Alle inzendingen over meeuw

987 resultaten.

Sorteren op:

de dag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
de dag begint er is wat licht en wat rumoer en de trams die krijsen net als de meeuwen langs de grachten terwijl ergens in halfdonkere kamers iedereen opstaat en in de spiegel kijkt tanden begint te poetsen roept dat iedereen opschiet buiten de vuilniswagens oude bedden ophalen en rotzooi waar anderen al lang het beste uit…

emigreren

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Hagelwit zijn de meeuwen, het koolmeesje is geel. Er zijn er zo velen, met goud gezang in de keel. De nachtegaal met naam, pracht en praal onder de maan, geprikt op zwart fluweel. Allen hebben het ’s winters koud, op het land, in de stad en in het woud Maar niet de vogeltjes die trekken. Zij zoeken betere plekken.…

God is blauw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
van het moeras die over drassige landen loert en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt en weerkaatst tegen de met meeuwen…
M. Bos10 september 2020Lees meer >

Van streek

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Met zee in de vleugels Scheren meeuwen opwaarts, Krijsende hellingen Tegen de gletsjer. Het wrikt neerwaarts, Een zeevaarder die opwarmt, Bij elke slag Vleugelt het fjord. De spanwijdte lekt IJzig van stapel, het tast Kruiend het verenkleed Klam aan en scherp.…

als woestijnregen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
." Toen de meeuwen het krijsen staakten en jij niet langer in mijn schoot bewoog, zagen we in de late najaarszon de elzen teder wiegen.…

Introvert landschap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 647
Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus rivieren kronkelen door eindeloze bossen waar ruige wolven jagen op klein wild stilte van wolken schaduwen werpen kraaien krassen in blonde duinen zweven meeuwen boven zeemoerassen de stem van de natuur in een droom herkend als ratio van nooit vergeten inbeelding herhalend zichzelf zoals…
mobar22 maart 2021Lees meer >

Dieren haiku's #2

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
Meeuwen vechten om een broodje halfom de sterkste neemt alles. De kraan druppelt mijn kat probeert ze te vangen met zijn pootje. Een oude kraai viert zijn verjaardag tussen sneeuwpoppen. Vlinders blijven vreemdelingen ze spreken in kleuren. Een reiger strijkt neer en trakteert zichzelf op een patatje oorlog.…
joepondro2 september 2022Lees meer >

Zomers geluk

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 475
De zee is kalm ze ontmoet blote voeten ze overspoelt ze met zout ze speelt en deinst terug meeuwen blijven ongestoord zich tegoed doen aan levensonderhoud er worden palen geslagen gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels de hemelblauwe kleur ons zonnige humeur geen wolk als saboteur De zee kent ons gemoed…

Korter dromende dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
wij verpakken de dag met ijs en zonnebrand nemen resten schelpen en zand mee van het strand wuiven nog even naar de warm lome zee die eb krabbelt onder een laagvliegende meeuw nog is er geen besef van langzaam korter dromende dagen getinte mensen die met lichte ogen steeds weer meer van hetzelfde vragen nog niet wetend dat dit…

Geen nieuw getto voor den Haag zuid-west

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
het is van papier en jullie foto’s al af te lezen er is geen ruimte criminele jongeren hangen iedere avond en nacht buiten en intimideren iedereen met gedrag geschreeuw vernieling en vuurwerk voor hen is er niets goed dan publiek en fast food de chaos die zij achterlaten is voor meeuwen en de talloze ratten die lachen naar mannen…
wil melker24 oktober 2023Lees meer >

