1030 resultaten.
Zomerkleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
531 hoofd, de laatste jaren, woog zo zwaar als lood
Die prachtige zomerse kleuren staan haar zo goed
Zij kan zich niet voorstellen wat zij met mij doet
Mijn loden hoofd wordt zo licht als de veer van Novalis
om te beschrijven hoe werkelijk onvervangbaar en mooi zij is
zij in dat gewaad, met haar beschijnende ogen
Ik beweeg nu zoals ik nooit heb bewogen…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Stemmen verborgen in de boomtoppen,
orgelpijpen van een verdwijnende storm,
bewogen in het krakend ritme
van het uitgewaaide griend,
gerimpeld in het huilen van de wind
en wat men alleen maar hopen kan
maar niet voortijdig ziet, laat het
getijde zich niet foppen door het,
kreunen van de vals gestemde
instrumenten de kraag opgestoken…
De zevende deur
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
477 auditieve vak
waar wij meer
visualiseerden
poogden zij
inhoud en vorm
te integreren tot
een geweldige shout
zij brachten geen
ballads of upgrades
uit nostalgisch sound
met het uitblijven van swung
keken zij uit naar de show
die jij had op de bühne
nagels zwart wit
gepingeld gewaad
contrasterend in kleur
armen die de hemel
bewogen…
Zijn gezamenlijke finaliteit
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
477 zacht zong
de zaal het
donkerblauwe
lied van
welwillendheid
bewogen armen
met open handen
omhoog in de
ultieme vraag om
voldoende response
om het steeds
verder afglijdend
leven weer voor de
mens kans op
bestaan te geven
nog waren er
klimaat depots
waar mensen
het buitenleven
konden afgeven
in de hoop dat
zorg en liefde…
Zeevriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
211 Jouw adem en geest hebben mij bewogen,
tot rust en reflectie in de maneschijn.
Laat ons geloven in wat er gaat komen,
wat de toekomst voor ons in petto heeft.
Zolang we vol vuur van de horizon dromen,
varen we stoer zolang het verlangen leeft.…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Zij wilden dat ik in hun malen opging,
hun korte, felle vuur bewoog mij wel,
maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil.
Hoe makkelijk heft men andermans gewicht
en buigt de rug onder een vreemde zonde,
totdat het eigen, klare maagdelijk licht
verduisterd raakt en bloedt uit open wonden.…
Ik worstel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
27 verklaard
Verlaten taal, stug genoemd provinciaal
vleugels uit de meeuwen na
strand
zoals toerist in eigen zee land
palen rijen getijden lijken eindeloos te wijken
lieve zee je golven lokken schuimend vlokken ontstuimig speels
klein kansloos mens
zilte zachte koelte
toch... slechts een maanverschuiving kan het tij keren
oostwaards bewogen…
Pinksteren
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.283 Boven hun lichaams donkre zuil
Verscheen een zacht bewogen tuil
Van licht, en glinsterende gleed
Het neder langs hun schamel kleed.
Hun mengelmoes van woorden vaal
Klonk ieder als zijn moedertaal.
