2003 resultaten.
Winterborgtuin
hartenkreet
2.6 met 33 stemmen
3.542 grustbak vol met vruig
langtandschoppen nodig
om de bleuk te opsperen
bladgries tegen onktruip
maaitang vol met graaps
vlak voor de maandmaan
is mijn tuin weer winterklaar
kan ik vanachter mijn vraam
het gevleugel van het pikvee
en gestruipel van broermoppen
bekijken met een bak zoete brek
op de driehoeks koppietafel staand
en op mijn schoot…
Hart en ziel
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
770 de zon glimlacht
een mooie lentedag
vogels kwetteren
een lieve lust
bloemkopjes duiken op
vanuit dorre aarde
ijverige miertjes sjouwen
zich een bult
aan een te vroeg overleden kever
ik zit in mijn voortuintje
met een boek op schoot
mijn gedachten dwalen af
naar een gevulde moederschoot
waarvan het kindje
gisteren haar mama
wist te…
Een moeder huilt
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.046 een moeder huilt om haar kind
ze had het ook graag anders gewild
bij haar is het net zo als bij velen
je wilt graag alles met ze delen
maar ja, kleine kinderen worden groot
en dan passen ze niet meer op je schoot
ze groeien op en vliegen uit
dan is het niet meer je kleine spruit
ze krijgen zo hun eigen leven
en willen van alles beleven…
Stervend Sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Zij eet de woorden uit jouw mond
-zalige moeder-
geest van verloren beloften,
als antibiotica, altijd
op tijd in de maak
In de pas lopend, verlangt zij
te sterven in jouw schoot
Een blinkende zilverschaal
van schitterend water golft
in het naakt van twee gezichten…
Daarom staart zij jou zo
wezenloos aan als de
broekriem, strak aangehaald…
Stilleven
gedicht
3.2 met 9 stemmen
5.111 Twee harten op een schotel
met glimlichten van droefenis,
een aarden kruik waaruit
de geest staat te verwaaien,
wat klein rood fruit
dat deze noen gevallen is
maar nooit de grond bereikte -
en de tuinier was daarbij als fazant
verbeeld, het schot hoog aan de hals;
dit is om aan mijn vriendin te geven,
een aansporing tot stiller leven.…
Zij fietst heen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
866 Ik voel het
als zij bij mij zit, op mijn schoot.
Al haar kracht lijkt gericht op het verlaten
naar voren trappen, in het verleden praten.
Ze is weer als het meisje, amper vrouw.
Alleengelaten fietst zij in gedachten voort
van Noord naar Rosmalen en terug.…
Zaad van lange dagen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
534 wij hebben
het samen gezaaid
ons zaad van lange dagen
op vruchtbare grond
die de oogst
in liefde zou dragen
maar naast bloemen
schoot ook onkruid
veel te snel op
tussen weelderig groen
hadden wij dat
te laat in de gaten
het verstikte
de vruchten met
taaiheid en kracht
maakte
van lange dagen
een donkere nacht
de grond…
Dood of de gladiolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 de bal
rondde zacht
in kleine handjes
vingertjes volgden
de lijn in het
eindeloos cirkel zijn
rolde traag
in heen en weer bewegen
de glimlach steeds verbaasd
de trap kwam later
toen schieten
cultiveerde tot het schot
in het spel met de ander
ontdekten wij de tegenstander
samen spelen was meer delen
maar toen de centen kwamen…
parel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.500 jij
veilig, groeiend
diep in
warme waterstromen
als een parel
in een oesterschelp
samen één
mijn armen
omhelzen je
kloppend hartje
gehuld in water
wiegend,
troostend
praat ik tegen jou
en zeg zachtjes jouw naam
schelp gaat open
daar ben je,
parel,
zo zuiver mooi
nu wieg ik jou
in mijn schoot
mijn parel,
en fluister nog steeds…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 soms is er een kwade geest
een mens
tussen wollen beesten
hij sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets…
Op gewiekte vissen in Amerika
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.144 Men ziet, daar 't daglicht, hoog gerezen in zijn vlucht,
De kringen brandt en blaakt, neervallen uit de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen
Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot…
Euthanasie- verjaar- en geboortedag!!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.398 Ik heb de datum gekozen van
mijn vrijwillige euthanasie
Ze hebben ingestemd
ze mogen komen
op mijn geboortedag,
mijn verjaardag
midden in de winter
Dan wil ik wederkeren
in de warme schoot
van mijn moeder
me leidend
naar de oorsprong
van mijn ontstaan:
mijn vader!…
Chauffeuren, aan de slag.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.030 beiden onderuit te saam
met een kind op schoot.
de gezinswarmte vergroten.
man en dochtertje zijn heel ver.
moeder volgt deugdzaam.
hun liefde is in hen geslopen.
de kleine spruit lacht stil;
hij is de man die waakt.
hij heeft intens genoten.
zoveel moois dat hij gebeuren zag.…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 Witte vleugels
breken het prille ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Uw verzonken gedachten leven op
met spontaan een brede glimlach
met mijn hand teder op uw schoot
tijdens de dagbesteding van uw dag.
