1749 resultaten.
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 weer wordt de strijd aangegaan
tussen geliefden het minnen
aan de kant geschoven, tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet…
TRANEN
poëzie
3.5 met 23 stemmen
5.482 ’t Is nevelkoud,
en, ’s halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de bomen, die ‘k
nog nauwlijks zien kan,
wenen dikke tranen.
’t En regent niet,
maar ’t zevert… van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolke en wulle en watte.
’t Is asgrauw al,
beneên, omhoog, in
‘t veld en langs de lanen:
de bomen, die…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 toen ik stil
in de archieven dook
papieren vleugels
weer ontvouwde
wist ik je terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je…
oma in verwachting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.007 haar bezem vliegt echt
door het stof, het wolkt
en kolkt, alles moet netjes
voor haar Roodkapje komt
aan kant gezet
haar rimpeloogjes glinsteren
weer dertig en nog jonger
zingt het hart opnieuw
die aloude deuntjes
van feest voor de deur
zit ze voldaan
een verweerd pijpje
in de tandeloze mond
te wachten op de komst
van wie ze enkel…
Bezoek
gedicht
3.6 met 63 stemmen
22.034 De ramen groeiden dicht
Van vet en stof, geen zicht
Had hij nog op enig licht
Of schemering, een lichtgewicht
Werd hij, vel over been.
Een kapstok, zo ging hij heen.
Alleen en alleen en alleen.
Allang toen hij was heen -
Gegaan, ging plotseling de bel.
De buren riepen: Zie je wel,
Hij doet het toch, de bel!
En nu is hij niet thuis.…
één dollar
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.461 je was zoet, een roos
met dunne, sierlijke
hals
met onschuldige
tepels
en een verboden
handgebaar
in het verhaal van een stad
vol levende
dode bloemen
je was te jong
maar
jaren ver vooruit
voor het oude stof
van verleden geboorte
jouw raam opende
geen erbarmen
maar beet de
verminking
te rood belicht
in jaren…
modieus 2006
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
649 de mode is duidelijk
dit jaar zijn het stippen
klein of groot, bollen alom
op stof in kleuren en geuren
die je om oog en neus slaan
vergeet de schoenen
dat is een stap te ver
de draagtas, laten hangen
dat is een hap te versmaden
als je een hoge ontwerper bent
de finale toets, zo je wil,
kan je leggen in je haar
met een knoop naar keuze…
kerkhofkruisen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 Kruisen op het koude kerkhof,
chrysanthemen op de graszoden
mensen denken nu aan de doden
aan pijn, lijden, as en stof
Een akker als tranenaarde
van tijd en dood ontdaan,
maar de eeuwigheidswaarde
blijft hier voortbestaan.
De oude treurwilgboom,
haar dunne blaadjes beven.
Zie hoe de levensdroom
hier is voorbij gedreven.…
Romantisch Determinisme
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.030 Soms denk ik maandenlang
aan een onmogelijke uitweg
gevangen, onderworpen aan een straf
die ik mij willoos opleg
Als hart niet doet wat hoofd gebiedt
is al het denken zinloos
het ogenblik illusie, ik een marionet
zo merk ik na een poos
Overtuiging wie ik ben,
elk houvast dat ik vind
vergaat onder jouw adem
tot vluchtig stof in koude wind…
Bezongen bruid?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
510 Genoeg geschreven
sonnetten over een
treurig bestaan, genoeg
van de in het stof gebeten
strofen, er is méér voor
keizers boeg.…
Carlton (Ghost Town, Texas)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 de dag is zwijgen opgelegd
verstomd door zonnevuur
alleen een krekelpaar
prevelt zachtjes, uur na uur
stof kleurt de vlakte
van een stille straat
die na het spiegelende einde
mogelijk nog verder gaat
een huizenrij, leeg, in vale kleuren
kaatst het zonlicht terug, stil
alsof zij ook deze gast
niet langer noden wil
de leegte, de hitte…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 ik zag een zonnestraal de kiezels raken
die ik plette op mijn pad
het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Gevangen en geraakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Scherven van gedachten dwalen door het stof van
voorbijgaande hoop en haar gevonden ongeluk.
Pijn herinnert
de afgrond die momenten kan bedwingen
met dromen die ze met haar lippen leest.
