913 resultaten.
Atmosfeer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Het ochtendgloren bereikt mijn gezicht
ons ideaal smelt onbegrensd samen
met een frisse wind door mijn haar
en de condens tegen de ramen.
Het zijn jouw zachte handen in mijn zij
die accentueren de karakteristieke tonen
de beleving vanuit mijn onderbuik
bij de symfonie waarmee wij ontwaken.…
Finn
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
981 het eind
(maar dit terzijde)
het meest voorkomende zou natuurlijk zijn
dat ik jou vertel dat hij de mooiste baby is die ik ooit gezien heb
(met uitzondering van mijn zoon toen die geboren was)
of dat ik zou verklaren dat ik het niet beter
kan omschrijven
natuurlijk heeft hij het meest innemende lachje
en oogjes die je ter plekke doen smelten…
Onherkenbaar?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
413 Schrijf de winter af, wees
maar stil je weet maar nooit,
voorspelt de tijd uit de manden
van de heerlijkheid dan smelt de
kou in het geel van narcissen
die voor zichzelf dat moment
hebben opgericht, dan wordt
het minder kil vandaag, dus vertaal ik
de omgeving in alles wat mij drijft,…
Ode aan de wind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
544 O zuidenwind, breng snel de moegevlogen ganzen terug,
laat sneeuw en ijs smelten voor nieuw leven.
Laat het weer voorjaar zijn met bloemen en dik gezwollen knoppen
en fluister mij zacht van hoop en dromen……
Te ver?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 Dicht bij de Zeven Zusters kwamen zij samen
en spiraalden als een slingerplant
zonder elkaar te willen raken of puntig samen
te smelten in oneindige verten,
dat vonden ze nog te ver en te ver gaan.
Hun bewegingen straalden
sterker dan de Betelgeuze.…
Zonlicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 zich zien
Mensen komen in beweging als krokussen uit de grond
De ster brengt het leven weer op de been
Even het warme stralen waar ik mij mee bedien
De herinnering voelt herkenbaar gezond
Het ontspant na al die nattigheid die even verdween
De vicieuze cirkel blijft rond
Wordt doorbroken door nieuw leven en nieuwe hoop
Het ijzige hart smelt…
Heb mij zo lief
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
123 Dan smelt de wereld, klein en zacht,
in onze adem, onze nacht.
Want wie bemint met ziel en bloed,
weet dat afstand geen liefde doet.
Een hart dat zonder jou moet slaan,
kan niet voor eeuwig verdergaan.
Dus heb mij lief, wees dicht bij mij,
geen koude ruimte meer tussen ons tweeën vrij.…
De 'vraag'
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
1.428 een bekende kreet
nu kijk ik recht in haar ogen
en het lijkt alsof alles wat ik had bedacht
opeens niet meer weet
Om mijn keel voel ik een koord
wenste dat ik geheel ergens anders stond
dus Ik stamel, pruttel en stotter
en er komt geen normaal woord
opeens meer uit mijn mond
Het moment, haar ogen, de sfeer
vragend kijkt ze me aan
ik smelt…
Wisselende posities
gedicht
2.3 met 124 stemmen
35.538 Helpe iets dierbaars
dat de weg smelt: een sneeuwkonijn. Nog beter: weten. Liefst:
goedzicht.
----------------------------------
uit: Raster nr. 119, 2007.…
Voorjaarskoningin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 bekruipt Haar
dat het tijd is om naar boven te gaan
Langzaam en moeilijk herleeft ze
En vind de weg naar boven
Ze droomt van de opkomende zon
In een andere tijd
Wisten velen van haar bestaan
Doch zal ze nu naar Hem uitkijken
Met Hem zal Ze dansen en zingen
Als Zijn hand Haar uit het donker bevrijdt
Begint de koude sneeuw te smelten…
Kop of munt
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
929 Naakte goden en godinnen smelten samen.
Gouden regens delen groene pepermuntjes uit. Mijn
overspannen geest verdwijnt als een gammele marionet
uit zijn verwoeste lichaam met krakende poppenkastdeuren
en een van domheid en wreedheid vervuld, gillend publiek.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 In deze gouden herfst zitten
gedachten en ik, onder een deken van zwaar
gemis en sluimerende verlangens, ik observeer de tijd die
langzaam smelt, en ontdek dat gevoelig zijn een stille vorm van thuiskomen is.…
In ieder klaslokaal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
502 vergif, overbluft door het foute woord
tegen extremisme vol nodeloos geweld en haat
vrijheid van mening, zal niet wat zij willen
bloeden dood op straat
laat je horen
voor tolerantie en respect voor vrije meningsuiting
voor het besef dat alleen mededogen, oprechtheid
woorden van erkenning steun, rechtvaardigheid
woede en haat kan doen smelten…
Verlichting
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
585 gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
en als dat licht schijnt gaat ons derde oog voorzichtig open
dan straalt een innerlijke zon die alle pijn verdooft
er zit een infrarode gloeidraad in ons mensenhart
die zacht gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
een warm gevoel welt in je borst: een bloesemknop gaat open
dan smelt…
Bron van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 De zon
doet ons energie geven
de zon is bron van alle leven
door hitte
kan metaal en glas
buigen
smelten
door hitte
kunnen explosies ontstaan
zonder de zon
geen licht en duister
in ons bestaan
De zon
de bron
onontdekt hemellichaam
de zon
het verste weg
in warmte
het dichtstbij
wat stralen van de zon
en je voelt je even blij…
De puinhoop die hij achterlaat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
836 We keken er ooit naar op
Een rijk en machtig land waar iedereen heen wou
Nu pronken ze met oorlogsmisdaden
Schudden de handen van dictators
Sturen ze onschuldige mensen weg zonder genade
De muren rijzen, de wereld breekt
Je ziet toch ook wel dat hij in leugens spreekt
De aarde vergaat, de ijskappen smelten,
hij ontkent het, terwijl de…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Het adembenemend
kleurenspel aan de hemel ontvouwt zich
als een zucht, en raakt de diepte van mijn stille wezen —
verlangens zweven op een lichte lucht en smelten tot een melodie van vrezen.…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Wees welkom in het huizeken,
waar leed in liefde smelt;
Wees welkom, madelieveken,
in 't dorre distelveld.