Wat ik tegenkwam 8

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 460
Een zwaan op een steiger een meerkoet spiegelt zich bij haar Kaarsen in bomen Bloeiend groot hoefblad Een meerkoet met lange tak in bek een V achterlatend dwars in het kanaal Vrouw die wit brood over brugrand, zonder liefhebbers eindelijk komen er wat meeuwen Gele bloesembloemen aan onderkant van doornige heggetakken Kersen-…

het hoogste ware woord

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 179
zich andermaal afleiden door wapperende vaandels door monsterlijke vergezichten en elke zinderende zinsconstructie alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven door overspoelende trouvailles, misleid door dubbelzinnigheden op dat terras wat zich verhult achter een mèr-à-boire Ein Prosit auf das Meer waar ook de schor geschreeuwde meeuwen…

Lied der Vlaamse zonen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 796
De blauwvoet, zoals geschreven door Albrecht Rodenbach : Nu het lied der Vlaamse zonen, nu een dreunend kerelslied, dat in wilde noordertonen uit het diepst ons herte schiet. Refrein: Ei! het lied der Vlaamse zonen, met zijn wilde noordertonen, met het oude Vlaams Hoezee. Vliegt de blauwvoet? Storm op zee! 't Wierd gezeid dat Vlaanderen…

Weemoed

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.154
Wind door losse haren Verlichting voor verkleurde huid Ogen achter bruine glazen Vluchtend voor de felle zon Zachtjes rolt de branding Op het ritme van de wind Tegen een kakafonie van kreten Meeuwen vechtend om een vis Luie wolken drijven over Wit als zand tussen blote voeten Palmen in hun eeuwenoude dans Omringd door een overmaat aan blauw…

Wind reist sprakeloos (Ballade voor Ronald)

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Begraven lig je, hier aan de kust, waar meeuwen op de wind drijven. Wind reist sprakeloos door de tijd, waar jouw leven stil blijft staan. Ik weet niet waarheen m'n weg leidt, maar ik zal altijd steeds verder gaan. Daar lig je dan, te rusten in het gras, je zwijgt, je ligt daar al 'n hele poos.…
Jos Witteman21 september 2004Lees meer >

DE KLEINE SAVOOIAARD

poëzie
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.567
Och, als de zwaluw henenvlucht Voor bui en hagelvlagen; Als zich de meeuw op ’t water wiegt, Of pijlsnel langs de duinen vliegt, Wie zal haar lot beklagen?…

Het verdriet van Clara

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
Wanneer de dag begint bepaalt de pater, die met het klokkenluiden de vissersvouwen naar het zand gebiedt tussen duizend meeuwen, onzichtbaar nog maar krijsend als kinderen in paniek.…
fp. tuinder12 september 2009Lees meer >

Het wachten van April

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 843
Misschien was er iets in ’t verlangen dat je me had gegeven, bergen, rivieren en sliep je nachten bij me, lentepril met de wind nog langs je wangen of voel ik jouw ziel wachten in April de nieuwe fruitmand naast het ziektebed een laatste sigaret als de zuster weg is want buiten blaffen honden naar meeuwen als het ochtend is, krijg je verse…
mobar9 april 2010Lees meer >

voor dit kind

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 749
met elke huivering en wankelmoedig taal verloren kus ik zee van je lippen je haren wild van wind en wat van adem blijft als meeuwen schreeuwen langs de vloedlijn scheren of onbarmhartig in gestrande schaaldieren pikken ik verzamel wee riekend wier alle flessenpost razend schuim klonters taai teer en teken met braakhout van dromen…

Glazenwasser ziet schilderijen

gedicht
2.6 met 176 stemmen aantal keer bekeken 16.663
Soms spreekt een wolk mij aan of gis ik wat een meeuw te zeggen heeft. De mensen: druk, wit, stemloos, achter glas. Op acht hoog kunst. Dat meisje daar, die lach, wie heeft haar zo bespied dat ze immuun voor complimenten mijn gezicht in kijkt? En wanneer breekt die sperwer uit zijn lijst?…
Menno Wigman26 augustus 2021Lees meer >