In mensenwoord, op mensenwijs
Geeft God zijn heilgeheimen prijs.…
Oogcontact
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
1.860 dansen zonder te bedaren
Op een plankier van flamberend gekleurd fluwelen
zwelt mijn borst haar eerste aarzelende strelen
toont satijnen klanken die de stiltes stelen
daar breekbaar trillend je tederzacht bespelen
Verbijsterd omvat ik jouw warme blik
zie zweverig in je fantaserende ogen gevlogen
hoe tederzacht we deze droom hebben bewogen…
Ik droom je dichter
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.254 Ik droom je woorden dichterbij
verbind jouw letters met mijn zinnen
maak de taal obstakelvrij
wil je vandaag nog beminnen
ik lees de liefde in je ogen
voel de warmte van jouw blik
raak elke keer weer diep bewogen
door die éne intense klik
ik voel kleine zonnestralen
licht en warm, soms heel dichtbij
roep heel zacht, kom mij nu halen
ik…
bruine suiker
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
944 warm
en dan droomde ik van het vochtig keldertje, volgestouwd met schatten
van warme melk en houten eierdopjes, van boterhammen met dikke lagen bruine suiker
maar vooral droomde ik van het omhoogtillen, de sterke handen boven wind en alle wolken
en nu ik, na al die jaren, haar schaduw teken, besef ik dat ze de eenzaamheid beeldend heeft bewogen…
Nooit meer
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.203 Ruim 16 jaar van mijn leven
heb ik aan jou gegeven
Hield van jou met heel mijn hart
zoveel, dat ik zelfs mijzelf vergat
Wat een bewogen leven hadden wij
konden de hele wereld aan, zij aan zij
Langzaamaan kwam de onenigheid
consante strijd
Je wist niet meer wat je wilde met je leven
of je je liefde nog aan mij wilde geven
Uit elkaar…
Moederangst
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.941 Maar zie, ze ontwaakt en 't lacht haar aan,
Zij is nog diep bewogen,
En voelt het hart nu dankbaar slaan,
Terwijl een traan
Komt schittren in hare ogen.
De nacht is stil, en kalm en klaar;
Haar bange droom is henen;
Maar is voor 't rustend kindje daar,
Ook al 't gevaar,
En alle leed verdwenen?…
Van oud naar nieuw
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.112 Alweer een jaar voorbijgegaan
we knallen ’s nachts het vuurwerk af
het oude jaar afsluiten om het nieuwe in te gaan
het is toch eigenlijk maf
met tranen in onze ogen
denken we aan alles wat is gebeurd
vreugde, verdriet of heel bewogen
om gestorvenen getreurd
hoe dan ook tranen gelaten
geschreeuwd en gehuild
ontroerd door al dat haten…
een nacht van vermiljoen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.107 daar op het hoge duin heb ik je ontmoet
starend naar de avondzon
op je haren lag een gouden gloed
de horizon was vol van vermiljoen
de zee doorsneden met een gouden spoor
weerspiegelde zich in je ogen
ik keek je aan geraakt, gepakt, bewogen
de weerspiegeling drong in mij door
de duinpan vulde zich die nacht met gloed
met sauzen, spijzen…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 ik wist van de zee
niet meer dan de golfjes op het strand
maar ik kuste mijn moeder
en verliet het vaste land
waar de zee zich bewoog
daar ging ik heen en weer
en we aten spaghetti
of we aten spaghetti
en vervloekten Scarlettie*
en de haven van Venetië
nog meer
in San Pedro zijn de nachten
warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde…
Contrast
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
577 De lente werd een purperen gang,
er bewoog licht in het prille groen,
stappen knarsten een winter lang,
in echo’s gekrast in een nieuw
seizoen, ik versnel een meter om
in het gezicht te komen, en jou
in het natte gras te paaien, graai
het botergeel uit de paardebloemen,
in de lome spiegel van de morgen
paren bijen om de geuren, zoemen…
- Vergeef de liefde in mijn ogen -
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
635 Geloof de verborgen pijn in mijn ogen
open, verlicht, liefde..buiten de werkelijkheid
zodat ik haar kan zien,
haar warm in mijn armen kan voelen
vergeven, dat zoveel sterker dan het alleenzijn is
mijn hart dat weet, mijn oordelen
ze hebben mijn herinneringen pijn gedaan
ik herinner de ademloze momenten diep bewogen
terwijl ik 's nachts…
Minzaam misverstand
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
683 Vanmiddag zag ik mijn buurvrouw
die verlegen zat om een praatje
ik knikte minzaam naar haar
ging verder met boenen van mijn straatje
Vanavond zag ik veel mensen
bij buurvrouw binnen gaan
ze was komen te vallen
kon zelf niet meer opstaan
Ik zag haar terug in het ziekenhuis
sprak met haar toch wel bewogen
blijdschap zag ik in haar
toch…
Het verhaal...
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
951 In herinnering, vaag, het eerste woord,
zo veelbeduidend in zuivere spraak,
geraakt verder los van 't bewogen pad,
geen bezieling die haar zacht verhoord.
