Alle inzendingen over rouw

1080 resultaten.

Sorteren op:

afscheid

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 863
hielden jouw hand vast in de onze kusten jouw koorts we streelden jouw wangen en we lieten onze tranen los in vrije loop je mocht gaan – we wilden het niet – het verdriet was groot toen je ons verliet maar toch zijn we blij voor jou, jouw pijn is weg de koorts gesust, jouw rustige slapen zacht gekust in dankbaarheid, in diepe rouw…
switi lobi10 februari 2016Lees meer >

Boodschap van de engelen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 765
Ja..wat zullen zij ons brengen nu de wereld smelt in rouwen en de mensen alles doen om het weer op te bouwen... We wachten op de boodschap die stelt ons vast nieuwe vragen laten we hopen op Vrede op Aarde en in mensen welbehagen!…
wilmadekker22 december 2016Lees meer >

We schoven in rangorde op

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Alles in de natuur oogt ook vandaag in zichzelf getogen, als of ze om het heengaan van jou mee rouwen mogen. Plots voel ik intens gemis, alsof het geen jaren terug is. Gedachten aan haar zijn in mijn rimpels blijven hangen ik kijk de dag nu aan, om desondanks toch verder te gaan.…

Persoonlijke gedachtegang.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Genoeg heb ik van rouwen en herkauwen en wil zo graag iets nieuws opbouwen in vol vertrouwen Dan verstil ik me van binnen voor een schone lei en kom er uit weer zonder enig oordeel, zonder willen.…
Ralameimaar2 februari 2020Lees meer >

met duizend armen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
het harde licht een mens zonder huis koestert zachte dekens een schuilplaats om in te huizen wie geen huis heeft kijkt door smalle kieren kent de pijn van het vaarwel zonder huis raakt een mens verloren in uitgewiste sporen een mens zonder huis loopt vast in vijvers van verlangen wie geen huis heeft zingt een lied van rouw…
J.Bakx30 augustus 2022Lees meer >

Naar de overkant

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 678
Diepe rouw balt in hem samen als hij denkt aan dat ene ogenblik van volmaakt kindergeluk. Papa tilt hem op reigers vliegen hoog met de jongen mee mama lacht in onbevangen licht. Een zachte bries streelt zijn rode wangen een witte boot met wapperende vlag vaart naar de overkant.…
J.Bakx12 maart 2023Lees meer >

Verhalen van stof en schijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 325
Het klosje dat mijn trage pas bezit; het kostuum trekt zich aan, is goed van snit; mijn slanke lichaam buigt alleen voor rouw. Elk stoel of tafel ademt als mijn vriend; ik pak stof, een heerlijke dialoog, hou van het verdiende applaus, het betoog; mijn meester die mij avonden bedient.…
Wijnand Raben23 november 2025Lees meer >

GOUD dank-hartenkreet voor de Vrijwilligers van de kas Rouwen en vieren van de JordaanDichter

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 397
vrijwilligers ook zoveel daarvoor terug ontvangen van die mens, oud, jong, happy, ongelukkig, verdrietig dan kan je spreken, preken van een diep invoelbare menselijke overeenkomst met gesloten portemonnee er wordt niets verdiend doch in niet geldelijke zin verdienen vrijwilligers GOUD en in overdrachtelijke zin een gouden goody bag: 'GOED ROUWEN…

OPEN ZUYLEN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 120
In vertrekken van afscheid bij rouwen, prijken kunstwerken, waren verhalen over hen, die hun eind reeds moesten halen, zich aan het Onbekende toevertrouwen. Mensen mogen kiezen naar eigen aard: als zonnestralen door geribbeld ijs weerkaatsen wensen voor zijn of haar uitvaart.…

Foto

hartenkreet
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.019
zo plotseling in mei Onze ouders zijn allang gestorven, te vroeg nu ik zoveel vragen heb Over leven en gewenste dromen in hun hart Het lijkt zo lang geleden soms als vandaag Dat wij kinderen aan de lange tafel vochten om een plek luidkeels aanwezig waren Nu zijn wij zelden nog bijeen slechts met hoogtij dagen of een dag van rouw…
batsie12 december 2003Lees meer >

