1569 resultaten.
de vijfde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
692 het land verlaten
vreemde ogen
staren in de eeuwigheid
die wij langzaam aan verliezen
het gevecht om de geest
is laveloos
tempeliers bewaken de rots vol trots
bedwelmende roes glas rood bloed
het weet je te vangen
zonder handen te klappen
zelfs geen één geluid
gaat boven bidden uit
zoekt duisternis in
lak zakt altijd richting zwaartekracht…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 het is alsof de klok zich
vierkant gedraagt, de vlakke noordzijde
wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
Een kleinzoon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.223 Jesse
Ik heb hem ooit gezien
al was het in mijn dromen
als kind van mijn lieve zoon
is hij op deze aarde gekomen
Ik heb het gevoeld
hij een jongen mooi en lief
voor mijn lieve schoondochter
een kleine hartendief
Gevoelens richting zijn ouders
een bekroning van hun liefde voor elkaar
dat hij in een warm nest komt
is duidelijk en klaar…
EENHOORN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Jonge maagd
Veilig in omheinde tuin
Jij temt met je handen, streelt
De woestheid uit mij weg
Mijn hoofd leg ik in je schoot
God duwt al de ziel van Zijn
Zoon richting conceptie
Ik stond slechts symbool voor
Zijn latere Lijden
Men noemt mij fabeldier
Mythologisch, fallisch wel
Men is vergeten dat ik echt
Bestond, nog steeds besta…
mijn stem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
469 wanneer ik
het rode potlood ter vondeling leg
en het papier ontdoe van de achtergebleven schors
mijn stem geaard in positieve zin
schraagt gestaag het gedrag gade
van de kunstreizigers om me heen, ik
verleg geen activiteit, en weiger de
graadmeter te wezen voor Neerlands hoop
blanco schuift het mij toebedachte
scherp gevouwd biljet richting…
Oase van rust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
472 van rust geflankeerd
door het groenende leven
van boom struik en blad
generaties zijn langs gegaan
met uitzicht op morgen
huis en haard achtergelaten
verdronken in zorgen
anderen zijn gekomen
hebben in het volgen
van vroegere dromen
dorpen en steden gesticht
het pad dat
eerder de weg wist
begeleidt zijn passanten door
hen richting…
volksverhuizing
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 ze trekken vermoeid langs de Ararat
met zekerheid gewikkeld in doeken
hun kinderen voorop of op de arm
zwangere vrouwen, mannen zeulen bezit
een touw houdt hun geloof bijeen
richting fort Europa: de poorten gesloten
bruggen geheven en grenzen geslecht
grachten omgeven met stalen messen
een meisje streelt haar hond
de moeder baart, vader…
Buitensluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 gaat ie waaien
uit veranderlijke richtingen
gaat ie liggen?
Laten we zacht
zijn voor elkaar
binnenshuis, buitensluiten
herfst en z'n grillen.…
Een verslaving kan een levenskunt zijn.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Waarin het de vraag is of dat
leven de goede richting neemt
of de verkeerde weg inslaat.
Een verslaving kan zijn een
levenskunst. Een gunst om te
beminnen iedere morgen.
Of kan gedompeld zijn in klein
leed, waarin de consequentie van
die liefde in verdriet is geborgen.…
voorjaarssonnet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
769 zon verrast met gouden stralen
't landschap wordt innig gekust
'k zou niet langer moeten dralen
daarvan ben ik mij zeer bewust
wanneer 't voorjaar zich doet gelden
kunnen wij weer zonder jas
over de Esch richting Delden
en geeft somberheid geen pas
't is de drang van binnenuit
die ik openlijk durf tonen
'n gevoel dat naar verluidt
mij…
Pomologie
gedicht
2.0 met 4 stemmen
4.516 Entmes in weitas
spoeden broeders pomologen op vroege
zondagochtend richting Achterhoek,
treffen Zoete Brederode aan, decennia
verloren gewaand. Kloofhanden tasten
eerbiedig de eens majestueuze stam, als
een mannenstem aanvangt, een tweede
invalt, in zuivere canon: ‘Schurft aan
dwergteelt! Sijsjespeer in erfgoedsfeer!’…
Een vrouw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
626 Besef dat vrouwen niet zijn uit te wissen
in het proces uw leven richting te geven.
