1385 resultaten.
Het huis ‘Herinneringen’
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
875 Het huis ‘Herinneringen’
Dit is het huis ‘Herinneringen’
waar de muren zijn doordrenkt
met geluiden van dravende paarden
door kwellende eenzame nachten
dit is het huis van geestelijke kwellingen
van ontrouw en verraad maar ook daad
krachtig het besluit om boter van het hoofd
te halen en het briefje te versnipperen
doch eveneens…
In deze seance
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
425 komen
het was voorzegt
ook voor de muziek was
al een bijrol in deze
seance weggelegd
het was geen mystiek
uit onbekende verten
die mistig schimden
maar een gewoon
menselijk contact in
gezamenlijk dromen
we voelde warmte in
een tintelend ervaren
waar zachtheid spanning
rondde in energieën
die in extravagante
kleuren vurig paarden…
Zandkasteel gemorst ( Haiku's)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Paarden uit sagen
voeren kinderen mee
weg langs bamboebos.
Kleinste boom in wind,
helpt mee in ruizen, in de
betekenis van macht.
Om gelijke te vinden
naar natuur gemodelleerd,
nooit met eer strijken.
Stilte boort gaatjes
in de torso van de beek,
regendruppels gemorst.…
Controle
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
683 Mijn levenswandel is zeer de moeite waard,
en dat is logisch want ik werk als een paard.
Anderen kunnen mij amper of niet bijhouden
en konden ze dat wel dan begrepen ze me niet.
Omdat ik nu eenmaal op een ander plan zit,
alsof ik high ben van mezelf en van de wiet.…
Het goede leven van ridder Ratbout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Ooit heb ik u verteld van ridder Ratbout
in zijn slot met zeven kantelen
grootste van alle Madurodam-kastelen
klein van persoon maar zijn daden stout
steeds paraat elk kwaad te bestrijden
met getrokken degen en met zwaard
was hij fier gezeten op zijn paard
dat door geen mens was te berijden.…
Vannacht
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.013 Vannacht was ik opeens weer klein
de tuin de perenboom seringen
met weer heel groot de kleine dingen
en op de wip hoog boven zijn
Mijn moeder kwam een snoepje brengen
mijn broertje zei een lelijk woord
(ik had het al voorheen gehoord)
de zon was regen aan het mengen
Achter de heining in de straat
een paard kloppend op hobbelkeien
ik wilde…
Poëzie
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
576 Een steen is om te bouwen of om te be-
werken tot een mooi beeld of om in het
water te gooien, snijdend langs het opper-
vlak, en met een boor boort men meestal
-tenzij men niet boort, dan niet- Een paard
is een edel dier en heeft vier benen en suiker
is voor in de thee of koffie of ergens anders
in.…
tussen nu en nooit
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
2.356 herinneringen vervliegen
als stof
in de lucht
waar het licht verdwijnt zonder spoor
daar vindt men zichzelf ooit
terug in linnen verwikkeld bergafwaarts
zonder vaart te minderen in de herinnering
van stof
aan voetstappen
je zei het al veel
eerder in een mijmering zonder
dat hoop of verlangen ons uitgeschakeld had
daar draagt het paard…
Wereld
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.185 Boer Bethlehem had een Duitse herder,
in de stal stond een Belgisch paard.
Het Guinese biggetje zonder staart
woonde op Elba, een steenworp verder,
waar een meisje Engelse ziekte had.
