1075 resultaten.
Levenstrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
446 grijp naar het touw, maar tors te
veel onnodige ballast mee, de
geleefde klei nam alle vormen aan
die mij overkwamen, de beelden
bekend, vergeten alle namen,
de laatste tree op de levenstrap
die ik deelde, bezag de wereld in
een notendop, zelfs die hemel
was voor mij te hoog, om het
begin tevens einde te vinden
van mijn gedroomde regenboog…
O Nederland!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
595 O, Nederland,
Met je mannen als hoeren, vallend door de mand,
Je vrouwen verkleed als regenbogen, zonder mededogen,
Het straatbeeld bepalen, in drankzucht verdwalen.
O, Nederland,
Met winst door gastvrijheid overmand,
Je bloembollen en je hondendrollen,
Waar Schraalhans vrij en onverveerd nog altijd de keuken regeert.…
Dat eenvoudige weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Ik mezelf toe mag staan van alles af te vragen
over hoe regendruppels wolken verlaten en ogen
de zon deze weer echt weer kan doen verdampen
om kan toveren in prachtige kleurrijke regenbogen.
Er zijn van die lukrake momenten gewoon wellicht
ook nutteloze naast deze bezielende als je ademt.…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 Ik schoof de grendels dicht,
in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop…
De wolkentrap
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
460 bestegen
waar jij in jouw
werkplaats luchten
een beter leven geeft
verfomfaaid
en verwaaid komen
ze bij jou ankeren
met hun witte kant
stevig aan jouw werkbank
in de donkere zijden
laat jij buien betijen
met hun onweer hagel
en slagregens blijft
het daar altijd bewegen
een enkele keer bij
helder weer maak jij de
oversteek per regenboog…
Het zware wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
760 onthullen ze steeds meer
huid in mij, ze tillen me op
met zoete stuiptrekkingen
tot ik overstroom
geen buitenkant meer heb
en opga in de prachtige kracht
van zijn warme, levende billen
en daarna het zware wonder
van zijn ballen en het vogeltje
dat groeit in mijn hand en in mij komt
Ik vervloei tot trillend plasma
in de kleuren van de regenboog…
Stante pede; World Press-foto(grafe) Amber Bracken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
675 Met de regenboog als symbool van hoop
Kleuren inheemse herdenkingskruisen
Voor inheems' kinderen in Canada
Kinderen die werden gedwongen tot
Het aannemen van westerse waarden
Zonder kennis van de windrichtingen
In een wereld, zeker niet de hunne
Het is een zintuiglijk beeld, vangend zeld-
zaam licht, angstaanjagend en symbolisch
Dat overheden…
MIJN EILAND IN DE STILTE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
650 Echt mijn eiland kun je nergens vinden
derhalve besloot ik daar te gaan wonen
In de stilte, gedragen door lente winden
met muziek, vol van haar tederst tonen
Ik staar in de toekomst en het verleden
en ik voel de milde warmte van de zon
Ik zie ons beide de regenboog betreden
ik zie ons in de maanden toen ´t begon
Ik minde jou zeer, jij…
Vleugels van Vandaag
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
463 Op straat glimlacht de wereld –
een fietser zwaait met een regenboog,
een hond danst in plassen,
een kind schildert dromen
met stoepkrijt op het grijs.
Mijn voeten worden vogels,
ik vlieg over zorgen,
laat gisteren los
en vang een glimlach
die zomaar opwaait
uit het niets.…
HOGE BEDOELING
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
158 Zichzelf verliezend bruist de kleine mond,
gaat vloeiend met Wijdte mee, schept lichtglans:
een regenboog springt op, danst in het rond.
Zeven kleuren komen tot rust, spreken thans:
"Stil gelovend zwoegen, laag bij de grond,
straalt in d' Oneindigheid als lauwerkrans."…
MENGELING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
115 Grillige wolken
met bulten en gaten
vol onbekende vragen
zeilen of staan stil
boven het wijde Ierland
spreken tot malse dalen
waar schapen rond dwalen
over sagen en volksverhalen
die hier verborgen wachten
om soms even op te duiken
van dat groene eiland
naar het drukke Nederland
welft zich een jonge regenboog
zachtzinnig maar daadkrachtig…
Mijn Tuinkind...