Het laatste woord wilde niet meer alleen,
en ging op zoek naar de ware verbintenis,
hij kwam haar snel spontaan terug tegen,
en wist weer wat ooit essentie was voorheen.…
De Oude Heer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 Bewogen werkend tot op de laatste dag,
Verstierf een eens zo innemende lach,
Die aan wanhoop weer hoop wist te geven.
Oh, oude heer!,
Uw geliefden gaan de laatste keer
eendachtig aan uw vergane leven
schoorvoetend in verdriet aan u voorbij.
Wij kennen u de geschiedenis toe;
Uit uw leven leerden wij.…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Al heeft hij zon, noch maan, noch sterren in zijn ogen,
Hij houdt nochtans zijn streek en vindt zich niet bewogen.
Zijn zaken die gaan vast: de naald op het kompas
Wijst hem het noord’; ’t getij dat gist hij bij het glas.
Let hij op deze twee, zo wordt hij niet bedrogen.
Zo gaat het ook met mij.…
Ruzie aan het diner
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 Ze keek naar haar verzorgde handen
die wat doelloos bewogen,
ze was diep in gedachten en zag ze niet.
Toen stond ze op en keek hem aan,
ze was tot een besluit gekomen.
Ze zei iets, maar ik kon het niet verstaan,
ze gaf hem haar ring terug
die ze van haar vinger had genomen.…
Hier en overal mijn vriend?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 geweest en
de diepste wonde hier het best geneest,
telde ik in woord en liefdesdaad nooit
ongeschonden waarin ik telkens schipbreuk
leed, de smaad en lot zichzelf
voorspelde, als roerganger verkleed
gebonden aan de stoutste dromen vallen oceanen
samen, om in het zoutste bad te baden, tranen
werden een rivier waarover ons tijdloos veer bewoog…
Stilte in het bos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Koerend geluid galmt op een bewogen tak
een gearriveerde duif wappert zijn vleugels
langzaam knippert de uil wijs zijn ogen
wanneer intense stilte volgt zoals op de Dam.…
Luister even.......... ja jij..............
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Ik zag het zelf in hun ogen intens bewogen
al was en is het in een herhalende flits snel gegaan
ik zag in werkelijkheid ook jou weer hier bij ons staan.
Een punt zetten maakt wellicht ruimte
mogelijkheden voor een nieuw begin
edoch leven geeft eerst graag een komma in een zin.…
Oversteek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
744 Zang en dans, het zal aan beide zijden klinken
want het wachten duurde immers als zolang
en alsdan verheugd en tot tranen toe bewogen
ziende beelden van de overzij,- en een ander leven.
Echter, zwart op wit geschreven stond
een nieuwe vorm van leven, eeuwenlang bij
het Paasfeest al beschreven...…
zorgeloze zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 loket gaat nog niet open”
er staat een lange rij
anderhalve meter zij aan zij
de hulpeloze troosteloze
de “ goddeloze” boze
een verloren zaak en handel
er is geen voorrang
wachten duurt lang
iedereen is even bang
dat de zomer in de rij verstrijkt
waar het toch op lijkt
blijft dan geduld en mededogen
langzaam wordt vooruit bewogen…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 oceaan mij duldde
Zich aan het vuur tot wolken dronk
Brutaal kroop een herinnering
Vanachter ongeziene ogen
En kraste door de horizon
Een vroeger onvermogen
En heel het wijdse toverland
Begon naar al die as te smaken
De vrucht verrotte in mijn hand
Het onverteerde moest ik braken
Nu ver verwijderd van die plek
Verwonderd en bewogen…
Razzia-1944-herdenking Rotterdam 2024-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
474 nationale lied: 't Wilhelmus
maar vooral de stilte, de stilste stilte
de stilte om zoveel verleden leed
maar een leed dat voelbaar blijft
een leed dat blijft voelen en wroeten
in de krochten van je ziel en zaligheid
om je man, je vader, broer, neef, vriend, verloofde
Met Schouten, onze nieuwe burgemeester
schouder aan schouder en in de pas
bewogen…