823 resultaten.
Kind in de modder
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
596 De kou, de regen, het schamele voedsel en
de beperkte privacy, dit land zal ook wel
niet een hemel op aarde zijn, dus kom op,
doorzettten, doen wat ze zeggen en dan
komt er ooit wellicht een rustige avond
met het gezin, om na een heerlijke maaltijd
gezamenlijk met de CV op 22% naar een
gezellige familiefilm te kijken.…
Tja, tsaar Poetin
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
681 Tsaar Poetin doet de laatste tijd zo raar,
hij heeft het steeds met anderen aan de stok,
Oekraïeners, Syriërs, Nederlanders en Turken,
hun voedsel en bloemen kloppen ook al niet,
boycotten die handel, zegt de koppige bok.…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 ~ voor onze nestor, heer Mostertman ~
Gegroet, u trouwe dierbare gemeente
Teerbeminde lezers van 't gedicht
Woordenluisteraars en beeldenkijkers
Ik weeklaag maar zeg niet 'wee uw gebeente'
Beminde lezers van het minnedicht
Paardenfluisteraars en pottenkijkers
Gedichtenzamelaars en 'zelf'verrijkers
Van voedsel voor de geest dat ons…
Zomerbode
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
405 Hoewel ze lange weg heeft bewandeld, vindt ze
het gezellig om op zoek te gaan naar lekker en gezond voedsel
partner bij wie ze blijft hangen maar ook elke vorm van vrijheid uit wijde wereld
ademt voor het tere lichaam zowaar hart geraakt tot donkere schaduw over haar heen werpt.…
Het leven van een vlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Hoewel ze lange weg heeft bewandeld, vindt ze
het gezellig om op zoek te gaan naar lekker en gezond voedsel
partner bij wie ze blijft hangen maar ook elke vorm van vrijheid uit wijde wereld
ademt voor het tere lichaam zowaar hart geraakt tot donkere schaduw over haar heen werpt.…
Kattenvoer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 "
Klagen heeft geen enkele zin
bij weer en wind en regenvlagen
je moeder is behoorlijk gek
zulk voedsel voor de kattenbek
Vrouwtje Gele stamper
broodje smurrie in d'r mandje
wil het liefste dat het maal
echt klaar is voor 't wordt opgediend
Lekkers voor op tafel met
een fabel op elk etiket
verdrinken in een wondersaus
en…
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 In afwachting van
uw antwoord op deze
meervoudig gelaagde
beklemmende vraag
verblijf ik in de tussentijd
nog even graag -
al is het al lang en breed
vijf over twaalf
en wacht ik met smart
op voedsel en water
en dekens en bedden
en medicamenten
voor wat hier nog rest
aan levende have:
flora en fauna
in riet zonder kragen…
Chemische Mist
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
293 Koud porselein tegen mijn rug,
voedsel dat kleeft aan vingers
die nergens meer thuishoren.
Daarna ga ik naar buiten,
naar neonlichten en donkere kamers.
Lichamen die in elkaar schuiven
zonder gezichten.
Ik kijk.
Meer niet.
Harten kloppen daar,
maar het mijne blijft stil.…
PINGUIN OP ZIJN RETOUR
snelsonnet
2.7 met 11 stemmen
1.054 Nadat de ijsbeer ons zorgen baarde,
lijkt ook de pinguïn nu op zijn retour.
En stof dus voor een uitgebreid discours
Over een noodplan voor Moeder Aarde.
Verhuis gewoon, tracht ik ze voor te liegen.
Hoewel, zo’n beestje kan geen meter vliegen.…
Wormen in Naarden
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
906 Zonder voedsel verdorde de aarde
en met het land gingen zij eraan.
Aan het kleine, het zwakke, het bejaarde
boden de vis en de ezel geen oor.
'Het spijt ons, bezuinigen is naar,
maar onontkoombaar', kwaakten zij in koor.
