1341 resultaten.
herfstig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 de daken dekken
de zwoelte af
ik tracht nog
die gedachte te vangen
het voorbije seizoen was ook laf
ijsblokken versteenden in
doodlopende straten
"die Welt ist etwas vergangen"
ik ben achtergelaten
in de koele kelder,
een klein venster
toonde eerst wat mist
later, veel later
werd het trager helder
de lust verdween
in de geijkte…
Mijn Taxhond
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Een koele moordenaar die houdt van actie!
"Max, teef, voor f.15, die in één uur tijd
Wel meer dan zestig van die ratten bijt
Verleden winter zelfs meer dan één bunzing
Die schoon acht kilo aan het haakje hing
Nog slechts één jong te koop, ziet er goed uit,
U mag mama op proef voor maar een duit
'mijn Taxhond', bij W.…
magma is mijn hart
netgedicht
3.4 met 31 stemmen
7.509 je vingers op de rots
een hand met energie geladen
tastend naar de lijnen
die potentieel laten verdwijnen
in een wisselende stroom
het lijkt een droom
om alles weer te weten
tijd als factor te vergeten
in steen vloeit de geschiedenis
tot heden weer ineen
magma is mijn hart
zee en wind koelen
hitte van mijn huid
in vogels vinden zich…
met schaamteloos verlangen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.437 wisselstromen
het overbruggen
van de blik
in de eerste schrik
ging toen de wereld uit
we stapten over
in gelijke tred
een nieuwe ruimte in
de tijd was even stil gezet
ik tilde sluiers op
zag jou, je lach
en ogen vol verbazing
of het wat gaf
je vinger raakte mij
ontlaadde mijn gevoel
handen streelden je gelijk
al bleef je toen nog koel…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 binnenkanten zien
met het eelt van veel misschien
je hangt geesten aan de muur
loopt op stof van verre schapen
in uren voel je nog geen duur
je weet dat honger zal doen gapen
je ziet wanneer de mannen gaan
bent klaar als ze weer komen
je schoont de kinderen en het huis
met weinig tijd voor eigen dromen
dan is de binnenplaats weer koel…
De herfstmelodie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 gewas kapt
de herfstmelodie
zijn kleuren in
het aroma van
volle slagen
die de bundels
langs zijn pad
lijnrecht formeren
verder verschrikken
vogels vliegen op
uit hun verborgen
schaduwplek
op weg naar
verbondenheid
weg uit zon
en het gebrom
van prikkende
en gemeen
stekende insecten
mensen kiezen het
donkergroene loof
dat koel…
Ochtendplas
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.032 p.m
het antwoord is kort,
ochtendplas zegt
een bureaucratische
stem
met moeite kwam ik aan
met een pot, welke ik vond
nog leeg
voor de hond, van de hond
voor wat zij vergaart
alsof een potje zijn
eigenaar spaart
ik zoek de rechtmatigheid
breng dit zeer toegewijd
knik normaal
en denk hoe raar,
pas bij het gloren
half 3 a.m koel…
verlangen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
345 en als de avond komt
de donkerblauwe avond komt
zijn regen
blauw glimmend
op de stenen valt
troostend
op de blauwe stenen valt
daalt hij af
langs zijn blauwe hemelkoord
daalt hij af
naar haar verlaten stad
hoe hij dan
verlangend
door haar blauw beschenen lanen dwaalt
en zij
vanuit haar donkere koele kamer
door de kieren van haar luiken…
Cosa nostra
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
210 Wie de natuur in algemene zin
dus niet alleen het zichtbare der bijen
plantages sawa's boerenlanderijen
waar men teelt in groene kwekerijen
de citrusvruchten en mediterrane
magnolia's naast al dat subterrane
graaf- en vraatzuchtminnend beestgewoel
noodzakelijkerwijs beschut en koel
onzichtbaar doch uit puur natuur ontstaan
laat ook dat…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Een vreemdeling zonder realistisch spiegelbeeld
ging over de stoffige wegen van het beruchte moerasland,
zoekend naar de warmte van de late middag
en de koele aanraking
van wit linnen op de naakte huid.
Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 Godsgevoel geheven,
Aardse gehechtheid heb ik weggedaan;
Mijn vleugels zijn weer wit en waard te slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet ik gaan,
Ik die, uit angst van aarde, hijgend wou vluchten
Naar bevrijding in storm, in sterreluchten,
In koele…
De varaan
hartenkreet
2.0 met 22 stemmen
3.406 barbeel
Jammer genoeg voor de varaan
was de barbeel niet zo gecharmeerd
De varaan raakte hierdoor al snel
danig gefrustreerd
Hij bracht haar een serenade
die niet eens onaardig klonk
Maar de vis zwom er vandoor
zodat hem de moed in de schoenen zonk
Hij dacht misschien stelt een dure ring
de lieve barbeel wel tevree
Maar deze sprak koel…
Golfstroom
poëzie
3.8 met 17 stemmen
2.609 Door die triomfboog rolt, als door een tuit,
Een zee van zomer 't laaiend mengvat uit,
Iedere golf een parelmoeren zon:
De veerkracht van de koele Atlantis trilt,
Als hij omhoog die vloeîende zomer tilt,
Dampend van horizon tot horizon.…
Beaumont du Lac
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.448 De bomen van het bergdorp
voeden zich met het water uit het meer
onbarmhartig stenigt de zon
d'eenzame wandelaar
die kuiert tussen de verdwenen schaduw
van de huizen
het dampen van de stoffige straat
wordt af en toe verlicht
door een vlaag van koele bergwind
een seconde opluchting wordt luid gezongen
door een vermoeide krekel
die huist in…
Nieuw oud lied
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
5.128 Hier is iets dat ieder wil hebben
de warmte van een zonnige dag
een koel lichaam tegen je aan
zodra geboren op de evenaar
de zon een brandmerk in jou
een vuur dat gloeit in het merg
thuis is waar de kachel hoog staat
Iets dat iedereen wilde hebben
het geluid van een dierbare stem
die verhaalt van een leven lang
omdat jij er bent niemand…
Kwade goegemeent
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
458 dispereert niet, kwade goegemeent
kom, 't is maar tijdelijk het kan verkeren
't zijn kwezels op de weg geen zwarte beren
met Yogi had Winnie het goed gemeend
Het kwaad komt van Moen van den Eerenbeemt
zijn braaksel van het slijk der rulle aarde
heeft voor Marie nul en generlei waarde
't is hemeltergend en gekrommeteend
Haar hof lust in het koel…
Oude schaduwen
gedicht
3.7 met 86 stemmen
34.241 Vergeten schaduwen in een lade,
Voel maar, koel als tafelzijde,
Sommige zo fijn als spinrag.
Je moet ze weer netjes opvouwen,
Zorgen dat ze niet scheuren,
En ze beschermen tegen het licht.
-----------------------------------------------------------
uit: 'Dierentalen en andere gedichten' (2003)…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
O Liefde, Liefde
poëzie
4.1 met 7 stemmen
3.254 En laat mij niet alleen, maar in de nacht
Daal in de schaduw van mijn koele borst,
Dan zal ik veilig slapen als een vorst,
Die rust in ´t midden van bevriende wacht.
Zo moge ik zijn als dun albasten vaas,
Boordevol bloed van uwe rode wijn.…
Water halen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.844 Ik draag een doek als tulband opgeknoopt
waarin de waterkruik soms straaltjes lekt
zo blijft mijn bolletje koel en opgewekt
---------------------------------------------------
Uit: 'Water... een boek om uit te putten', 2004…
zwarte dwang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.184 Ik tuimel door een mijnschacht
Gevuld met hete adem
De minnaar die me belaagt
Een gedempte kreet van genot
-Raspend in rood weefsel-
Zwelt in de koele droom
Ik wacht op verlossing
Een bodem van doornen
Een stekeltapijt dat me doorzeeft
Gegons van bloed houdt me uit de slaap
Maakt me moe van waan en ondergaan
Tot ik stuipend onderuitga…
Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.567 In 't rijzen van de koele dag,
Als ieder nog te slapen lag,
Zat Appelona, die ik zag
- ‘t Zijn mij geen dromen –
In de schaâuw der bomen
En streelde een luit,
Terwijl zij uit
Een heldere boezem zong.
Stil hield de tong,
Die ’t geveert’
Van het hele woud braveert.…
Gerookte meisjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.295 Ze zuigt een ellenlange teug
van hete, koele mist naar binnen
die dronken door de neusgaten glijdt.
De bovenlip kleeft aan ’t filterpapier.
Haar roze huid, een bloesem zo teer,
zo teer als gerookte zalm.
Een afgebladderde vioolkist steunt tegen de muur.
De sigarettenpeuk vol kwijl
bungelt in de scheve mondhoek.…
Zomernacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
725 Papier, een pen, hier buiten schrijven
het marmer van de tafel koel
en zo geschikt als onderblad
de straatlantaarn geeft licht
genoeg om koelte vast te leggen
want vóór de buien uit vakantieland
wordt alle warmte weggeduwd
dus alleszins aanvaardbaar is
mijn glas pastis met ijskoud water
en wel: binnen mijn handbereik
over de Singel klinkt…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Op een bed
bedenksels strijkt hij neer in dit refrein
met groeten van de verre overkant,
van Vader die de stroom beheerst en stuurt
wat slechts kan komen uit dat ander land :
een rust die helend werkt, die nachten duurt,
de streling van een stem, een koele hand,
een geurig deuntje dat mijn slaap ommuurt.…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Waheko
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.109 Denkend aan ons
Twee lichamen
Versmolten tot nog slechts één
Denkend aan ons
Een eenheid met warmte
Daarna echt héérlijk
Koel....…
Godvergeten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 hoe koel moet mijn gevoel
om meer dan tienduizend jaar
tot nu als vers in de gletscher
geconserveerde vleeswaar
samen met wolven bruine beren
zojuist ontdooid te consumeren
in nog grijze taiga van alaska
nog steeds groeit ons bereik
een kariboe ten prooi gevallen
diepe voren van wreed gebeten
achter schuin toen open gereten
vanaf zijn…
minnespel (sonnet)
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.326 ze liggen eindelijk stil te bed, daar
aan het begin van opnieuw een lange nacht
waar ze zolang beiden op hebben gewacht
tussen koele lakens wat hij en wat haar
met de sterren als onaanraakbaar getuigengestaar
eindeloos getwinkel boven de minnekracht
als eerst hij en dan zij aanvankelijk zacht
onvermoeibaar zwelgen kan in elkanders liefdesgebaar…