Oh mannen, jongeling of hoogbejaard,
erken dat wij vrouwen niet kunnen missen,
geen van ons is de prins op het witte paard.…
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 als een mislukte taart
vastgekoekt aan het bakblik
in een oven die te heet is ingesteld
Bikkelhard blakerdeeg
Na weken poetsen blijven de krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenning
In de stationshal luister ik uren
naar het pianospel, de berichten
en het ritselen
van de bestemmingsborden
die me geen richting…
Je verdwaalde
netgedicht
4.0 met 166 stemmen
443 ik zag de paniek
in je ogen groeien
hun bloemen in
extreme kleuren
bloeien in het korte
moment van bestaan
jij hebt ze
laten gaan zonder
plukken omdat hun
geuren licht lijken te
geven in een duisternis
die niet is van dit leven
ooit heb jij je
vingers gebrand
aan deze fictieve macht
die jou kracht en
richting zou geven zonder…
soft upper-lips (een kroegverhaal)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 ogen wankelen richting ingang
waar hij luidruchtig binnenlalt
hand op het hart
staat daar de bard
het leed zal onverdraaglijk zijn
haar haren hemelblauw zegt hij
de wimpers fris en groen, wenkbrauwen
geepileerd en oksels onverveerd geschoren
heel de kroeg spitst nu de oren
maar ik ben bang, zijn adem stokt
dat zij wanneer het even waait…
Waar kom je vandaan ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
701 Dan komt de grote dag,
het wonderlijke moment
dat je zin krijgt
in het leren kennen
van de buitenwereld,
en met hulp van de geweldige liefde
die ook het begin van je zijn was
kruip je richting licht en lucht
en met een glimlach
en de kracht van het leven
begint je unieke reis
door onze wereld....…
Laten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 herdenking staat vast
In een prachtig gedicht
In de taal van de reiziger
Blijf bewegen zegt ze mooi
In beweging blijven
Voor vrijheid
Voor vaderland
Voor iedereen
Wij samen
Hier
In een tuin
Waar we ademhalen
Het ruist
Het beweegt
Als het paard wielen heeft
En de vogel gemaakt is door de mens
Dan reist de oosterse wet
Richting…
Menselijke aberraties
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ik pluis
stilte uit
als huis voor
de vele menselijke
aberraties dat
drukkere tijden
dan ooit meemaakt
gelegen aan een
onbegaanbaar pad
met tal van zijwegen
waar iedere richting
zijn eigen realiteit
in luguber een
gestalte kan geven
zelfs in de obscuurste
spelonken van het
dark net is stilte
gefaseerd heter
dan hel waar
de hitte…
Spermalie
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
721 Leiden zij ons in de goede richting,
naar een betere toekomst,
een betere zelf.
Leerlingen zesde jaar 'Restaurant en Keuken'
Begeleiding: Dietmar van Ysse…
Ontbijt op bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Dan ringt ze haar gedachten
een voor een,
lijkt hen een duw te willen geven
richting zuiden
waarop de beker als vogel
uit haar hand beweegt.…
DE ZON NIET TE WEERSTAAN, DUS OPSTAAN!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 De wereld is een tranendal
met af en toe een opgedroogd beekje
maar doorgaans dichtslibbend
met het drek van de aarde
zich vermengend met stortregens
welke maar niet lijken te stoppen
en de zijarmen de rivieren voeden
tot stevige stromingen richting zee
de zeeën zich mondend in oceanen
oceanen van pijn, angst en verdriet
waar geen warme…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn in de adem van donker,
daar waar licht zich in schaduw past.…
de hoge kunst van vaagtaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
376 sla slag om arm
werp wolken van woorden
zeg alles en niets
dat niemand ooit hoort
verkoop de illusie
van richting en daad
zonder te weten
welke weg jij op gaat
verwarm de vergaderzaal
met soep zonder smaak
serveer plannen in mist
vier de loze spraak
verhef het onduidelijke
tot strategisch beleid
maak van mistflarden
een toekomst…
Het spoor
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
307 Alleen het bewijs
dat iemand hier
te lang heeft gestaan
zonder richting.
De trein komt.
De wereld trekt strak.
En ik sta
op de rand van een antwoord
dat niets vraagt
en niets belooft.…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
152 Verheugd bedenk ik dan dat
mijn leefwereld grenzeloos is,
pas in de dood zal ik zijn begrensd,
zes besloten kanten in alle richtingen
zijn dan mijn nieuwe wereld.…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Verheugd bedenk ik dan dat
mijn leefwereld grenzeloos is,
pas in de dood zal ik zijn begrensd,
zes besloten kanten in alle richtingen
zijn dan mijn nieuwe wereldruim…
VENETIË
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.646 we door de stegen
Zagen marktlui vis afwegen
Dreven we langs glazen schalen
Op San Marco aangekomen
Door handtamme duiven wadend
In het flitslicht zonnebadend
Zag ik Byron verzen dromen
Nadat we in winkels doken
Door vergulde zalen dwaalden
Tintoretto’s Paradijs
Snelle vaporetti haalden
-Zeer verzadigd, doch gebroken-
Ging het richting…
ogen spraken met een lach
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
903 samen in gedachten
zag het wachten in bewegen
ogen spraken met een lach
stilte bleef zo achterwege
eventjes de handen vast
in aandacht overwegen
een enkel woord of een gebaar
gaf richting aan hun leven
samengaan was sprakeloos
in weten wist geluid
een snel vergeten want
passie deelde dan de lakens uit
gevoelens paarden zich
tot…