Het vissenoog zag al minder,
het ezelsoor hield zich doof.…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Het was een gewone februaridag niet anders dan andere
zonder de ene voet voor de andere te zetten vertrok een moment
uit de kamer waar benen de dag bij beenden , ik nog net
onderscheid kon maken tussen staan en lopen
me verbazend over hoe mensen versmelten
in denken aan voedsel en het zout der aarde,
gepeperd wellicht net als anderen
gedacht…
Verzuchting...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Ankerend en zuigend neem je elk universeel weten in je op
en door jouw sappen wordt het als voedsel voor elke bladkorrel,
uitgeademd in het luchtgeheel.
Jouw kruin zucht voldaan,
ontdaan van oud verleden,
gevuld met nieuw liefdevol heden.
Zonsondergang groet je bij het slapen gaan.…
Tussen grijs en donker,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 Bladergoud van dekens markeren het verouderd bos
wind in koperen regens, nevels beheersen de gedachten
oktober spreidt z’n ziel in het eerste schrale licht,
Schaduwen, nog begraven onder het natte mos,
ze woelen als tentakels tussen wortels, hongerig
naar voedsel wat de laatste zomer heeft gebracht,
roerloos drapeert de mist zijn vitrage…
Najaarsgeluid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
523 Elke keer weer waren het vogels van stad en land
die op het toneel verschenen bij het eerste licht van dageraad om
ieder van ons te bekoren en kalmeren op hetzelfde moment waren ze op zoek
naar menig voedsel tussen hun gebabbel, gekoer, gekwetter of getjilp; een schaterlach nabij.…
Aan ene jonge dichter
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.847 Wanneer men goede dichters leest;
Zich met hun schoon gemeenzaam maakt,
Strekt dit tot voedsel van de geest,
En richt de vlam die in ons blaakt;
Maar in hun zog alleen te drijven,
Doet altijd ons hun apen blijven.…
HET VERHAAL VAN NEDERLAND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 oer-gevoel bevestigd
Nu weet ik waar ik vandaan kom
Waar ik genetisch vanaf stam
Overzien kan ik anderhalve eeuw (zie toelichting onderaan)
Maar nu naar ver, ver voor Christus
Christus gooide veel roet in mijn eten
‘Gefundenes Fressen’ was het geenszins (hapklare brokken)
Maar van die kost ben ik verlost
Het verleden is mijn hedendaags voedsel…
Palmbomentuin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
552 laten verstoren
door piepende muizen en speelse ratten
of luid geklaag van krolse katten
soms komen dan ook de kikkers tot leven
om hun versie van het verhaal te geven
afgewisseld door kraaiende hanen
die de ochtend al nakende wanen
en geregeld raken waakse honden
van eigen blaffen opgewonden
bij daglicht tiert er welig leven
rond het voedsel…
Aan Mevrouw Van Merode
poëzie
3.3 met 7 stemmen
3.289 grote stad van ongeruste zinnen,
Te Maastricht andermaal, te Aken eens in 't bad,
Te Spa vier weken lang eens daags door en door nat,
Te Butgenbach, Sint Vijt, en Dasburg en Vianden,
Te Echternach en Trier, en langs de Moezelstranden,
Te Kobelenz, te Bonn, te Keulen, Dusseldorf,
Te Moers, te Krefeld, weer te Moers en met een korf
Vol voedsel…
EN GOD ZEI
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
2.142 Zou ik willen vragen
hoe kan ik geloven in vrede, als ik om mij heen zie
lijden, armoede, honger en jaloezie
en God zegt: Sterfelijke mens
ik gaf je de aarde, er is voldoende om te delen
probeer te geven zoals ik gaf aan jou
en er zal genoeg voedsel zijn voor velen
en de mens zegt: Oh ja, en de oorlog dan?…
De verliezers
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.051 wieg tot het graf
te worden voorgelogen over letterlijk alles en
het recht om dagelijks te horen dat we ons géén illusies moeten maken
na al die jaren van aanhoudende strijd
had ik mijzelf willen hervinden
in de ontheemde de uitgemergelde in zijn vluchtelingenkamp
de moeder met het dode kind in haar armen
de vechtenden om een hand vol voedsel…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel de sapstromen
langs m’n ruggengraat
de sterke stam
geeft stevigheid
de kracht te staan
in weer en wind
te groeien
met al m’n takken
naar de hemel te reiken
naar het licht
van zon, maan, sterren;
Ik schenk leven
in mijn bladerdek
en in mijn stam
nestelen vogels
talloze insecten
vinden er voedsel…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
Al je leugens en bedrog heb je weggestopt
ze komen terug, zoals een rups ontpopt
nee, die gaat niet dood in een cocon geweven
want daar krijgt het voedsel en blijft leven
waarheid en berouw smoort wat schuld is en het kwaad
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
's-Ochtends…
Festina lente; 8. To-To (De Droom)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
