1055 resultaten.
In de greep van de Hades
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.279 Gitzwart draagt het kalend land
de kille, aardse graven
Geërodeerde tekens
trekken sporen in het oog
Het zweemt naar oude stilte
De Dood hangt er verborgen
Nu nevels niet meer slierten
om Hades’ koude bruid
Zij hoort slecht nog het janken
het spoken van de wind
ondanks de vele zielen
die zij opmerkzaam is
Die wereld kent…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Nooit meer wakker worden
in de eerste ochtendklaarte
met jou genesteld in de holte van mijn arm
vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap
en wachten op de eerste tekens van ontwaken
om je op de valreep te verrassen
met een vroege zoen van vreugde
intiem omstrengeld samen verder soezen
tot ook de lust ontwaakt
om traag en innig liefde te…
In vrijheid kiezen?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
587 boekenkaften vaak door anderen
geschreven, scenario’s die misschien
nooit echt hebben bestaan,
ingekleurd door een onvervalst
gevoel, niet gewaardeerd door
de kleuren in hun onsterfelijke
dynamiek waarin alle tinten inkt
nog slecht willen drogen,
verdriet en hoop als het wordt gedoogd
steeds opnieuw wordt geproefd, zijn
de tekens…
Nachtwandeling
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
734 Ze laat me uit
In het holst van de nacht
Kwispelt het pad dat we lopen
Familie gans glijdt over het water
Onder een hemel van tinten donkergrijs
Een nieuwe maan die nergens te zien is
Wolken tekenen zich af op een reis
Naar waar de wind ze waait
Langs het pad is een nieuwe boom geplant
Als teken van nieuw leven
In een winter die als…
Licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
939 Nog leeg en onbeschreven
wordt wit papier verlicht
in 't donker nu beschenen
door vlammend kaarsenlicht
Vlammen geven plaatsen door
Van Bethlehem of Nazareth
Bijbelboeken tussendoor
vormen zo een kerstconcert
Schaduwen op wit papier
door kaarsenlicht verlicht
't heeft een mensje in vizier
en tekent een gezicht
De tekening geeft…
Stadschrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 De wandelaar die zijn stappen vergeet
balancerend als pantomimespeler over
eigen schaduw treedt vindt dagelijks
het pad ontregeld door een ordeloze
stroom tekens.
Onder hoge voltages waaien hanenpoten
over panden,muren van garages,
geladen maar zonder vermogen,
onbegrepen, boos, verward, gesloten.…
Er moeten toch mensen wonen
gedicht
4.3 met 32 stemmen
8.002 Geluk is langzaam naar
beneden gaan en daar zitten wachten
op stappen, tussen muren bedekt
met tekeningen: vaders, moeders,
kinderen, tafel, huis, voorgoed
aan het ontbijt. En ik
was één van hen.
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2006.
Clementi: 18e eeuwse Italiaans-Britse componist.…
Sombere maand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 Januari de somberste maand van het jaar
als de wolken somber en grijs hangen
geen tekens verschijnen van het voorjaar
om naar een bloeiende lente te verlangen
wij kunnen alleen binnenshuis genieten
knusjes bij de haard, met een thee of wijn
ons lekker in een goed boek verdiepen
of met gans de familie gezellig samen zijn
januari is nog…
liijntjes
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Ik wilde geen tekening maken.
Ik wilde niet schilderen.
Toch wilde ik iets op doek.
Mijn geheugen bleef kloppen.
Ik zag het vrouwengezicht voor mij
maar het was omgevormd in streepjes.
Ik had de volle vlakken niet om in te kleuren.
De omtrek had mijn hand ook ontweken.
Toch verschenen haar ogen,
met een verleidelijke blik.…
De brief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 Tussen vandaag en morgen, een brief naar de hemel verzonden
met stille witte inkt, zonder tekens, zonder zin
voorbij gedachten en gevoelens, zoektocht naar ieder begin
maagdelijk verweven tussen het sneeuwtapijt ongeschonden.…
De brief
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Tussen vandaag en morgen, een brief naar de hemel verzonden
met stille witte inkt, zonder tekens, zonder zin
voorbij gedachten en gevoelens, zoektocht naar ieder begin
maagdelijk verweven tussen het sneeuwtapijt ongeschonden.…
Roze en voldaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Zachtjes op elkaars rug
cirkels en tekens schrijven
tot we roze en voldaan zijn:
zo eenvoudig is vrede met elkaar
.....Vader 's middags voor ons uit
.....op zijn trompet spelend in het bos
.....hem vinden naast een zak snoep
.....met grapjes en kleine dieren overal
..........Bij elkaar liggen, voorgelezen worden
..........motten rond de…
boegbeeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 beneden de oneindige ruimte schreien ontelbare
wolken het doorschijnend maanlicht
dat zich laat leiden door stromen
emoties zonder enig grondbeginsel
het eenvoudige van gisteren waar een late wind
van de vier gewesten zich nu bevindt profiteert
van mijn machteloze woordenbrij die zich tracht
te uiten met tekens die ondefinieerbaar delen
met…
Alternatieve dimensies
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
454 in het projecteren
van gedachtenplaatjes
vond ik kleine gaatjes
die focusten op
alternatieve dimensies
het schijnbaar
gedachteloos en
onverhoeds bekijken
leverden niet alleen
mutaties op in tijd
maar ook in bewegen
tekens van leven die
horen bij het beeld
dat wij negeren als het
meerdere wereldenprobleem
wij moeten daarvoor
uit…
Nog (net) niet kleurrijk genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Hoewel de herfst zijn in-
trede heeft gedaan
Was buitenzitten zeer aangenaam
Vliegtuigstrepen tekenen het
Luchtruim als teken van voorspoed
Vliegen als een vogel, tussen de wolken net
Als zij. Vrij zijn op jouw eigen vleugels
Tussen de wolken
Wilde jij. En jij wilde
Steeds weer vrij zijn, dus jij vloog zo
vaak jij kon.…
Het incomplete nog gist
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
402 Ik hoe haar
Ontdekkingen
Eigenschappen die
Anders onderbelicht
Waren gebleven
Nu het beeld
Completeren uit
Het gevoel van
Gemis waar het
Incomplete nog gist
Pas in de totaal
Versie springt het
Persoonlijke er uit
met lach en ogen de
warme kleur van
haar en huid in
welgevallen poses
waar op de voorgrond
commercie spreekt
tekenen…
Levensdank
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
472 Levend van Uw tekenen in brood en wijn.…
De Grote Trek
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
868 V-tekens in de lucht
op weg naar het licht
Schril is het contrast
klokslagen die omschakelen naar de wintertijd
de trekvogels zijn dan haastig uit ons land.