Geen luid geluid

poëzie
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.048
zwart De hutten staan zo kil en stil alsof haar elk gesloten wil daarbinnen dringt de koude maar, daar uit de dodenbaar Gebogen hoofds, vereenzaamd droef Een moeder die haar kind begroef Sluipt wanhoop d' aarden straten door en glimlacht als te voor en glimlacht of zij hoop nog hiet dat niemand merkt haar wrang verdriet, En draagt uit rouw…

Vlinders lamgeslagen

hartenkreet
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.826
Het is nacht en mijn hart Is gesluierd in diepe rouw Bevangen van zoete pijn Ik hield zoveel van jou Dwaal door mijn gedachten Probeer de mist te verdrijven Gevangen in mijn eigen web En herinneringen die blijven Kleuren zonder geuren Warme glimlach verdwenen IJspegels op mijn wangen Smelten door het wenen Jij liet mijn leven stralen…
car21 november 2004Lees meer >

DE WOLKVOGEL !

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.721
Witte reuzen begeleiden zijn laatste reis De Wolkerse wolken fluffig en pedant Hij was groot, groter dan zijn zijn Warrig en onduidelijk zijn praatgrage mond Ieders ogen gekleefd aan de barstige lippen Mierenheuvels, wespennesten in rouw gedompeld Pissebedden, spuugbeestjes, grijsgrauw duingras Vogels, bunzingverdriet......overrompeld.....…

REGENDAG

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.700
Betrokken ligt de lucht met wolken grijs en grauw, 't stuifreînt, en die hoge bomen schokken hunne kruinen, en vol vreemde rouw ruisen zij, ontblaadrend, droeve zangen. Lijk des avonds in het woud een dolend kind, daar beneden door de donkre gangen aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind.…

uit Het Requiem van Julius Dreyfsandt zu Schlamm : Credo

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 765
CREDO de Heer van leven en sterven heeft weet als behoeder van vertrouwen wat de mens in lijden zal beërven en zal aldoor om verscheurde harten rouwen het is de wanhoop in eindeloze zwarte nachten die het leven doet verachten het onvermijdbaar verscheiden van al wat geschapen is laat de rots van geloof en hoop versplinteren…

Blauwdruk

hartenkreet
4.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.055
Mijn glimlach is versteend Gebroken door jou zwijgen Gruis dwalend in mijn ziel Je wist me kapot te krijgen Mijn adem is nu ijzig koud Strop om mijn nek gebonden Pijn gescheiden van emoties Weg naar de dood gevonden Dit afscheid stopt elk gevoel Talloze herinneringen aan jou Gekwelde geest weer bevrijd Hart niet langer meer in rouw…
car27 maart 2007Lees meer >

Waanzin

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.563
Mijn denken is in leegte weggezonken. ’k Zie ’t licht niet meer, maar ballen vuur en vonken En dan duikt alles in een nacht van rouw. Er is een luide suizing in mijn oor, Waar alle stemmen effen in vervloeien, Tot klanken, schoon als bloemen, open bloeien, En met een schok is ’t dat ‘k u noemen hoor.…

Anders

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 840
door angst zich zelve te verliezen niet te kunnen kiezen voor het vanouds gekende groepen wenden krachten aan om als sterkste voor te gaan en anderen te mijden het blijken tijden van verharde strijd wanneer grenzen sterk vervagen vragen rijzen hemelhoog de bogen staan gespannen toekomstplannen raken kwijt er wordt teruggeblikt met rouw…
Ludy Bührs17 oktober 2008Lees meer >

Eigenliefde

hartenkreet
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.807
tevredenheid Stressloos en eigenliefde van elke obsessie bevrijd Ik zoek de ruimte binnen mijn denken Voor mooie fijne dingen die me een glimlach schenken Ik zoek en ik huiver zet mijn angsten opzij Breng langzaam weer kleur in dat leven van mij Ik zoek wat ik verlang openheid en vertrouwen Liefde en kwetsbaarheid niet langer meer rouwen…
car10 april 2009Lees meer >

Gelukkig maar!

