1353 resultaten.
De gesikkelde maan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
456 ik liep over
serene stralen
van de warme zon
moest af en toe
springen als schaduw
een offensiefje begon
en donker mij
snel naar hogere
sferen dwong
waar licht in
blauw transparant
de hemelboog spande
haar perspectief
de rust gaf waar mijn
ziel naar verlangde
ik oneindigheid voelde
als helend bad na
een stressvolle jacht…
Waterkringloop
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 Op de bodem van de oceaan
slaapt een reus uit, die ademhaalt
adem in en het tij trekt terug
adem uit en tij komt terug
Water en zon verlangen naar
verdampen en licht worden
wolken in de lucht weg zweven
naar de grens van zout en zoet
Regenen op een zanderige kust
Hoger in de bergen valt sneeuw
in de zomer smelt tot water
stroomt zoet…
Het struikje
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
448 voelde hoe
bloemen struiken
en bomen hun
dromen kleur gaven
geaard en reikhalzend
naar de hemel met
energie en licht
je glimlachte
naar de prilheid van
knoppen en blaadjes
ontlaadde hun
spanning door ze
in warmte te
laten ontluiken
had oog voor
het struikje tussen
tegel en muur dat
bij iedere bui leek
te verzuipen maar
al hoger…
niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Er is veel meer
ooit dan nu
vroeger en later
er is veel meer
daar dan hier
verder links en rechts
hoger en lager
elke ervaring
is verbinding
van herinnering
met verwachting
vroeger aan later
voorbij gaan
aan komen
inzoomend
komt alles nader
ingezoomd
lijkt alles groter
uitzoomend
worden we nietig
uitgezoomd…
In buitensporigheden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 met een door
drukte verhit
en getekend
gekleurd gezicht
jouw autoriteit in
deze was zoals
altijd onbetwist
als iemand toch
de moed had
stoute schoenen
aan te trekken
kwam hij van een
koude kermis thuis
zij riep gewoon
cerberus de
hellehond als
die zich liet zien
deinsde iedereen
jouw fluïdum was
onmiskenbaar van
een hogere…
De allerbeste tijd
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
586 zwart fenomeen
boven het bed
Een ongrijpbaar buitenaards bericht
dat zich vermomde als een
unidentified flying object
De arts houdt zich met man
en macht vast aan de dissociatie:
de wet van de professionele afstand
De zieke verbreekt de geladen
onheilspellende stilte
tast naar zijn koptelefoon
Hij zoekt verbinding
met de hogere…
Schouders
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
404 ik heb iets
met schouders
altijd al gehad
maar als je ouder
wordt lijkt de
irritatie groter
heel vroeger
stond ik in de
spiegel te kijken of
mijn ene schouder
hoger uitstak
dan de ander
ik kon daar maar
niet achterkomen
pas bij de revalidatie
borstkanker operatie
bleek dat er een en
ander fout was gegaan
de aanhechtingen waren…
Een clown
netgedicht
4.9 met 47 stemmen
580 ik had zo
graag een
clown willen zijn
met een lief
publiek om
mee te knuffelen
even de diepte
in te gaan en
dan weer
met een lach
nog hoger
dan bovenaan
wat mij het
meeste trekt
is samen gaan
voor de enige
echte traan die
in alle ogen blinkt
al vanaf het
begin waren
wij verbonden op
drassige gronden
die eigenlijk
te…
Euridikè (denkend aan Nijhoff)
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.067 Veel witte eng'len, boven mij vergaard,
Verwachten de gedoemden tot een hoger vlucht,
Tot hart en hemel weer zijn opgeklaard.…
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.0 met 29 stemmen
11.946 En hij:
zing maar een toontje hoger, moeder,
als een bevangen Lorelei.
Wat bindt ons dan en komt ons nader
als we vervuurd en breekbaar zijn
en het verlangen naar de einder
een lichtgestalte verder weent?
Haar kleed wemelt van godsgedierte,
verdooft de kleuren van de maan.…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Ik loop op wilde voeten
die te bergen stappen, hoger
het kiezen verloren
dat beneden de kalmte jaagt.
Een dronken man te vroeg geslapen
wordt nooit herinnering.
Door blauwe hoogtemeren
omringen muren ijle lucht.
Moeten huwen kunnen
om een kroot vol hopen
mogen, waar mijn wilde voeten
nooit meer stappen gaan.…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven hemels de volle liefde
zich verliezend in hogere…
ZELFMOORD DES ZEEMANS
poëzie
4.1 met 32 stemmen
4.939 De rots steekt bijna loodrecht omhoog, en is iéts hoger dan zijn omgeving, maar verder eigenlijk niet zo héél opvallend.…
Schepping
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.014 het eerste onbegrepen hete vuur
is aarde, vorm en inhoud in de kiem
een wacht voor weerklank tot het laatste uur
veel te veel schatten blijven anoniem
uit dove chaos komen onverwacht
hogere bergen aan het oppervlak
een ordelijke glorie, stil gedacht
beheerst bewuste daden met gemak
en nergens fluiten vogels identiek
gelouterd door het zingen…
WINTERSE DAGDROOM
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.415 Verwarming nog een graadje hoger
en buiten weer de wanten aan
'k schrik opeens van mijn eigen gedachten
'k was weer aan het dagdromen gegaan.…
De lift
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.053 Voor het geval dat die verdieping tegenvalt
Dat ik dan mijn leven voort kan zetten
Zodat ik daarna een verdieping hoger kan gaan.
