7673 resultaten.
Herfst.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
463 De kale bomen
en verdorde bladeren.
Ook een kleurenpracht.…
insectenhotel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
645 uitgeholde boom
natuurlijk opvangtehuis
insectenhotel…
Een laat-september ochtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
507 De zon al hoog in
de bomen ik kijk er naar
als wou ik er in…
vlijen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
416 de bloesemblaadjes
een stralende bruidsjapon
van boom naar aarde…
In groen uniek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 ik zag bomen
op een rij in de
monocultures
van mensen
veerde op
voelde de schepper
in mij luisterend
naar alle wensen
behing iedere boom
met een eigen heelal
uit ballen slingers en
lichtjes tussen elvenhaar
zij waren al
in groen uniek
toch maakte de piek
het cruciale onderscheid
zag mensen komen
vol emoties de bomen
bewonderen…
Karkas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
541 Kabaal verstoorde de morgenstond,
inmiddels twee maanden geleden,
de bomen staan nog net als toen,
kaal, een karkas gelijk.
Die mooie bomen zijn hun prachtige takken
en bladeren kwijt!…
ongezien
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 mijn boom spreidt
vanuit het donker
zijn takken open
in het laaiend licht
van liegende reclameborden
ongezien
ongehoord
noordwaarts zuidwaarts
glijden auto's in kolonne voorbij…
LEVENSFILOSOFIE
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.002 Bij het ruisen van uw bomen
Leeft gij matig en tevreên;
Roept geen mensen om u heen,
Ziet uw gasten gaan of komen
Zonder leed of zonder lust –
Snoevende op uw wijze rust.
Gij beschimpt de kalverzeden...
'Eenzaamheid is ’t bangst verdriet:
Bomen – zegt gij – spreken niet.
Smaak uw groene eentonigheden!…
Stadsboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
4 Groen blad in de wind
grijze muren in herfstlicht
wortels in de grond
Hier tussen de muren
van steen en asfalt staat een boom
die de adem van de straten bewaakt. Zijn brede takken
reiken naar het wisselende licht, een rustpunt dat de dag overspant.…
[ In de binnentuin ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
406 In de binnentuin
met bomen verzaagd tot vloer --
jammeren vogels.…
DE LINDEN DER ABDIJ VAN TONGERLO
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.853 Aan de Eerwaarde Heer kannunik Daems,
dichter van 'Luit en fluit'
Sieraad en glorie dezer vlakke, kalme streken,
steunvaste en eeuwenoude wachters der abdij,
staan pal de linden, die in vrede of stormgetij,
geen voet, geen vingerbreed van hun standplaats weken.
Wat hebben ze ál getrotst: - En toch de vogels kweken
er, zingend, 't vinnig…
Aan mijn vriend Réne Victor
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.522 Door de tijden van onze primula-veris,
Als d’eerste bloesems bloeiden,
Is onze vriendschap ons bijgebleven
En tot ’n sterke boom vlug opgegroeid:
Een boom die niet meer buigen zal of beven.…
ALS NOVEMBER IS GEKOMEN
poëzie
3.8 met 24 stemmen
6.264 Als november is gekomen
En de regentijd breekt aan,
Als de bomen in de laan,
- Ach, de bladerloze bomen!…
TRANEN
poëzie
3.5 met 23 stemmen
5.482 ’t Is nevelkoud,
en, ’s halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de bomen, die ‘k
nog nauwlijks zien kan,
wenen dikke tranen.
’t En regent niet,
maar ’t zevert… van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolke en wulle en watte.
’t Is asgrauw al,
beneên, omhoog, in
‘t veld en langs de lanen:
de bomen, die…
De knotwilg
gedicht
2.8 met 24 stemmen
8.260 Verwijt mij niet dat ik niet steeds dezelfde ben.
Ook de wilgen met hun fluwelen kronen
staan straks weer als geheven vuisten
aan de gestolde vaarten. En ik, nog loom
en zoet van jonge wijn, dwaal straks
tot op het bot geknot, met vertwijfeld
witgetrokken knokkels, door de vallei
waar nu nog onze rodondendrons bloeien.
--------------------…
Herfstzegen
poëzie
3.4 met 19 stemmen
2.895 Ver en heinde
een stille pracht van bomen.
Bewaasde weiden dromen,
en donker wordt verwacht.
In vromend zoet gebeuren
verheimlijken de kleuren,
vergroeien grond en gracht.
En alle zoen is zacht:
een vrede ver en heinde;
de zomer voelt zijn einde,
en de avond raakt de nacht.