Haar grootmoeder bad er Latijnse gebeden,
met op haar schoot een cyperse kat
en is aan Spaanse griep overleden.…
Realiteitsvlucht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
415 Dromerig staarde ze voor zich uit
en brabbelde een paar woorden
Als je goed luisterde, fantaseerde ze voluit
Al kon je het bijna niet horen
Stoïcijns staarde ze naar de lucht,
droomde kinderlijk verlangend
over een prins en een paard
Soms ontsnapte er een stille zucht,
met haar hoofd achterover hangend
en haar haar in een paardenstaart…
Schokland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 mij te slapen lag
Ontwaakte en waagde de oversteek
Het is nu alweer dertig jaar geleden
Dat ik verliefd werd op de schrijversgeest
In jou zo overduidelijk aanwezig
Het hield me jarenlang behoorlijk bezig
Je wees me op de hoefslag van het beest
Dat ik sindsdien veelvuldig heb bereden
Het dier met vleugels kwam uit liefde voort
Wij paarden…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 zij was het korenblonde meisje
met sproeten als een sterrennacht
op klompen langs het smalle pad
de lange weg naar het oude dorp
de hemel kraakt, de stilte kruipt
Duitse ulanen op hoge paarden
als moe geplaagde horzels
in hun Grooten Oorlog, slaan de avond blauw,
het volk huilt, het dorp brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde…
Op weg
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.298 Mocht ik in het holst van het hart
van donkerste dagen te lijf gaan
achter al het uiterwaardse een stuk of wat
verlaten kusten onder razende luchten
waar albatrossen op hun wieken sinds jaar
en dag en eeuwen worden weggeblazen-
graag zou ik boven lege oceanen regen zijn
op reusachtige hoeven, zinnentuimel
van tempeest, het stormend paard…
in vliegende galop
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
993 ik zie je
als mijn zomer
berijd de lente
als een paard
stijgbeugels zijn
omgekeerd geaard
ik houd je
warmte vast als
jij weer galoppeert
schuur langs je flanken
je steigert als ik je heel
plotseling diep penetreer
we rijden samen
in gestage draf
versnellen dan de pas
gaan in vliegende galop
met af en toe vertragen om
elkaar wat…
Palmzondag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Vandaag is 't feest want Jezus komt de hoofdstad binnen,
wel op een ezel, niet als koning op een paard.
Zou dan het volk op dit gebeuren zich bezinnen
en weet het nu wat Jezus voor hen heeft bewaard?…
Raven op mijn schouders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 voor hij weggaat
wetend dat
de vloed komt met golven
die langer zullen leven dan hij
De man in de kamers vol tafels
met kwartsen uit de landen waar hij zocht
naar heiligheid en liefde
wetend dat hij een huis kan bouwen
van wat hij om niet gekregen heeft
van de aarde die zijn moeder is
Het zusje dat slaapt
tussen de benen van het paard…
je lach is blonder dan je haar
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
3.270 ik zie je lopen door
de lanen van plezier
de calypso draait vertier
de feesttent is al open
je lach is blonder
dan je haar, heupen
in nauwsluitend zwart
je rode bloes accentueert apart
de een blaast vuur
de ander slikt zijn zwaarden
het schieten op de vogelwei
en kunstige dressuur met paarden
als de kaarten zijn geschud
en de…
Een Haags hart klopt
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.915 Mijn kloppend hart mist een opgaande lijn
voelt niet meer zo warm en vertrouwd
als de opwindende dagen van vroeger
zij bonkt als een sloophamer
almaar dansend op het ritme van de Marathon
waar ooit klanken galmden en het leven begon
haar echo’s klinken door in het Paard van Troje
die de zestiger jaren laten voortleven,
een reünie is een…
Onderweg naar niets en nergens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
348 Er hangt een mysterieuze dikke mist
boven de graanvelden op het platteland
een gevoel van valse hekserij komt in mij op
nu ik uitgelaten over de rulle zandwegen galoppeer
op een blind paard dat niet kan schrijven
ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje
alsof er een heks is die met me wil praten
zonder hevige angst of ernstig overdrijven…
TEGEN BOUWEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
90 Naast Breda 's
lange statige Burgstdreef
vol koele bedaagde eiken
liggen wijde velden
waarin hoge pluimen
en dichte struikenrijen
klankrijke poelen omgeven
daar zingt gemengd koor
van kikkers en watervogels
sterke paarden leven samen
in hechte broederschap
smullen naar hartenlust
van taaie plantenwarboel
de open wildernis
tussen…
Hemelpraat 1
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.647 dode verscheen
Zaten zij die al op hem wachtten
Genoeglijk aan de grote tafel bijeen
Nieuwsgierig naar zijn verslag
Onder applaus en hard gelach
Neemt hij dan plaats aan de dis
En zien zij dat hij incompleet is
Weddenschappen worden aangegaan
Een ongeval of vergeten op de maan
Van hoog naar laag wordt er geboden
Hoogste bod een dood paard…
De leugen
poëzie
1.4 met 7 stemmen
1.561 O, jou goudgespoorde leugen,
Waarom rijd je in zo’n vaart
Op een ezel langs de wegen,
Waarom niet als een held te paard?