Want als ik telkens de lift zou gebruiken
Kan ik daarna niet meer leven.…
kasteel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.051 ontbloot
charmeert in avondrood
de middentoren fonkelt opgetogen
de ophaalbrug kraakt zacht
ik hoor een licht gekreun
het ijs sluipt dieper in de gracht
geen mens wordt nog verwacht
twee witte duifjes strijken neer
zij vliegen heen en weer
het sprookje van weleer
maar binnen in het slot
zingt torenhoog de koningin der nacht
nog hoger…
Brechtje (deel 7)
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
2.162 hart
Dicht liefde passionele monologen
Sterven vereenzaamde gedachten
Onder druk van een leger gevoelens
Voor de vrouw in mijn psychologe
We eindigen het consult
Ik weet wat er nu komen gaat
Want voordat ik naar huis ga
Geeft ze me weer die warme hand
Terwijl ze heel dicht voor me staat
Kortstondig lichamelijk contact
Hartslag in hogere…
Vlindervlucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.067 In de geplooide zoom van het meer
waar takken van de treurwilg teer
het eigen spiegelbeeld doorkringen
en ’t met hun jonge groen omringen
dwarrelt een stervende vlinder neer
Hij vloog in het hemelruim omhoog
ontdaan van beschermende teugels
naar de warme stralen van de zon
hoger dan hij werk’lijk vliegen kon
en verbrandde er z’n frêle vleugels…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
Ademland
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
476 Je brengt me weer terug
naar het in een droom gebrachte
ademland, waar ratio en gevoelen
samenkomen daar op het kruispunt
van droom en werkelijkheid
geniet jij mijn spiegel en
mijn schaduw, je probeert het moment
te vatten, oplettend,
het glanzend hemelplafond
steeds hoger, fraaier,
misschien toeval, je hebt de moed
maar voelt je steeds…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word ik daarin
toppen gewaar die vele malen hoger…
Ze kneedt onbreekbaarheid
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
617 Ze kneedt de klei, in ogen
van verwondering door ranke
schoonheid, geroerd door
slanke handen, water gereinigd
uit de schaal van broosheid,
zweet gestileerd in onschuld,
de vorm ontstijgt de ziel
van het creatieve denken, te
zweven in onbreekbaarheid
en licht laat dolen in een
hogere vorm, ontleedt in
betrekkelijkheid en deelt het…
Gebroken
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
933 waas in je hoofd
je wordt vaak in de watten gelegd
soms vind je het niet kloppen
Je wordt gerustgesteld
en over je haar gestreeld
Al je twijfels worden bevestigd
je hart wordt in duizend stukken gebroken
je ziel in tig stukken gescheurd
de verblindheid is weg
Daar sta je weer
iedere keer wordt de muur om je hart
alsmaar dikker en hoger…
zorg en welzijn
hartenkreet
2.3 met 10 stemmen
1.784 Straks durf je niet meer om zorg te vragen
het gaat steeds meer om hogere bedragen
en sommige dingen worden niet meer vergoed
dat is voor de mensheid toch niet goed
een slecht gebit
omdat er in je portemonnee geen geld meer zit.…
Carmen? Nee, dan Medea!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
789 macht corrumpeert
zelfs bij tovenaressen
goud vergroot de hebzucht
neem Medea die Jason hielp
het Gulden Vlies te bemachtigen
de tweeling die zij hem schonk,
bevestigde haar kortdurende macht over hem
hij, de kroon al in zicht,
arrogant hoger op de ladder stappende
niet haar wraak vermoedende
zij, diep beledigd,
vermoord de maîtresse…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Een klein smaldeel
sonnetten brengt mij in hogere sferen.
Ineens ben ik dan in de Dapperstraat,
is poëzie een stoere verzetsdaad,
wil ik Marsmans "Holland" uit mijn hoofd leren.…
Langs de Friesestraatweg
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
769 vogelkoren
in ruisende bomen
wiegen op frisse tegenwind
klaprozen kleuren
het groen achter water
leliën drijven
uitbundig in bloei
het houten bankje
voor even verlaten
koeien begroeten
de vrouw met de hond
een tandje hoger
de plassen omzeilend
verheug ik me
op de koffie, de post
nog een klein eindje
de kat spitst zijn oren
genoeglijk…
Mijn kanalisatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
549 het Hoger Licht dat ik mag aanschouwen,
waarvan ik meer ben gaan houden
dan wat dan ook, gedurende dit leven.
Het zorgt voor vertrouwen en voortdurende
bescherming, want blijkbaar is het van belang
dat wat ik doe...
Ik voel de spirit in me, vanuit mij
en door dit heelal.…
Tijdgerijpt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 in de middag al
verdampt, klampt zich aan
het tempo van elke hartenklop
waarin we mochten hopen,
die in elke seconde start en
eindigen kan, in de avond ligt de
overvloed met bevroren plaveisels
ingelegd en in de ijspaleizen waarin
we rouwden in verdwaalde nachten
weer geslecht, resten de morgens
waarin we lachten en steeds hoger…