1847 resultaten.
Paleis op de Dam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Overal zie ik blote borsten,
in marmer of steen uitgehouwen
en op de schilderdoeken
tussen de portretten van vorsten,
ik ga er bijna van miauwen,
de kuisheid is ver te zoeken,
zelfs vlakbij het beroemde balkon,
ik zie overal topless koninginnen,
het lijkt wel een enorm bordeel,
voor puriteinen is er geen pardon,
want een bezoek prikkelt…
Kinderliedje
netgedicht
2.7 met 116 stemmen
12.081 Ze is lichtvoetig
een windstreling
zo wuift ze weg
en plukt sterren
op het gazon
het gras kietelt
blote voetjes
is het daarom
dat ze lacht en rent
van bloem
naar bloem het gezoem
van bijen
op de achtergrond
een lauwe zomer
in een groot blauwtje
is het daarom
dat ze humt en zingt
kleine wijsjes
met een zoen van moeder
in…
Gewone mensen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
421 het was niet
de eerste blik die
overweldigend was
het vonkte meteen
waar geladen deeltjes
mij raakten en
hun energie een
miraculeus zachte
landing maakten
mijn huid veranderde
in een eindeloos
verlangen naar meer
waarbij de
intensiteit warmte
kleurde naar rood
wij zij gaan lopen op
blote voeten in het gras
waarbij wind…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…
voor mijn lief
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
862 Heb nog zoveel van je te leren
op mijn bek gaan doe ik elke dag
door je onbewust te kleineren
vernietigend door mijn honend gelach
je heb me zoveel te geven
iets wat ik jaren geleden heb begraven
jij die me weer laat leven
mijn gevoel begint weer te dagen
jij laat me voelen wat liefhebben is
aan jou geef ik mijn ziel bloot
zonder jou leven…
sluit de ogen na het lezen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.049 in dit moment
van eeuwige stilte
waar vogels zwijgen
en mijn hartslagen
zich rustig aan
elkander rijgen
vertoef ik in tederland
met zachte tonen
van een fluisterende wind
ervaar het warme zand
onder mijn blote voeten
en valt de rust mij toe
verdwijnt al het moeten
dit voortschrijdend genoegen
van geluk en zaligheid
doordrenkt…
Dat meisje
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
3.389 Over haar die niet meer
worden wil, eeuwig jong
kan blijven en verstrooid
over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot…
Subtiele succesjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 zelfs haar
blote voeten
smaakten subtiele
succesjes in
het raken van
moeder aarde
iedere stap
ontbond een
stukje contact
herstelde dat
snel in de
volgende trede
ritmisch dansten
ogen en lach
in het zwierig
passeren van
zoveel vitaliteit
met alle gemak
zelfs de
choreograaf
applaudisseerde
voor de kunstzinnige
interpretatie…
Een kille blik
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.470 Je kijkt even achterom
terwijl je fiets over de Wallen,
afgeleid door al dat rode licht
met hier en daar wat bloot.
De hobbel in de weg,
de bobbel in je broek
het gevoel van verlangen
op jouw leeftijd nog niet weg.
Muziek galmt uit kroegjes
en de pijn in je arm
van die spuit van vandaag
je hebt zin in een borrel.…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…
De schoonheid van mijn intelligentie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
545 De werkelijkheid is, ligt daar bloot:
dat de goedheid van mijn hoofdelijke
intelligentie zich uit van klein tot groot!
Het doet niet alsof; speelt dat spel
zelden tot nooit, immer verbonden
aan de waarachtigheid van haar ziel.
Ze leerde haar kracht in zuivere boodschap kennen:
de levenstaak die haar ten deel viel.…
Veerhuissessie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
31 Leg ik pijnpunten bloot
en schets ik in woorden een ideale wereld op papier
want een groot tekenaar ben ik nooit geweest.…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.
Regen regent en de bomen lopen
bij mij binnen, op mijn hand die schrijft
groeit het gras. Adieu. Mijn hart verstijft.…
KINDJE
poëzie
4.1 met 7 stemmen
4.226 Kindje dat op blote voetjes
speelt uw spel van kiekeboe,
kom maar kindje, lach maar zoetjes,
help mij die maar denk en doe . . .
Kindje,
vrindje,
lach mij toe . . .
'k weet niet of ik U zal vinden,
'k weet niet waar, ik weet niet hoe,
Goede God, in 't stil-beminde
kindje leeft Gij, af en toe . . .…
Vruchten in beginsel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
486 zeeën vol kleuren
verwateren langzaam
aan blote voeten
waar vroeger
geuren golfden kabbelen
nu vruchten in beginsel
ooit zwermde wind
zacht zoemende bijen
langs iedere weide
waar licht voor
snelle groei heeft gestaan
zet warmte de oogst dik aan
zon zee en land volgen
zonder ingreep van mensen
nog steeds zijn scheppende hand…
Manshoog ´t gras
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.124 Bijna manshoog
het gras hier
Van watervogels
hoorbaar vertier
´t roept en lokt
Vragen stellen we uit
aan de groengele oever
van de trage rivier
Wij nestelen ons
wijken eerst
aren en halmen
leggen zich als
bij wind neer
Wij,gelieven
weten van geen
talmen
geven ons blozend bloot
En de vogels...…
Hersenwasser van het denkstandbeeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
927 Ik leg een bed vol idealen bloot
die voorheen narcissen liet logeren
en hun aroma liet verwelken naar
schimmel op het smetteloze gedachtezicht.
