1557 resultaten.
Sporen van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
700 Is mens' leven uitgetekend
in de sporen van de nacht, of
leiden schimmen het bestaan
van mensen die potten roeren
in blokhutten van drie bij drie
terwijl het vuur heel snel dooft?
De laatste ster maakt de ochtend
hoewel vogels nachtbrakers
fluitend naar bed begeleiden
Voor even stond de tijd toen stil...…
Emo-beving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Is zo gemakkelijk
Gevonden, een term
Om aan te geven
Dat de angst
Van de Groningers
Niet is terug te leiden
Tot de aarde die moe
Is van de miljarden
Kubieke meters gas
Die aan haar schoot
Onttrokken zijn -
Maar eerder zijn
Oorsprong vindt
Tussen de oren
Van diezelfde
Bescheiden grunnegers -
Was het nu een beving
Die…
Veilig bij God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Bij God zijn we veilig en geborgen
Hij heeft het allerbeste met ons voor
En wil ons leiden op het juiste spoor.
Bij God zijn we veilig in Zijn armen
Hij houdt ons vast en blijft ons nabij
Wij zijn niet alleen, want Hij is erbij.…
Liefdesverdriet
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 Ik weet dat ik je
nu los moet laten
Moet laten waar je bent
Je niet moet prikken
Mijn verlangen bij me houden moet
op moet laten lossen
moet stoppen onder het tapijt
op moet laten branden
uit moet laten doven
af moet leiden
met anderen moet overdekken
verstand gebruiken moet
Maar van waar komt toch
dat onstuimige, intense
Dat ik alleen…
Blijf bij ons Heer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 Blijf bij ons heer in bange tijden
Wanneer wij moe en verdrietig zijn
Als wij veel zorgen hebben en pijn
Wilt U ons vast houden en leiden.
Wil altijd bij ons blijven Heer
Dan zijn wij veilig en geborgen
Als U voor ons blijft zorgen
En wij mogen leven tot Uw eer.…
de Tjamme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 natuur is niet
in te dammen
is te bevrijden
door fietsers, wandelaars
met een wijde boog
er omheen te leiden
zij maken hun ronde
waar in oude tijden
de Tjamme als rivier
tot hier
door de Dollard
was teruggedrongen
hooglandrunderen grazen
rondom een plas
waar ooit
de zee-oever was
tussen Beerta
en Finsterwolde
voorheen rolde de rivier…
Vertier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Woelig avonduur in de stad Leiden:
kroegen zingen met kleurrijke ogen
vol star of levend schemerlicht, pogen
allerlei wandelaars te verleiden.
Daarbinnen willen zwervers zich verblijden
bij bonzend gerinkel op de togen,
mogen hun drinkersgenot verhogen
tussen geleerde kerels en meiden.…
De eerste schrik
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
860 schrik om
anderen en ook je eigen ik
een levenlang verbergen
want ook het rapen van
de scherven was jouw deel
waardering was er nooit zoveel
ieder ging zijn gang
maar met amok was
jij altijd de zondebok
lang was er geen besef
ieder praatte
eigen straten recht
jij stond daar als kleine
eenzaam aan de kant
zonder hand om je te leiden…
Gebedsgenezing
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 De gedachte dat geloof beter maakt is juist
maar dat het moet leiden tot genezing
is een weg van dwaling en gevaar
die zo vaak ontmoedigt
je raakt volledig in de knel
als het wonder van genezing komt
is dat een teken van boven!
niet van voldoende menselijk geloof
als iemand niet geneest
welk getuigenis leggen wij dan af?…
Ralph Waldo Trine
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 Je hebt ons laten zien dat we geen slachtoffers zijn,
maar dat we gedachten kunnen leiden,
van kwaad naar goed.
Je hebt ons geleerd om van harte te vertrouwen,
op de krachten die door ons leven stromen,
op de goddelijke bron van onze moed.
Je hebt ons getoond dat innerlijke rust bestaat.
Dat een mens zich kan bevrijden van angsten.…
doekte stof in ruime zwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 verlangen dat
dit beeld voor weken bleef
doekte stof in ruime zwaaien
dweilde vloeren zonder aaien
schudde bedden op en ineens
was er die sanitaire stop
keek het bad je lachend aan
in een kalkrijk vergeten
deze dag dag heb je geweten
een eerste lente in je bloed
je ging ervoor en joeg
de stilstand er snel door
alleen beweging zal je leiden…
Ons nieuwe geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 Mensen die veel verwachten
van hebbers van macht
die ons leiden willen
naar hun paradijs.
Machthebbers willen volgers.
Volg hen liever niet.
Liefhebbers hebben lief.
Minnaars zijn creatief.
Vuur dat nooit gebrand heeft
wegens gebrek aan vonken
is voor eeuwig uitgedoofd.