--------------------------------
uit: Uit de diepten (1911)…
IN TE SPERAVI
poëzie
4.0 met 6 stemmen
3.301 De wind de bomen henenvaagt,
die de armen steken uit, alsof
zij, schielijk uit het land gejaagd,
hunne erven ontliepen: bijzend stof,
en loof, dat los is, vaart gezwind,
ze volgend, in de wervelwind.
Waarheen, o bomen, vaart gij, die,
te vroeg eilaas, onterfd, onteerd,
ik een en al verhuizen zie?
Wie weet wanneer ge ook wederkeert?…
Voorjaarslandschap
poëzie
2.9 met 7 stemmen
2.417 Nog stonden alle bomen zonder blad,
de eiken en de iepen en de beuken,
als grijze bossen op de grijze lucht
zo waren, dicht en ruig hun brede kruinen
en leken op een rij van lege kooien,
in de effen grijzig-blanke voorjaarslucht
toen daar een vogel langs vloog, donkerzwart,
heel in de verte vloog hij traag en recht
langs al die bomen, als van…
En haar verlangen...
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.571 En haar verlangen werd zó groot, ze kon
Al deze aardse dingen niet meer aanzien
Van tranen en van liefde, en in waanzin
Voelde ze in hem ieder ding: ze snelde
Op een boom aan, hem denkend, en ze stelde
Zich voor die, armen open, en ze viel
Tegen die aan en kuste en een ziel
Voelde ze in hem; in een sloot die open
Langs bomen lag, stortte ze…
Afgezaagd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
390 het klinkt afgezaagd
er wordt een boom koud gemaakt
voor een warme haard…
Augustus
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.349 Kleurentrossen, moegebloeid,
schuilen onder lommerige bomen,
zwichten om de volle vracht
zwaargedragen levenspracht.
Brede schaduws komen glijden,
groeien, wolken volgend, aan, -
heel de wijde groene baan
zeilend af der weelderige weiden:
zachte vaart, door niets gestoord,
brede schaduws glijden voort.…
Het eenzame blaadje
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
507 De oude boom bromt:
‘Kijk eens naar de grond,
zie je daar die blaadjes liggen?’
‘O nee, zijn ze gewond?’
‘Nee,’ zegt de boom,
‘dit is zoals het altijd gaat.
Elk blaadje heeft zijn taak gedaan
en valt dan gewoon op straat.’
‘Nu heb ik alleen maar kale takken,
maar over een poosje zal je zien
dat ik weer nieuwe blaadjes heb.…
De Kringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 van die ene bom
hoe afgezwakt ook misschien
toch wel degelijk beleven
want ik zie de kringen eindigen om je ogen
druipend van mededogen voor hen
die zijn achtergebleven die hun leven
voor hun land hebben moeten geven…
De hazelaar
gedicht
3.7 met 20 stemmen
14.157 Onverwacht mij tegen
in 't nog winters jaar
op de sprong der wegen
bloeit de hazelaar.
Tegen 't licht gehangen
slingertjes van goud;
aarzelend, bevangen
raak ik aan het hout.
Trillend dwaalt van boven
't fijne wolken los;
en met bloei bestoven
in het naakte bos
blijf ik in een beven
teruggehouden staan,
en ik raak…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 Een donder-wolk van vlugge vogel-vlokken
Die kraaiend zeilen door de dompe luchten:
Eén lijn uit, of ze elkaar met grappen lokken,
Eén lijn uit, of ze speels elkaar ontvluchten,
Tot, plots, ze zitten, en de bomen zuchten
En schudden klagend hun bemoste knokken.
-------------------------
uit: Verzen (1901)…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 In werveling stuiven duinen
het helm golft over land
en in de diepe pannen
staan fier de kleine struiken
waar zelfs geen blad van kreukt
terwijl uit hoge bomen
de kruin zelfs breekt.…
Kom niet onder hoge bomen...
poëzie
4.0 met 1 stemmen
970 Kom niet onder hoge bomen,
kleintrotse, die niet lijden wilt.
--------------------------------
uit: Noordhorn (1916)…
Bladeren vallen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
504 Een boom verliest zijn blad,
behoudt zijn diepe wortels,
verliest zijn takken niet.
Een mens verliest zijn jaren,
maar niet zijn wilde haren.
Zoals bladeren niet vallen,
van zijn verbaasde mond.…
dryaden en natuur
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
529 wat schapenwolken in ‘t verschiet
zien stoere bomen pootje baden
onder ’t waakzaam oog van mooi dryaden
en die willen in hun wereld nooit verdriet
het water van de plas zo mooi
met kleuren van azuur en blauw
de vissen vinnig, de kauw zingt rauw
hier valt alles in zijn plooi
elk plaatsje op deze aarde fijn
met bomen, water…
treurwilg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 je treurt zo lieflijk,
zo sierlijk, zo gracieus,
haast majestueus…