Meisjes

gedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 8.422
Duingras kietelt hun benen en hoog klinkt de pas bedachte lach die meeuwen steeds verschrikt doet overkomen. Van kop tot teen onaangeraakt liggen zij, met allemaal dezelfde stem dezelfde moeder te bespreken. Wat ze zoal zijn telt alle eeuwigheden in hen op. Dat stil en zonbeschenen delen van leeftijd, lichaam, zonnebrand.…

Gecultiveerde parels

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
Op de blanke toppen van de duinenrij maakte ze haar uitzicht en boezem vrij, de adem van de horizon borstelt het golvende helm en bindt het gebronsde haar, gebleekt door het zout van eerdere jaren, waaruit haar meeuwen waren opgestegen.…
Pama17 juni 2013Lees meer >

De kleuren van de avond.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
Het late krijsen van een meeuw. Het zijn de geuren van de avond. De kamperfoelie, de jasmijn. Het pas gemaaid gazon. En we drinken rode wijn. Het is het vallen van de avond. Zitten onder de appelboom. De nog voelbaar warme grond maakt de avond loom. Het is de schaduw van je lichaam. Vaag zie ik je gezicht.…
HH. Uitdewaard18 september 2013Lees meer >

Wolken van beschaving?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 443
De meeuwen mengen zich met zwervende gedachten laverend op de duizelingwekkende toon van de wind zijn hoon wuift de vooroordelen weg, hij heeft de gestolen zielen van de wereld ingelijfd, dan is het verhaal van de ruïnes snel verteld en jaagt op de overgebleven wolken van beschaving wat dood leek komt tot een wederkerend leven er gloeit…
Pama27 augustus 2014Lees meer >

Duizend jaar.

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
Wees niet bang als het krijst in je hoofd : het zijn meeuwen. Achter de hoek wacht niemand.…

Kustmarathon Zeeland

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
De eerste kilometers door het Schouwse bos Hier loop je nog in colonne, kun je nog niet los Eerst nog een beetje heiig, maar de zon breekt al snel door Genieten van de ruisende zee, meeuwen schreeuwen in koor Honden genieten van de zee op dierendag Wat een voorrecht dat je hier wandelen mag Het mulle zand is zwaar Bordje 15 km, nog lang…

Roodborstje in wintertijd

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 599
Het ziet dat zijn stadse kompanen zich brutaler wanen; dat spreeuwen en meeuwen zich voor hun winternood minder schamen. Zij schreeuwen in wintertijd hun kostje ruimschoots bij elkaar. Assertief gevederd overleven zij het wintergevaar. De natuurvorst, koud en meedogenloos, maakt het leven van een roodborstje bar en boos.…

Aan het bed van de dichter

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Dwalen, en niet verdwalen zo spreekt zijn stem, zachtjes een beetje bedeesd, in korte zinnen klinken zijn woorden, en ik luister aandachtig naar wat hij te vertellen heeft hij vraagt me naar de zee ik vertel hem over golven meeuwen boven de einder en spelende gedachten ik laat hem foto’s zien hij pakt mijn hand in de zijne die uit…
mobar5 augustus 2016Lees meer >

Kustdorp

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
Droomde een zonnig leven: langs de kustlijn, blauwe huizen, heldere lucht golvende duinen, geurende bossen zag het schuimen van de golven zand dat waaide, spelende kinderen vliegers op drift, zwevende meeuwen schreeuwende vogels, springende vissen droomde over de duinen, de zon en boten vol adem in leven, verlangde vakantie nooit meer voorbij…
mobar8 augustus 2016Lees meer >

Buitenwerfs

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
Geschoren schapen warmen zich in de zon schaduw onder de schuine bomen een badkuip gekanteld tot trog de dijksloot een lint roodalg afgebladderde borden op de grens water en land het kabbelen knabbelt aan het talud langs het kruinpad kraagt gras ik wandel langs het wijde water hier gieren geen banden soms op zuidwester dagen de meeuwen…
Zywa14 mei 2021Lees meer >