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
Voelen wij woede of slechts rouw? Oke, het was dan wel een aanslag, een vreselijke, laffe daad. Maar geen terreur, of terrorisme de dader was ten einde raad. Een mens, met geschokte ouders, een man, danig in de war, 't was geen moslim of al-Qaida zijn daad was onverwacht bizar.…

geschokt

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 770
hoe je in enkele minuten alles verliezen kan er slechts pijn blijft en verlangen naar de relatieve saaiheid van het alledaagse arm en rijk voor éénmaal gelijk verweesd wanhopig verslagen wie kan dit dragen zoekend tussen puin en lijken naar voorbije tijden de dood dreigt van alle kanten geen tijd voor rouw je moeder, je kind, je geliefde…
rietvr24 januari 2010Lees meer >

diepe weemoed

netgedicht
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 616
verraad mij niet zwevende kleine stemmen blijf zacht in het najaar het water en de dagen voorbij licht als verwachting of een groet in ieder oor zing boven zij die rouwen samengedrukt worden door een doornen heg wanneer de leegte over hen ademt eens stil, vol en vrij wacht boven het gewelf van de wind de halmen die beven en op hun…

Klink, klonk, geklonken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Ik ween om CDA’ers die in groot vertrouwen Ooit geloofden in hun leiders te Den Haag Bleef het toch stil bij een benauwde vraag Dan konden zij devoot de handen vouwen waarvan ze nu nerveus de vingernagels kauwen Ik hoor en zie ze knarsetanden; dof geklaag tot hard gemopper, vloekjes en gedonderjaag Hese kelen: grauwen, snauwen, huilend rouwen…
Aar Noordam14 september 2010Lees meer >

emotievolle storm

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
soms gebeurt er teveel tegelijk in een mensenleven en moet je al is het maar heel even diep ademhalen en vertrouwen houen, ondanks het rouwen om verlies verlies , op diverse manieren ondergaan waarna je hoe dan ook zonder die ander verder zult gaan.…

Zwevend

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Van zo’n zeldzame verschijning kan ieder leren dat als men voor de feiten het hoofd niet boog om de Zeearend slechts enkel kan rouwen…

was jij maar dood

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.162
was jij maar dood dan was het zoveel erger mijn tranen niet onzichtbaar mijn hoofd niet zo bewolkt een meisje een vrouw in rouw in stilte in zwart en niemand zou iets vragen want zwart is een gevoel van leegte onzekerheid en zaam want één is weg…
Eva Maria24 januari 2012Lees meer >

Het Atrium

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 573
vaak herinneringen de dagen of draagt het ademen nog een een lange levenswens waar de dag van heden nog wordt geëerd als een kinderstem galmend klinkt, koffie het oer Brabantse buurten smeert of getallen op ballen worden afgevinkt vaak staan naast het beeld van Onze Zoete Lieve Vrouw een aantal uitgestalde foto’s met ingelijste rouw…

TREURBEUK

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.506
De boom, die honderd jaar hier mocht tronen, ontving en schiep muziek, ofschoon geveld, blijft als orgel rouw en troost kronen.…

Winterlaan.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.167
En de een'ge kleur in 't blank en zwart van rouw Is, donkre bloedvlek op de horizon, Droefrood, de mantel van een vissersvrouw.…

Levenstriomf

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Inkeer van winterse kilheid, rouw en kaalslag is weer geweken. De baarmoeder vol - ontsluit en stilletjes aan komen jonkies naar buiten. Het dartele leven ontspruit dankzij krachten die handelende machten mooi te boven gaan. Ze komen eraan de grootse verwonder momenten het komt wéér naar buiten gekropen - de lente!…
Yonina3 maart 2014Lees meer >