Och, alles wordt weer goed door u:
De doornen worden zacht,
wanneer een kindermondeken
Doorheen de distels lacht.
--------------------------------------
uit: Vondelingskens (1926)…
Een jaar in een dag
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
953 de wereld is op z’n heetst
en harten smelten voor elkaar.
mensen zijn snel aangebrand
en het mooie meisje is gaar
ze wil mij voor de lunch,
en ik zit in mijn zandstoel naast haar.
de herfst is de avond van het jaar.
vallende bladeren zorgen voor schemering
en het licht van de bloemen is klaar.…
De Milde Keizer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 smelten ze bij de bonkige smid.
De keizer wil de bronzen klok horen,
Want zijn vader wordt wat kinds en doof.
Elke avond test hij de tien grendels van de schatkist
op de roofzucht van een rebellenmacht.
2 maagden schonk de slaaf aan de botergeile keizer.
Ze mogen hem koelte toewuiven met palmtakken
hem druiven voeren met wulpse zwier.…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op
dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht
liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden…
Winternacht 1995 (En Nog Steeds Is Alles Onveranderd Warm)
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.482 Even na tweeën, schuifelend
bewegen enkele sneeuwvlokken
over de koude winterwind
smelten op kerstverlichtingen
en gepekeld asfalt
Even na tweeën, lopend
op de tocht van de winter
dreunt de stampende muziek
van de dorpsdiscotheek
nog na in m'n oren
Even na tweeën, sprintend
slaat mijn hart zes stappen over
zie ik haar voor me lopen…
Aanvliegen over de sont
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.164 der gestorvenen
drijven op de wateren
tussen taiga en toendra
oog en oor zuiveren
aan leegte en verte
zich voeden met bessen, met hoed
en geur van de goddelijke paddenstoel
dromen de droom
van het eeuwige heden
als arctische beer
weer tot sneeuwblinde dronkenschap in te keren
Op de tong zeven vlokken
in dovend middaglicht smelten…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Het ijskind wordt eigenzinnig en het smelt
als het begrijpt wat is op deze wereld.
Metershoge sneeuw, gevoelens vol herinnering
dragen ijsschaatsend leed met verwarring.
Als binnenkant heel ongerijpt vanwege kou,
wist niemand wat broze jeugd eigenlijk
meest idyllisch werkelijk betekenen zou?…
Wintermorgen
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.158 O, nacht en morgen vloeien traag tezamen,
Ontberen en genieten smelt ineen,
Maar nòg heerst over ziel en de verbleekte ramen
Het grijzen van de schemering alleen.
Dan doet een licht de schaduw zwarten en versnellen.
Warmer en driftiger golft 't ongeduldig bloed.
Door de gestrekte stilte tinkelen de bellen.…
De vroege Sint
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.458 De noten liggen al maanden in de schappen,
de letters zijn bijkans niet meer van het lijstje te schrappen,
het marsepein zorgt al voor extra bezoek
aan de tandarts en de suikerbeesten smelten.
De kinderen zetten nog net hun schoen niet bij de kachel of de cv,
maar daar zeggen we verder ook niks van o nee.…
Het gevoel van liefde
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.687 omhoog gaat
Ik voel de warmte van je lijf
Je adem in m'n nek
Mijn hart klopt sneller
Mijn buik zit vol kriebels
Het gevoel van spanning
En samen één willen zijn
Je daagt me uit
En brengt mij in een trans
Ik raak je aan met mijn hand
M'n vingers langs je hals
Ik voel een schok in mij
Een warmte van binnen
En m'n hart dat voor jou smelt…
ZING-ZANG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.067 Ach, moet dit langer duren,
Zo geef ik ’t hagje op,
Al zou ik bij mijn buren
Gaan lenen bast, balk en strop;
Want ik wil, bij Sint Felten,
Eer derven als een man,
Dan zo door u te smelten,
Als boter in de pan.…
L1CHT-SPEL1NG.
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
868 Je ogen schijnen, bij die wondere speling
van glanzen, in gelij ke klaarheid uit;
't ziek lamplicht smelt, en in al wijd're streling
zie, hoe de zon je lieve hoofd omsluit!…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Materie smelt in de doofpot van
de diepten van het echo lood,
wordt het licht minder toegankelijk
en blijft het leven achter wat
ik eerder zelf verslond, maar op
later tijdstip terug vond op de
vloedlijn, wel of niet recyclebaar,
in die houvast wat niet lang geleden
nog enige twijfelachtige houvast bood,
in de herkenning van onszelf als…