noodweer
Ik wil dansen langs de huizen
maar mijn benen zijn vermoeid
ik kan alleen maar vluchten
voor de regen op komst
De mist is niet zacht om op te lopen
ik pletter er steeds weer doorheen
en als ik op een wonder zou hopen
zou ik vallen door de wolk als een baksteen
Ik wil proeven van de glans…
Thuis in eenzaamheid
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.352 ondersteunen
haar kin, een diepe zucht ontsnapt
bijna geluidloos haar halfgeopende
lippen, terwijl haar ogen vragend,
haast verlegen, zoeken naar de droom
die even op visite kwam, haast teder
langs haar gezicht streek, om weer
te verdwijnen in het holst van de
nacht, gordijnen wil zij nog niet
sluiten, gedachten zoeken het licht
verdiepen de glans…
Er is altijd een lichtpuntje
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.233 toch
Blijf geloof houden in verbetering
betere tijden komen zeker nog
Als je nu misschien in een dip zit
weet dan dat je niet alleen bent
Soms komt medeleven onverwacht
zelfs van iemand die je niet kent
Vecht tegen verbittering en pijn
geef goede hoop en moed een kans
Er komt, geloof me, weer een periode
dan krijgt je leven weer meer glans…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug brengt
Verheugt hij, met de dag, de Aarde en de rivieren:
Maar de andere sterren die jaloers zijn op zijn licht,
Begraaft hij, met zijn glans…
Willem Kloos
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.224 ...toen hij verscheen
scheurde de hemel in een wilde glans
en één uur lang
is het hier brandend licht en warm geweest.…
notenbrood
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
620 en ritselende voetstappen hij wiegt
zo graag op wind die door de bomen vliegt
en buitelt uit een tij dat langzaam sterft
hij ziet hoe zoete zomer snel bederft
een laatste liedje door de luchten driegt
alvorens hij gehaast weer verdertiegt
en herfst zijn klauwen in de aarde kerft
mijn liefste wandelt graag stil aan mijn zij
terwijl hij glans…