Ik heb de knik gevonden,
de hersenwasser van dit denkstandbeeld…
Ik loop op een wereld,
een gezicht wat alleen diep gegraveerde
lach rimpeltjes heeft.…
Nani-ka
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 waarnaar
ik zocht
gelijkt op eeuwige liefde
ik spring en huppel
door naamloze vlokken
en lik mijn waan met onzichtbare
woorden
de lippen wit
straks de aarde
wanneer ik slaap op het lichaam
van de wachtende nacht
ik zuiver mijn zonden
met de ogen van
onschuld
en zie hoe het land zich verhoogt
de vorsten mollig en de maagden bloot…
A RECHERCHE...
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
682 herinnering aan verloren tijd
de smaak van weleer die je terug vindt
in de geur van het verse brood
dat de vrouw van de warme bakker
stevig tussen haar borsten geklemd houdt
'melancholie is het vullen van ledigheid'
of het zoeken naar een medicijn
voor naderende pijn
zoals het kneden van deeg
met blote handen een proces
is voorafgaand…
Men verdraagt zich maar moeizaam
gedicht
2.6 met 12 stemmen
8.392 Waarin de spade, waarin de blote hand met weerzin.
-----------------------------------------------
uit: 'Hollands Maandblad nr. 5, 2003.…
’t onopgemerkte sterven van een mens
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.099 ik plukte kleine asters van je graf
en wreef ze eindeloos tot aardebrokken
voor plantentuinen volgend jaar, misschien
wurgde ik met blote handen zelfs een tijger
nam hem zijn bloed tot maan opnieuw
het woud en ook de dalen vulde
en uit elk lijk heimelijk de adem roofde
’k vermengde als met slagersvuist
de ingrediënten in een zee van vuur…
Disques simultanés
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
2.632 Une nuit de Mai
zong je in
te verleidelijke kristallen
van mauve
En rood scheurde jij mij
Als een der wellustige Mainaden
in scherven uiteen
als een weerloos
bloot
in een bloedig bed
van bederf
Ik spatte uiteen
in abstracte lusten
zoog beelden
die ik enkel kende uit
een vage
en sneeuwwitte droom
Het kostte je
geen drank…
Mei
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.196 Dan treedt op zijn drempel
Een bloot beeld: onder ’t witte bedgordijn
Glijden er blikken en een woordentrein.
Dat’s om te wenen, want de mijmering
Over een ding, is teerder dan het ding.
----------------------------------------
uit: Meiboek II fragment (1889)…
Zomerzee.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
827 Je lieve gezicht vangt de volle zon
en zichtbaar genietend
geeft je gulle lach je tanden bloot.
Onbeschaamd geniet ik van je en met je mee
je dwingt me naar je te kijken
zonder te weten hoe en waarom.
Maar ik voel, weet het zeker:
De zon en de zee vertellen een verhaal,
een boodschap aan ons twee.
We vertrekken, straks is het vloed…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…
Miljoen
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
2.454 Meer dan een miljoen, lag er in huis
Open en bloot niet eens in een kluis
En wij maar wachten op de trekking van de loterij
Maar die gasten, die waren er gloeiend bij
Inleveren die poen en een beetje snel
Nou ik wacht wel op de trekking, dacht ’t wel.…
De zucht van de koe
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.052 De allerlaatste koeien
liggen dromend op het land
te malen van een zomer
die geloomd niet wilde komen
Ze rollebollen samen
blote buiken op hun kant
en wachten tot de wolkenvlokjes
vallen op de bomen
Dan staan ze nog eens op
in natte zon die plots ontbrandt
en voelen langs hun flanken
hoe de witte nevels stromen
Oktober is gevallen…
ploegdrijverke
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
690 op ’t platte land
kunt ge ze aanschouwen
een zwart – wit pakske
mee nen lange staart
sierlijke stapkes
op de hoge voren
efkes ben ik ze kwijt
gaan ze schuil achter
den trekker, vrolijk
gelijk grote libellen
de zon warmt het land
koren wuift langs wegen
ze kuisen de hemel bloot
beeldig, ’t is een zegen…
December
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
785 Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten,
de bomen met de kruinen bloot,
door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten,
bij boek en haard, met warme drank en brood.
Het doet mij vluchten
bij boek en warme haard,
de grijze sombere luchten,
geen zonnestraal die zich openbaart.…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…