Waar momenten en ogen dromen laten vloeien zoals ze
verteren en wederkeren.…
Wie niet hoor'n wil...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Om de aandacht van de agent te trekken
Gooide de man uit Hoorn een fiets door de ruit
Daarop stoof de agent boos het bureau uit
Zodat de man niet meer gasten zou wekken
Het leek hem toch veiliger daar te pitten
Dan ik een Heerlen’s ziekenhuis te zitten
… Om een slaapplek op te eisen gooide een man uit Hoorn bij een politiebureau in Heerlen…
- plooien -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
635 dat wat komen moet is onvermijdelijk
er zitten geen plooien
waar ze horen
de stof is glad en strak
het zwart duwt zonder vrezen
de leemte ruw naar voren
dof gemis beklopt mij wee van binnen
mijn hand omsluit het strak en wit
maar dat wat komen moet is onvermijdelijk
we hebben niets omklemd
en weten niet waarom
de tijd van daar was rozerood…
slechts toegankelijk
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
716 mijn hart is stil
alsof het overweegt
om weg te gaan
en jou achter te laten
op mijn wang, aangevreten
door het zilt dat oogleden van liefde sluit
hoe zou het afscheid zijn
als een stap in een zuilengang van echo
waar boete beelden maakt en de reis aankondigt
met het hoofd tegen de muur
zou het dan mijn stem zijn
die de weg tot stof…
Groten getale
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 vleugels van een drakenvlieg
zo ontwapenend broos
zij voegen zich als eenlingen
bij de massa zo harteloos
de afgeruimde tafel
vertoont nog kringen
van het genuttigde bier
de ontvolking is voltrokken
er is niemand meer hier
nu roerloosheid zich meester
van feiten heeft gemaakt
lijkt ieders lot bepaald
hun namen zijn geschreven
in het stof…
Goudoutlet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Ik eigen niets
dan dit lijf
uit 10x10x10
seconden
losgewrongen
Ik eigen niets
dan deze geest
uit 10x10x10
neveljaren
losgezongen
Ik heb niets
dan moment
monument van
bleek bestek
iets dat in
stil water zwemt
Deze eenheid
mijn schepping
deze godin
mijn slet van
ster tot stof
mijn goudoutlet
deze tweeheid
mijn vleugels…
De nacht valt grijs
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
505 nog heeft het land van aladin
de sprookjeskracht
uit duizend en één nacht
slangen in de mand
kamelen zittend op het zand
de bazaar met koperslagers
het gewadenfeest in volle gang
geestdriftig bieden donkere ogen
de koper wordt altijd bedrogen
de nacht valt grijs
het stof en onbehagen smeult
in donkere zang en flakkerend vuur
de…
Zomerhitte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Het rommelt in de horizon vlakbij,
het zorgt dat de tijd stilstaat,
gemuilkorfd door het spiedende
stof die geen beweging toestaat,
een vertragende hitte waarmee het
zwervend landschap werd overgoten.…
HET RAADSEL ERVAN
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 Op zijn beurt wrijft hij
Tegen talen, een slotzin
Pakkend schrift is ademhalen
En telkens weer is er een ander
Soort van sterven, pijnlijk soms
Of met zuchten van verlichting
Een wegen van de ziel op gouden
Schalen
Een vers is als een schurend laken
De doorligwond niet te vermijden
Tegen de afschuw helpt geen
Protesteren
Tot stof…
Kleermaker
gedicht
4.0 met 4 stemmen
4.697 Zijn vingers betasten de stof.
Ik hou mijn armen stijf uiteen:
een vogelschrik in de binnenkant van kleren.
De naalden prikken door de voering heen.
Ik word opgemeten als een partij land.
Zijn vrouw stelt mij te boek.…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 , achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort gemaaid met 'n oog zonder hart
tot schoorsteenhoogte is het stof…
Een hart van jute
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 bloed waren het enige dat ik had -
Windhozen en orkanen
Die me overkwamen
Zorgden voor uitgesleten
Platgetreden paden
Die allengs niet anders voelden
Dan het gevoel geen gevoel meer te kennen
En zie daar, vanmorgen aanschouw ik een wonder,
Mijn zichtbaar hart is van jute geworden -
Ik haal de rugkant van mijn hand langs de ruwe stof…
Zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Dat je jaren slechts stof
zijn op een tijdlijn.
We zijn allen gelijk en
gemaakt van dezelfde atomen,
maar waarom voelen we dat niet
in ons hart?…
glans van het leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 glans van het leven
gepoetst door de gedachten
geluk gekozen
de tijd danst en danst
de beweging staat nu stil
en hoe lang is nu
de ruimte is leeg
beweging vult herhaling
stof dwarrelt uit licht
de tram is de tijd
als een beweging zo stil
langzaam tikt de vloer
stil in stilte nu
hoe lang is de beweging
om de hoek voorbij
nu…
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.029 Na al het nieuws
haal ik de heilige boeken
uit de kast
en schud daar de leeswijzers
en de vrome praatjes uit
Van deze zuiverheid
nastrevende stof
kneed ik een sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een…
Die ego ikken
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 zacht schuur ik
de laatste restjes
innerlijke beschaving af
weg stropdas
ook normen en waarden
gaan als stof ter aarde
onwennig met
intolerante blik
kijk ik de wereld in
en schrik
er zijn er nu te veel
die over lijken gaan
het sociaal zijn
is gedaan waar ieder
voor zichzelf kiest
de rest zal stikken
door het grote graaien…
Laat het regenen (dizaine)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Soms wens ik mij in druppels een regen
die woordeloos wist wat aan stof is geland.
Dan kom ik jou in hun stilte tegen,
strijk jij heel zacht langs de huid van mijn hand.…