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.524 Samen met mijn kind wiegen…
gebaren die er niet om liegen
dat ze oprecht zijn, haar ogen
twinkelen als druppels regen
weerspiegeld in regenbogen
Zij geven mijn leven kleur
en een reden om te genieten
van een zomeravond… open tuindeur,
glaasje wijn, een goed humeur.…
We schrijven nieuwe liefde
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
4.091 Woorden die als vanzelf lijken te vallen
onzichtbaar voor ogen maar trillend voelbaar
voor een hart dat met het energiek van een slagwerk
zich een weg baant naar het uiteindelijke paradijs
waar jij in een stilleven onder jasmijnbloesem
een regenboog borduurt en in weerschijn
van zon en maan een bloemenlichtzee werpt
over een lenteaquarel van…
Waarderend vermogen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
906 Stamelend tracht de ochtendzon
het wolkendek te doorbreken
deze zon overwint regelmatig
dat is deze maand wel gebleken
soms wilde ik dat ik haar helpen kon
Zodra de eerste stralen verschijnen
verschijnt ook mijn humeur
en als een ware regenboog
verandert deze van zijn kleur
en opent zijn vrolijke gordijnen
Genietend van de dag zoals deze…
'Mighty Victory'
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.092 Groot getekend, sterk met kracht
Verzuimt een verlangen grof en wreed
Schokt fel, vervaagt aan een horizon
Stotterend zilt die droeve tocht
Trots vlucht langs de einder voort
Stervende dauw en laf het lijden
Verloren fluistert een straffe tijd
Diep gebaand haar dwaze paden
Want onder al dat glinsterend stof
Verschuilt getergd een regenboog…
Bevriezen mijn ogen 2
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.310 mijn passie per kanon
Om jouw hart vol te raken
Je hebt mijn liefde opgedoekt
Gewoon omdat de jouwe op was
Hebt onze toekomstdromen afgeboekt
En uitgekeerd aan één of andere Paljas
Vanuit jouw wereldje zie je het niet
Maar dan weer maak ik me kwaad
Dan weer verval ik in verdriet
Nooit heb ik iemand zó gehaat
Ik sta voor bevroren regenbogen…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar ongekende liefde
roze brillenfantasie slaat op hol
stuwt bloed in haar naar ver omhoog
in volle vaart staan gouden zeilen bol
dromend van luchtkasteel en regenboog.…
De bomen werden sinds eeuwen terneergedrukt
gedicht
2.7 met 24 stemmen
11.056 Het enige dier is de mens, in zijn teken -
Een breekbare regenboog - bedrijft hij vogelvlug liefde
En huist in zichzelf verdeeld in vliesdun geworden kathedralen en schelpen.
De stilte hangt ademloos in ontbinding.
De aarde klinkt steeds verder in.
-----------------------------------
uit: 'Eerste gedichten', 1986.…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 Het kleine oog gericht
door het kleine venster
in het licht van de wereld
de kleine caleidoscoop, kleurt
de aarde met één oog, telt de
multiculturele regenboog, abstracte
stukjes land en culturen afgewogen,
verkleuren vorm en plaats, beweging
door een simpele handomdraai, en
een voortschrijdende tijd, om de
carrousel te verfraaien, intuïtief…
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 in sint maarten laat ik mij vervoeren
door jouw ogen en de regenboog
langs polders van je vlakke land
kijk ik naar scherp belijnde velden
waar kleurrijke tulpen
zich overvloedig laten gelden
transparante maagdelijkheid
danst op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 En daar tussen in
goddelijke handen
die spelen met het licht op jouw lichaam,
een regenboog van vlinders, schaduw van vogels,
een myriade van lichaam van vleugels en vreugde
draaien en duiken in een samenspel van liefde.…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon
net zo stralend als je toentertijd was
Zo je er toen uitzag in die nachtjapon
zie ik je nu achter ‘t ontspiegeld glas
Herinneringen borrelen mij omhoog
over liefde en afscheid op het perron
Van ons kussen onder die regenboog…
wortel schieten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
692 Zouden de kikkers nog kwaken en zou
de zon en de regen nog een regenboog
worden, of was mijn orde voorgoed ver-
stoord en bleef ik een dode boomstronk?
Nachtenlang doorgehaald met woorden
die kil en raadselachtig en onbewegelijk
waren, soms zelfs helemaal verdwenen.…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Mijn tere huis verdort, daarbinnen beven
dromen van zon, van licht en regenboog,
In ieder oog groeit al een ander oog
dat hiervan van geluk niet meer zal weten.
Hier ben ik. Wat ik was, is al vergeten.…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 lippen hecht
is daar rumoer van motten
het gerucht over vallend pleister
zwijgen alle schilderingen
als ik geen licht meer zie of eenzaam geworden
in een andere kamer
roerloos bij de dingen sta
die ook niet bewegen geen verhaal vertellen
in dit glasgevoel gevangen
blijkt de bladerval zinsbegoocheling
zinspeelt de zon niet op een regenboog…
Paars
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Kan ik één kleur van de mooie regenboog verwensen: paars!
Kleur van lijden, heeft desondanks totaal geen vat op me.
Ik kon slechts mezelf bevrijden.…
Lichtbundel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 stoeien zinsbeelden in haar gedachten
tot ze moe gemoedelijk uitrusten in haar schoot
ze prikkelen de dichterlijke taal
en maagdelijk wit ontpopt zich tot poëzie
's nachts droomt ze van gele letters
op een hemelsblauwe achtergrond
tot die ene ochtend bij het ontwaken
ze volgt de voetsporen van haar onderweg
als uit het niets komt plots een regenboog…
Horizon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
565 lood
ook zijn er dagen
dat ik zonder vragen
aan zoete druiven proef
talrijk in getal, zoals men dat duidt
nog in bloei en aan hemelse ranken
warmte dampt dan uit mijn huid
onzichtbaar voor de ander,
soms trilt het zelfs uit mijn flanken
veel wat er is, echter
ontkomt aan mijn ogen
of doven zelfs mijn oren
te groot zijn soms de regenbogen…
Stille Zaterdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
644 Ik open mijn ogen, kijk om heen
't is stil en verlaten ik ben alleen
ik hef mijn hoofd naar 't kruis omhoog
en zie daarin Uw regenboog
Ik begraaf mijn zonden in Uw graf
Die op Golgotha Uw leven gaf
ik mag opstaan als Uw kind
dat door U aan God verbindt.…
te houden van – dúrf!
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 herfst van jou gegeven tijd
is er
- onverwacht –
met vlinder gelijke pracht
de álles veranderende kracht
van flirtende wederliefde
in alles wat jou bepaalt
het voelen en weten
het denken, doen en laten
en je vraagt
- spiegelend -
is dit - is dít mogelijk
dat dít jou
jóu
met in het hart gesloten
- voor eeuwig -
de goud ervaren regenboog…