322 Het voedsel lag op zijn rug.
To-To vroeg zich af waar de grens tussen het dromen en
de werkelijkheid lag. Daarop had nooit iemand antwoord
durven geven, behalve zij die van niks leken te weten.
Maar hij had het nooit aan De Eik gevraagd.…
ZELFBEWUST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 de ijsvogel laat
zich weinig zien hij weet wel
dat hij zo mooi is…
Van Gogh
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 mezelf
ook een beetje anders en soms ongelukkig
en niet zo'n goede schilder maar verder
heel normaal
KORTE DICHTREGELS BIJ SCHILDERIJEN VAN VAN GOGH
DOOR FOPPE nageschilderd en gedicht
ZONNEBLOEM IN VAAS
zo zie ik het graag
en geel van de zon en blauw
waar ik van houd
GRAANVELD MET VOGELS
de vogels van de vrijheid
vinden voedsel…
1975
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.275 Maar ook wij
toen we een gooi naar het grootse deden
hadden niemand iets te bieden
dat een schuilplaats gaf
voedsel in een maag
een schaar om prikkeldraad door te knippen
nauwelijks een doek voor het bloeden
of schoonheid die een gedicht verbrandt.…
Het Duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 hemel af,
Dat doodskleed van een voorbije wereld; en andermaal
Wierpen ze zich vloekend neer in het stof,
Tandenknarsend en schreeuwend: wilde vogels
Krijsten en fladderden doodsbang op de grond,
Met nutteloze vleugels; de wildste dieren
Naderden tam en trillend; en adders kropen
Naderbij tot in de menigte,
Sissend maar mak werden ze tot voedsel…
steppegras
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.460 het steppegras waait zachtjes,
in de verte klinkt geluid,
kon wel een hyena wezen,
wachtend op een vette buit,
het kindje snikt nu zachtjes,
in mijn armen ademt ze zacht,
met gesloten ogen
alsof de dood hier op haar wacht,
lang zal ze 't echt niet maken,
het ontbreekt aan voedsel en een spuit,
en alsof ze aanvoelt wat ik denk,
blaast…
In de kamer
poëzie
3.4 met 8 stemmen
1.753 het wereldje, waar moeder wacht,
En met ogen iets tot kindje zegt;
Kindje voelt zich worden aangelegd
Aan iets teders, zachts, iets als satijn,
En het bijt daarin en doet het pijn, —
Maar niet spreekt de moeder, en zeer stil
Buigt zij tot het kindje, want zij wil
Dat het kindje bij haar borst verblijv',
Dat het ete, neme' van haar lijf,
Voedsel…
Op straat
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.394 zelfgenoegzaamheid, goedgekleed
als haringen, die men nog moet vangen, zwarte medaljes
in de vuist; daarnaast zwegen de uren polyfoon,
stemmingen stonden lijkbleek en werkeloos als juwelen
op 't trottoir verbeten na te denken over hun beurt
die ze verwachtten - overzag ik 't maanlicht,
onder invloed waarvan de late aarde glom
als bedorven voedsel…