7277 resultaten.
De zee van bloemengeel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 jij streelt het land
en zet de zee
van bloemengeel
naar eigen hand
kleurt heuvels
en valleien met
je warme gloed en
laat de einders trillen
zont de huid
van rood naar bruin
en brengt pigmenten
weer tot leven
nog wachten vruchten
op wat lange zomerdagen
om in de herfst hun mooiste
oogst te kunnen dragen…
De golven van de zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Dit alles is een gegeven in ons bestaan,
dus laat de golven van de zee maar gaan.…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 de zee
waar beelden ontwaken
terugkeer naar toen, de prille liefde
de gloed onder het hemeldak
die het parelmoeren binnenste
van de schelp wist te raken…
STRAND & ZEE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Naakt gelegen aan
de open zee
neemt 'ie' me mee
in het iets
of het niets
in het vroegere
in het droevige
in het vrolijke
in al het mogelijke
van je kennis en kunde
van 't loslaten en gunnen
want wie geeft
die leeft en
die zal ontvangen
zelfs in overvloed
Hè...natte voeten
't is al weer vloed!…
Een zee van verdriet
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
605 ik raak
ze niet aan
laat hen maar gaan
vlucht
voordat hun emoties
mij overspoelen
heb me
afgesloten voor
lucht uit de goten
geen vragende blikken
die in gevoelens stikken
zonder te slikken
ben een schim
die niemand meer ziet
eiland in een zee van verdriet
het geven is op
de bronnen verdroogd
buig langzaam mijn moede hoofd…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
Zee van verwarring
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.322 Ik zit in mijn schulp
in een zee van verwarring
die de wereld heet.…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden
op de zeebodem heerst de rust
die we zoeken maar nooit bereiken willen
ons hulploos hunkeren slaat van anker
boven ons is de zang van de zee…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze armee
van stramme krijgers
ze dromen van voorbije veldslagen
met mandarijnbomen
neuriën een overwinningslied
dat kruipend op weg is
naar de wasplaats
waar muziek de zee…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 boegbeeld van een trots
galjoen, de borsten monter vooruit
klapperende zeilen als de jurken
van de hoeren aan de Taag
hun keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee…
Dank aan de zee.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.468 Als mijn brandende voeten in
jouw bruisende branding baden,
kom ik tot rust,
ik dagdroom.
Het waden daarna in schuim
is een toetje
met toefjes slagroom.…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Met regelmaat haal ik mij lieve doden
Zo leeftijdloos nu helder voor de geest
En sprakeloos ervaren wij het feest
Door de geheimenis ons aangeboden
Met om ons heen weer volop lenteboden
In mij dobbert een pril zoetwater beest
Waar ben ik toch zo angstig om geweest?
Wij mensen leven dankzij antipoden
Ik neem tafelmesheften van het…
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 De zee komt
trekt zich terug
spreekt haar onbegrijpelijke verhaal
van stamelend water
van zwoegend zand
van een lichaam
schuimend in wilde sprongen.
De zee
haar lichaam versplintert mijn oren
ik hoor haar stem
begrijp ik haar?
Ik zit op het zand
luister.....…
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 Wat is de tijd, waarop wij hunkrend teren,
voor 't eeuwig beeld van strand en zee en lucht,
waarin de vogel op zijn wieken vlucht
en arme mensen steeds hetzelfde leren?
Ik wacht in de gevangenis aan zee
op 't uur, dat een mijn deur zal openlaten.
Maar dan? Wat moet ik in die volle straten
en al die tijd... Wat moet ik daar dan mee?…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
4.6 met 7 stemmen
5.302 Beminde echtgenoten
De wereld is een zee
vol wilde en woeste baren,
daarop eenieder zal
te schepe gaan en varen.
Daar zijnder die alleen
die zee bevaren moeten;
daar zijnder die de vaart
door meegezelschap zoeten.
Gij lieden zijt, getweên
in ‘t Sacrament gebonden;
zij heeft de bruidegom
en gij de bruid gevonden.…
Zee van liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
709 van alles
Zelfs de stormen
Mijn leven gedeeld met jou
Nooit meer anders willen
Als een devotie waarheid geworden
Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt
Het geloof in het lot
Ook al zouden anderen het anders willen zien
Maar zij tellen niet
Wanneer gevoelens beginnen te stromen
En een beek een rivier wordt
Om te eindigen in een zee…
Zandvoort bij de Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.015 Ze plast en tilt met brede zwier haar baaien rok omhoog,
Maar plots geeft z'een gil en schreeuwt: ‘De zee zit in mijn oog!’