Verdwaald duidt u verborgen ontroering
bij emoties met een onwetend gevoel
waarom beslist de bureaucratie in deze fase
terwijl ik alleen staar in mijn sta-op stoel.…
hoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 hoe ik alles ook aanschouw, het
probeer te raken met de rijpheid
van mijn geest - neen het blijft versteend
in het erts waaruit het is gebrand
hoe het hart het leven wil aanbidden, het
probeer te raken met de liefde die ik eens bezat -
neen de tijd hangt onbevrucht in de schoot
die me bewaarde en verwees
hoe mijn ogen ook trachten te zien…
raamblindheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 het verhaal gaat dat we de kamer in
betreedbare vlakken hebben verdeeld
om iedereen welkom te heten
geboortedagen af te strepen
met Sport in Beeld en bord op schoot
er zijn nog blinde vlekken (min of meer)
de onzichtbare poten van de kast wijzen
naar beneden, naar binnen als een
luchtledige vulkaan, de muur
vreest nog steeds de
spijker…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet meer
Men schoot…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
Zes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 bladeren dansen op het ritme
van de wind, aangelicht door
de zon, wachten zij op het
juiste moment
om te schitteren, vele pirouetten
te draaien voordat ze zachtjes
landen zullen, in de schoot van
Moeder Aarde
zes jaar later dansen nieuw
geboren bladeren op het ritme
van de wind, wachtend tot
het juiste moment
zes jaar geleden spreidde…
Wie was het?
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.581 Tenzij mijn zaad terugvloeide uit
jouw schoot zag ik mijn zelfverwijt
zich een weg banen naar buiten.
Of was het de kater die met het
lege fust wegliep omdat er een
sater vaardig was over hem die
zijn baldadige speer hooghield?
Wie van ons was het?
Wie leende zijn naam?…
Toeslagen affaire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 Deze negatieve krachten
Stuurs en zwaar als lood
Uitbuiting door de penningmeester
Komen zij uit Abrahams schoot?…
Met de wind mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 En ik geloof nog steeds niet dat God jou
de opdracht heeft gegeven
om haar voor
twee ijzeren spijkers te laten beven
terwijl jullie de doornen plantten
alles wat tegen de wind ingaat
om de roos
uit haar schoot te plukken
Na de trieste oorlog
geschiedenis van haar ouders
is ze nooit gaan haten
ze is met liefde gerechtigheid…
missing link
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 al tel je
nog zo vaak
je kinderen
eentje mis je keer op keer
altijd en alweer
al roep je
nog zo vaak
de namen
van je kroost
eentje hoort je nooit
al houd je
nog zo vaak
de kleintjes
stevig onder je veren
dat ene ukje zal zich verweren
al zet je
nog zo vaak
je nakomelingen
op je schoot
dat ene jonkie valt naast de boot…
ZINLOOSHEID
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 Het zijn de zonen
de vaders en de dochters
die op te koude aarde sneuvelen
voorgoed hun ogen sluiten
is op hun lippen een
laatste roep om hun moeder
in hun doodsstrijd de hunkering
naar haar zo warme schoot?…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot?…
Wintertijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Ik verlang naar het duister,
kale bomen, zwarte luchten,
naar de bijtende kou die je dwingt
naar binnen te vluchten;
Ik verlang naar het duister
van lange, donkere nachten
waar je in elke schaduw de dood
of boze geesten kunt verwachten;
Ik verlang naar het duister,
het schenkt de schoot van huis en haard
extra licht en luister;
Ik verlang…
Het woord kent mij niet meer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 Dan mijn laatste schot
voor open doel:
Veer.
Je hebt me gevonden,
nou weet ik je weer!…
Afgesloten van de wereld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
334 De stille druk van de winter,
de zon lijkt te sterven;
na de schoot van het begin
keert de donkere diepte weer.
De duisternis smaakt naar mos,
geen tijd weegt het oordeel;
dromen hersteld in de wortels,
gescheiden van de wereld.…
Fantoompijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
133 De pijn laat zich niet aanwijzen
het lichaam bewaart een grens
die al lang verdwenen is,
maar onder de huid nog voortvaart
Wat ik achterliet loopt verder,
niet sneller, niet langzamer dan voorheen
als water na het vallen van een steen
zijn vorm hervindt,
maar de diepte niet vergeet
Op mijn schoot iets warms,
een rij kleine gewrichten…