Vriesganzen aangeland…
STIFT IN VRIESWEER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
313 Schilder Terpen Tijn brengt deze witte kou
met schielijke werkdrift in een tekening,
waarin wachtende hoop schuilt achter rouw.
Binnen de kunstenaar speelt wilde draaiing
van bulderbrein rondom scherpe blik, die nauw
ziet op fijne tastzin bij elke wending.…
nu wil ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
176 graven in oude taal
met elkander praten
schuiven met de voeten
over schelpenpaden die
het verdriet en de ellende
van velen hebben gedragen
ik struin en zoek een plekje
uit die vandaag of na morgen
mij zal hervinden in hetzelfde
oude graf van al
die onbekenden
ik wil geen letters die
gaaf en eeuwig zullen
blinken maar gewoon
wat tekens…
ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
128 niets is vluchtiger dan het
rijp dat in mijn vermogen
ligt te rijpen naast de vruchten
geteeld in mijn naargeestige handen
voor wie ziet wie ik ben is
het licht sarcastisch in schemer
gebroken en zijn oordelen
de schimmen op het behang
de inkt in mijn vel luidt
het beleg in op het front
met vreemde talen, woorden
zijn ontheemde tekens…
Iedereen rijk
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
853 De Euro-top is eindelijk akkoord
Men sloot een budget-deal voor zeven jaren
En elke lidstaat spint daarbij veel garen
Tenminste, als je al die leiders hoort
Maar als nu het totaalbedrag gaat dalen
Hoe kan dan elk land meer gaan binnenhalen?…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 als een tapijt van sneeuw
en toedekt
wat gebleven is
en de duur vervaagt
tot stilte
dan voelt de koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens…
Blik op oneindig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.537 Zwervers in de donkere ruimte, uit de nok van mijn heelal
als vergeten kometen, pas zichtbaar bij de val
naar een ster die naast aantrekt zich verzet tegen dingen
Traag draait het ‘stof `lijke’ haar moeizame wendingen
Afgebogen door het fuseren van het lichtend vermanen
wordt oud vuil vergast te stralen in driftende banen
-daar “grillige tekens…
Gezusters Pax
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.326 De onvrede op het scherm
is een onwaarschijnlijk lage
resolutie
Onvrede vooral op
maandagmorgen
goed uit te tekenen in
rood en zwart…
…en waar ik de vrede zoek is vrede zoek
en komt de zoeker altijd ongelegen.…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een schokkende adem, een verstikkend geluid
Het leven verlaat ons, de Dood toont zijn gezicht
De laatste littekens tekenen…
Kerstliedje
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
3.550 Maar op vrede kan ik niet rekenen,
omdat niemand die zal gaan tekenen.
De vrede, weet ik, komt er nooit.
Met mijn kraag omhoog tegen de wind,
zoek ik vrede, vrede voor m'n kind.
En dat terwijl men nog oorlog voert.
De zanger op de hoek zingt z'n lied,
maar ook hij vindt de vrede niet.
Hem wordt de mond vakkundig gesnoert.…
kringloop
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.563 verder
een erfzonde een olievlek teer en veren
en hoor de wind waait door het leven
door mijn haren door mijn open mond
mond die afval en schelpen spuwt op het strand
een verandering van omgeving
is verandering van gedaante een vreemde
iemand die langs liep toen ik nog puur was
toen ik mijn stem en beeld kwijt was
ben ik niet meer dan een tekening…
kunst van dichten
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
825 rozen kwekend tussen wrede netels
wraak te nemen op de lege wereld
woorden zijn de balsem voor de ziel
verstoten in gepleisterde strofen
verzen van onbemande schepen
die geruisloos uit de toekomst komen
wezens die het felle daglicht niet verdragen
opgescheept met levensgrote vragen
taal is werken aan de werkelijkheid
met versleten tekens…
Leeftijd
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.893 Het leven van de kleine jongen
geduldig tekenend in 't zand
lijkt in mijn ogen zo eindeloos oneindig
lijkt in mijn hart zo heerlijk onbezorgd
Het leven van de kleine jongen
geduldig luisterend naar verhalen
de konen rood, de ogen glanzend, ver
lijkt me zo onwaarschijnlijk echt
lijkt me zo groots, onvatbaar voor mijn handen
Het leven van…