Zandvoort bij de Zee!
We gaan naar Zandvoort bij de Zee!…
halloween aan zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 zo ook het water ligt vol afgeworpen
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom
geven met een gulle hand
dwaalzicht loopt nog mijmerend langs
vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop -
de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven
altijd wel dat volle ogenblik
meeuwen kijven
dat het allengs later wordt
terug op schreden…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Winter aan zee
gedicht
4.1 met 26 stemmen
15.790 Lucht jaagt haar grijzen voorbij,alle.
Kan hier een vlucht meeuwen
doortrekken alstublieft om de wind
te bevliegen en er af en toe af te vallen?
En mogen ook wij zo ons eigen leven zijn door-
gevlogen, aan groot gefladder opgestegen
om hemelhoog te gaan lallen en te vallen
zoals meeuwen nu eenmaal vliegen, en te worden verzwegen?
Nacht valt…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Ik zoek naar woorden in de zee
maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet.
De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.
Wat bracht de zee wat nam de tijd
te worden tot wat nimmer was.
Een ander lichaam voor een tijd
gerijpt door de omstandigheid?…
Dichter aan zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
502 en als de oude dichter staart
naar het apostolisch blauw
strelen woorden heel bedaard
de rimpels van een oude vrouw
en uit haar bloeien rouwviolen
droevig, feeëriek en zacht
terwijl het maanlicht wordt gestolen
uit de geopende crypte nacht
en nog steeds zal zijn pen zingen
van alle triviale dingen
in crescendo en herhaling
in symfonische…
ik wil de zee alleen voor mij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
793 Ik wil de zee - zei je
alleen
alleen voor mij
niet voor het kind
met emmertje en schepje
niet voor zonnebadende barbie meisjes
niet voor glimmende sixpack jongens
of anti zonnebrand inwrijf senioren
stijf van de olie
ook niet voor uitgelaten opstuifhonden
die gecultiveerde - in zand en water
losgeslagen - kamerolifanten
niet…
Zijn we de zee
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
648 liefde vindt een weg
als water in snelle beken
verlangen valt doorlopend op het dak
met iedere tik, takken, bladeren
alles druipt van dikke druppen regen
roept ritmisch, neem me
mee, naar waar we onderkennen
wat boven water niet kan bestaan
geven we ons over, spoelen aan
we golven, we komen, we gaan
we stromen, samen, als één
zijn we de zee…
onstuimig is de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 voorzien
anderen varen een motorboot
die host en klotst op de golven
alsof er geen grote zorgen zijn
bij en voor de gewone mensen
sommigen bestrijden eindeloos
de vijand die zo onzichtbaar is
omdat het steeds weer mis gaat
in het meedogenloos gevecht
anderen kruipen biddend weg
angstig in hun reddingsboten
hopend op een kalmere zee…
Het zee-geruis
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.313 Het zee-geruis zal ik nog dán gedenken
als diep in zand mijn hoorloos oor vergaat,
als lichten mild mijn ogen niet meer drenken,
als zonder woon mijn ijle wezen staat.
Naar 't zee-geruis zal ik nog dán verlangen
als naar het liefst wat mij de wereld deê.
Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen,
de op zandig veld neerdonderende zee.…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 ik sloot me op in het strandhuis
met alles wat ik wist over eb en vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn…
Zee van eeuwigheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
882 ze murmelen
hun verhalen
rollen om verdwalen
maar komen terug
schuim op de kam
wind in de rug
in eb en vloed
doet deze monoloog
het eindeloos goed
ik luister naar
hun samenzang fluister
mee in samenhang
deel in wereldwijd
herinneringen uit
de zee van eeuwigheid…
zee van leven
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.578 jaren telt
steeds vaker scharniert het
nu je lezen en schrijven kunt
tussen al puberen willen
terwijl je kind nog mag zijn
het voortdurend stoeien
waarmee jij jouw kunnen bewijst
jezelf metend met en aan anderen
levert en kost jou soms het podium
waarop zo graag jij schittert
de rekening van het rijpen
wisselt als het getij van de zee…