Storm die moe is gaan liggen
wegens ademnood.…
Foto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Ze liet me een foto zien
van hen beiden
van achter genomen
hand in hand lopend
Een meisje van drie
en mijn dochter, vrouw in een jurk
Ook als een meisje,
het tasje dat ik ooit voor haar kocht
langs haar schouder op haar rug,
haar blote huid bleek nog
Hun haar beide bruin en half lang
Niemand leidde, ze hadden elkaar beiden
die dag voor '…
Siobhán
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 langzaam,
mettertijd
vind ik langs mijn weg
kiezelsteentjes
die mij terug leiden
door het doolhof,
naar voorbij het begin
van dit labyrint,
naar toen,
die levensavond
van jouw/ons leven
en begin ik nu te begrijpen
hoe de kostprijs is
ontstaan, wat ik nu
betaald heb
en wat ik er voor
terug ontvang –
niet langer
een hotelkamer…
de stenen zou gaan tellen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 wat in het tasje graaien
je wuifde met een doek
als laatste groet
ik wist dat je de stenen
zou gaan tellen
tot aan de hoek
ik sloot de deur
proefde nog de
oogst aan geur
die altijd bij je was
als ik je lente zag
de zomer liep
na jaren winteren
voor het eerst
weer in de pas
ik zie ook stenen
op de hoeken die ik ga
ze leiden…
Schistsomiasis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 In hiërogliefenschrift valt dat te lezen
Ook hoe zij hooggeplaatsten adoreerden
Wanneer zij bouwden aan een piramide Beschouwden zij dat als de kans vergroten
Op eeuwig leven in zonovergoten Paleizen, zoals Farao's geschiedde
Heel hoge trappen moesten die bestijgen
Om bij de zonnestralen te geraken
Die tot de ingang van de Hemel leidden…
Laatste strohalm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voorafgaande aan
het bijzondere moment
dat tot een hoogtepunt zou leiden
ging hij geheel onverwacht
een nederlaag tegemoet
historisch in zijn verslagenheid
Er waren angstige dagen geweest
van grote twijfel in de buurt
waar de groene bomen zwegen
en natte regen alle talen sprak
Sprakeloos was hij geweest
in al zijn nederigheid beledigd…
Ver-ander
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
661 ben je nu die ander,
zit je in zijn gedicht,
proef je de invalshoeken
maar ook de knelpunten die
leiden naar een fijne esthetiek...
zodat de lezer zal erkennen,
zichzelf weer zal resetten:
dat het Jouw Gezicht is geweest,
jouw uitgekozen letters -
Dit zelfgezongen lied.…
Lijmen zonder pijnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
495 ik zag
hoe jij
voorzichtig
de bladzijden
gladstreek
hoe woorden
zich keurig
voegden in
zinnen en
alinea’s
zij de inhoud
bepaalden van
stukjes leven
die ik nogmaals
wilde lezen
uit de laatste jaren
van mijn jeugd
waarin normen
en waarden deugd
gingen geven
vol verbazing
las ik hoe de tekst
een eigen leven
was gaan leiden…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 Groepen bewegen altijd
Ze zijn geen dood gewicht
elk lid ervan volgt
met getrek en geduw
de hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen…
Lik op stuk
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.055 VVD bracht het recht terug op straat
rijdende rechters trokken ten strijde
iedereen weet waar dat toen toe leidde:
Rijpstra veroordeeld en VVD kwaad.
Maar het hooggerechtshof sprak toch gedwee:
"VoetbalVanDalen is toch VVD?!…
Ontspring de dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.099 je gedacht in ge-meander
leiden je weg van elke schijn
Duizend mogelijkheden - dienen zich nu aan
ik weet niet wat gedaan...
kiezen doet vergaan,
de einder komt eraan
Ik heb dit pad gekozen
vroeger, ooit eens wel
mijn toekomst zit op rozen
maar de einder nadert snel…
wat is er mis gegaan?
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.266 Waar ben ik verkeerd gegaan
welk pad heb ik genomen
dat mij zo treurig naar
deze diepe afgrond leidde?
kan ik nog terug of
is er geen weg meer
naar mijn veilige bestaan
wat er van over is gebleven.
ik wil niet meer heen
ik word meegesleurd door
wezens langs de kant
ik wil terug, niet heen!…
Aan de eenvoudigheid
poëzie
3.0 met 17 stemmen
2.906 Leid mij tot uw klein gezin,
Als een trouwe jonger, in;
Doe mij, luistrend naar uw mond,
Waarheids echte leerling kond.
Dat mijn oor geen woest geschal
Boven eedle zang gevall',
Noch mijn oog een bont vertoon,
Meer dan oudheids zedig schoon.
Waag ik eens de lier te slaan,
Spoort mij plicht tot handlen aan;
Schone Nimf!…
ZACHTHEID
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.534 Zachtheid zal de dwingland leiden:
In het heiligdom der trouw
Heerst onmerkbaar en bescheiden
De almacht van de stille vrouw.
Haar gebod ruist als een bede,
En haar wenken is gebod;
Voor haar voeten dauwt het vrede,
En haar zonen zegent God!…
Zwaar gedicht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.048 Toch zijn het niet de ponden van mijn lijf,
die leiden tot de zucht van hen die sjouwen.
Het zijn de kilo’s aan zwaarmoedigheid
die huizen in dit schepsel koud en stijf.
En de verlichting is voor hen die rouwen.
Dus het verdriet is slechts voor korte tijd.…
Warm genot
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.711 Jouw aanblik doet al watertanden
je geur verleidt me onbegrensd
jij bent wat ik vurig heb gewenst
met liefde draag ik jou op handen
Jij vult de leegte die mij kwelt
laat ‘t hunk’rend lichaam gloeien
ik voel je krachten overvloeien
tot ik verzadigd ben.. uitgeteld
ik wil je….vol…..en telkens weer
leid ik je liefdevol naar m’n mond
waar…
Feodale proporties
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
387 zij kende
als geen ander het
kleuren onderscheid
dat jou bereid maakt
in haar verleiding
mee te gaan
nam liefjes
maar trefzeker
je hand om je
langs het pad
van zwoele
geuren te leiden
op voor jou
nog onbekend
terrein waar zij je
uitnodigde om
eindelijk eens
jezelf te gaan zijn
jij dacht hemel
al te kennen die in
evolutie…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…
Dat mystieke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 zij heeft de
magische kracht
om recht langs
oneffenheden te leiden
zonder zijn visuele
strakheid te verkleinen
waar lijnen elkaar
raken in de horizon
weet zij in licht de
ruimte nog te vinden
voor een zitje met
schitterend vergezicht
daar kaatst in
grijzig groen het
blauw van hemel terug
verwatert zon in een
heldere bries en…