Je schijnt zo gerust,
Zo zegebewust;
Leugen, pas op,
‘k Zie een paard in galop;
Een dappere ridder met open vizier
Zwaait boven je hoofd reeds zijn vorstelijk banier!…
Schimmel
gedicht
3.7 met 43 stemmen
15.833 De grote zaal is leeg en
in de haard dansen de vlammen
Van de bedienden slechts
hun verre fluisterstemmen
Een ogenblik is alles stil
een dood moment in tijd
de neus gedrukt in het
naar stof riekend trijp
van de versleten canapé
Naar buiten kijkend
in de wintergrijze lucht
een sledetocht met paarden
over het landgoed van mijn…
Waterval
hartenkreet
4.5 met 22 stemmen
1.243 werkelijk begint
Vloeiend ga je over in een vijver
Geschapen als de vrucht van je eigen ijver
Jij, een rustgevend onderdeel van de natuur
In jouw nevel verschijnt een regenboog op 't zonne-uur
Ieder jaargetijde pas jij je aan
Toch blijf jij zo jaar in jaar uit bestaan
Jij bent zo krachtig en tegelijk zo hulpeloos
Sterk als duizenden paarden…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje opgezweept,
muzikaal paard van een
gedegen stal: ja mijn moeder
en mijn vader ook jazeker als
het raam open stond en
de geuren van de klanken
als grashalmen binnen kwamen
zweven zo einde zomer…
Het meisje moet van alles,
om iedereen om kijkers en vooral
om ouders die zo rusten op haar schouders.…
Slagroom
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.998 De lucht is een mysterie
Een wereld heel apart
Met slagroom overgoten
Bewogen en verward
Soms zie ik silhouetten
Een heks, een koe, een paard…
Ze blijven maar heel even
Verbrokkeld en vervaagd
De zon is hun grootste vijand
Hij schijnt met volle kracht
En heeft mijn beste vriendje
Plots om ‘t leven gebracht
Nu treuren ze natuurlijk…
ik, de man
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.414 ik verhaal u van de man
schouw zijn diepste wezen,
als dat al kan:
naar binnengaan
ofwel mijn ziel
door eigen ogen lezen
in mijn aard
ben ik ziende blind
niet dat ik dat zo wil
of dat intimeit mij ontgaat
nee, het is de waarneming
van de immer schone vrouw
te paard en het jachtgedrag
waarop ik mij verlaat
het versmalt…
Don Q
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.361 Een oudstrijder met een woekerend geheugen
Een vergane edelman
Het vernuftige is vervlogen
Hij troont op een kreunend paard
De prikkels van nu maken hem dol
Spinsels nestelen zich in een verweerde kop
De ontspoorde droom
Het kolkend sop dat ophitst
Want de kosmos bruist door bloed
De maat is lang niet vol
En dan nog meer speeksel verspillen…
Herfstfietstocht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.702 Van Starkenborghkanaal
sommige heffen even hun vleugels
laten ze dan weer zakken genieten
van de sfeer in het openluchtbad
een nabijgelegen weiland is bevolkt
met een vergelijkbare groep meeuwen
zij ondergaan de geneugten van gier
die royaal is gestrooid mijn neus test
de spreeuwen verderop contrasteren
met de rustig grazende Friese paarden…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…